ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 270 ประกาศจับอสรพิษลึกลับ

ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 270 ประกาศจับอสรพิษลึกลับ

ผู้นำหมู่บ้านหลังจากได้ยินคำพูดของหลี่มู่ก็รีบปฏิเสธ

“เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นเลย ของสิ่งนี้เจ้าเก็บไว้เองจะดีกว่า!”

ผู้นำหมู่บ้านกล่าวปฏิเสธ

หลี่มู่ได้ยินคำพูดของผู้นำหมู่บ้านแล้วก็มิได้รบเร้าอันใดอีก

จากนั้นผู้นำหมู่บ้านก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง ทันใดนั้นก็เตรียมจะคุกเข่าลง

หลี่มู่เห็นผู้นำหมู่บ้านมีท่าทีเช่นนี้ ในใจก็อดรู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก

ทว่าก็รีบประคองผู้นำหมู่บ้านไว้ทันที

“ผู้นำหมู่บ้าน ท่านทำเช่นนี้ด้วยเหตุใดรึ”

หลี่มู่เอ่ยถามด้วยความสงสัย

ผู้นำหมู่บ้านหลังจากได้ยินคำพูดของหลี่มู่ ก็ถอนหายใจยาวคราหนึ่ง

“วันนี้หากมิใช่เจ้ายื่นมือเข้าช่วยเหลือ หมู่บ้านของพวกเราคงต้องประสบกับภัยพิบัติล้มล้างเป็นแน่!”

ผู้นำหมู่บ้านอธิบาย

ต้องทราบว่าเมื่อครู่นี้เซียป้าเตรียมที่จะจับอสูรทั้งหมดในหมู่บ้านของพวกเขาไปขุดแร่ หลี่มู่เมื่อได้ยินคำพูดนี้ของผู้นำหมู่บ้าน ในใจก็อดรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง

“เรื่องนี้เดิมทีก็เกิดขึ้นเพราะข้า หากจะขอบคุณ ก็ควรเป็นข้าที่ต้องขอบคุณพวกท่าน!”

หลี่มู่กล่าวกับผู้นำหมู่บ้านที่อยู่เบื้องหน้า

ผู้นำหมู่บ้านเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่มู่ ก็ส่ายหน้าอย่างหนักแน่น

“ฝูเซิงเดิมก็เป็นอสูรในหมู่บ้านของพวกเรา เจ้าช่วยฝูเซิงมิเท่ากับช่วยพวกเราทั้งหมู่บ้านหรือ ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้ก็เกิดขึ้นเพราะเจ้าช่วยเหลือพวกเรา!”

ผู้นำหมู่บ้านกล่าวอย่างชอบธรรม

หลี่มู่เมื่อได้ยินผู้นำหมู่บ้านกล่าวเช่นนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะกล่าวอันใดดี

ชั่วขณะหนึ่ง บรรยากาศก็เงียบสงัดเป็นพิเศษ

ผู้นำหมู่บ้านก็ทราบดีว่าหลี่มู่มิได้ต้องการจะคิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องนี้ จึงทำได้เพียงถอนหายใจเบา ๆ

จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองหลี่มู่

“ข้ารู้ว่าเจ้ามาที่นี่ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ยังไม่กระจ่าง หากเจ้ามีสิ่งใดสงสัยก็ถามข้าได้ทุกเมื่อ”

“เจ้าพักอยู่ที่นี่ไปก่อนเถิด หากมีเรื่องอันใดก็มาหาข้าได้ตลอดเวลา!”

ผู้นำหมู่บ้านกล่าวจบประโยคนี้แล้วก็จากไปทันที

ณ ขณะนี้ ภายในตำหนักผู้ครองเกาะ

ทหารยามอสูรปลาตนหนึ่งกำลังรีบร้อนมุ่งหน้าไปยังท้องพระโรง

อสูรพฤกษาที่เฝ้าท้องพระโรงอยู่ เมื่อเห็นอสูรปลารีบร้อนถึงเพียงนั้น ก็รีบสกัดเขาไว้

“ท่านผู้ครองเกาะกำลังพักผ่อนอยู่ด้านใน! ท่านผู้จัดการใหญ่ไห่ หากมีเรื่องอันใด ก็รอให้ท่านผู้ครองเกาะตื่นแล้วค่อยมาใหม่เถิด!” อสูรพฤกษากล่าวเตือนผู้จัดการใหญ่ไห่ที่อยู่เบื้องหน้า

ผู้จัดการใหญ่ไห่เมื่อได้ยินคำพูดของอสูรพฤกษา ก็มิได้ใส่ใจคำพูดของเขา

“มีเรื่องด่วนจริง ๆ ที่ต้องกราบทูล ขอให้ท่านช่วยไปแจ้งท่านผู้ครองเกาะด้วยเถิด!”

