บทที่ 14 : ค้นพบฐานที่มั่นของนักรบผู้ร่วงหล่น​

บทที่ 14 : ค้นพบฐานที่มั่นของนักรบผู้ร่วงหล่น​

ณ ถนนเหวินซานชูโจวเเละคนอื่นๆเดินไปในตรอกที่มีแสงสลัวๆ กวาดตามองรอบๆ อย่างขะมักเขม้น

หลังจากแยกย้ายกับนายตำรวจ พวกเขาก็จัดแจงค้นหานักรบผู้​ร่วงหล่น​ในบริเวณนี้

บริเวณนี้เต็มไปด้วยบ้านเก่าที่แออัด เป็นพื้นที่ยากจนแบบคลาสสิกสภาพแวดล้อมด้านสุขอนามัยไม่ดี

"สถานที่ทรุดโทรมแบบนี้มีเเต่คนจนอาศัยอยู่ ถ้าไม่ใช่เพราะภารกิจ ฉันไม่อยากจะมาที่นี่เลย"

จินเจิ้นหนานกระโจนข้ามแอ่งน้ำบนถนนและพูดด้วยความขยะแขยง

โจวถงก็ขมวดคิ้วเขาเกิดและเติบโตในย่านชนชั้นสูงที่เต็มไปด้วยบรรยากาศไฮเทคเช่นกัน

สิ่งที่พบบ่อยที่สุดคือตึกระฟ้า ทาวน์เฮาส์ หรือวิลล่าครอบครัวเดี่ยวตลอดจนพิพิธภัณฑ์ ห้องสมุด หอศิลป์ และอาคารอื่นๆ ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศทางศิลปะและวัฒนธรรม...ดังนั้นเขาจึงไม่สบายใจกับสภาพแวดล้อมในพื้นที่ยากจนเเบบนี้

ฉู่โจวไม่มีคำพูดใด ๆ เขาเติบโตในย่านที่ยากจนและคุ้นเคยกับพวกมัน

"หลังจากแยกกับตำรวจมา เราค้นหาบริเวณนี้เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงเเล้ว แต่ก็ยังไม่พบร่องรอยของนักรบผู้​ร่วงหล่น​เลย"

"เเถมยังไม่มีข่าวจากเจ้าหน้าที่เกาจุนและคนอื่นๆ… ฉันว่าภารกิจของเราครั้งนี้น่าจะล้มเหลว!" หลิวเฉียนๆกล่าว

ชูโจว, โจวถง และจินเจิ้นหนานขมวดคิ้วหากภารกิจ​ล้มเหลว พวกเขาจะไม่มีโอกาสได้แสดงความสามารถ​เลยในช่วงนี้

"เพล้ง!" ทันใดนั้น ในพื้นที่ที่ไม่ไกลนัก ก็ได้มีเสียงแก้วแตกชูโจวและคนอื่น ๆ รีบวิ่งเข้าไปทันที

มีกองเศษแก้วปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขา

"มันเป็นเศษแก้วที่ตกลงมาจากตึกอข้างๆ"

หลิวเฉียนๆมองขึ้นไปที่ตึกสูงข้างๆ เธอ

ชูโจวและคนอื่นๆก็เงยหน้าขึ้นมองเช่นกัน

พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ฝึกหัด​ขั้นสูง วิสัยทัศน์ของพวกเขาแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก ดังนั้นพวกเขาสามารถมองเห็นในตอนกลางคืนได้อย่างสมบูรณ์

พวกเขาสังเกตเห็นว่าในตึกสูงแห่งนี้ ผนังจำนวนมากมีร่องรอยของการกดทับอย่างรุนแรง เช่นเดียวกับรอยแตกที่เหมือนใยแมงมุม และมีรูขนาดใหญ่ในผนังบางส่วน นอกจากนี้ยังมีรอยกรงเล็บของสัตว์ขนาดใหญอยู่บนผนัง

"ฉันเพิ่งตรวจสอบสถานการณ์ในพื้นที่นี้ ตึกนี้เรียกว่าตึกเฝิงเหมา! ปีที่แล้ว อินทรีทองได้ลงมาโจมตีที่นี่ ในเวลานั้นมีคนเสียชีวิตหรือบาดเจ็บมากกว่าสิบคนเเละสร้างความตื่นตระหนก​ไม่น้อย"

