ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 287 หลี่มู่พิชิตเงา

ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 287 หลี่มู่พิชิตเงา

“เจ้าค้นพบข้าได้อย่างไร?”

เจียนซื่อกล่าวกับหลี่มู่อย่างไม่เข้าใจ

เผ่าของมันเชี่ยวชาญการลอบสังหาร พรสวรรค์โดยกำเนิดในการซ่อนเร้นในเงามืดนั้นยอดเยี่ยมที่สุด

มีอสูรน้อยตนนักที่จะสามารถรับรู้ถึงพวกมันได้ในเวลาอันสั้น

แต่บัดนี้ หลี่มู่กลับสามารถอ่านการโจมตีของมันได้อย่างทะลุปรุโปร่งในเวลาอันสั้น

นี่มันช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก

หลี่มู่ไม่ได้ตั้งใจจะตอบคำถามของเจียนซื่อผู้นี้

หากเป็นเรื่องอื่นก็ยังพอว่า แต่วิธีการนี้เกี่ยวข้องกับการรับรู้ฟ้าดินในวิชากระบี่

แม้ว่าเขาจะพูดออกไป เกรงว่าก็คงไม่มีผู้ใดสามารถเข้าใจได้

“วิชาที่ข้าบำเพ็ญเพียรนั้นค่อนข้างพิเศษเท่านั้นเอง มิต้องใส่ใจมากนัก ส่วนตอนนี้ต่างหากคือการต่อสู้ที่แท้จริง!”

หลี่มู่กล่าวกับเจียนซื่อที่อยู่เบื้องหน้า

เมื่อเห็นท่าทีเช่นนี้ของหลี่มู่ เจียนซื่อก็ไม่ได้กล่าวอะไรอีก จากนั้นก็เร้นกายเข้าสู่เงามืด

มันไม่ได้ละทิ้งความได้เปรียบโดยกำเนิดในด้านการลอบสังหารของตน

สำหรับการตัดสินใจนี้ของเจียนซื่อ หลี่มู่ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจเลยแม้แต่น้อย

เขาใช้วิธีการเมื่อครู่อีกครั้ง

และในยามนี้ หลี่มู่ก็สัมผัสได้ถึงความผันผวนของปราณวิญญาณที่มาจากสามทิศทางพร้อมกันคือ ด้านหลัง ด้านซ้าย และด้านขวาในทันที

หลังจากสัมผัสได้ถึงฉากนี้ หลี่มู่ก็อดที่จะรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้างมิได้

ดังนั้นเขาจึงซัดหมัดลงไปบนพื้นใต้เท้าของตนเองอย่างสุดกำลังทันที

ในชั่วพริบตาคลื่นกระแทกก็ปรากฏขึ้นในทันใด

ในยามนี้หลี่มู่จึงมองเห็นชัดเจนว่าในสามทิศทางของเขานั้นมีเงาอยู่ทิศละหนึ่งร่าง

ความรู้สึกที่ได้จากเงาทั้งสามร่างนั้นไม่ได้แตกต่างกันเลยแม้แต่น้อย ทว่าหลี่มู่กลับระเบิดความเร็วของตนเองออกมาในทันที

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงชั่วพริบตาก็ซัดเงาทั้งสามร่างนั้นจนแหลกสลาย

เดิมทีคิดว่าในเงาทั้งสามร่างนี้จะมีร่างจริงของเจียนซื่ออยู่

ผลลัพธ์กลับกลายเป็นว่าไม่พบแม้แต่ร่างเดียว

ขณะที่หลี่มู่กำลังคิดว่าเจียนซื่ออยู่ที่ใดกันแน่

ทันใดนั้นเอง มีดปลายแหลมคมกริบเล่มหนึ่งก็ตั้งใจจะกรีดผ่านลำคอของเขาโดยตรง

โชคดีที่หลี่มู่อีกครั้งสัมผัสได้ถึงความผันผวนของปราณวิญญาณฟ้าดินนี้ จึงหมุนตัวในทันที

จึงทำให้มีดเล่มนั้นเพียงแค่กรีดแขนของเขาเท่านั้น

หลังจากได้รับบาดเจ็บครั้งหนึ่ง หลี่มู่ก็มองไปยังเจียนซื่อในยามนี้อีกครั้ง

ในแววตาเต็มไปด้วยความจริงจังมากขึ้นหลายส่วน

“ดูท่าต่อไปคงต้องเล่นกับเจ้าให้สนุกเสียหน่อยแล้ว!”

