ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 10 บรรพจารย์จากโบราณกาลจะปรุงโอสถให้ข้า

ระบบจัดส่งข้ามกาลเวลา ตอนที่ 10 บรรพจารย์จากโบราณกาลจะปรุงโอสถให้ข้า

“ช่วงนี้ข้าไม่มีอะไรทำ และข้าก็อยากเรียนการปรุงโอสถบ้าง ข้าจึงมาที่นี่เพื่อเรียนรู้จากเจ้า”

หลี่มู่ไม่ได้ตีรอบพุ่มไม้ เขาเอ่ยตรงประเด็นเลย

“เรียนรู้การปรุงโอสถ?”

จินหยวนหนานเลิกคิ้วแล้วถาม

“ศิษย์น้องหลี่ การปรุงโอสถมิใช่สิ่งที่จะเรียนรู้ได้ง่าย ๆ”

“มันจำเป็นต้องสะสมทีละขั้น ตอนนี้อาจสายไปสักหน่อยในการเรียนรู้การปรุงโอสถ”

“อีกอย่าง การปรุงโอสถยังต้องใช้พรสวรรค์เช่นกัน เจ้าเห็นไหมว่าขุนเขาที่หกของข้ารับศิษย์ของเพียงไม่กี่คน ที่เป็นเช่นนี้เพราะการประเมินรับศิษย์เข้มงวดมาก ศิษย์ทุกคนที่มาเรียนรู้การปรุงโอสถจะต้องถูกทดสอบล่วงหน้าเพื่อดูว่าพวกเขามีพรสวรรค์ในการปรุงโอสถหรือไม่ หากไม่มีพรสวรรค์ข้าก็ย่อมไม่รับผู้ใด”

จินหยวนหนานตอบอย่างตรงไปตรงมาเช่นกัน

ความหมายชัดเจนมาก ตอนนี้หลี่มู่อยู่ในวัยนี้แล้ว และได้พลาดช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเรียนรู้การปรุงโอสถไปแล้ว

และเขายังกล่าวอีกว่าการเรียนรู้การปรุงโอสถต้องใช้พรสวรรค์

"แต่หากศิษย์น้องหลี่เต็มใจพยายามช่วยก็ยังเป็นไปได้ที่จะเป็นนักปรุงโอสถระดับหนึ่งได้อยู่"

จินหยวนหนานคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็มิได้เตรียมส่งหลี่มู่ออกไปโดยตรง เขาคิดเล็กน้อยเพื่อต้องการให้หลี่มู่ขอเรียนรู้จากเขา กระทั่งฉากคำนับเขาเป็นอาจารย์ ลองคิดดูสิว่าตอนนี้ศิษย์น้องที่มากพรสวรรค์ครั้งหนึ่งได้กลายเป็นศิษย์ของเขา ไม่ต้องบอกว่ามันวิเศษขนาดไหน . .

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่มู่ก็ตกตะลึงไปชั่วขณะหนึ่ง

จินหยวนหนานผู้นี้ชักจะเอาใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งพูดยิ่งเอาใหญ่

“ขอบคุณมีน้ำใจของศิษย์พี่จิน ข้ามาที่นี่เพียงเพื่อแลกเปลี่ยนสมุนไพรระดับหนึ่งและระดับสอง ข้าจะเอากลับไปฝึกฝนด้วยตัวเอง”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่มู่

จินหยวนหนานตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นชี้ไปยังสมุนไพรที่อยู่ริมทางเดินตรงประตูแล้วเอ่ยอย่างไม่เป็นทางการ: "ศิษย์น้องหลี่ เจ้าคงเห็นแล้วว่ามีสมุนไพรระดับหนึ่งมากมายอยู่ริมทางเดินด้านนอกบ้านของข้า เจ้าคงคิดเรื่องนี้เอาไว้ก่อนแล้ว เอาเถอะ อย่างไรก็ได้ เลือกสิ่งที่เจ้าต้องการเถิด"

