บทที่ 108 ลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วง

บทที่ 108 ลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วง (ฟรี)

เฉิงเฟิงอยากจะปฏิเสธ แต่สุดท้ายก็เอาชนะความมุ่งมั่นของพี่ชายแผงลูกชิ้นทอดไม่ได้ จึงต้องรับมา

พอรับถุงมา เฉิงเฟิงรู้สึกถึงน้ำหนักในมือทันที

ถุงลูกแพร์นี้น้ำหนักไม่น้อย ด้วยประสบการณ์ในครัวอันมากมาย เฉิงเฟิงรับรู้น้ำหนักได้แม่นยำ

ถุงลูกแพร์นี้หนักอย่างน้อยสี่สิบห้าสิบชั่ง

พี่ชายแผงลูกชิ้นทอดพูดต่อ "บ้านผมอยู่แหล่งปลูกลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วง ไม่ใช่ของมีค่าอะไรหรอก"

ตั้งแต่ครั้งที่เฉิงเฟิงช่วยปรับปรุงสูตรน้ำจิ้มลูกชิ้นทอด ยอดขายของเขาก็ดีขึ้นกว่าเดิมมาก ลูกค้าประจำก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ครั้งนี้กลับบ้านช่วงไหว้พระจันทร์ พี่ชายแผงลูกชิ้นทอดก็ไม่ลืมเฉิงเฟิง

ตอนนั้นเฉิงเฟิงบอกว่าไม่ต้องจ่ายเงิน เขาเลยได้แต่เอาผลไม้พื้นเมืองที่ปลูกเองมาฝาก

เฉิงเฟิงจึงต้องรับน้ำใจนี้

เฉิงเฟิงจะต้มบะหมี่ให้อีกฝ่าย แต่พี่ชายแผงลูกชิ้นทอดบอกว่ากินข้าวเย็นมาแล้ว ตอนนี้กินไม่ลงแล้ว สุดท้ายจึงต้องเลิกล้มความตั้งใจ

คุยกันสองสามประโยค มีลูกค้าเดินผ่านมาที่แผงลูกชิ้นทอง พี่ชายแผงลูกชิ้นทอดจึงกลับไปต้อนรับลูกค้า

หลังพี่ชายแผงลูกชิ้นทอดจากไป เฉิงเฟิงเปิดถุงผ้าใบใหญ่ในมือ

ในถุงผ้าใบอัดแน่นไปด้วยลูกแพร์สีทองลูกโต

ดูจากขนาดแล้ว แต่ละลูกในถุงหนักประมาณหนึ่งชั่ง

ลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงขนาดใหญ่ขนาดนี้ พี่ชายแผงลูกชิ้นทอดต้องใช้ความพิถีพิถันในการคัดเลือกแน่ๆ

เฉิงเฟิงรู้จักลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงสายพันธุ์นี้เป็นอย่างดี

ลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงได้รับการยกย่องว่าเป็น "สุดยอดลูกแพร์" เป็นสายพันธุ์ใหม่ที่เพิ่งปรับปรุงในศตวรรษที่แล้ว

เฉิงเฟิงหยิบลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงมาหนึ่งลูก ล้าง แล้วกัดคำหนึ่ง

พร้อมกับเสียงกรอบ น้ำฉ่ำชุ่มกระจายในปาก ตามด้วยความหวานล้ำที่ปลายลิ้น

ลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงมีความหวานสูงมาก ปริมาณน้ำก็ติดอันดับต้นๆ ในบรรดาลูกแพร์ทั้งหลาย

มองดูลูกแพร์ในถุงพลาสติก เฉิงเฟิงอดกลุ้มใจไม่ได้

ลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงเป็นลูกแพร์ล้ำค่า แต่ก็มีข้อเสียที่แก้ไม่ได้ - เน่าเสียง่ายและเก็บรักษายาก

เพราะลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงมักสุกช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์ สีและรูปร่างคล้ายพระจันทร์เต็มดวง จึงได้ชื่อว่าลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วง

แต่เพราะเน่าเสียง่ายและเก็บรักษายาก โดยทั่วไปลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงที่พ่อค้าขนส่งไปทั่วประเทศจึงยังไม่สุกเต็มที่ ลูกแพร์ที่ยังไม่สุกเหล่านี้จะค่อยๆ สุกระหว่างขนส่งและเก็บรักษา

ลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงที่สุกแบบนี้ทั้งรสชาติและสัมผัสสู้ลูกแพร์ที่สุกบนต้นไม่ได้

ลูกแพร์ที่พี่ชายแผงลูกชิ้นทอดเอามาให้เฉิงเฟิงคือลูกแพร์ที่สุกตามธรรมชาติบนต้น

ลูกแพร์แบบนี้หาได้แค่แถวแหล่งผลิตเท่านั้น เพราะเก็บรักษาได้สั้นมาก

ตอนนี้ลูกแพร์ในถุงยังกรอบอยู่ แต่ถ้าเก็บไว้สี่ห้าวัน อาจจะเริ่มนิ่มแล้ว

ตอนนั้นรสชาติอาจจะไม่เปลี่ยนมาก แต่สัมผัสจะต่างจากตอนนี้มาก

ลูกแพร์สี่สิบห้าสิบชั่งนี้ เฉิงเฟิงไม่มีทางกินหมดในเวลาสั้นๆ แน่นอน

แต่ถ้าปล่อยให้เสียไป ก็เท่ากับทำให้น้ำใจของพี่ชายแผงลูกชิ้นทอดสูญเปล่า

ขณะครุ่นคิดถึงวิธีใช้ลูกแพร์พวกนี้ เฉิงเฟิงก็กินลูกแพร์หนึ่งชั่งในมือหมดแล้ว

ลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงแทบไม่มีกาก แค่เคี้ยวสองสามที ก็กลายเป็นน้ำหวานชุ่มคอ

ในชาติก่อน มีแต่ภัตตาคารหรูไม่กี่แห่งที่หาลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงได้ และจะมีแค่ฤดูกาลเฉพาะด้วย

ลูกแพร์คุณภาพแบบในถุงนี้ แค่เอาออกมาลูกเดียว แกะสลักลาย จัดใส่จาน ที่ภัตตาคารหรูในปักกิ่งขายได้เป็นหลักร้อย

ต้นทุนลูกแพร์ไม่ได้สูงขนาดนั้นแน่นอน แม้แต่ลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงเกรดดีที่สุด ที่แหล่งผลิตราคาก็ไม่ถึงสิบหยวนต่อชั่ง

แต่ในภัตตาคารหรูที่ปักกิ่ง รวมค่าขนส่ง ค่าแรง ค่าบริการ ชื่อเสียง ฯลฯ ลูกแพร์ก็ขายได้ราคาสูงลิ่ว

มองดูลูกแพร์ในถุง เฉิงเฟิงครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วก็ตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว

ฤดูกาลนี้ ผสานกับลูกแพร์ฤดูใบไม้ร่วงคุณภาพเยี่ยมที่หาได้ยาก พอดีมีอาหารจานหนึ่งที่เหมาะสม

ที่วิเศษกว่านั้นคือ อาหารจานนี้เหมาะกับการขายที่แผงด้วย

(จบบทที่ 108)