ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 264 เซียป้า

ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 264 เซียป้า

โอสถพลังมหาศาลสิบเม็ดเทียบเท่ากับผลผลิตตลอดหนึ่งปีของเขาแล้ว

สำหรับเขานั้น เรื่องนี้ถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่อย่างแท้จริง

แต่หากไม่จ่ายเงินก้อนนี้ไป เกรงว่าจะไม่สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้เลย

เซียป้าเห็นอสูรปลาตรงหน้ายังคงลังเลมิอาจตัดสินใจได้

ในแววตาจึงฉายแววรังเกียจขึ้นหลายส่วน

“ข้ามางานเลี้ยงของเจ้าก็นับว่าให้เกียรติเจ้าแล้ว หากเจ้าไม่เต็มใจ คนที่ต้องการให้ข้าช่วยเหลือมีอยู่ถมไป”

เซียป้ากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

หลังจากได้ยินคำพูดนี้ อสูรปลาก็รู้สึกตื่นตระหนกในทันที ในใจจึงรีบตัดสินใจ

มันหยิบโอสถพลังมหาศาลสิบเม็ดออกมาจากสมบัติเก็บของของตน จากนั้นก็มอบให้เซียป้าตรงหน้าทันที

“ท่านขอรับ ข้าย่อมเชื่อมั่นในตัวท่านอยู่แล้ว โอสถพลังมหาศาลสิบเม็ดนี้ขอมอบให้ท่าน ส่วนความซื่อสัตย์ของท่าน พวกเราทุกคนต่างประจักษ์แก่สายตา”

อสูรปลารีบกล่าว

นี่เป็นโอกาสที่มันอุตส่าห์ไขว่คว้ามาได้ จะปล่อยให้หลุดลอยไปเปล่า ๆ ไม่ได้เป็นอันขาด

เมื่อเห็นโอสถพลังมหาศาลสิบเม็ดในมือ ใบหน้าของเซียป้าก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

เขาไม่คิดว่าอสูรปลาตนนี้จะดูเป็นผู้รู้จักกาลเทศะ

จึงเก็บโอสถพลังมหาศาลสิบเม็ดนี้เข้ากระเป๋าของตนทันที

“เจ้าวางใจได้ เรื่องของเจ้าข้าจะจัดการให้อย่างแน่นอน เพียงแต่ตอนนี้...”

ดวงตาของเซียป้าเหลือบมองไปยังเหล่าอสูรปลาหญิงที่ยั่วยวนหลายตนนั้น

เมื่อสังเกตเห็นสายตาของเซียป้า

อสูรปลาก็เข้าใจในทันที มันรีบมองไปยังอสูรปลาหญิงเหล่านั้น

จากนั้นก็คว้าตัวอสูรปลาหญิงที่งดงามที่สุดผลักเข้าไปในอ้อมแขนของเซียป้า

“พวกนางเหล่านี้เดิมทีข้าเชิญมาเพื่อปรนนิบัติท่าน ท่านสามารถเพลิดเพลินได้ตามสบาย ส่วนข้า ขอตัวลาไปก่อน”

อสูรปลากล่าวพร้อมรอยยิ้ม จากนั้นก็หันหลังพาผู้ติดตามออกจากห้องนี้ไป

โรงเตี๊ยมแห่งนี้เป็นมันที่สร้างขึ้น

ช่วงนี้มีคู่แข่งปรากฏตัวขึ้น สร้างชื่อเสียงโดดเด่น มันจึงได้เชิญเซียป้ามา

ก็เพื่อต้องการให้อีกฝ่ายไปทำลายโรงเตี๊ยมของคู่แข่งให้สิ้นซาก

เช่นนี้กิจการของมันจึงจะเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น

เมื่อเห็นอสูรปลาจากไปแล้ว เซียป้าก็พึงพอใจอย่างยิ่ง

จากนั้นเขาก็ตวัดอสูรปลาหญิงตนนั้นเข้าสู่อ้อมกอด

ขณะที่มือใหญ่ของเขากำลังลูบไล้ไปทั่วร่างของอีกฝ่ายอย่างกำเริบเสิบสาน

ทันใดนั้น ศิลาก้อนหนึ่งที่เอวของเขาก็เริ่มส่องแสงวิญญาณพร้อมกับสั่นสะเทือนขึ้น

เมื่อเห็นว่าช่วงเวลาอันดีงามถูกรบกวน ในดวงตาของเซียป้าก็ปรากฏแววขุ่นเคืองขึ้นเล็กน้อย

