ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 243 ผลลัพธ์ร้อยปีหยินหยาง

ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 243 ผลลัพธ์ร้อยปีหยินหยาง

[หลังจากการบำเพ็ญเพียรเป็นเวลาสิบปี ท่านก็ไม่รู้ว่าพลังหยินหยางของท่านบรรลุถึงขอบเขตใดแล้ว เพียงแต่รู้สึกได้ถึง ‘กระแสพลัง’ สองสายที่ดำรงอยู่ในร่างกายของท่าน]

[“การบำเพ็ญเซียน การบำเพ็ญเต๋า ท้ายที่สุดแล้วก็จะกลับคืนสู่ความสามัญ ปลายทางสุดท้ายบางทีอาจถูกกำหนดไว้แล้ว เจ้าหนุ่ม ข้าขอยืมเวลาหลายสิบปีของเจ้า บัดนี้ก็ถึงเวลาที่ข้าจะช่วยเฝ้ารักษาให้เจ้าแล้ว”]

[เวลาผ่านไปไม่นาน ร่างกายเนื้อของท่านก็เสื่อมถอยลงอย่างรวดเร็ว...]

เมื่อความคิดกลับคืนสู่ความเป็นจริง หลี่มู่ถอนหายใจยาวออกมา

ช่วงเวลากว่าหนึ่งร้อยปีนี้ ราวกับว่าหลี่มู่ได้ประสบด้วยตนเอง การบำเพ็ญเพียรวันแล้ววันเล่า ความเงียบของผู้เฒ่า และถ้อยคำที่ยากจะเข้าใจในช่วงสุดท้าย ล้วนยังคงแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำ

หลี่มู่ค่อย ๆ ยกมือขึ้น ในมือของเขา จี้ห้อยคอทรงกลมวางอยู่อย่างเงียบ ๆ ในฝ่ามือ

จี้ห้อยคอชิ้นนี้ดูไม่มีอะไรพิเศษ ด้านหนึ่งเป็นสีดำสนิท อีกด้านหนึ่งเป็นสีขาว ดูแล้วคล้ายคลึงกับพลังหยินหยางอยู่บ้าง หลี่มู่จึงไม่ได้รู้สึกว่าของสิ่งนี้มีอะไรแปลกประหลาด

เขาสัมผัสได้ว่าในร่างของผู้เฒ่าผู้นั้นเองก็อาจจะมีพลังหยินหยางอยู่เช่นกัน

ถ้าเป็นเช่นนั้น เรื่องที่อากาศหนาวเหน็บ และต่อมาดินฟ้าอากาศในดินแดนนั้นสามารถเปลี่ยนแปลงไปตามใจปรารถนาของเขาก็พอจะอธิบายได้แล้ว

แต่เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น เพียงแค่เหน็บจี้ห้อยคอชิ้นนี้ไว้ที่เอว

หลี่มู่นั่งสมาธิลงกับที่ สัมผัสได้ถึงรางวัลจากการจัดส่งที่กำลังหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย

เขาสัมผัสได้ถึงการดำรงอยู่ของพลังวิญญาณสองสายที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงภายในร่างกาย

อาจเป็นเพราะภายในร่างกายของหลี่มู่มีห้วงมิติแห่งหนึ่งอยู่ แม้ว่าห้วงมิตินี้จะเต็มไปด้วยความโกลาหล

แต่ก็เหมาะสมอย่างยิ่งที่จะใช้เก็บพลังหยินหยาง

หลังจากที่ห้วงมิตินี้ได้เก็บพลังหยินหยางเหล่านี้ไว้ มันก็คล้ายคลึงกับห้วงสมุทรวิญญาณอยู่บ้าง

ทว่าปริมาณการกักเก็บพลังหยินหยางเมื่อเทียบกับห้วงสมุทรวิญญาณแล้วเป็นเพียงเศษเสี้ยวธุลีในมหาสมุทรเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ พลังหยินหยางจึงยังไม่สามารถใช้ทดแทนพลังวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์

เว้นเสียแต่ว่าจะสามารถขยายห้วงมิตินี้ออกไปได้ แต่เรื่องการขยายห้วงมิติภายในร่างกายนั้น ในตอนนี้เขายังไม่สามารถทำได้