ผู้จัดการใหญ่ไห่กล่าวอย่างร้อนรน

อสูรพฤกษาเห็นท่าทีของผู้จัดการใหญ่ไห่เช่นนี้ ก็มิกล้าประมาทแม้แต่น้อย

ต้องทราบว่าผู้จัดการใหญ่ไห่มิเคยทำงานผิดพลาดแม้แต่น้อย เมื่อมีเรื่องด่วน ย่อมต้องเป็นเรื่องด่วนจริง ๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้จัดการใหญ่ไห่คือผู้ที่ดูแลผู้ติดตามทั้งหมดในตำหนักผู้ครองเกาะแห่งนี้

โดยพื้นฐานแล้วอาจกล่าวได้ว่าเป็นพ่อบ้านคนหนึ่ง

หากมิใช่ตนเฝ้าอยู่ที่ตำหนักบรรทมของผู้ครองเกาะ ประกอบกับผู้ครองเกาะกำลังหลับใหลอยู่ เกรงว่าก็คงมิได้ขัดขวาง

“ในเมื่อท่านผู้จัดการใหญ่ไห่มีเรื่องด่วน ข้าจะรีบไปกราบทูลท่านผู้ครองเกาะเดี๋ยวนี้!”

อสูรพฤกษารีบกล่าว

จากนั้นเขาก็หันหลังเดินเข้าไปในตำหนักบรรทม ส่วนผู้จัดการใหญ่ไห่ก็รออยู่ด้านนอก

ไม่นานนัก อสูรพฤกษาก็เดินออกมาจากตำหนักบรรทม เขาพยักหน้าให้ผู้จัดการใหญ่ไห่

“ท่านผู้จัดการใหญ่ไห่ ท่านผู้ครองเกาะตื่นแล้ว ให้ข้าเชิญท่านเข้าไป!”

อสูรพฤกษากล่าวกับผู้จัดการใหญ่ไห่ที่อยู่เบื้องหน้า

ผู้จัดการใหญ่ไห่หลังจากได้ยินคำพูดของอสูรพฤกษา ก็พยักหน้า จากนั้นก็รีบผลักประตูเข้าไปทันที

เมื่อเขามาถึงตำหนักบรรทม ในขณะนี้ท่านผู้ครองเกาะก็นั่งอยู่บนบัลลังก์ในท้องพระโรงแล้ว

“คารวะท่านผู้ครองเกาะเถาวัลย์มาร!”

ผู้จัดการใหญ่ไห่คุกเข่าลงกล่าวด้วยความเคารพ

เมื่อเห็นผู้จัดการใหญ่ไห่มาถึง ในขณะนี้ผู้ครองเกาะเถาวัลย์มารก็อดรู้สึกสงสัยในใจมิได้

เขาทราบถึงความเร่งด่วนของเรื่องราวจากปากของอสูรพฤกษาแล้ว

ทว่าเกาะแห่งนี้ตั้งอยู่ในที่ห่างไกล ทรัพยากรก็ขาดแคลนยิ่งนัก

โดยปกติแล้วย่อมไม่เกิดความวุ่นวายใหญ่โตอันใด

“เกิดเรื่องอันใดขึ้น เหตุใดเจ้าจึงรีบร้อนมารายงานถึงเพียงนี้”

ผู้ครองเกาะเถาวัลย์มารเอ่ยถามผู้จัดการใหญ่ไห่ที่อยู่เบื้องหน้า

ผู้จัดการใหญ่ไห่หลังจากได้ยินคำพูดของผู้ครองเกาะเถาวัลย์มาร ก็มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันที

“ตามข่าวที่เชื่อถือได้ เซียป้า ผู้แข็งแกร่งขอบเขตทัณฑ์สวรรค์หนึ่งด่านเคราะห์ ได้รับการยืนยันแล้วว่าเสียชีวิตบนเกาะแห่งนี้!”

ผู้จัดการใหญ่ไห่กล่าวอย่างเคร่งขรึม

หลังจากได้ยินคำพูดนี้ ผู้ครองเกาะเถาวัลย์มารก็อดรู้สึกตกใจในใจมิได้

“เจ้าเด็กนั่นตายได้อย่างไร อสูรตนใดสังหารมัน หรือจะเป็นฝีมือของกลุ่มอื่น ๆ” ผู้ครองเกาะเถาวัลย์มารเอ่ยถามอย่างรวดเร็ว

ผู้ที่สามารถกำจัดอีกฝ่ายได้ เกรงว่าพลังต่อสู้ของอีกฝ่ายจะต้องเหนือกว่าผู้แข็งแกร่งขอบเขตทัณฑ์สวรรค์หนึ่งด่านเคราะห์อย่างแน่นอน