หลี่มู่กล่าวอย่างเฉยเมย

หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ของหลี่มู่ สีหน้าของเจียนซื่อก็พลันมืดครึ้มลงทันที

ไม่เคยคิดเลยว่าคนตรงหน้าจะกล้าโอ้อวดถึงเพียงนี้

เห็นได้ชัดว่าบัดนี้เป็นตนที่ทำร้ายเขาได้ แต่กลับยังคงไม่รู้สึกหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย

จากนั้น เจียนซื่อก็หลอมรวมเข้ากับเงามืดนี้

จากนั้นในพริบตา ก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าหลี่มู่อย่างไม่ลังเลทันที

แล้วร่างทั้งร่างของมันก็กลายเป็นเงาสี่สาย โจมตีหลี่มู่จากสี่ทิศทางพร้อมกัน

หลังจากหลี่มู่สังเกตเห็นฉากนี้ เขาก็ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้นกายเนื้อของเขาก็เริ่มเปล่งประกายแสงสีทอง

จากนั้นบนร่างของหลี่มู่ก็เริ่มปรากฏลวดลายสีทองจาง ๆ ขึ้นเล็กน้อย

หลังจากลวดลายสีทองเหล่านี้ปรากฏขึ้น หลี่มู่ก็ทะยานขึ้นไปในอากาศทันที

และเงาทั้งสี่สายนั้นก็เคลื่อนตามการเคลื่อนไหวของหลี่มู่ ไล่ตามอยู่ด้านหลังอย่างต่อเนื่อง

สำหรับสถานการณ์เช่นนี้ หลี่มู่ไม่ได้ประหลาดใจมากนัก

แต่กลับหยุดกะทันหัน จากนั้นก็ซัดหมัดหนึ่งไปยังเงาทั้งสี่สายนั้น

เมื่อเห็นหลี่มู่หยุดลงกะทันหัน เจียนซื่อก็ไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย

ร่างจริงของมันซ่อนอยู่ในเงาทั้งสี่สายนี้

และสามารถสับเปลี่ยนตำแหน่งได้ตลอดเวลา

อีกทั้งตำแหน่งของเงาทั้งสี่สายนั้นกระจัดกระจายอย่างยิ่ง เป็นไปไม่ได้เลยที่จะโจมตีโดนพร้อมกัน

แต่เมื่อหลี่มู่ซัดไปที่เงาสายแรก ในยามนี้เจียนซื่อก็พลันตกใจอย่างยิ่ง

มันไม่เคยคิดเลยว่าวิธีการย้ายตำแหน่งของตนเองจะไร้ผลโดยตรงเช่นนี้

แม้ว่ามันจะใช้อักขระผนึกในวิชาลับนั้นออกมา แต่ก็ไม่เกิดผลใด ๆ เป็นเวลานาน

หลังจากถูกหลี่มู่ซัดหมัดหนัก ๆ เข้าใส่ เจียนซื่อก็ถูกหลี่มู่กระแทกจมลงไปใต้พื้นลานประลองทันที

เมื่อเห็นหมัดของตนเองโจมตีเข้าเป้า หลี่มู่ก็จู่โจมเจียนซื่อที่อยู่บนพื้นอย่างดุเดือดทันที

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เพียงชั่วพริบตา หมัดหลายร้อยหมัดก็ซัดเข้าใส่ร่างของเจียนซื่อโดยตรง

รอจนกระทั่งหลี่มู่ลากเจียนซื่อผู้นี้ออกมาเหมือนสุนัขที่ตายแล้ว

ในยามนี้เจียนซื่อได้หมดสติไปโดยสมบูรณ์ แม้แต่สิ่งที่เรียกว่าร่างแท้จริงก็ยังไม่มีเวลานำออกมาใช้

เมื่อเห็นว่าเจียนซื่อหมดสติไปโดยสมบูรณ์ และดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บสาหัส

กรรมการก็ประกาศผลการแข่งขันในทันที

เหล่าอสูรบนอัฒจันทร์ผู้ชมเมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้

ก็อดที่จะโห่ร้องด้วยความยินดีขึ้นมาในทันทีมิได้

สิ่งที่พวกเขาคาดหวังก็คือสถานการณ์ที่ผู้อ่อนแอกว่าเอาชนะผู้แข็งแกร่งกว่าได้เช่นนี้

หากเป็นสถานการณ์ที่เหนือกว่าอย่างเด็ดขาด สำหรับพวกเขาแล้วมันก็ไม่มีความสนุกเลยแม้แต่น้อย