"ต่อมา แม้ว่าอินทรีทองจะถูกสังหารโดยนักรบ แต่อาคารเฟิงเหมาก็ได้รับความเสียหายอย่างหนัก เเละตอนนี้ผู้อยู่อาศัยทั้งหมดได้ย้ายออกไปแล้ว"

เมื่อพูดจบหลิวเฉียนๆก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและคลิกปุ่มเพื่อเปิดการฉายภาพสามมิติโฮโลแกรม

ทันใดนั้นลำแสงเลเซอร์ก็พุ่งออกมาจากโทรศัพท์มือถือและภาพไดนามิกสามมิติก็ปรากฏขึ้นในอากาศ

อาคารในภาพคืออาคารเฟิงเหมา ในภาพมีนกประหลาดที่มีความยาวมากกว่าสิบเมตรดูเหมือนเครื่องบินรบขนาดเล็ก ปีกของมันส่องแสงแวววาวเหมือนโลหะ และมีกรงเล็บเหล็กขนาดใหญ่คู่หนึ่ง​ที่กำลังโจมตีอาคารอย่างบ้าคลั่ง

ผู้คนทั่วทั้งอาคารต่างวิ่งหนีด้วยความตื่นตระหนก หลายคนถูกปีกของนกประหลาดฟาดตายและในช่วงท้ายของวิดีโอ จู่ๆ เท้าข้างหนึ่งก็ร่วงลงมาจากท้องฟ้า และทับศีรษะ​ของนกอินทรีทองคำ... วิดีโอจบลง

"มอนสเตอร์เป็นศัตรูตัวฉกาจของมนุษย์เราจริงๆ! อินทรีทองนี้เป็นเพียงมอนสเตอร์ชั้นยอดยังมีพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนั้น ถ้าอย่างนั้นราชามอสเตอร์ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุด​ของสัตว์ประหลาดจะน่ากลัวขนาดไหน"

จินเจิ้นหนานพูดด้วยความเครียด​

"มอนสเตอร์มีพลังมากแต่มนุษย์เราก็ไม่ได้อ่อนแอเช่นกัน มีราชาสัตว์อยู่ท่ามกลางมอนสเตอร์ เเต่มนุษย์เราก็มีเทพเจ้าสงครามของมนุษย์ที่สามารถต่อสู้กับราชามอนสเตอร์ได้ ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้"โจวถงพูดอย่างใจเย็น

ชูโจวไม่ได้พูดอะไร จริงๆแล้วเขาเพิ่งดูวิดีโอนี้ในรายงานข่าวเมื่อปีที่แล้ว เเถมได้มาดูร่องรอยของจริงที่นี่ เขาก็ยิ่งคร่ำครวญถึงพลังของมอนสเตอร์ในใจเเละโหยหาการเป็นนักรบมากยิ่งขึ้นไปอีก

ในตอนท้ายของวิดีโอ นักรับสามารถ​จัดการอินทรีทองคำ​ด้วยการเตะเพียงครั้งเดียว

"ตอนนี้ไม่มีใครอาศัยอยู่ในอาคารหลังนี้ ที่มีเศษเเก้วเเบบนี้คาดว่ากระจกชั้นบนคงจะหลุดและถูกลมพัดปลิวลงมา" หลิวเฉียนๆกล่าว

โจวถงและจินเจิ้นหนานต่างมีสีหน้าผิดหวัง

หากปราศจากนักรบผู้ร่วงหล่น​พวกเขาจะแสดงความสามารถ​ได้อย่างไร?

ทันใดนั้นโจวถงก็หันกลับมามองที่ชูโจวแล้วพูดว่า "ชูโจวขึ้นไปดูข้างบนสิ!"

"โจวถงนายเองยังไม่เห็นอะไรที่นี่เลย เเล้วยังจะทำให้ชูโจวลำบากอีกทำไม!" หลิวเฉียนๆขมวดคิ้ว

“ใครบอกว่าฉันไม่สังเกตเห็นอะไร? เราเพิ่งพบเศษแก้วที่ตกลงมาไม่ใช่หรือ ใครจะไปรู้ว่ามีคนขว้างเศษแก้วลงมาจากด้านบนหรือเปล่า...

