Chapter 1 ในที่สุดระบบก็มา!

ดินแดนศักดิ์สิทธิ์มหาปรมาจารย์

ยอดเขาเหินสู่สรวงสวรรค์

หมู่เมฆและหมอกลอยละล่อง สายรุ้งทอดเป็นสะพาน นกกระเรียนโบยบิน และแสงเรืองรองสาดส่องไปทั่ว

บนภูเขาอันกว้างใหญ่ มีวิหารสองหลังตั้งตระหง่าน งดงามและปกคลุมไปด้วยมหามนต์ เต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งเซียน

ในขณะนี้

ภายในวิหารด้านซ้าย ร่างของชายหนุ่มนั่งขัดสมาธิ ใบหน้าหล่อเหลา สวมชุดคลุมสีขาว รูปร่างสูงสง่า ทั่วร่างแผ่รัศมีอันน่าเกรงขามดุจเทพเซียน

เขาร่างกายเปล่งประกายศักดิ์สิทธิ์ และทุกครั้งที่หายใจเข้าออกล้วนสอดคล้องกับหลักการของสวรรค์และปฐพี

ทันใดนั้น พลังลมปราณของเขาก็พลุ่งพล่านอย่างรวดเร็ว แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ออกไป และพลังปราณอันบริสุทธิ์ในวิหารก็ถูกเขาดูดกลืนเข้าไป

ตูม!!!

ดูเหมือนเขาจะทำลายพันธนาการบางอย่างและได้เกิดใหม่

เป็นเวลานาน

ลมหายใจของเขาเริ่มสงบลง ดวงตาของเขาเปิดและปิด มีรูนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในดวงตาของเขา และในที่สุดก็หายไป เหลือเพียงความตื่นเต้นเล็กน้อยในดวงตาของเขา

"ฮ่าฮ่าฮ่า นิพพาน ข้าทำได้แล้ว!"

ซูหยวนหัวเราะเสียงดัง

หลังจากหกปี เขาเข้าใกล้การเป็นเทพเจ้าไปอีกก้าวหนึ่ง! ซูหยวนไม่ได้มาจากโลกใบนี้

หกปีก่อน เขาได้เกิดใหม่มาที่โลกนี้

เขากำลังสวมหน้ากากอนามัย เพราะเขากำลังขี่จักรยานไฟฟ้าและอยู่ดีๆก็ถูกชนโดยรถบรรทุกโคลนที่เบรกแตก

เมื่อเขาตื่นขึ้นอีกครั้ง เขาก็มาถึงโลกนี้แล้ว

เบื้องหน้าเขาคือหญิงสาวผู้มีความงดงามจนเกินจะบรรยาย

หากให้นางเอกแถวหน้าของชาติที่แล้ว ได้คะแนนเก้าเต็มสิบ หญิงสาวตรงหน้าเขาก็ควรได้คะแนน 10,000 คะแนน

รูปลักษณ์ของเธอนั้นไร้ที่ติ และคำว่านางฟ้าก็ไม่อาจบรรยายได้

นางฟ้ามองเขาด้วยความงุนงงและพูดอะไรบางอย่างที่เขาไม่เข้าใจ

จนกระทั่งนางฟ้าตระหนักว่าเขาไม่เข้าใจภาษามนุษย์ เธอจึงใช้นิ้วชี้ไปที่หน้าผากของเขา และถ่ายทอดภาษาและสามัญสำนึกของโลกนี้ให้กับเขา เขารู้ว่าเขาได้เกิดใหม่มาอยู่ที่โลกแฟนตาซีแล้ว

นางฟ้าตรงหน้าเขาก็เปิดเผยตัวตนของเธอด้วย

เธอคือบรรพชนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มหาปรมาจารย์

จำเป็นต้องถามเขาไหมว่าเขายินดีที่จะเคารพเธอในฐานะอาจารย์หรือไม่? แน่นอนว่าเขายินดี! ด้วยวิธีนี้ เขาจึงถูกนางฟ้าพากลับไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์มหาปรมาจารย์เพื่อฝึกฝน และอีกหนึ่งปีต่อมา เธอก็ประกาศการมีอยู่ของศิษย์เอกคนนี้แก่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์

อาจารย์ของเขาชื่อเถาเหยา ผู้ยิ่งใหญ่เหนือธรรมดา

เธอคือตำนานของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มหาปรมาจารย์

ใช้เวลาเพียงพันปีในการก้าวกระโดดจากศิษย์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มหาปรมาจารย์ไปสู่การเป็นผู้อาวุโส ผู้อาวุโสสูงสุด และบรรพชน!

