ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 460 ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เซียนฉิน

ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 460 ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เซียนฉิน

เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน

ณ มหาสหัสโลกธาตุแห่งหนึ่ง ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เซียนฉิน

"ฝ่าบาท จากข้อมูลที่ได้รับ ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หวู่เจินมีแนวโน้มที่จะเป็นพันธมิตรกับราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ฮ่าวหมิงขอรับ"

ฉินสุย ชายวัยกลางคนสวมฉลองพระองค์มังกรสีดำทอง นั่งอยู่บนบัลลังก์มหาจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เซียนฉิน

กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "หึ เป็นพันธมิตรแล้วอย่างไร พวกเขาคิดว่าเช่นนี้จะสามารถหยุดยั้งกองทัพหลักของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เซียนฉินได้หรือ?"

"ค่ายกลมังกรบรรพชนเป็นเช่นไรบ้างแล้ว?"

ขุนนางผู้หนึ่งก้าวออกมา "รายงานฝ่าบาท คงจะต้องใช้เวลาอีกห้าปีกว่าจะเสร็จสมบูรณ์ขอรับ"

"ดี"

ฉินสุยพยักหน้าอย่างแรง

ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เซียนฉินได้สืบทอดมายาวนานหลายแสนปีบนมหาทวีปแห่งสงครามนี้

ห้าปี สำหรับเขาก็ไม่ต่างจากพริบตา

"เมื่อค่ายกลมังกรบรรพชนเสร็จสมบูรณ์ เราจะสามารถทำภารกิจที่ยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยมีผู้ใดทำได้สำเร็จมากว่าหลายล้านปี รวมห้ามหาดินแดนศักดิ์สิทธิ์เป็นหนึ่ง!!!"

ฉินสุยป้องมือคารวะ ลุกขึ้นยืน กล่าวออกมาเสียงดัง

ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน

มหาทวีปแคว้นสงคราม นอกจากขุมอำนาจอื่น ๆ

ขุมอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดห้าแห่ง ถูกเรียกว่าห้ามหาดินแดนศักดิ์สิทธิ์

ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เซียนฉิน

ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หวู่เจิน

ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ฮ่าวหมิง

ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ไท่รี่

ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เทียนจี้

สงครามระหว่างห้ามหาดินแดนศักดิ์สิทธิ์ได้ดำเนินมานานเกือบแสนปีแล้ว และฉินสุยผู้นี้ต้องการยุติสงคราม และกลายเป็นราชาองค์แรกในประวัติศาสตร์หลายล้านปีของมหาทวีปแห่งสงคราม ที่สามารถควบคุมมหาทวีปทั้งหมดได้

ทางตอนใต้ของมหาทวีปแห่งสงคราม

ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เทียนจี้

"ท่านพ่อ ท่านพ่อ"

เหล่าองค์ชายและองค์หญิงต่างก็มีสีหน้ากังวล มองดูบุรุษที่นอนป่วยอยู่บนเตียง

บุรุษผู้นั้นมีใบหน้าที่ดูมีอายุ ผมสีขาว

ริมฝีปากซีดเผือดอย่างเห็นได้ชัด

"พวกเจ้าทั้งหมดออกไปก่อน เหลียวเอ๋อร์และซีเอ๋อร์อยู่ต่อ เราจะพูดคุยกับพวกเจ้า"

กงอี้เหมา ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เทียนจี้ กล่าวด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา

เหล่าองค์ชายและองค์หญิงที่อยู่ในที่แห่งนั้น เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาทั้งสองข้างของคนส่วนใหญ่เป็นประกาย

โดยเฉพาะองค์ชายกงอี้จง ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเย็นเยียบ

แต่ก็ยังคงทำตามคำสั่งของกงอี้เหมา

เหลือเพียงเด็กหนุ่มและเด็กสาว

เด็กหนุ่มมีสีหน้ากังวล มองดูท่านพ่อที่นอนอยู่บนเตียง ไม่กล้าพูดสิ่งใดออกมา

ส่วนเด็กสาวผู้งดงามอีกคนหนึ่ง แม้ว่าดวงตาทั้งสองข้างจะเต็มไปด้วยความกังวล

แต่ใบหน้าของนางกลับไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมา

กงอี้เหมาเหลือบมองบุตรชายและบุตรสาว

มือขวายกขึ้นเล็กน้อย สะบัดเบา ๆ

กงอี้ซือซีมองไปรอบ ๆ ด้วยดวงตาที่งดงาม

แม้ว่านางจะมีเพียงระดับตบะระดับวิญญาณโอสถ แต่ก็สามารถสัมผัสได้ว่าภายในห้องถูกพลังบางอย่างปกคลุมเอาไว้

น่าจะเป็นการป้องกันการแอบฟัง

"เราไม่มีเวลามากแล้ว จึงจะกล่าวเข้าประเด็น"

"เราจะเขียนราชโองการ แต่งตั้งให้ซีเอ๋อร์เป็นฮ่องเต้คนใหม่ของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เทียนจี้"

คำพูดของกงอี้เหมา ทำให้ทั้งสองตกตะลึง

โดยเฉพาะกงอี้ซือซี องค์หญิงสาม สีหน้าของนางเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน "ท่านพ่อ ท่าน..."

