ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 284 ลงนามประลองยุทธ์

ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 284 ลงนามประลองยุทธ์

“โอสถพลังมหาศาลเม็ดนี้เพียงพออย่างแน่นอนขอรับ ท่านโปรดวางใจได้!”

“ท่านเรียกข้าว่าเสี่ยวหลิงก็พอแล้วขอรับ!”

อสูรปลาตัวน้อยเสี่ยวหลิงกล่าวขึ้นอีกครั้ง

หลังจากได้ยินคำพูดของอสูรปลาผู้นี้ หลี่มู่ก็พยักหน้า

เมื่อเห็นหลี่มู่ตอบตกลง เสี่ยวหลิงก็นำทางหลี่มู่ออกจากเมืองจินหลินแห่งนี้ไปทีละน้อย

ไม่นานหลังจากนั้น พวกเขาก็มาถึงประตูเมือง หลังจากออกจากประตูเมืองไปได้หลายลี้

เสี่ยวหลิงมองไปยังป่าไผ่เบื้องหน้าแล้วพลันหยุดฝีเท้าลง

หลี่มู่เห็นเสี่ยวหลิงหยุดฝีเท้าของตน ในใจก็อดรู้สึกประหลาดใจมิได้

“เหตุใดเจ้าถึงไม่เดินต่อเล่า?”

หลี่มู่เอ่ยถามด้วยความสงสัย

เสี่ยวหลิงเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่มู่ ก็ชี้ไปยังเบื้องหน้าด้วยท่าทางหวาดกลัวเล็กน้อย

“จุดลงทะเบียนของการประลองใหญ่อยู่ข้างหน้าแล้วขอรับ ที่นั่นไม่ต้อนรับผู้ที่อยู่ในขอบเขตผู้ยิ่งใหญ่ให้เข้าไป”

เสี่ยวหลิงกล่าวกับหลี่มู่

เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลี่มู่ก็เข้าใจว่าเสี่ยวหลิงไม่สามารถนำทางต่อไปได้แล้ว

ทว่าโชคดีที่บัดนี้เขาได้มาถึงสถานที่ที่ระบุไว้แล้ว

สำหรับสถานที่อื่น ๆ เพียงแค่เขาเข้าไปแล้วค้นหาด้วยตนเอง ก็ย่อมต้องหาพบได้อย่างแน่นอน ไม่มีปัญหาอันใดอีกแล้ว

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เจ้าก็นำทางมาถึงเพียงเท่านี้ก็พอแล้ว!”

หลี่มู่กล่าวกับเสี่ยวหลิงที่อยู่เบื้องหน้า

เสี่ยวหลิงเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่มู่ ก็พยักหน้าด้วยความยินดี

เขารู้ดีว่าด้วยขอบเขตพลังอันอ่อนด้อยของตน หากเข้าไปในสถานที่แห่งนั้น แม้จะมีหลี่มู่คอยคุ้มครอง ก็เกรงว่าจะไม่รอดพ้นจากความลำบาก

“ยันต์หยกแผ่นนี้มอบให้เจ้า หากข้ามีเรื่องอันใดไม่เข้าใจ ย่อมต้องติดต่อเจ้าอย่างแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้นค่าตอบแทนย่อมไม่น้อยเลยทีเดียว!” หลี่มู่กล่าวพลางยิ้มให้กับเสี่ยวหลิงเบื้องหน้า จากนั้นก็โยนยันต์หยกสื่อสารแผ่นหนึ่งให้แก่เสี่ยวหลิง

เสี่ยวหลิงเมื่อรับยันต์หยกสื่อสารแผ่นนั้นมาแล้ว ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มยินดี

รีบเก็บยันต์หยกสื่อสารแผ่นนั้นไว้ในอกเสื้ออย่างระมัดระวังยิ่ง

สำหรับลูกค้ารายใหญ่เช่นหลี่มู่แล้ว เขาย่อมไม่อาจปฏิบัติต่ออีกฝ่ายอย่างลวก ๆ ได้เป็นแน่

“เช่นนั้น ขุนเขาเขียวขจีมิแปรผัน สายธารไหลผ่านมิเคยเหือดแห้ง ขออวยพรให้ท่านประสบความสำเร็จทุกประการเถิด!”