"ชูโจวในฐานะหัวหน้าทีม นายจะไม่ฟังที่ฉันสั่งหรอ" โจวถงจ้องเข้าไปในดวงตาของชูโจว

อย่างเย็นชา​

หลิวเฉียนๆโกรธมากเมื่อเห็นว่าโจวถงมุ่งเป้ามาที่ชูโจวอย่างชัดเจน และความจริงหากต้องการค้นหาพวกเขาก็ควรไปด้วยกัน...

อย่างไรก็ตามก่อนที่หลิวเฉียนๆจะอ้าปากชูโจวก็พูดขึ้น

"เอาล่ะ! ฉันบังเอิญคิดถึงฉากการทำลายล้างของกรงเล็บของนกอินทรีทองและอยากสำผัส​ถึงพลังทำลายล้างของสัตว์ประหลาดชั้นยอดไกล้ๆ"

ชูโจวชำเลืองมองโจวถงและจินเจิ้นหนานอย่างไม่แยแส จากนั้นขยับร่างกายของเขาพุ่งตรงไปยังอาคารเหมือนเสือชีตาร์

ด้วยการกระโดนเพียงครั้งเดียว​ ร่างของเขาก็ลอยขึ้นไปในอากาศหลายเมตรมือข้างหนึ่งจับขอบหน้าต่างอย่างว่องไวและด้วยแรงเหวี่ยงร่างของเขาก็บินต่อไป

ด้วยความช่วยเหลือของขอบหน้าต่าง ระเบียง ส่วนต่อขยายต่างๆในอาคาร เขาจับ เหยียบ เเละเหวี่ยงตัวเหมือนสไปเดอร์แมน

ในไม่ช้าชูโจวก็มาถึงหลุมที่นกอินทรีทองทิ้งร่องรอยของการโจมตีเอาไว้

เขาสังเกตหลุมอย่างระมัดระวังและพบว่าอิฐและเหล็กเส้นในหลุมได้ถูกทำลายลงอย่างสมบู​รณ์

"พลังทำลายล้างของนกอินทรีทองนั้นน่ากลัวจริงๆ... ถ้าเปลี่ยนเป้าหมายเมื่อกี้เป็นร่างของมนุษย์ คนๆนั้นคงจะกลายเป็นก้อนเนื้อในทันที!"

ชูโจวคิดกับตัวเองและปีนขึ้นไปต่อ

หลังจากปีนขึ้นไปสักพัก​ ทันใดนั้นชูโจวก็หยุดและซ่อนตัวกับผนัง เขาเอียงศีรษะเล็กน้อยและมองเข้าไปในอาคาร

ทันใดนั้นเขาเห็นแสงเล็ดลอดมาจากห้องโถงแห่งหนึ่งที่คลุมด้วยผ้าสีดำ แสงที่ส่องมาจากช่องว่างในผ้าปิดทึบนั้นน้อยมาก นี่ถ้าเขาไม่อยู่ใกล้ๆก็คงจะมองไม่เห็นเลย

ชูโจวกลั้นหายใจ มองเข้าไปในช่องว่างของผ้าสีดำและเห็นร่างคนหลายคนที่มีใบหน้าไม่เป็นมิตร และใกล้ๆมีศพที่ปกคลุมด้วยกระจกและเต็มไปด้วยเลือด

รูม่านตาของชูโจวหดลงเล็กน้อย…… นี่อาจเป็นฐานที่มั่นของนักรบผู้​ร่วงหล่น​ที่พวกเขาพยายามค้นหาอยู่

เขาพยายาม​ตั้งใจฟังเพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม แต่คนที่อยู่ข้างในกลับลดเสียงลงและมันก็ถูกกั้นด้วยผ้าสีดำ

ดังนั้นเสียงที่ออกมาจึงคลุมเครือมาก ชูโจวได้ยินแค่คำว่า "ตำรวจ" "วางแผน" และ "ระวัง" เท่านั้นเอง

จากนั้นชูโจวปล่อยมือที่จับขอบหน้าต่างอย่างระมัดระวังและกระโดดลงมาข้างล่างเพื่อเเจ้งข่าวกับคนอื่นๆ

………………………