บทที่ 11 ภารกิจช่วยเหลือ

บทที่ 11 ภารกิจช่วยเหลือ

"ในที่สุดฝ่ามือมีดก็บรรลุถึงระดับปรมาจารย์​แล้ว!"

ชูโจวลุกขึ้นจากสนามหญ้า ยกมือขวาขึ้น

ทันใดนั้น ดูเหมือนว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างลึกลับที่มือขวาของเขาและมีออร่าของความแหลมคมออกมา ในเวลานี้ใบไม้ร่วงหล่นลงมาตามแรงลมและสัมผัสมือมือขวาของชูโจว ใบไม้ที่ร่วงหล่นนี้แยกออกเป็นสองส่วนโดยไม่มีเสียงอะไรเลย

จากนั้นเขาเดินไปที่ด้านหน้าของก้อนหินที่เขาเคยตัดเมื่อคราวที่แล้ว หันฝ่ามือเข้าหาก้อนหิน แล้วค่อยๆ ยืดฝ่ามือออก

ฟุ่พ! ทั้งฝ่ามือของเขาจมลงไปในก้อนหินโดยตรงโดยปราศจากเเรงต่อต้านใดๆ

"ฝ่ามือมีดระดับปรมาจารย์​ ด้วยพลังแบบนี้มันน่าจะใกล้เคียงกับทักษะการต่อสู้ระดับ C ในระดับเชี่ยวชาญเเล้ว” ชูโจวประหลาดใจและทำการดึงฝ่ามือออกมาจากหิน

จากนั้นเขามองไปที่แผงคุณสมบัติอีกครั้ง เห็นฝ่ามือมีดที่ไม่สามารถอัพเกรดต่อ​ได้และคิดเกี่ยวกับมันต่อ

โดยพื้นฐานแล้วเขาเข้าใจแล้วว่าการไม่สามารถอัปเกรดได้ในแผงคุณสมบัติ​ อาจจะหมายถึงการที่คะแนนคุณสมบัติ​สำหรับการอัปเกรดนั้นไม่เพียงพอ ไม่ใช่ว่าขีดจำกัดของทักษะนั้นไม่สามารถอัปเกรดได้เเล้ว

………นี่หมายความว่าอย่างไร? มันหมายความว่า แม้ว่าฝ่ามือมีดจะถึงระดับปรมาจารย์​เเล้ว มันก็ยังสามารถ​อัปเกรดต่อไปได้

“ฝ่ามือมีดในปัจจุบันเป็นเพียงทักษะการต่อสู้ระดับ D เท่านั้น...ถ้าได้รับการอัพเกรดเป็นระดับหก เจ็ด แปด สิบ หรือแม้แต่ร้อย มันจะยังคงเป็นทักษะการต่อสู้ระดับ D หรือเปล่านะ?

“เเละถ้าฝ่ามือมีดอัพเกรดเป็นระดับ 100 ถึงตอนนั้นฉันเกรงว่าแม้แต่ทักษะการต่อสู้ระดับ S มันก็ยังเทียบชั้นได้!”

"ฝ่ามือมีดสามารถอัพเกรด​เเบบนี้ได้...ดังนั้นทักษะการต่อสู้และเทคนิคการหายใจก็ควรจะสามารถ​อัพเกรด​ได้เช่นกัน​……. "

เขามองไปที่แผงคุณสมบัติอีกครั้ง

วิธี​การหายใจขั้นพื้นฐาน (ระดับ D): ระดับ 3 (ยังไม่สามารถอัพเกรด​ได้)

สำหรับนักรบทุกคน วิธี​การหายใจมีความสำคัญมากกว่าทักษะการต่อสู้ เพราะมีเเค่การฝึกหายใจเท่านั้นที่สามารถเพิ่มพลังของสนามพลังและตระหนักถึงการวิวัฒนาการของตนเองได้

ตอนเเรกชูโจวรู้สึกว่าความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเขาไม่เพียงพอ และวิธีหายใจขั้นพื้นฐานก็แสดงในเเผงคุณสมบัติ​ว่าไม่สามารถอัพเกรด​ได้ ดังนั้นเขาจึงโยนคะแนนคุณสมบัติทั้งหมดลงบนทักษะ​ฝ่ามือมีด

เเต่ตอนนี้ทักษะ​ฝ่ามือมีดได้มาถึงระดับปรมาจารย์​แล้ว ซึ่งเท่านี้มันก็เพียงพอแล้ว

ดังนั้นเป้าหมายต่อไปของเขาคือการยกระดับวิธีการหายใจขั้นพื้นฐาน "อาจารย์​ลี่เกอบอกว่าวิธีการหายใจเป็นแกนหลักของทุกสิ่ง และวิธีหายใจพื้นฐานเป็นบรรพบุรุษของวิธีการหายใจทั้งหมดด้วย"