หลังจากที่เขาได้ยินจุดประสงค์ของหลี่มู่ เขาก็หมดความสนใจไปชั่วขณะ และเตรียมจะมอบของแล้วส่งอีกฝ่ายออกไป

เมื่อเขารู้ว่าจินหยวนหนานกำลังจะใช้สมุนไพรขยะข้างทางเดินเพื่อเฉดหัวเขาออกไป เขาก็มิได้โกรธ แต่เอ่ยอย่างใจเย็น: "เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ข้ามิได้มาที่นี่เพื่อขอสมุนไพร ข้ามาที่นี่เพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งของกับเจ้า"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จินหยวนหนานก็เลิกคิ้ว: "สิ่งใดรึ?"

วินาทีต่อมา

หลี่มู่โบกมือ จากนั้นบุปผาสามปราการระดับสี่ก็ปรากฏในมือของเขา

เมื่อจินหยวนหนานเห็นบุปผาสามปราการนี้ ดวงตาของจินหยวนหนานก็เบิกกว้าง

“นี่…นี่คือบุปผาสามปราการหรือ?!”

"ข้าตาฝาดหรือไม่?"

หลี่มู่โยนบุปผาสามปราการให้จินหยวนหนานอย่างส่ง ๆ แล้วจินหยวนหนานก็รับมันอย่างระมัดระวัง พร้อมมองรอบข้างด้วยแววตาความประหลาดใจ

เขาเองก็มีสมุนไพรระดับสี่มากมาย แต่เขาได้ยินว่าบุปผาสามปราการนั้นหายากอย่างมาก ไม่เคยเห็นมาก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นมัน

บุปผาสามปราการนี้ไม่มีขายตามท้องตลาดแล้ว กล่าวกันว่าบุปผาสามปราการนี้สูญพันธุ์ไปแล้ว และหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว อย่างน้อยก็ไม่ใช่ในป่าของแคว้นต้าฮวง

หลังจากมองใกล้ ๆ เขาพบว่าบุปผาสามปราการนี้มิใช่บุปผาสามปราการธรรมดา แต่เป็นบุปผาสามปราการระดับสูงมากที่มีอายุอย่างน้อยห้าร้อยปี!

“ศิษย์น้อง...น้องชาย ไปเอาเจ้านี่มาจากที่ใดรึ?”

จินหยวนหนานรู้สึกโดยไม่รู้ตัวว่าหลี่มู่ต้องไปเก็บมันได้ที่ไหนสักแห่ง ในเมื่อเขาก็ไม่อาจหามันมาได้ หลี่มู่จึงต้องไปเก็บมันได้ในเขตแดนลับสักแห่ง

“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก”

“เจ้าช่วยประเมินมูลค่าได้หรือไม่? เจ้าว่าสามารถแลกเปลี่ยนเป็นสมุนไพรระดับหนึ่ง ระดับสอง หรือระดับสามได้กี่เท่าไหร่?”

หลี่มู่ไม่ต้องการเอ่ยวาจาเรื่องไร้สาระกับจินหยวนหนานอีกต่อไป

"ข้าขอคำนวณก่อน..."

จินหยวนหนานคำนวณมูลค่าในใจเขาแล้วเอ่ยว่า: "น้องชาย ข้าจะไม่โกงเจ้า ข้าจะให้เจ้าเป็นราคาสองเท่าของราคาตลาด"

“ในเมื่อบุปผาสามปราการปรากฏแล้ว ข้าจะลองดูว่ามันจะสามารถปรุงโอสถระดับห้าได้หรือไม่”

“ลองดูว่าเท่านี้พอหรือไม่”

ขณะที่จินหยวนหนานเอ่ย เขาก็โบกมือแล้วยื่นแหวนมิติให้หลี่มู่

หลังจากที่หลี่มู่เปิดแหวนมิติ เขาพลันพบว่ามีโอสถระดับหนึ่งถึงระดับสามหลายกองพะเนิน จินหยวนหนานมิได้โกหก เขาจ่ายเป็นราคาสองเท่าของราคาตลาดจริง ๆ

“ศิษย์น้องลี่ หากเจ้ามีสิ่งดี ๆ เช่นนี้อีกในอนาคต เจ้าต้องมาหาเป็นคนแรกเข้าใจหรือไม่!”