หลี่มู่ไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่านั้น เขาหลับตาลง สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากพลังหยินหยางสายนี้

เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า พลังหยินหยางที่เขาควบคุมได้ในตอนนี้มีความเข้มข้นขึ้นหลายส่วน

และการควบคุมมันก็ชำนาญมากยิ่งขึ้น

บัดนี้ การรับรู้พลังวิญญาณในมหาเต๋าของเขาก็เฉียบคมอย่างยิ่ง

เมื่อหลี่มู่โบกมือเบา ๆ กลุ่มก้อนพลังวิญญาณที่หลอมรวมหยินหยางก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

เมื่อจิตใจของเขาเคลื่อนไหว กลุ่มก้อนพลังวิญญาณนี้ก็หายวับไปอย่างรวดเร็ว ปกคลุมร่างของเขา

จากนั้นก็หลอมรวมกันอีกครั้งกลายเป็นกลุ่มก้อนพลังวิญญาณ พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

“ตูม!”

ค่ายกลที่หลี่มู่สร้างไว้ก่อนหน้านี้ปรากฏเป็นรูโหว่ แต่กลุ่มก้อนพลังวิญญาณหยินหยางนั้นกลับไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ยังคงพุ่งออกไปข้างนอกต่อไป

“ในหยินมีหยาง ในหยางมีหยิน หยินหยางผสมผสาน แข็งแกร่งอ่อนโยนเกื้อหนุนกัน!”

หลี่มู่พึงพอใจอย่างยิ่ง ดึงลูกแก้วพลังวิญญาณนั้นกลับมา พลางพึมพำ

การจัดส่งร้อยปี แต่ในความเป็นจริงเป็นเพียงชั่วครู่เท่านั้น

หลี่มู่ซ่อมแซมค่ายกลจนสมบูรณ์แล้วจึงนั่งสมาธิลงกับที่ หลับตาพักผ่อนจิตใจ นี่ก็นับเป็นนิสัยจากการจัดส่งครั้งก่อน

เช้าวันรุ่งขึ้น ดวงตะวันสีแดงดวงหนึ่งแขวนอยู่สุดขอบฟ้า นอกขุนเขาที่เก้าของหลี่มู่ มีคนผู้หนึ่งกำลังเดินวนเวียนอยู่

หลี่มู่รับรู้ได้ถึงผู้มาเยือน จึงรีบมายังหน้าประตูสำนักอย่างรวดเร็ว

“ท่านผู้อาวุโส” หลี่มู่กล่าวอย่างสุภาพ

“เจ้าออกมาแล้ว วันนี้คือการประลองรอบที่สามของการชุมนุมเหล่าผู้กล้า พวกเราสมควรออกเดินทางได้แล้ว”

จางป้าเตาเห็นหลี่มู่ออกมา ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้มยินดี กล่าวขึ้น

พูดจบ พลังวิญญาณในร่างของจางป้าเตาก็พลุ่งพล่านขึ้นอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนเตรียมพร้อมแล้ว

“ท่านผู้อาวุโส บัดนี้ค่ายกลเคลื่อนย้ายได้สร้างเสร็จแล้ว การเคลื่อนย้ายอาจจะรวดเร็วกว่า”

หลี่มู่เห็นดังนั้น จึงกล่าวขึ้นเบา ๆ

“ข้าช่างเลอะเลือนเสียจริง!”

จางป้าเตาตบศีรษะตนเองแล้วกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

ไม่นาน พวกเขาก็มาถึงสถานที่จัดการชุมนุมเหล่าผู้กล้า

เนื่องจากเป็นการประลองรอบสุดท้าย ผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่จึงมีไม่มากนัก เพียงแค่หลายสิบคนเท่านั้น

แต่คนเหล่านี้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นศิษย์อัจฉริยะของแต่ละตระกูล ประมุขตระกูลหลายคนก็มาด้วยเช่นกัน

และในขณะนั้น สายตาของหลี่มู่ก็จับจ้องไปที่คนผู้หนึ่งในฝูงชน...