วิธีการหายใจทั้งหมดของมนุษย์ชาติในตอนนี้ไม่ว่าจะอยู่ในระดับใด ล้วนพัฒนามาจากวิธีการหายใจขั้นพื้นฐานทั้งสิ้น"

บางคนกล่าวว่าแม้ว่าวิธีการหายใจขั้นพื้นฐานจะไม่มีลักษณะพิเศษ แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นการฝึกที่ครอบคลุมที่สุด หากอนุมานว่าวิธีการหายใจขั้นพื้นฐานสามารถยกระดับที่สูงขึ้นได้ วิธีการหายใจขั้นพื้นฐานระดับ D อาจจะแข็งแกร่งที่สุดก็ได้ น่าเสียดายที่ยังไม่มีใครลอง​พัฒนา​มันเลย”

"ไม่มีใครเคยลองมาก่อน ดังนั้นฉันจะเป็นคนทำมันเอง! ชูโจวพูดกับตัวเองในใจ

วิธีการหายใจขั้นพื้นฐานมีเพียงสามระดับ และเขาได้ฝึกฝนจนถึงขีดจำกัดแล้ว

ต่อไปเขาจะทำลายขีดจำกัด เเต่ตอนนี้คะแนนคุณสมบัติใน​ปัจจุบันของเขาเหลือเพียง 1.1 คะแนนเท่านั้น

ต้องทำการสะสมคะแนนคุณสมบัติ​ต่อไป

ในตอนนี้ เขาขอบคุณผู้ลอบโจมตีสามคนอย่างจริงใจที่บริจาคเงิน 100,000 เหรียญให้กับเขา

เหรียญ 100,000 เหรียญนี้ทำให้เขาสะสมคะแนนคุณสมบัติเร็วขึ้นสามเท่า

"กลับบ้านไปกินข้าวเที่ยงดีกว่า!"

ชูโจวลุกขึ้นและเดินออกไปจากป่า

หลังจากชูโจวออกไปสักพัก หลิวเฉียนเฉียนก็ออกมาจากด้านหลังพุ่มดอกไม้

คนที่ใช้ฝ่ามือมีดระดับลึกซึ้ง​ที่นี่ในตอนนั้นเป็นเขาจริงๆ!" เธอมองไปทางที่ชูโจวจากไปด้วยความตกใจ

ตั้งแต่เห็นชูโจวทำลายเทคนิคการต่อสู้ระดับ C ของจินเจิ้นหนานด้วยฝ่ามือมีด เธอสงสัยอยู่เเล้วว่าชูโจวเป็นคนที่ใช้ฝ่ามือมีดระดับลึกซึ้ง​ ในป่า

อย่างไรก็ตามเธอไม่สนิทกับชูโจวขนาดนั้น ดังนั้นจึงไม่ดีที่จะถามเขาโดยตรง ยิ่งกว่านั้นระดับความเชี่ยวชาญในทักษะการต่อสู้ยังกับเรื่องส่วนตัวเเละความปลอดภัยของนักรบอีกด้วย มันเป็นเรื่องต้องห้ามที่จะถามเกี่ยวกับขอบเขตทักษะการต่อสู้ของผู้อื่น

จู่ๆ เธอก็มองเห็นความจริงอย่างที่น่าตกใจ​

เธอเดินไปที่ที่ชูโจวฝึกเมื่อกี้ หยิบใบไม้สองใบที่ถูกผ่าครึ่ง…… แล้วเดินไปที่ก้อนหินขนาดใหญ่ จ้องมองไปที่โพรงรูปฝ่ามือด้วยความงุนงง

"ฝ่ามือมีดระดับลึกซึ้ง​นั้นทรงพลัง แต่ไม่น่าจะมีพลังมากขนาด​นี้….นี่อาจจะเป็นระดับที่สมบูรณ์แบบ...หรือแม้แต่ระดับปรมาจารย์​ก็ได้"

หลิวเฉียนเฉียนตื่นเต้นจนไม่สามารถรั้งตัวเองไว้ได้ “ชูโจวเขาซ่อนสิ่งนี้ไว้ลึกเกินไป โชคไม่ดีที่เขามีสนามพลังน้อยไป ไม่อย่างนั้นฉันเกรงว่าเขาคงไม่แย่ไปกว่าสัตว์ประหลาดในโรงเรียนมัธยมหมายเลข 1”

"ฮิฮิ จินเจิ้นหนานอยากจะเเย่งโควต้า​ของเขา หมอนี่ช่างโชคไม่ดีเลยจริง ๆ!"