เสี่ยวหลิงกล่าวอวยพรหลี่มู่ จากนั้นก็จากไป

เมื่อเห็นเสี่ยวหลิงจากไปแล้ว หลี่มู่ก็มองไปยังป่าไผ่แห่งนี้

จากนั้นเขาก็ก้าวเข้าสู่ป่าไผ่แห่งนั้น ในชั่วพริบตา

หลี่มู่เห็นใบไผ่ภายในป่าไผ่ราวกับกำลังเคลื่อนไหวอย่างกระสับกระส่าย

ครั้นเมื่อเขาเข้าไปในป่าไผ่แห่งนี้ ทันใดนั้นใบไผ่นับไม่ถ้วนก็พุ่งเข้ามาหาเขาราวกับคมกระบี่

เมื่อเห็นใบไผ่เหล่านี้ หลี่มู่ก็มิได้รู้สึกหวาดหวั่นแม้แต่น้อย

เจตจำนงกระบี่อันไร้รูปร่างห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้โดยรอบ ก่อเกิดเป็นเกราะกำบังอันสมบูรณ์แบบ

ไม่ว่าใบไผ่ชนิดใดเข้าใกล้ร่างกายของเขา ก็จะถูกเจตจำนงกระบี่นี้ฉีกกระชากจนแหลกละเอียดเป็นผุยผง

หลังจากเดินมาได้ระยะหนึ่ง หลี่มู่ก็ทะลวงผ่านป่าไผ่แห่งนี้ออกมาได้

และสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาในขณะนี้คือสถานที่สำหรับลงทะเบียน

และในสถานที่ลงทะเบียนนั้น มีอสูรปูตนหนึ่งนั่งอยู่ด้วยท่าทางเบื่อหน่ายอย่างที่สุด

อสูรปูเมื่อเห็นหลี่มู่มาถึง ใบหน้าก็อดปรากฏแววประหลาดใจมิได้

“ไม่คิดเลยว่ายังมีอสูรตนใดจะมาที่นี่อีก ดูท่าทางเจ้าหนูพลังของเจ้าก็ไม่เลวเลยนี่!” อสูรปูกล่าวชื่นชมหลี่มู่

หลี่มู่เหลือบมองพลังของอสูรปูเบื้องหน้าอย่างไม่ใส่ใจ ทว่าก็มีพลังเพียงขอบเขตทัณฑ์สวรรค์สี่ด่านเคราะห์เท่านั้น

สำหรับเขาแล้ว ไม่นับว่าเป็นภัยคุกคามอันใด

ทว่าแม้แต่สถานที่ลงทะเบียนก็ยังมีอสูรที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้

ดูท่าแล้วชวนจู่ผู้นี้มิอาจดูแคลนได้

“ที่นี่คือสถานที่ลงทะเบียนการประลองใหญ่ใช่หรือไม่?”

หลี่มู่เอ่ยถามอสูรปูเบื้องหน้า

อสูรปูเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่มู่ ก็พยักหน้าโดยไม่ลังเล

“ที่นี่ใช่แล้ว บอกชื่อแซ่และที่มาของเจ้ามา ข้าจะลงบันทึกไว้ สามวันให้หลังเจ้าก็สามารถมาเข้าร่วมการประลองใหญ่ได้แล้ว!”

“ว่าไปแล้ว นี่ก็ใกล้จะสิ้นสุดเวลารับสมัครแล้ว เจ้าเพิ่งจะมาถึงล่าช้า ข้ายังนึกว่าไม่มีอสูรตนใดมาแล้วเสียอีก!”

อสูรปูกล่าวพลางบ่นพึมพำ

หลี่มู่สำหรับคำพูดอื่น ๆ ของอสูรปูนั้น

มิได้ใส่ใจ แต่กลับบอกที่มาของตนเองอย่างเรียบง่าย

“ซื่อมู่ มาจากเกาะสุ่ยหลิง!”

หลี่มู่กล่าวอย่างรวบรัด

อสูรปูเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่มู่ ในใจก็อดรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้างมิได้

เขามองหลี่มู่อย่างพินิจพิจารณา

สำหรับขุมกำลังใต้อาณัติของชวนจู่นั้น

เขาก็พอจะมีความเข้าใจอยู่บ้าง แต่กลับไม่เคยได้ยินชื่อของซื่อมู่มาก่อนเลย

ที่สำคัญที่สุดคือเขาไม่สามารถมองเห็นพลังของหลี่มู่ได้เลย

ต้องรู้ว่าที่เขาสามารถเป็นผู้รับผิดชอบจุดลงทะเบียนแห่งนี้ได้นั้น ที่สำคัญที่สุดคือเขามีเนตรวิญญาณคู่หนึ่ง