กงอี้เหมาที่นอนอยู่บนเตียงส่ายหน้า "ไม่ต้องพูดมาก มอบหมายให้คนอื่น เราไม่วางใจ"

กงอี้เหมาจ้องมองไปยังกงอี้ซือซี "สติปัญญาและพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรของเจ้า เราเห็นมันมาโดยตลอด หากมิใช่เพราะเจ้าเป็นสตรี เราคงจะมอบตำแหน่งไท่จื่อให้เจ้าไปนานแล้ว มิใช่มอบให้ผู้อื่น"

คำพูดต่อไปของกงอี้เหมา ทำให้กงอี้ซือซีไม่รู้ว่าควรจะพูดสิ่งใดออกมา

กล่าวจบ กงอี้เหมาหันไปมองกงอี้เหลียว "เหลียวเอ๋อร์"

"เหลียวเอ๋อร์อยู่ที่นี่ขอรับ"

เด็กหนุ่มมีสีหน้าร้อนรน รีบกล่าว

"หลังจากที่เราจากไป เจ้าต้องทำหน้าที่ของตนเอง ช่วยเหลือพี่สาวของเจ้า"

กงอี้เหมาสั่ง

กงอี้เหลียวรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว

"ท่านพ่อ ซีเอ๋อร์อยากจะถามบางอย่างเจ้าค่ะ"

"ว่ามา"

"ท่านพ่อ หากท่านพ่อเขียนราชโองการนี้ องค์ชายและองค์หญิงคนอื่น ๆ คงจะไม่พอใจ ข้า..."

"จงทำตามที่เจ้าต้องการ เราหวังเพียงว่าไม่ว่าเจ้าจะทำสิ่งใด ก็อย่าได้ทำจนเกินไป ปล่อยให้ราชวงศ์มีโอกาสรอดชีวิต"

กงอี้ซือซีที่ได้รับอนุญาตจากกงอี้เหมา ดวงตาทั้งสองข้างเป็นประกาย ป้องมือคารวะ "ขอให้ท่านพ่อวางใจ"

"หากเจ้ากล่าวเช่นนี้ เราก็วางใจแล้ว"

"ห้ามหาดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เซียนฉินและราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ไท่รี่ต่างก็ร่วมมือกับขุมอำนาจนอกมหาทวีปแคว้นสงคราม ส่วนราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์หวู่เจินก็เป็นพันธมิตรกับราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์ฮ่าวหมิง เหลือเพียงราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เทียนจี้ที่โดดเดี่ยว"

"หากเกิดสงครามอีกครั้ง ราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เทียนจี้ของเรามีโอกาสที่จะเป็นเป้าหมายการโจมตีของสองขุมอำนาจมากที่สุด"

กงอี้เหมาพึมพำเบา ๆ หันไปมองพวกเขาทั้งสอง "อนาคตของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เทียนจี้ ขึ้นอยู่กับพวกเจ้าทั้งสองแล้ว"

…

ด้านนอก

องค์ชายกงอี้จงและองค์ชายคนอื่น ๆ กำลังยืนอยู่

"ไท่จื่อและทุกท่าน คิดว่าท่านพ่อที่เรียกองค์ชายหกและองค์หญิงสามเข้าไปเพียงลำพัง ต้องการทำสิ่งใด?"

กงอี้จาง องค์ชายสาม กล่าว

"ข้าไม่แน่ใจ ข้าจำได้ว่าปกติท่านพ่อไม่ค่อยจะพบเจอกับพวกเขาทั้งสอง เหตุใดครั้งนี้จึง..."

องค์ชายกงอี้จงกลับเงียบ

สายตาของเขามองไปยังห้องนอนที่อยู่ด้านหลัง

ไม่ว่าอย่างไร เขากงอี้จงรู้เพียงว่า ตำแหน่งฮ่องเต้ของราชวงศ์ศักดิ์สิทธิ์เทียนจี้ จะต้องเป็นของเขา!

ไม่มีผู้ใดสามารถแย่งชิงไปได้

ผู้ใดที่กล้าขัดขวางเขา หรือคิดที่จะแย่งชิงบัลลังก์ของเขา จะต้องถูกลงทัณฑ์!

"ไม่ว่าอย่างไร ตำแหน่งฮ่องเต้จะต้องตกเป็นของไท่จื่ออย่างแน่นอน"

กงอี้เฟิง องค์ชายสี่ มองไปยังกงอี้จงพร้อมกับรอยยิ้ม

"ใช่แล้ว พรสวรรค์และความกล้าหาญของไท่จื่อ ตำแหน่งฮ่องเต้จะต้องเป็นของไท่จื่ออย่างแน่นอน"

เหล่าองค์ชายคนอื่น ๆ ต่างก็กล่าวแสดงความยินดี

กงอี้จงยิ้มออกมา "ฮ่า ฮ่า ฮ่า คำพูดเช่นนี้รอให้เราขึ้นครองราชย์แล้วค่อยกล่าวก็ยังไม่สาย"

"ไท่จื่อกล่าวเช่นนี้ หมายความว่าอย่างไร"

เหล่าองค์ชายหลายคนหัวเราะออกมา ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความประจบสอพลอ

เมื่อหลายปีก่อน พวกเขาก็เคยคิดที่จะแย่งชิงบัลลังก์กับกงอี้จง

แต่สุดท้ายก็ล้มเลิกความคิด

ส่วนเหตุผลง่ายมาก พวกเขาไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยง

พวกเขารู้ดีว่าการเป็นศัตรูกับกงอี้จง จะต้องพบเจอกับจุดจบเช่นไร

…

หนึ่งชั่วยามให้หลัง

กงอี้ซือซีและกงอี้เหลียวกลับมายังตำหนักที่พวกเขาอาศัยอยู่

"พี่สาว หากไท่จื่อรู้ว่าผู้ที่สืบทอดตำแหน่งมิใช่เขา แต่เป็นพี่สาว เขาจะ..."

กงอี้เหลียวกล่าวด้วยความหวาดกลัว

เขาเคยได้ยินเรื่องราวที่น่ารังเกียจมากมายที่องค์ชายกงอี้จงแอบทำ