…………

จาดนั้น เวลาผ่านไปอีกสองวันเเละในวันนี้ โทรศัพท์มือถือของชูโจวก็ได้รับข้อความจากอาจารย์​ลี่เกอเเละขอให้เขาไปที่สำนักฝึกสอนทันที

"สำนักฝึกสอน? เป็นไปได้ไหมว่าจินม่าวต้องการจะเล่นตลกกับฉันอีกครั้ง?"ฉู่โจวคิดถึงการลอบโจมตีเมื่อไม่นานมานี้ และแสงเย็นชาก็สว่างวาบในดวงตาของเขา มันไม่สายเกินไปสำหรับสุภาพบุรุษที่จะแก้แค้นในสิบปี แต่สำหรับการแก้แค้นต้องไวกว่านั้นมาก

ไม่นานนักเขาก็มาถึงสำนักฝึกสอนและเดินเข้าไป แต่ที่น่าประหลาดใจก็คือไม่ใช่แค่เขาที่มาที่นี่

จินเจิ้นหนาน หลิวเฉียนๆ และโจตง ผู้ฝึกหัด​ขั้น​สูงทุกคนก็มาเช่นกัน นอกจากนักเรียน​ทั้งสี่คนแล้วอาจารย์​ลี่เกอและคณบดีจินม่าวก็อยู่ที่นี่ด้วย นอกจากนี้ยังมีชายชราผมหงอกในชุดสูทด้วย

รองผู้อำนวยการโจวเซิน! ชูโจวจำชายชราในชุดสูทได้ทันที

"เฮ้…ชูโจวคุณน่ารังเกียจจริงๆ คุณทำให้รองอาจารย์ใหญ่โจวเซินและพวกเรารอคุณอยู่!"

เมื่อเห็นชูโจวเข้ามาจินม่าวก็ดุเสียงเข้ม

"จินม่าวคุณจงใจทำให้ชูโจวลูกศิษย์ของฉันอับอาย! หลังจากฉันส่งข้อความถึงฉู่โจวและนี่มันยังไม่เกิน 5 นาทีด้วยซ้ำ" อาจารย์​ลี่เกอปกป้องชูโจว

"เอาล่ะทุกคนมาเริ่มคุยเรื่องงานกันเถอะ!"

รองอาจารย์ใหญ่โจวเซินกล่าวเพื่อให้อาจารย์​ลี่เกอและจินม่าวหยุดทะเลาะ​กัน​

"พวกคุณน่าจะรู้ว่าโรงเรียนมัธยมของเราสามารถจัดหาอาหารราคาถูกและให้พลังงานสูงมากมายให้กับนักเรียนของคุณ ต้นเหตุคือการสนับสนุนที่แข็งแกร่งของรัฐบาลสำหรับโรงเรียนและสถานศึกษา​!"

ชูโจวและคนอื่น ๆ พยักหน้าเล็กน้อยพวกเขารู้เรื่องนี้แล้ว

"อืม ดูเหมือนพวกคุณจะรับรู้​กันหมดแล้ว"

เมื่อเห็นชูโจวและคนอื่นๆพยักหน้า รองอาจารย์ใหญ่ก็แสดงความพอใจบนใบหน้าของเขา และพูดต่อ: "คุณควรรู้ว่าสิทธิ​ประโยชน์​และหน้าที่นั้นเท่าเทียมกัน"

"รัฐบาลได้ใช้จ่ายไปมากเพื่อฝึกฝนคุณ ดังนั้นพวกคุณต้องแบกรับความรับผิดชอบและภาระหน้าที่ที่สอดคล้องกัน…ก่อนที่จะเข้าเรียนโรงเรียนได้เซ็นสัญญากับพวกคุณ โดยตกลงว่ารัฐบาลสามารถโทรหาคุณเพื่อขอความช่วยเหลือได้เมื่อมีเหตุจำเป็น"

ชูโจวเเละทั้งสี่คนพยักหน้าอีกครั้งพวกเขาได้ลงนามในสัญญาดังกล่าวแล้ว

"ตอนนี้ภารกิจของพวกคุณมาเเล้ว…เมื่อเร็วๆ นี้ นักเรียนในเจียงเฉิงของเราหายตัวไปทีละคน และจำนวนผู้สูญหายยังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว... กรมตำรวจได้พิจารณาแล้วว่านี่เป็นฝีมือของนักรบผู้ล่วงหล่นที่ซุ่มซ่อนอยู่ในเจียงเฉิงของเรา..."

“นักรบเหล่านี้ฉลาดแกมโกงมากไม่เพียงแต่มีจำนวนมาก แต่พวกเขายังมีฐานที่มั่นมากมาย พวกเขายังเก่งเป็นพิเศษในการซ่อนตัวและหลบหนี แม้ว่าจะใช้ผู้คนในกรมตำรวจทั้งหมด ก็คงเป็นเรื่องยากที่จะจับกุมพวกเขาทั้งหมดในคราวเดียว”

"ดังนั้นทางกรมตำรวจจึงกำหนดให้โรงเรียนมัธยมทุกแห่งในเจียงเฉิงส่งผู้ฝึกกัดระดับ​สูงไปช่วยจับกุมนักรบผู้ร่วงหล่น​"

"ในโรงเรียนของเรา อาจารย์​ใหญ่ตัดสินใจให้พวกคุณทั้งสี่คนเข้าร่วมในภารกิจช่วยเหลือนี้"

(จบบทนี้)