แน่นอนว่ายังมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งคือกลุ่มอื่น ๆ ร่วมมือกันกำจัดเขา

ผู้จัดการใหญ่ไห่หลังจากได้ยินการคาดเดาของผู้ครองเกาะเถาวัลย์มาร ก็รีบส่ายหน้าทันที

“มิใช่การร่วมมือของกลุ่มใหญ่เหล่านั้น แต่บนเกาะปรากฏเจ้าหนูเผ่าอสรพิษลึกลับตนหนึ่ง แทบจะเรียกได้ว่าสังหารในพริบตา!”

ผู้จัดการใหญ่ไห่เล่าเรื่องราวเหล่านี้ออกมา

นี่คือข่าวที่เขาได้รับมาจากทหารยามที่เฝ้าเกาะ

เป็นเพราะการปรากฏตัวอย่างกะทันหันของผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ และยังสังหารบุคคลสำคัญบนเกาะอีกด้วย

ดังนั้นเขาจึงต้องรีบมารายงาน

หลังจากได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าของผู้ครองเกาะเถาวัลย์มารก็มืดครึ้มลงทันที

ผู้แข็งแกร่งที่ปรากฏตัวอย่างกะทันหันเช่นนี้ และยังสังหารเซียป้าได้

พลังของเขาน่าจะทัดเทียมกับตนเองแล้ว

แม้ว่าเซียป้าจะเป็นอสูรที่โอหัง ทำการโหดเหี้ยมไร้ความปรานี แต่เขาก็ยังคงเชื่อฟังคำสั่งของตน

บางครั้ง ปัญหาที่ตนในฐานะผู้ครองเกาะไม่สะดวกจะออกหน้าแก้ไข โดยทั่วไปก็มักจะให้เขาออกหน้าแก้ไขในนามของตน

แต่บัดนี้เขาถูกกำจัดไปแล้ว ในอนาคตบางเรื่องเกรงว่าจะลำบากไม่น้อย

อีกทั้งกลุ่มอื่น ๆ เหล่านั้นก็มิใช่อสูรที่เชื่อฟัง

และบัดนี้ก็ใกล้จะถึงเวลาการประชุมใหญ่ เกรงว่าเจ้าเด็กนั่นคงจะมุ่งหมายตำแหน่งของตนเป็นแน่

ผู้ครองเกาะเถาวัลย์มารเมื่อคิดถึงตรงนี้ ในใจก็ตัดสินใจได้ทันที

“ระดมทหารบนเกาะ และออกประกาศจับ ตามหาเจ้าหนูเผ่าอสรพิษนั่นให้เร็วที่สุด นี่เป็นบุคคลอันตราย หากพบเจอให้รีบแจ้งข้า และสังหารได้ทันที!”

ผู้ครองเกาะเถาวัลย์มารออกคำสั่ง

หลังจากได้ยินคำสั่งเหล่านี้ ผู้จัดการใหญ่ไห่มิกล้าล่าช้าแม้แต่น้อย

“ขอรับ!”

ผู้จัดการใหญ่ไห่รับคำอย่างเคารพ จากนั้นก็หันหลังเตรียมจะจากไป

ขณะที่ผู้จัดการใหญ่ไห่กำลังจะออกจากท้องพระโรง ก็มีเสียงดังขึ้นอีกหลายครา

“แจ้งให้กลุ่มอื่น ๆ ทราบด้วย หากพวกเขาสามารถสังหารมันได้ ผู้ใดก็จะสามารถแทนที่ตำแหน่งของเซียป้าได้ และจะได้รับรางวัลอย่างงาม!”

หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านี้ ผู้จัดการใหญ่ไห่ก็พยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นก็ออกจากท้องพระโรงไป

ไม่นานนัก บนเกาะก็มีการติดประกาศจับอย่างเป็นทางการ

ทหารยามที่เฝ้าเกาะต่างก็ระดมกำลังพลจำนวนมาก ค้นหาอย่างต่อเนื่องภายในเมือง

การระดมกำลังพลจำนวนมากค้นหาทั่วทั้งเกาะเช่นนี้ ทำให้อสูรทุกตนต่างก็อกสั่นขวัญแขวน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งบนประกาศจับยังระบุไว้ว่าบุคคลที่ถูกตามล่าตัวนั้นอันตรายอย่างยิ่ง

สิ่งนี้ยิ่งทำให้อสูรทุกตนรู้สึกหวาดกลัว

ต้องทราบว่าอสูรส่วนใหญ่บนเกาะแห่งนี้ล้วนมีพลังต่ำต้อย