เขารีบหยิบศิลาก้อนนั้นออกมา ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

“ข้าจะดูสิว่าผู้ใดกล้ารบกวนเรื่องดี ๆ ของข้า”

เซียป้ากล่าวอย่างดุร้าย

เขาหยิบศิลานั้นขึ้นมาดู จึงได้พบว่านี่คือศิลาติดต่อระหว่างเขากับเหล่าลูกน้อง

ทว่าเขามีเรืออยู่หลายลำในท่าเรือแห่งนี้

ขอเพียงผู้ใดรู้จักชื่อเสียงของเซียป้า ก็ไม่เคยมีใครกล้าระรานลูกน้องของเขา

เหตุใดจู่ ๆ จึงเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้ หรือว่ามีศัตรูที่แข็งแกร่งมาเยือน

ในดวงตาของเซียป้าฉายแววสงสัยขึ้นเล็กน้อย อารมณ์ครึกครื้นเมื่อครู่ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ตอนนี้เขาควรไปตรวจสอบสถานการณ์โดยละเอียด จะประมาทไม่ได้เป็นอันขาด

เขาผลักอสูรปลาหญิงเหล่านั้นออกไป แล้วจึงเดินออกจากโรงเตี๊ยมทันที

อสูรปลาเมื่อเห็นเซียป้าเดินออกจากโรงเตี๊ยมไปทันที ในดวงตาก็ฉายแววสงสัยขึ้นเล็กน้อย

หรือว่าเซียป้าไม่พอใจอสูรปลาหญิงที่มันหามาเหล่านี้

เมื่อคิดได้ดังนั้น อสูรปลาก็อดรนทนไม่ไหวรีบเข้าไปในห้อง

เมื่อเห็นอสูรปลาหญิงที่อยู่ในห้องด้วยท่าทางงุนงง ก็รีบเอ่ยปากถามทันที

“เกิดอันใดขึ้น หรือว่าพวกเจ้าปรนนิบัติท่านเซียป้าได้ไม่ดี”

อสูรปลารีบถาม

หลังจากอสูรปลาเอ่ยถาม อสูรปลาหญิงตนหนึ่งก็ก้าวออกมาอธิบายสถานการณ์เมื่อครู่

“โทษข้าไม่ได้จริง ๆ ท่านเซียป้าดูเหมือนจะได้รับข้อความบางอย่าง จึงจากไปโดยไม่กล่าวอะไรเลย”

อสูรปลาหญิงตนนั้นเอ่ยขึ้น

เมื่อได้ยินว่าเป็นเช่นนี้ อสูรปลาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกในที่สุด

อย่างไรเสีย มันก็ได้จ่ายโอสถพลังมหาศาลไปถึงสิบเม็ด ซึ่งเป็นทรัพยากรอันล้ำค่า

หากเป็นเพราะทำให้เซียป้าโกรธ โอสถพลังมหาศาลสิบเม็ดนั้นก็คงสูญเปล่าไปโดยสิ้นเชิง

นับว่าขาดทุนย่อยยับเป็นแน่

“เอาเถิด ๆ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปได้แล้ว อย่าอยู่ที่นี่อีกเลย”

อสูรปลาโบกมือกล่าว

หลังจากได้ยินคำพูดนี้ อสูรปลาหญิงเหล่านั้นก็รีบจากไปทันที

ขณะนี้เซียป้าก็มาถึงท่าเรือแล้ว

เขาเห็นลูกน้องส่วนหนึ่งของตนอยู่ที่ท่าเรือ ส่วนเรือลำหนึ่งของเขากลับเสียหายโดยตรง

ในใจพลันบังเกิดโทสะอันเดือดพล่าน

“นี่มันเรื่องอันใดกัน ผู้ใดบังอาจทำลายเรือของข้า”