และเขาก็รู้ด้วยว่าทำไมอาจารย์ถึงแสดงสีหน้างุนงงในตอนแรก เพราะเมื่ออาจารย์พบเขา เขากำลังหมดสติอยู่

อาจารย์รู้สึกสงสัยและพยายามอนุมานที่มาของเขา แต่พบว่าไม่สามารถอนุมานอดีตและอนาคตของเขาได้

อย่างที่รู้กัน ในตอนนั้น เขาเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา! อาจารย์จึงค้นหาจิตวิญญาณของเขา

แน่นอนว่าด้วยการบ่มเพาะของอาจารย์ เธอจะไม่ทำร้ายจิตวิญญาณของเขา

การค้นหาจิตวิญญาณก็เพื่อดูว่าเขามาจากไหนเพื่อที่จะส่งเขากลับไป

ผลก็คือ อาจารย์ยิ่งตกใจมากขึ้นไปอีก

เธอไม่เห็นความทรงจำใดๆ จากจิตวิญญาณของเขา

มันเหมือนกับทารกแรกเกิดที่ไม่มีความทรงจำ

ซูหยวนไม่รู้ว่าทำไม อาจเป็นเพราะเขาเป็นผู้ข้ามมิติ การข้ามมิติเป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์ เขาถูกชนโดยรถบรรทุกและร่างกายจะเสียหาย แต่เขาก็ข้ามมิติมาที่โลกนี้ได้อย่างปลอดภัย!

ยิ่งไปกว่านั้น แม้ว่าร่างกายของเขาจะยังคงเป็นร่างกายของเขา แต่มันก็เหมือนกับได้รับการปรับปรุงประสิทธิภาพนับครั้งไม่ถ้วน

รูปลักษณ์และสิ่งอื่นๆ ของเขาได้รับการปรับปรุงอย่างมาก แม้ว่าเขาจะหล่อเหลา มีผิวพรรณที่ดี แต่หลังจากมาถึงโลกนี้ เขาก็มีอุปนิสัยที่เหนือกว่าและไม่เหมือนในโลกนี้

เมื่อประกาศตัวตนในฐานะศิษย์เอก ทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ก็ตกตะลึงกับเขา บางคนบอกว่าเขาเป็นเซียนที่จุติลงมาสู่โลกนี้

แม้แต่อาจารย์ก็ยังบอกว่าหากอุปนิสัยของเขาไม่โดดเด่นเกินไป เธอก็คงไม่สังเกตเห็นว่าเขาหมดสติอยู่ข้างถนน

ท้ายที่สุด อาจารย์มักจะบินเมื่อออกไปข้างนอก ไม่ได้เดิน และความเร็วของเธอก็เร็วมาก บางครั้งเธอยังก้าวข้ามมิติด้วยซ้ำ

แน่นอน นอนจากรูปลักษณ์และอุปนิสัยของเขา เขาก็คิดว่ายังมีโชคเข้ามาเกี่ยวข้องมาก

ถ้าเขาไม่ได้พบกับอาจารย์ ก็ยากที่จะบอกได้ว่าตอนนี้เขายังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว!

อาจารย์ถามถึงที่มาของเขาด้วย และเขาก็บอกว่าจำไม่ได้ ดังนั้นอาจารย์จึงไม่เคยถามอีก

แต่อาจารย์มักจะบอกว่าเขาต้องตกลงมาจากโลกแห่งเซียน

เขาได้แต่หัวเราะ

โลกแห่งเซียนจะนำมาเปรียบเทียบกับโลกมนุษย์ได้อย่างไร!

ผู้ข้ามมิติใดๆ จากโลกมนุษย์สามารถครองโลกแห่งเซียนได้ทั้งหมด

พรสวรรค์ของเขาก็โดดเด่นมากเช่นกัน!

ภายใต้การแนะนำของอาจารย์ การบ่มเพาะของเขาได้ก้าวหน้าอย่างมาก!

