บทที่ 46: หนวดขาวเคลื่อนไหว ความมั่นใจของผู้เฒ่าทั้งห้า

บทที่ 46: หนวดขาวเคลื่อนไหว ความมั่นใจของผู้เฒ่าทั้งห้า

หนวดขาวนิ่งไปครู่หนึ่งหลังได้ยินคำพูดของรอย

ข้อเสนอแรกนั้นง่ายที่สุด...โจมตีฐานของรัฐบาลโลกในโลกใหม่ แล้วบีบให้พวกมันต้องแลกตัวประกัน

ข้อเสนอที่สอง...เสี่ยงมากกว่าเดิม...จับตัว มังกรฟ้า มาขู่บังคับ แม้เอซจะเป็นลูกชายของราชาโจรสลัด แต่หากรัฐบาลไม่มีทางเลือกก็ต้องยอมแลก

ส่วนข้อเสนอที่สาม...บุกอิมเพลดาวน์หรือมารีนฟอร์ดตรงๆ...เป็นทางเลือกที่โง่เขลาที่สุด ไม่มีใครเต็มใจเลือก

รอยตั้งแต่รู้ว่าทีชหนีไปได้ ก็เริ่มคิดว่า หาก “สงครามใหญ่” ยังต้องเกิดขึ้นจริงๆ...เขาจะเปลี่ยนผลลัพธ์ให้แตกต่างออกไปได้อย่างไร?

การบุกมารีนฟอร์ดโดยตรงนั้นโง่เขลาเกินไป เพราะยังมีวิธีอื่นอีกมากมายที่จะบีบให้รัฐบาลยอมส่งตัวนักโทษออกมา

พูดง่ายๆ คือ โจรสลัดส่วนมากไม่ยืดหยุ่น และไม่รู้จักปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ให้เข้ากับสถานการณ์

รอยไม่ชอบใช้กำลังเลย...ในทางตรงกันข้าม เขามองว่ากำลังเป็น “ทางออกสุดท้าย”

หากสามารถได้ผลลัพธ์สูงสุดด้วยต้นทุนต่ำสุด...นั่นแหละคือชัยชนะที่แท้จริง

ใช้กำลัง...คือทางเลือกของคนโง่

ในชาติที่แล้ว รอยเคยเป็นหมอ และเขาเคยเห็นครอบครัวหนึ่ง...ลูกของพวกเขาถูกเด็กอีกคนทำร้าย

ครอบครัวของเด็กที่ทำร้ายกลับไม่ยอมชดใช้ค่าเสียหาย และเพราะเด็กยังไม่บรรลุนิติภาวะ จึงไม่มีใครทำอะไรได้

สุดท้าย...พ่อของเด็กที่โดนทำร้ายก็ไปยืนอยู่หน้าบ้านและหน้าโรงเรียนของอีกฝ่ายทุกวัน

แค่สามวัน...ทุกอย่างก็จบลงอย่างราบรื่น

จะหาว่าเขาทำผิดกฎหมายก็ไม่ได้ เพราะเขาไม่ได้ทำอะไร แค่...“เดินผ่าน” เท่านั้น

กลยุทธ์ที่ดีที่สุดคือ โจมตีทางจิตใจ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์สูงสุด โดยใช้ต้นทุนต่ำที่สุด

“ตอนนี้จะทำยังไง?” หนวดขาวถาม

“เปิดศึกทันที...โจมตีฐานทัพเรือทุกแห่งในโลกใหม่ให้เร็วที่สุด ยิ่งอลหม่านเท่าไหร่ยิ่งดี ถ้าพวกมันต้องส่งกำลังมา ชั้นจะฉวยโอกาสจับมังกรฟ้า แล้วเอามาแลกตัวกับเอซ” รอยพูดพลางยิ้มบาง

“มันอันตรายกับนายเกินไป” หนวดขาวกล่าว

“ไม่อันตรายเลย เชื่อชั้น ทำตามที่ชั้นบอกเถอะ”

“ก็ได้!”