จากนั้นเจียนซื่อผู้นี้ก็ถูกขนย้ายลงไป คาดว่าคงถูกส่งไปรักษาตัว

ท้ายที่สุดแล้ว เผ่าเงาคมดาบนี้เดิมทีก็มีสมาชิกอสูรน้อยอยู่แล้ว สมาชิกเผ่าที่เพิ่งเกิดใหม่ทุกคนล้วนเป็นที่ต้องการอย่างยิ่ง

อีกทั้งเผ่านี้ยังเชี่ยวชาญการลอบสังหาร อสูรที่ต้องการจะจัดการกับพวกมันมีอยู่มากมาย ดังนั้นสมาชิกเผ่าที่ตายไปจึงมีนับไม่ถ้วน

สำหรับสมาชิกเผ่าที่เกิดใหม่นี้ ย่อมให้ความสำคัญอย่างยิ่งโดยธรรมชาติ

ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นศิษย์ที่ยอดเยี่ยมเช่นเจียนซื่อผู้นี้อีกด้วย

เมื่อเห็นว่าการแข่งขันรอบสุดท้ายนี้ได้สิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์แล้ว

หลี่มู่ในที่สุดก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ผลของลวดลายสีทองนี้คือการผนึกอาคม เป็นพรสวรรค์ที่มีอยู่ในกายเนื้อนี้

น่าเสียดายที่บัดนี้ฐานพลังบำเพ็ญของเขายังต่ำอยู่ จึงสามารถใช้ได้เพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น

วันรุ่งขึ้น

ในยามนี้ ลานประลองเล็ก ๆ ที่มีรูปร่างคล้ายเกาะ ไม่ทราบว่าถูกผู้ใดบีบอัดเข้าด้วยกันอย่างแข็งขัน

บัดนี้ในทะเลสาบนี้ ได้กลายเป็นเกาะกลางน้ำโดยสมบูรณ์แล้ว

และในยามนี้ผู้ชนะทั้งหมดก็ได้ยืนอยู่ใจกลางเกาะกลางน้ำนี้แล้ว

หลี่มู่มองดูสัตว์อสูรเก้าตนที่อยู่ข้างกายตนเอง ในที่สุดจึงเข้าใจกฎการคัดเลือกของการประชุมใหญ่นี้

ในที่สุดก็คือการคัดเลือกสัตว์อสูรสิบตนออกมา

และสัตว์อสูรสิบตนนี้สามารถท้าทายผู้ครองเกาะได้อย่างอิสระ

หลังจากที่พวกเขายืนอยู่ที่นี่ ในยามนี้ชวนจู่ในที่สุดก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา

ศาลาที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้น ค่อย ๆ ลดระดับลงสู่พื้นดิน

จากนั้นชวนจู่ก็เดินออกมาจากศาลานั้น ในแววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมขณะมองดูผู้ชนะทั้งสิบคนเบื้องหน้า

“ไม่คิดเลยว่าการประชุมใหญ่ครั้งนี้จะมีผู้แข็งแกร่งปรากฏตัวขึ้นมากมายถึงเพียงนี้ โดยเฉพาะเจ้า ช่างนำความประหลาดใจอันใหญ่หลวงมาให้ข้าเสียจริง!”

ชวนจู่จ้องมองหลี่มู่แล้วกล่าว

หลังจากหลี่มู่ได้ยินคำพูดนี้ของชวนจู่ ร่างทั้งร่างก็อดที่จะแข็งทื่อไปบ้างมิได้

นับตั้งแต่ชวนจู่ปรากฏตัวขึ้นในยามนี้ หลี่มู่ก็เข้าใจถึงพลังของชวนจู่ในทันที

อย่างน้อยก็ต้องเป็นตัวตนระดับขอบเขตทรราช

อีกทั้งเมื่อฟังคำพูดของอีกฝ่าย เกรงว่าอาจเป็นไปได้ว่ามันค้นพบฐานะความเป็นมนุษย์ของตนเองแล้ว

เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลี่มู่ก็อดที่จะรู้สึกกังวลอยู่บ้างมิได้

ขณะเดียวกัน สภาวะจิตก็สื่อสารกับมิติภายในกายอย่างลับ ๆ ตั้งใจว่าหากถูกค้นพบก็จะอาศัยวิชาเคลื่อนย้ายรีบหนีออกจากที่นี่ทันที

“คู่ต่อสู้ที่เจ้าเผชิญหน้าล้วนเป็นข้าที่จัดเตรียมไว้เอง ผลลัพธ์คือเจ้าสามารถเอาชนะพวกมันได้ทีละคน ยิ่งทำให้ข้ามองเจ้าในแง่ดีมากขึ้น!”

ชวนจู่กล่าวอีกครั้ง