จินหยวนหนานเอ่ยกับหลี่มู่

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลี่มู่ก็คลี่ยิ้มแล้วไม่เอ่ยอะไร

บุปผาสามปราการระดับสี่นี้เป็นบุปผาสามปราการที่มีระดับต่ำสุดในมือของ หลี่มู่แล้ว แต่มันกลับทำให้จินหยวนหนานตกใจจนแทบคลั่ง หากเขามาพร้อมกับสมุนไพรระดับเจ็ด อีกฝ่ายคงต้องตกใจจนแทบวายเป็นแน่

“ศิษย์พี่จิน ข้ามีเรื่องจะถาม”

“เจ้ารู้จักหอจักรพรรดิโอสถหรือไม่”

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา จินหยวนหนานก็ดูประหลาดใจแล้วเอ่ยว่า "เจ้าไม่รู้เกี่ยวกับหอจักรพรรดิโอสถเลยหรือ?"

“จริงสิ เจ้ามิได้เกี่ยวข้องกับวิถีโอสถ เจ้าไม่รู้ก็เป็นเรื่องปกติแล้ว”

“เอ่ยตามตรง อาจารย์ของข้าออกจากสำนักตงเหยียนไปยังแคว้นจงเทียน ที่จริงแล้ว เขาไปยังหอจักรพรรดิโอสถเพื่อแสวงหาความรู้แจ้งแห่งวิถีโอสถ”

“หอจักรพรรดิโอสถเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของวิถีโอสถที่นักปรุงโอสถทุกคนใฝ่ฝันอยากเข้าไป”

หลังจากพูดอย่างนั้น จินหยวนก็หยุดลงครู่หนึ่ง ขมวดคิ้วแล้วเอ่ยว่า "ศิษย์น้องหลี่ เจ้าคงมิได้ตั้งเป้าเข้าร่วมหอจักรพรรดิโอสถเป็นเป้าหมายใช่หรือไม่"

“ถ้าอย่างนั้น ข้าขอแนะนำให้เจ้ายอมแพ้แต่โดยเร็วที่สุด ตอนนี้เจ้าเพิ่งเข้ามาสัมผัสกับวิถีโอสถ คงจะดีมากหากเจ้าสามารถเป็นนักปรุงโอสถระดับหนึ่งหรือระดับสองได้ เช่นนี้จะทำให้เจ้าไม่ต้องกังวลกับชีวิตที่เหลืออยู่”

เนื่องจากเขาเพิ่งได้รับบุปผาสามปราการจึงอารมณ์ดี ดังนั้น คำพูดไม่กี่คำเหล่านี้จึงถือได้ว่าเป็นการโน้มน้าวใจอย่างจริงใจ

หลังจากรับรู้เกี่ยวกับตัวตนของหอจักรพรรดิโอสถแล้ว หลี่มู่ก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เนื่องจากหอจักรพรรดิโอสถมีอยู่จริง ดังนั้น "บรรพจารย์เทพโม่" ในตำนานจึงต้องมีอยู่จริงด้วยเช่นกัน

เขาแค่ไม่รู้ว่าบรรพจารย์เทพโม่ยังมีชีวิตอยู่มาถึงทุกวันนี้หรือไม่

เนื่องจากการลงทุนของหลี่มู่ ดูเหมือนว่าเขาจะเปลี่ยนโชคชะตาของบรรพจารย์เทพโม่เล็กน้อยโดยไม่ได้ตั้งใจ

.....