ขอบเขตการฝึกฝนร่างกาย, ขอบเขตต้นกำเนิดที่แท้จริง, ขอบเขตทะเลวิญญาณ, ขอบเขตยาเม็ดศักดิ์สิทธิ์, ขอบเขตความสามารถของเทพ, ขอบเขตวิหารวิญญาณ, ขอบเขตการประกาศคำสั่ง, ขอบเขตนนิพพาน, ขอบเขตเทพแห่งความว่างเปล่า...

นี่คือการแบ่งขอบเขตของการบ่มเพาะ

หลังจากฝึกฝนเพียงหกปี เขาก็มาถึงขอบเขตนนิพพาน ขอบเขตนิพพานระดับแรก

ก่อนขอบเขตเทพแห่งความว่างเปล่า ก็ยังถูกเรียกว่าขอบเขตแปดขั้นสูงสุด ตอนนี้เขาอยู่ในขอบเขตสุดท้าย ความสามารถในการบ่มเพาะเช่นนี้หายากแม้แต่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์มหาปรมาจารย์!

โดยเฉลี่ยแล้ว เขาไม่ได้ใช้เวลาหนึ่งปีในแต่ละขอบเขตหลัก

อย่างที่รู้กัน หลายคนติดอยู่ในขอบเขตเดียวเป็นเวลาหลายปี

ผู้ที่อยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์มหาปรมาจารย์ที่อยู่ในขอบเขตนิพพานเช่นเดียวกับเขาในตอนนี้ หลายคนได้ฝึกฝนมาหลายทศวรรษ และบางคนถึงกับฝึกฝนมากว่าร้อยปี

ความแตกต่างระหว่างเขากับคนอื่นๆ คือ คนอื่นๆ เริ่มฝึกฝนตั้งแต่วัยเด็ก บางคนเริ่มต้นเมื่ออายุห้าหรือหกขวบ ในขณะที่เขาเริ่มฝึกเมื่ออายุยื่สิบปี แต่เขากลับแซงหน้าคนอื่นๆ!

การไปถึงจุดสูงสุดนั้นใกล้เข้ามาแล้ว!

"อาจารย์บอกว่าหลังจากที่ข้าออกจากการบำเพ็ญเพียร ให้ข้าไปหาเธอ ตอนนี้ถึงเวลาแล้ว"

ซูหยวนระงับลมหายใจของเขาและเตรียมที่จะลุกขึ้น ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในส่วนลึกของจิตสำนึกของเขา

[ติ๊ง!]

[ตรวจพบโฮสต์ที่เหมาะสม ระบบบันทึกข้อมูลกำลังเชื่อมโยง... ]

[เชื่อมโยงสำเร็จ!]

"ห๊ะ???"

ซูหยวนตะลึง?

ระบบ? !

หลังจากข้ามมิติมาหกปี ในที่สุดระบบก็มาถึงตอนนี้เอง?

ถึงจะช้าแต่ก็ยังดีกว่าไม่มา!

ซูหยวนรู้สึกยินดี เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์อยู่แล้ว และตอนนี้เขาได้ปลุกระบบ มันเหมือนเสือติดปีก!

เขาไม่ตกใจเลยเกี่ยวกับการผูกมัดกับระบบ การข้ามมิติก็ข้ามมิติมาแล้ว ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติที่จะผูกมัดกับระบบ

"ระบบ แนะนำบทบาทของนายหน่อย" ซูหยวนสงบสติอารมณ์และถามในใจ

[ติ๊ง ระบบนี้เรียกว่าระบบบันทึกข้อมูล ทุกคนมีบันทึกข้อมูลของตัวเอง บันทึกข้อมูลแสดงถึงศักยภาพของพรสวรรค์ โชคชะตา ฯลฯ และระบบนี้ช่วยให้โฮสต์สามารถดูบันทึกข้อมูลของผู้อื่นที่อยู่ในสายตา และโหลดและคัดลอกบันทึกข้อมูลของอีกฝ่ายได้!]

[ระดับบันทึกข้อมูลแบ่งตามสี จากต่ำไปสูง ได้แก่ สีขาว สีเขียว สีฟ้า สีม่วง สีทอง สีแดง... นอกจากนี้ยังมีบันทึกข้อมูลพิเศษบางรายการที่ไม่จำเป็นต้องแบ่งตามสี บันทึกข้อมูลพิเศษมีความแข็งแกร่งและจุดอ่อนแตกต่างกันไป]