หนวดขาวตอบตกลง และเริ่มเคลื่อนไหวในทันที

แน่นอน...ในกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวที่มีสมาชิกนับหมื่น ย่อมมี “สายลับ” ซุกซ่อนอยู่บ้าง

ทันทีที่กลุ่มหนวดขาวเริ่มเคลื่อนไหว รัฐบาลโลกก็รับรู้ได้ในเวลาอันสั้น

แค่ไม่กี่ชั่วโมงหลังเอซถูกจับ...กองกำลังทั้งหมดในโลกใหม่ก็เริ่มเคลื่อนพล

จักรพรรดิอีกสามคนที่เหลือ ต่างก็เริ่มระวังตัว

“สุดท้าย...มันก็เกิดขึ้นตามคาด”

ณ ฐานของกลุ่มโจรสลัดผมแดง...แชงคส์ถอนหายใจ

“เราพึ่งได้รับข่าวว่า หมัดอัคคีเอซถูกจับโดยทหารเรือ” เบน เบ็คแมนกล่าว

“หนวดขาวต้องเคลื่อนไหวแน่ ไม่รู้ว่าเขาจะบุกอิมเพลดาวน์หรือเปล่า” ลักกี้รูพูด

“เป็นไปไม่ได้หรอก มันอยู่ในเขตคาล์มเบลต์ เป็นฐานใต้น้ำ บุกเข้าไปก็เท่ากับฆ่าตัวตาย” ยาซปป์เสริม

“ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะทำยังไง ที่สำคัญ...กลุ่มหนวดขาวยังมี ‘มันสมอง’ อยู่” แชงคส์กล่าว

“หมายถึง...รองกัปตันของพวกเขา?” เบ็คแมนถาม

“ลืมไปเลยว่านายยังไม่เคยเจอเขา”

“พวกเรายังไม่เคยได้ยินชื่อเลยด้วยซ้ำ” เบ็คแมนและคนอื่นพากันส่ายหัว

ไม่ใช่แค่พวกเขา...แม้แต่ผู้คนในโลกใหม่เองก็ยังตกตะลึง เมื่อรู้ว่ากลุ่มหนวดขาวมี “รองกัปตัน” เพราะไม่เคยได้ยินชื่อเลย

หนวดขาวแก่ขนาดนี้แล้ว อยู่ๆ รองกัปตันก็ปรากฏตัวขึ้น

แต่นี่ไม่ใช่คนที่เพิ่งมาใหม่...เขาอยู่กับหนวดขาวมาตลอด 36 ปี เป็นสหายคนแรกของเขา

ชายผู้นี้กลับไม่เป็นที่รู้จักเลย...ทำให้สายข่าวจำนวนมากสับสนสุดขีด

“ชั้นเคยเห็นการสู้ของทั้งโรเจอร์และหนวดขาวหลายครั้ง...แต่ไม่เคยเห็นหมอนั่นออกโรงเลย แม้แต่ตอนที่สู้กับเรย์ลี่ย์”

“เรย์ลี่ย์บอกว่า...ฮาคิสังเกตของหมอนั่นแข็งแกร่งขนาดที่ ‘บัง’ ฮาคิสังเกตของเรย์ลี่ย์ได้” แชงคส์พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“บังฮาคิของราชานรกเรย์ลี่ย์ได้?!?!”

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น...เหล่าผู้บริหารของกลุ่มโจรสลัดผมแดงก็ถึงกับตะลึง

พวกเขาเคยเจอเรย์ลี่ย์ที่ชาบอนดี้เมื่อสิบกว่าปีก่อน และรู้ดีว่าเรย์ลี่ย์แข็งแกร่งเพียงใด

ฮาคิของเขา...กลับถูก “กด” ลงได้?

เหลือเชื่อ

“ถ้าเรย์ลี่ย์พูด ก็ต้องเป็นความจริง...เราคงต้องรอดูการเคลื่อนไหวต่อไปของหนวดขาวแล้ว” แชงคส์กล่าว

ท็อตโตะแลนด์ เกาะเค้ก

“มาม่าม่าม่า...หมัดอัคคี เอซ หัวหน้าหน่วยที่สองของหนวดขาว ถูกส่งให้ทหารเรือ ฮ่าๆๆ น่าสนุกดีนี่!”