"ใช่สิ"

“ศิษย์น้อง เจ้าพักอยู่ที่นี่ก็ได้น่ะ ข้าจะไปปรุงโอสถก่อน ข้าอยู่ต่อกับเจ้าไม่ได้แล้ว”

จินหยวนหนานทนไม่ไหวอีกต่อไป ตอนนี้เขาต้องการใช้บุปผาสามปราการนี้เพื่อปรุงโอสถระดับห้าที่อยากลองปรุงมาโดยตลอด

“เช่นนี้ข้าขอลา”

เมื่อเอ่ยอย่างนั้น หลี่มู่ก็จากไป

........

หลังจากกลับมายังขุนเขาที่เก้าแล้ว

หลี่มู่โบกมือแล้วสมุนไพรจำนวนมากที่แลกเปลี่ยนมาจากจินหยวนหนานก็กองพะเนินอยู่ตรงหน้าเขา

เขากำลังเตรียมจะจัดส่งสมุนไพรเป็นชุด ๆ เพื่อเพิ่มจำนวนโอสถ

เพราะเพียงแค่ต้องจัดส่งสมุนไพรที่จำเป็นในการปรุงโอสถแล้วค่อยเรียกคืน นี่จะช่วยประหยัดเวลาในการปรุงโอสถได้โดยตรง

นอกจากนี้ยังมีกำไรที่คาดไม่ถึงอีกด้วย

[จัดส่งสำเร็จ! "ผลไม้จันทรา" "ศิลาอัคคี" และสมุนไพรอื่น ๆ ที่โฮสต์จัดส่งได้รับการปรุงจาก "บรรพจารย์อสูรหวาง" เมื่อหนึ่งหมื่นปีและพัฒนาเป็น "โอสถเม็ดหวนคืนระดับสาม"! ]

.....

[จัดส่งสำเร็จ! สมุนไพรที่โฮสต์จัดส่งได้รับการปรุงจาก "ราชาโอสถกุย" เมื่อห้าพันปีก่อนและพัฒนาเป็น "โอสถเม็ดอัตคัดเงียบงันสี่"!]

.......

[จัดส่งสำเร็จ! สมุนไพรที่โฮสต์จัดส่งได้รับการปรุงจาก "ผู้อาวุโสหลัว" เมื่อสามพันปีก่อนและพัฒนาเป็น "โอสถเม็ดทะลวงขอบเขตระดับห้า"!]

.....

ในการจัดส่งครั้งนี้

หลี่มู่ก็ได้สะสมโอสถเม็ดระดับสูงหลายร้อยเม็ด โดยโอสถเม็ดที่มีระดับต่ำสุดคือระดับสามและสูงสุดคือระดับห้า!

ต้องรู้ว่าโอสถเม็ดเหล่านี้ปรุงจากสมุนไพรทั่วไประดับหนึ่งและระดับสอง

มีต้นทุกต่ำทว่าให้กำไรสูง บางครั้งนักปรุงโอสถก็สามารถปรุงได้เพียงสามถึงสี่เม็ดในเตาเดียว แต่ภายใต้ทักษะการปรุงโอสถของเหล่า "บรรพจารย์ผู้ยิ่งใหญ่" สามารถปรุงโอสถได้ถึงหลายสิบเม็ดในเตาเดียว!

ดังนั้น สำหรับหลี่มู่ ระดับการปรุงโอสถของเขาจึงสูงอย่างไร้ขอบเขต!

เพราะเขาสามารถขอให้เหล่าบรรพจารย์จากโบราณกาลปรุงโอสถให้เขาได้ ซึ่งเขาเพียงต้องจัดส่งสมุนไพรเท่านั้น บางครั้งสมุนไพรก็ไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ ทว่าก็ยังปรุงได้

ในตอนนี้ ความพยายามที่กล้าหาญยิ่งขึ้นปรากฏขึ้นในใจของหลี่มู่!