บทที่ 38 ท่านผู้นำเผ่าลิงยังไม่มาอีกหรือ?

บทที่ 38 ท่านผู้นำเผ่าลิงยังไม่มาอีกหรือ?

ฉู่หรานมั่นใจในการป้องกันของตนอย่างเต็มเปี่ยม แม้เห็นฝ่ามือของลิงยักษ์กำลังประชิดเข้ามา ก็ไม่คลายปากออก

ลิงยักษ์ใช้ฝ่ามือทั้งสองจับขากรรไกรบนล่างของฉู่หราน หวังจะใช้พลังมหาศาลงัดปากฉู่หรานให้เปิดออก

น่าเสียดาย ลิงยักษ์ประเมินพลังของฉู่หรานต่ำเกินไป งัดไม่ออก ไม่มีทางงัดออกได้เลย

ลิงยักษ์ออกแรงสุดชีวิตก็ไร้ประโยชน์

เสือเพลิงรู้สึกถึงชีวิตที่กำลังดับวูบ ดิ้นรนด้วยสัญชาตญาณ

เพราะร่างของฉู่หรานพันรอบเสือเพลิงอย่างแน่นหนา ทำให้กลายเป็นการประลองกำลังระหว่างเสือเพลิงกับลิงยักษ์

ลิงยักษ์ค้ำร่างไม่อยู่ ทั้งสามจึงกลิ้งรวมเป็นก้อนเดียวกันทันที

ลิงยักษ์อารมณ์พลุ่งพล่าน ออกแรงกระชากร่างฉู่หราน

การกระชากนี้ กลับส่งผลร้ายกับเสือเพลิง

พลังของฉู่หรานเพียงลำพังอาจไม่สามารถฉีกคอเสือเพลิงได้ในเวลาอันสั้น แต่เมื่อเพิ่มพลังของลิงยักษ์เข้าไป ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

สองแรงรวมกัน เสือเพลิงไม่อาจต้านทาน

เนื้อก้อนใหญ่เข้าสู่ปากฉู่หราน เลือดที่พุ่งจากคอเสือเพลิงชโลมร่างฉู่หรานและลิงยักษ์

ในชั่วขณะถัดมา ฉู่หรานเปลี่ยนเป้าหมายโจมตีทันที ร่างงูอาศัยจังหวะพันรอบร่างลิงยักษ์ ข้อแตกต่างระหว่างลิงยักษ์กับเสือเพลิงมีเพียงอย่างเดียวคือ ลิงยักษ์ยังควบคุมศีรษะของฉู่หรานได้อยู่

แต่การถูกงูเหลือมรัดร่างก็ใช่เรื่องดีเสียที่ไหน กล้ามเนื้อปวดหนึบ กระดูกลั่นเสียงครวญ ระยะสั้นอาจไม่เป็นไร แต่หากยาวนานย่อมทนไม่ไหวแน่

ดวงตาของฉู่หรานแดงฉาน เต็มไปด้วยเลือด เจตจำนงฆ่าแทบจะแข็งเป็นรูปธรรม ลิงยักษ์ตัวนี้ เขาต้องฆ่าให้ได้ แม้ศีรษะจะถูกลิงยักษ์งัดจนเจ็บปวด ก็ไม่สนใจแม้แต่น้อย

เสือเพลิงยังไม่สิ้นลม ชีวิตของสัตว์ปีศาจขั้นห้าเหนียวแกร่งยิ่งนัก

"ยังไม่ลงมืออีกหรือ?" เสือเพลิงรวบรวมลมหายใจสุดท้ายตะโกนดังลั่น

หลังจากคำร้องนั้นจบลง เสือเพลิงแทบจะไม่ขยับอีกเลย

เสือยักษ์ขั้นหกปรากฏกาย ข้างกายมีลิงยักษ์ขั้นหกยืนอยู่ด้วย

สองมหาผู้แข็งแกร่งขั้นหกปรากฏตัว สถานการณ์ของเผ่างูเหลือมอยู่ในจุดวิกฤต

แต่ในช่วงเวลานี้ ผู้อาวุโสใหญ่ของเผ่างูเหลือมที่ซ่อนตัวอยู่ก็ปรากฏกายเช่นกัน

"เพิ่งจะสงบได้ไม่กี่ปี พวกเจ้าต้องการพลิกกลับทั้งเทือกเขาซินเฟิงหรือ?" ผู้อาวุโสใหญ่เผ่างูเหลือมไม่ได้ลงมือทันที แต่เอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบ

เสือยักษ์และลิงยักษ์ขั้นหกก็ไม่ได้ลงมือเช่นกัน

พวกมันไม่คิดว่าเหตุการณ์วันนี้จะกลายเป็นเช่นนี้

ในความคิดของพวกมัน วันนี้เพียงแค่ฆ่าฉู่หรานได้ พวกมันก็จะถอยกลับไป

ทั้งสองเผ่าไม่ได้คิดที่จะขัดแย้งกับเผ่างูเหลือมอย่างถึงที่สุด

"มอบมันให้พวกเรา พวกเราจะถอยไปทันที" เสือยักษ์เอ่ยขึ้น

"เป็นไปไม่ได้" ผู้อาวุโสใหญ่ตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เรื่องอื่นอาจพูดคุยกันได้ แต่ให้เผ่างูเหลือมยอมสละฉู่หรานนั้นเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน

เพราะฉู่หรานคืออนาคตของเผ่า

"งั้นก็จำต้องสู้กันแล้ว" เสือยักษ์จ้องผู้อาวุโสใหญ่แห่งเผ่างูเหลือม

"ถ้าเช่นนั้น พวกเจ้าก็จงอยู่ที่นี่ทั้งหมดเถิด"

ครั้งนี้ผู้พูดไม่ใช่ผู้อาวุโสใหญ่เผ่างูเหลือม แต่เป็นปรมาจารย์เผ่างูเหลือม งูเหลือมสีเทาขั้นเจ็ด

เมื่องูเหลือมสีเทาร่างยาวห้าสิบเมตรปรากฏกาย สนามรบก็เงียบลง

ไม่ว่าจะเป็นเผ่างูเหลือมหรือเผ่าอื่นๆ ต่างหยุดมือทั้งหมด

"บาดแผลของท่าน...?"

เสือยักษ์และลิงยักษ์จ้องงูเหลือมสีเทา ไม่อยากเชื่อสายตา

บาดแผลบนร่างของงูเหลือมสีเทาหายไปเกือบหมดแล้ว แม้จะยังไม่ฟื้นตัวถึงจุดสูงสุด แต่เพียงพอที่จะจัดการสองตัวขั้นหกแล้ว

"สังหาร"

งูเหลือมสีเทาออกคำสั่ง

เผ่างูเหลือมราวกับได้ดื่มเลือดไก่ พลังการต่อสู้พุ่งขึ้นทันทีถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์

ฉู่หรานมองเห็นงูเหลือมสีเทา

พูดตามตรง เขาอดอิจฉาไม่ได้

ร่างยักษ์ห้าสิบเมตร ร่างยี่สิบเมตรของเขาเมื่อเทียบกับอีกฝ่าย ก็เป็นเพียงตัวเล็กๆ เท่านั้น

"บาดแผลเขายังไม่หาย ฆ่าเขาเสีย! ท่านผู้นำเผ่าลิงของเราจะมาถึงในไม่ช้า"

พลังที่งูเหลือมสีเทาปลดปล่อยออกมา แม้แต่สัตว์ปีศาจขั้นเจ็ดด้วยกันก็สัมผัสได้

ผู้ทรงอำนาจขั้นเจ็ดของเผ่าเสือมีบาดแผล อาจไม่ได้มา แต่ท่านผู้นำขั้นเจ็ดของเผ่าลิงจะต้องมาแน่นอน

เสือยักษ์เข้าใจหลักการนี้ มันพยักหน้าให้ลิงยักษ์ จากนั้นพวกมันก็พุ่งเข้าหาฉู่หราน

ถูกต้อง พวกมันพุ่งเข้าหาฉู่หราน

ไม่ว่าอย่างไร ต้องฆ่างูอมตะนี่ก่อน ค่อยว่ากันทีหลัง

ฉู่หรานไม่คิดว่าสองตัวนี้จะไร้ยางอายพุ่งเข้าใส่ตน ในชั่วพริบตาก็ถูกเสือยักษ์เหยียบไว้ใต้เท้า

ต้องยอมรับว่า ขั้นหกกับขั้นห้าแตกต่างกันอย่างแท้จริง ร่างของฉู่หรานถูกเหยียบ พลังมหาศาลทำให้ฉู่หรานไม่อาจดิ้นรนได้

ลิงยักษ์โหดเหี้ยมยิ่งกว่า ฝ่ามือทั้งสองจับศีรษะของฉู่หรานแล้วบีบทันที

แม้ฉู่หรานจะมีวิชาเทพแปรสภาพเป็นเหล็กกล้าปกป้องร่าง ก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก ฉู่หรานรู้สึกว่าศีรษะของตนถูกบีบจนเปลี่ยนรูปร่างไปแล้ว

ด้วยการช่วยเหลือของสองสัตว์ปีศาจขั้นหกนี้ ลิงยักษ์ขั้นห้าที่ถูกฉู่หรานพันไว้ก็รอดพ้น

"อยากตาย" งูเหลือมสีเทาโกรธจัด

ผลลัพธ์ย่อมร้ายแรง

สัตว์ปีศาจทั้งหมดที่ขวางทางถูกงูเหลือมสีเทากวาดล้ม ต่ำกว่าขั้นห้าตายทันที ขั้นห้าก็แทบสิ้นเรี่ยวแรง หายใจเข้ามากกว่าออก

ยังดีที่งูเหลือมสีเทาไม่ได้ฆ่าแบบไม่ยั้งมือ เผ่างูเหลือมได้รับการดูแลเป็นพิเศษ แม้จะมีงูเหลือมบางตัวบาดเจ็บ แต่ก็เป็นเพียงบาดเจ็บเล็กน้อย