เนตรวิญญาณคู่นี้เป็นสิ่งที่มาพร้อมกับวิชาที่เขาฝึกฝน ตราบใดที่อีกฝ่ายไม่ได้มีขอบเขตพลังสูงกว่าเขาเกินห้าขอบเขต เขาก็จะสามารถมองเห็นพลังของอีกฝ่ายได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

เห็นได้ว่าบัดนี้เขาไม่สามารถมองเห็นพลังของหลี่มู่ได้อย่างสิ้นเชิง สำหรับเขาแล้วอีกฝ่ายราวกับถูกปกคลุมด้วยม่านหมอก

เพียงพอที่จะเห็นได้ว่าพลังของอีกฝ่ายนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด หรือมิฉะนั้นก็คงฝึกฝนวิชาพิเศษที่ใช้ซ่อนเร้นฐานพลังบำเพ็ญไว้

“เจ้ามาจากเกาะภายนอกรึ? ข้าไม่เคยได้ยินชื่อเสียงของเจ้ามาก่อนเลย?”

อสูรปูเอ่ยถามด้วยความสงสัย

หลี่มู่เมื่อได้ยินคำพูดของอสูรปูตนนี้ ก็คลี่ยิ้มบางเบา

แสดงท่าทีไม่ใส่ใจ

“หรือว่าผู้แข็งแกร่งที่ไม่ได้ถือกำเนิดในอาณาเขตที่ชวนจู่(เจ้าแห่งชวน)ปกครองจะไม่สามารถลงทะเบียนได้เช่นนั้นรึ?”

หลี่มู่ย้อนถาม

อสูรปูเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่มู่ ก็รีบส่ายหน้าโดยไม่ลังเล

“ชวนจู่ของเราชื่นชมผู้แข็งแกร่งที่สามารถเข้าร่วมกับต้าชวนของเราเป็นพิเศษ ตราบใดที่เป็นผู้มีพลัง ชวนจู่ของเรายินดีต้อนรับเสมอ!”

อสูรปูรีบกล่าว

หลี่มู่เมื่อได้ยินคำพูดของอสูรปูตนนี้ ก็มองเขาอย่างลึกซึ้ง

เมื่อนั้นอสูรปูจึงตระหนักได้ว่าตนเองเพิ่งพูดผิดไป

จึงรีบแสดงความขอโทษในทันที

“เมื่อครู่ข้าล่วงเกินไปแล้ว ต้องขออภัยอย่างสูง!”

อสูรปูรีบกล่าว

เมื่อเห็นอสูรปูขอโทษแล้ว หลี่มู่ก็มิได้กล่าวอันใดมากความ

อสูรปูเห็นหลี่มู่มิได้ติดใจเอาความ ในใจก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

รีบจดบันทึกข้อมูลที่มาของหลี่มู่ลงในสมุด จากนั้นก็โยนยันต์หยกแผ่นหนึ่งให้หลี่มู่โดยตรง

“ยันต์หยกแผ่นนี้คือสิ่งที่เจ้าต้องใช้ในการเข้าร่วมการประลองใหญ่ มันสามารถกำหนดสถานที่ประลองของเจ้าได้!”

“เมื่อถึงวันประลองใหญ่ เจ้าก็ไปยังลานประลองที่ระบุไว้บนยันต์หยกด้วยตนเอง เพียงแค่ใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์กวาดมองดูก็จะทราบได้แล้ว!”

อสูรปูแนะนำอย่างง่าย ๆ

หลี่มู่เมื่อได้ยินคำพูดของอสูรปูตนนี้ ก็พยักหน้าโดยไม่ลังเล

เมื่อเห็นหลี่มู่เข้าใจแล้ว อสูรปูก็มิได้กล่าวอันใดเพิ่มเติม

เมื่อเห็นว่าลงทะเบียนสำเร็จแล้ว หลี่มู่ก็ออกจากป่าไผ่แห่งนี้

จากนั้นก็ใช้ยันต์หยกสื่อสาร ติดต่อกับอสูรปลาตัวน้อยเสี่ยวหลิงในทันที

ให้เขาช่วยหาลานบ้านที่สามารถพักอาศัยได้

เพื่อใช้เวลาสามวันนี้

ชื่อเสียงของผู้รอบรู้นั้นไม่ทำให้ผิดหวังจริง ๆ

ไม่นานก็พบลานบ้านแห่งหนึ่ง ทั้งสภาพแวดล้อมก็สะดวกสบาย เงียบสงบอย่างยิ่ง