OPM 248

OPM 248

เบียคุยะ ลูบจมูกแล้วเอนหลังเก้าอี้ ยกขาทั้งสองข้างขึ้นบนโต๊ะ แล้วตอบอย่างไม่ใส่ใจ

"อะไรละ ฉันไม่ได้ฆ่าโดฟลามิงโกนี่น่"

“แกไม่ได้ฆ่าโดฟลามิงโก” เซ็นโกคุตะคอก “แต่ผลที่ตามมาจากสิ่งที่แกพูดในที่สาธารณะมันแย่กว่าแกฆ่าเสียอีก! พูดจริงๆนะ มันคงจะง่ายกว่านี้ถ้าแกฆ่ามันไปเลย!”

“โดฟลามิงโกยังถูกขังอยู่ในคุกสาขาอยู่เลย ถ้ามันเป็นปัญหาขนาดนั้น ฉันก็แค่ฆ่ามันตอนนี้เลยก็ได้ แล้วช่วยทุกคนให้พ้นจากปัญหา” เบียคุยะเสนออย่างไม่จริงจัง

“ไอ้เด็กเวรเอ๊ย! แกจะทําให้ฉันหัวใจวายตายหรือไง!” เซ็นโงคุคำรามเสียงดังจนทหารนอกสำนักงานได้ยินทุกคำที่พูด

“จอมพลกำลังคุยโทรศัพท์กับพลเรือโทการ์ปอยู่หรือเปล่า” คนหนึ่งกระซิบ “จะมีใครอีกที่ทำให้เขาหงุดหงิดได้ขนาดนี้”

เซ็นโงคุ ยังคงโกรธอยู่กล่าวต่อว่า

"ฉันส่งซึรุกับโมมุอุซางิไปที่สาขา G-5 เรียบร้อยแล้ว"

“พวกเขาจะพาโดฟลามิงโก้กลับมายังกองบัญชาการกองทัพเรือเพื่อตรวจสอบแล้วจึงส่งตัวเขาไปที่อิมเพลดาวน์”

“อย่าเล่นตลกอะไรและฆ่ามันก่อนที่มันจะมาถึง! ถ้าไม่ใช่เพราะฉันออกมาปกป้องแกยศพลเรือโทของแกคงถูกปลดไปแล้ว”

แกรู้ไหมว่าตั้งแต่เช้านี้ฉันได้รับสายจากโกโรเซไปกี่สายแล้ว?”

เซ็นโงคุ

แผนการนี้ตรงไปตรงมามาก นั่นคือ ปล่อยให้สถานการณ์ใน

เดรสโรซาลุกลามและทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งชาติพันธมิตรกดดันรัฐบาลโลกให้ยกเลิกระบบชิจิบุไค

จากนั้นกองทัพเรือก็จะสนับสนุนการตัดสินใจดังกล่าวอย่าง

เปิดเผย โดยโยนความผิดไปให้รัฐบาลโลกในขณะที่พวกเขาก็แสดงตัวว่าเป็นฮีโร่ แต่เบียคุยะกลับทําลายแผนนั้นอย่างสิ้นเชิง

การประกาศต่อสาธารณะของเขาทำให้เกิดการดูเหมือนว่า

กองทัพเรือกำลังท้าทายอำนาจของรัฐบาลโลกโดยตรง

บังคับให้พวกเขาต้องยกเลิกระบบชิจิบุไค

ในขณะเดียวกัน ชาติพันธมิตรก็สามารถเพียงแค่ดูอยู่ด้านข้างและเชียร์กองทัพเรือต่อไป นี่เป็นครั้งแรกที่กองทัพเรือท้าทายรัฐบาลโลกอย่างเปิดเผย และผลกระทบก็ร้ายแรงมาก

เซ็นโกคุเองก็ถูกโกโรเซย์ดุด่าไม่หยุด

เซ็นโกคุเคยหวังว่าการสั่งสอนอันเข้มงวดจะทําให้เบียคุยะตระหนักถึงความร้ายแรงของการกระทําของเขา แต่ในทางกลับกัน การตอบสนองของเบียคุยะกลับทำให้เขาเกือบหัวใจหยุดเต้น

"ลุงเซ็นโกคุ คุณขี้ขลาดเกินไปแล้ว" เบียคุยะพูดด้วยน้ำเสียงเกือบจะดูขบขัน “ขี้ขลาด?! ฉันเหรอ?!” หนวดของเซ็นโกคุแทบจะตั้งขึ้นด้วยความโกรธ

“ขอถามลุงหน่อย ใครเป็นคนคิดระบบชิจิบุไคขึ้นมา?”

“รัฐบาลโลก” เซ็นโกคุตอบ

“และทุกครั้งที่เกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นใครกันที่จะถูกตําหนิ ใครกันที่ต้องมาคอยทําความสะอาด”

“กองทัพเรือ...” เซ็นโกคุยอมรับอย่างช้าๆ

“ถูกต้อง! รัฐบาลโลกได้ดัดสินใจที่เลวร้ายมาก และเมื่อใดก็ตามที่เกิดผลเสียขึ้น เราซึ่งเป็นกองทัพเรือก็ต้องแก้ไขและรับมือกับมัน”

“ตอนนี้ เมื่อเราชี้ให้เห็นในที่สุดว่าระบบมีข้อบกพร่อง พวกเขากลับกล่าวหาว่าเราสร้างปัญหา”

เซ็นโกคุเงียบไป คำพูดของเบียคุยะมีความจริงอยู่

<จบบท>