เซียป้ากล่าวอย่างเดือดดาล

เมื่อเห็นผู้นำมาถึง เหล่าเผ่ากุ้งก็รีบเข้ามาล้อมรอบทันที

ในแววตาเต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

พี่ใหญ่เผ่ากุ้งรีบก้าวออกมาจากกลุ่ม แล้วอธิบายสถานการณ์ก่อนหน้านี้ทันที

“ผู้นำ เมื่อครู่มียอดฝีมือผู้หนึ่งจู่ ๆ ก็มาชิงของของพวกเราไป จากนั้นเพื่อเป็นการข่มขวัญ ก็ได้ทำลายเรือของเราไปลำหนึ่ง”

พี่ใหญ่เผ่ากุ้งเอ่ยขึ้น

เซียป้าหลังจากได้ยินคำพูดนี้ ก็จ้องมองพี่ใหญ่เผ่ากุ้งด้วยแววตาอันเดือดดาลทันที

“ผู้ใดกันแน่ ข้าจะดูสิว่าบนเกาะนี้ยังมีผู้ใดกล้าต่อกรกับข้าอีก”

เซียป้ากล่าวด้วยใบหน้าเปี่ยมโทสะ

พี่ใหญ่เผ่ากุ้งหลังจากได้ยินคำพูดของผู้นำตนเอง ก็หวนนึกถึงสัตว์อสูรที่ก่อเรื่องเมื่อครู่

ในใจพลันรู้สึกสับสนงุนงง

“อสูรน้อยตนนั้นดูเหมือนจะไม่ใช่คนบนเกาะ คล้ายจะเป็นเจ้าหนูเผ่าอสรพิษที่เพิ่งมาใหม่ หากมันจากไปแล้ว เกรงว่าจะหาไม่พบ”

พี่ใหญ่เผ่ากุ้งกล่าวอย่างกระดากอายเล็กน้อย

บนเกาะแห่งนี้ นาน ๆ ครั้งก็จะมีคนแปลกหน้าเข้ามาบ้าง แต่ไม่นานพวกเขาก็จากไป

หากเจ้าหนูเผ่าอสรพิษจากไปก่อนที่พวกเขาจะตามหาพบ

ก็อย่าได้หวังจะแก้แค้นเลย

หลังจากได้ยินคำพูดของพี่ใหญ่เผ่ากุ้ง

เซียป้าก็จับกุ้งตนนั้นขึ้นมาแล้วฟาดลงกับพื้นอย่างแรง

“ข้าจะมีเจ้าไว้ทำประโยชน์อันใด แม้แต่อสูรตนเดียวก็ยังตามหาไม่พบ”

เซียป้ากล่าวอย่างเดือดดาลยิ่ง

“ในเมื่อพวกเจ้าตามหามันไม่พบ เช่นนั้นพวกเจ้าก็ไปชดใช้เสียเถิด เหมืองศิลาทมิฬช่วงนี้ก็ไม่มีผู้ใดไปขุดแร่ ข้าเห็นว่าพวกเจ้าแต่ละคนก็ดูเหมาะสมดี”

เซียป้ากวาดตามองลูกน้องเผ่ากุ้งที่เหลืออยู่ ในแววตาปราศจากความเมตตาใด ๆ

เห็นได้ชัดว่าเรื่องเช่นนี้ เขาคงทำมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

หลังจากได้ยินคำพูดนี้ เผ่ากุ้งทั้งหมดก็พลันมีสีหน้าตื่นตระหนก

เหมืองศิลาทมิฬเป็นแหล่งแร่ที่ล้ำค่ายิ่งบนเกาะแห่งนี้ สามารถใช้หลอมสร้างอาวุธยุทโธปกรณ์จำนวนมากได้

แร่ที่ผลิตได้จากที่นั่นเป็นทรัพยากรที่ล้ำค่ายิ่ง แม้กระทั่งสามารถใช้ในการแลกเปลี่ยนค้าขายได้

ส่วนพวกมันครอบครองเหมืองแร่ขนาดเล็กแห่งหนึ่ง ซึ่งก็ทำให้พวกมันร่ำรวยมหาศาลแล้ว

ปกติแล้วพวกมันจะจับพวกนักพนันที่ติดหนี้ไม่ยอมจ่ายมาจากบ่อนพนัน

ขอเพียงมีอาหารให้พวกมันประทังชีวิต พวกมันก็จะทำงานต่อไปได้เรื่อย ๆ