"ฆ่ามัน!" ลิงยักษ์บีบศีรษะฉู่หรานโยนไปข้างหลัง

แม้จะสร้างบาดแผลถึงชีวิตให้ฉู่หรานแล้ว แต่เพื่อความมั่นใจ ลิงยักษ์ยังอยากให้ลูกน้องลงมือซ้ำเพื่อความสบายใจ

งูเหลือมสีเทาย่อมไม่ยอมให้ฝ่ายตรงข้ามสมหวัง ร่างของเขาพุ่งสู่ท้องฟ้า ม้วนรอบร่างฉู่หรานที่กำลังลอยไป

ลิงยักษ์เห็นเช่นนั้น ลำแสงพุ่งออกจากปาก พุ่งตรงไปยังงูเหลือมสีเทาบนท้องฟ้า

เสือยักษ์ก็ไม่ได้อยู่เฉย เงาขนาดใหญ่กว่าเสือยักษ์สองรอบวิ่งเหยาะๆ บนอากาศมุ่งตรงไปยังงูเหลือมสีเทา ในจังหวะที่งูเหลือมสีเทาไม่ทันระวัง เงานั้นก็งับเข้าที่ร่างของงูเหลือมสีเทาแน่นหนา

"เจ้าตัวเล็ก เจ้าอย่าตายนะ" งูเหลือมสีเทาไม่สนใจการโจมตีที่ตนได้รับ เขาม้วนร่างของฉู่หราน แล้วขว้างไปยังใจกลางของเขาเก้ายอด

งูเหลือมทองเห็นภาพนั้น รีบละทิ้งการต่อสู้ พุ่งตามทิศทางที่ฉู่หรานถูกขว้างไป

"ถึงตาพวกเจ้าแล้ว"

ร่างของงูเหลือมสีเทาตกลงสู่พื้น แผ่นดินสั่นสะเทือน

เสือยักษ์และลิงยักษ์อดถอยหลังไม่ได้

เผชิญหน้ากับงูเหลือมสีเทาขั้นเจ็ด พวกมันหวั่นใจ

พวกมันรู้ว่าแม้ทั้งสองจะร่วมมือกัน ก็คงต้านทานงูเหลือมสีเทาได้ไม่นาน

ยิ่งขั้นพลังสูง ความแตกต่างของแต่ละขั้นก็ยิ่งมากขึ้น

งูเหลือมสีเทาไม่เสียเวลาพูดคุยกับสองตัวนี้ ลงมือทันที

อย่าเพิ่งดูร่างของงูเหลือมสีเทาว่าใหญ่โต ความเร็วก็ไม่ได้ด้อยลงแม้แต่น้อย เสือยักษ์และลิงยักษ์ขั้นหกเพียงหลบหลีกได้อย่างยากลำบาก ไม่มีโอกาสโต้กลับเลยแม้แต่น้อย

นี่คือสิ่งเดียวที่พวกมันทำได้ในตอนนี้ ถ่วงเวลา รอคอยการมาถึงของท่านผู้นำเผ่าลิง

ในใจงูเหลือมสีเทาก็รู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง

เนื่องจากอาการบาดเจ็บยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่ เขาไม่สามารถใช้พลังจากแก่นปีศาจได้

ไม่เช่นนั้น สองตัวนี้ ก็คงจะถูกจัดการในเวลาเพียงไม่กี่นาที

แต่แม้จะเป็นตอนนี้ ถึงสองตัวนี้จะหลบได้ ก็คงหลบได้ไม่นาน

"ท่านผู้นำเผ่าลิงยังไม่มาอีกหรือ?" เสือยักษ์แทบทนไม่ไหวแล้ว มันรู้สึกอยากจะวิ่งหนีในทันที

"อย่าเพิ่งร้อน ข้ารับรู้ถึงพลังงานของท่านผู้นำแล้ว จะมาถึงในไม่ช้า" ลิงยักษ์ฉวยจังหวะตอบเสือยักษ์หนึ่งประโยค

เสือยักษ์ได้ฟังคำตอบก็ได้แต่กัดฟันสู้ต่อไป

โชคดีที่ลิงยักษ์ไม่ได้โกหกเสือยักษ์ ร่างของท่านผู้นำเผ่าลิงกระโดดข้ามเขาลูกแล้วลูกเล่า แต่ละก้าวกระโดดข้ามได้ไกลถึงหนึ่งกิโลเมตร ไม่นานก็ปรากฏกายบนสนามรบ

งูเหลือมสีเทารับรู้ถึงพลังงานของท่านผู้นำเผ่าลิง เขาจึงใช้พลังจากแก่นปีศาจเพียงเล็กน้อย ความเร็วในการโจมตีด้วยหางพลันเพิ่มขึ้นทันที

เสือยักษ์และลิงยักษ์ที่ไม่อาจหลบเลี่ยงได้ จำต้องรับการโจมตีเต็มๆ

สองมหาสัตว์ปีศาจถูกฟาดจนกลิ้งไปมา ทิ้งรอยเลือดยาวสองสายไว้บนพื้นดิน

(จบบทที่ 38)