ชาร์ล็อต หลินหลินหัวเราะลั่นพลางกินเค้กก้อนใหญ่ในปราสาทของตน

“พวกเดียวกันมีคนทรยศ เขาเลยถูกจับตอนไล่ตาม แล้วโดนใช้แลกตำแหน่งชิจิบุไค! ฮ่าๆๆๆ”

“นิวเกต เอ็งแก่จะตายอยู่แล้ว ยังไม่ยอมตายอีกเรอะ?”

ข่าวกรองของชาร์ล็อต หลินหลินนั้นแม่นยำยิ่งกว่าใคร เมื่อได้ยินเรื่องนี้ก็ยิ่งมีความสุข

“แม่! กลุ่มหนวดขาวเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว! พวกเขารวมตัวหัวหน้าหน่วยและพันธมิตรทั้งหมด!” เปโรสเปโรรายงาน

“สมควรแล้วล่ะ จับตาดูพวกมันไว้ ถ้ากลุ่มหนวดขาวออกจากโลกใหม่เมื่อไร...บุกยึดดินแดนของมันทันที โดยเฉพาะเกาะน้ำแข็งเหนือ!”

เกาะน้ำแข็งเหนือคือดินแดนของ “ไวตี้ เบย์” และเกาะรอบข้างนั้นทำรายได้สูงมาก...หลินหลินจ้องมาตลอด แต่ไม่กล้าลงมือเพราะหนวดขาวยังอยู่

ถ้ากลุ่มหนวดขาวเกิดปัญหาเมื่อไร...เธอจะยึดทันที รวมถึง เกาะมนุษย์เงือกด้วย!

“ครับ แม่” เปโรสเปโรรับคำ แล้วถอนตัวไป...เตรียมจับตาความเคลื่อนไหวของกลุ่มหนวดขาวต่อไป

ด้านไคโด

การเคลื่อนไหวรุนแรงยิ่งกว่า...เพียงแค่หนวดขาวพ้นจากโลกใหม่ เขาก็จะบุกถล่มดินแดนของหนวดขาวทันที ไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย

แดนศักดิ์สิทธิ์ มารีจัวร์

ผู้ที่ร้อนรนที่สุดคือ “กองทัพเรือ”

ข่าวไปถึงหูหนวดขาวเร็วเกินไป และการเคลื่อนไหวของเขาก็เร็วเกินคาด

เซนโงคุตอนแรกกำลังเตรียมตัวกลับมารีนฟอร์ด แต่พอรู้ข่าวก็รีบเดินทางกลับมารีจัวร์เพื่อเข้าเฝ้าผู้เฒ่าทั้งห้า

“กลุ่มหนวดขาวเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว เราไม่รู้ว่าเป้าหมายคืออะไร” เซนโงคุรายงาน

“ตามแผนที่วางไว้ ประกาศการประหารต่อสาธารณะ แล้วบีบให้มันมาที่มารีนฟอร์ด”

...เซนต์ ท็อปแมน วอร์คิวรี กล่าว

“ลูกชายของราชาโจรสลัด เลือดชั่วร้ายแบบนี้ต้องถูกกำจัด! รวมถึงกลุ่มหนวดขาวด้วย! เราจะไม่ปล่อยให้มันคงอำนาจไปมากกว่านี้!”

...เซนต์ เชพเพิร์ด จู ปีเตอร์ กล่าวกร้าว

“มันรักพวกพ้องมาก มันต้องมาแน่! แค่ประกาศวันประหารให้มันเตรียมตัว แล้วจับมันพร้อมกันให้หมดก็พอ”

...เซนต์ เจการ์เซีย แซทเทิร์น พูดเสียงเย็นชา

“แต่ถ้ามันไม่มา...ล่ะ?” เซนโงคุถามเสียงหนัก

“ก็ประหารหมัดอัคคีซะ”

...เซนต์ อีธานบารอน V นาสึจูโร่ กล่าวเรียบๆ

“เข้าใจแล้ว ข้าจะไปเตรียมการทันที”

เซนโงคุโค้งศีรษะและเดินออกจาก “ห้องบัญชาการสูงสุด”

“ชายอย่างหนวดขาว...ยังไงก็ต้องมา”

เซนต์ มาร์คัส มาร์ส กล่าวเสียงเรียบ

โปรดติดตามตอนต่อไป

จบตอน