ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 425 ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายที่แท้จริง

ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 425 ผู้บำเพ็ญชั่วร้ายที่แท้จริง

"ค่ายกลจงจุติ!" ชายทั้งหกประสานอิน

ปราณชั่วร้ายมากมายพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของพวกเขาราวกับควันจากปล่องไฟ

"โอ้ มหาค่ายกลระดับจักรพรรดิกระนั้นหรือ?"

มหาจักรพรรดินีราคะมองดูค่ายกลที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเบื้องล่าง นางเม้มริมฝีปาก ยิ้มออกมา

ปราณชั่วร้ายสีดำเหล่านั้น ภายใต้การควบคุมของค่ายกล ในชั่วพริบตาก็รวมตัวกัน

กลายเป็นร่างเวท

ร่างเวทนั้นสวมเสื้อคลุมสีดำ มือขวาถือเคียวเอาไว้

ร่างกายขนาดใหญ่ที่สร้างขึ้นจากปราณชั่วร้าย

ไม่มีเท้า ไม่มีใบหน้า ลอยอยู่บนท้องฟ้า ราวกับยมทูตที่มาจากยมโลก

"บรรลุมรรคระยะสูงสุดแล้วอย่างไร พลังอำนาจของวิญญาณชั่วร้ายสามารถดูดกลืนพลังดวงจิตของเจ้าได้อย่างง่ายดาย ข้าอยากจะดูว่าเจ้าจะต้านทานได้อย่างไร!"

ดวงตาทั้งสองข้างของหลี่เต๋าชุนกลายเป็นสีแดงฉาน

กล่าวจบ วิญญาณชั่วร้ายสะบัดเคียวมรณะในมือ พุ่งเข้าโจมตีมหาจักรพรรดินีราคะที่อยู่ด้านล่าง

"ช่างใจร้อนยิ่งนัก"

มหาจักรพรรดินีราคะมองดูเคียวที่อยู่ใกล้เพียงคืบ หรี่ตาลง "เดิมทีเป็นการโจมตีทางจิตวิญญาณ เช่นนั้นเอง ไม่แปลกใจเลย"

"มหาจักรพรรดิก็ยังคงเป็นมหาจักรพรรดิ แต่ห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเจ้าจะแข็งแกร่งเช่นเดียวกับร่างกายหรือไม่ คงต้องดูกัน" ผู้อาวุโสคนหนึ่งของสำนักปีศาจปฐพีมองไปยังมหาจักรพรรดินีราคะ กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"หนามโลหิต"

มหาจักรพรรดินีราคะยิ้มออกมาอย่างมีเสน่ห์

จากพื้นดินเบื้องหลังนาง เถาวัลย์มากมายพุ่งทะลวงออกมา

เถาวัลย์เหล่านั้นพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า เถาวัลย์นับไม่ถ้วนพันกัน รวมตัวกัน กลายเป็นหอกยาวที่ทำจากเถาวัลย์

เคียวฟาดฟันลงมาที่หอกเถาวัลย์ สามารถตัดหอกเถาวัลย์ออกเป็นสองส่วนได้อย่างง่ายดาย

"หึ พลังอำนาจของมหาจักรพรรดิมิได้แข็งแกร่งเสมอไป นี่คือพลังอำนาจของวิญญาณชั่วร้าย จงมองดูให้ดี!" หลี่เต๋าชุนเห็นวิญญาณชั่วร้ายสามารถตัดการโจมตีของมหาจักรพรรดินีราคะได้อย่างง่ายดาย จึงแสยะยิ้มออกมา

"เช่นนั้นหรือ?"

มุมปากของมหาจักรพรรดินีราคะยกขึ้นเล็กน้อย

เถาวัลย์ที่ถูกตัดขาด กลับรวมตัวกันอีกครั้งในชั่วพริบตา

"ไม่ดีแล้ว!"

รอยยิ้มที่เพิ่งจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลี่เต๋าชุน ก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว

เขารีบสั่งให้วิญญาณชั่วร้ายหลบหนี แต่น่าเสียดาย ความเร็วของเถาวัลย์นั้นรวดเร็วยิ่งนัก!

ราวกับสายฟ้าที่พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว

การโจมตีของเถาวัลย์ทะลวงผ่านไหล่ซ้ายของวิญญาณชั่วร้าย

ดูเหมือนว่าจะเป็นเพราะผลกระทบจากค่ายกล

หลี่เต๋าชุนและผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ของสำนักปีศาจปฐพี ต่างก็กระอักโลหิตออกมา

บนร่างกายของพวกเขายังคงปรากฏรอยแผลเล็ก ๆ มากมาย

"เดิมทีเป็นเพราะผลกระทบกระมัง เช่นนั้นก็ยิ่งสนุก"

มหาจักรพรรดินีราคะเลียริมฝีปาก กล่าวว่า "กำเนิดหมื่นหนาม!"

รอบกายของมหาจักรพรรดินีราคะ เถาวัลย์มากมายพุ่งทะลวงออกมาจากพื้นดิน!

เสียงดังกราว

"บัดซบ"

หลี่เต๋าชุนเห็นมหาจักรพรรดินีราคะอัญเชิญเถาวัลย์ออกมาอีกครั้ง สีหน้าซีดเผือดลง

เขาส่งกระแสจิตไปยังผู้อาวุโสคนอื่น ๆ "ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ใช้กระบวนท่านั้น"

ผู้อาวุโสอีกห้าคนของสำนักปีศาจปฐพีได้ยินเช่นนั้น ต่างก็มองหน้ากัน

สามารถมองเห็นได้ว่าในดวงตาทั้งสองข้างของพวกเขา เต็มไปด้วยความลังเล

"หากยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป พวกเราทั้งหมด รวมไปถึงสำนักปีศาจปฐพี จะต้องตายที่นี่!"

หลี่เต๋าชุนเห็นเช่นนั้น จึงส่งกระแสจิตไปอีกครั้ง

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ผู้อาวุโสที่ยังคงลังเลอยู่ จึงกัดฟันแน่น พยักหน้า

ตราประทับที่ชายทั้งหกประสานเอาไว้ เริ่มต้นเปลี่ยนแปลง

ในขณะเดียวกัน บนร่างกายของพวกเขา ปรากฏพลังชีวิตมากมาย พวยพุ่งออกมาจากศีรษะ มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

พลังชีวิตเหล่านั้นไหลเข้าไปในร่างกายของวิญญาณชั่วร้าย

วิญญาณชั่วร้ายที่ได้รับพลังชีวิตมากมาย กลิ่นอายเริ่มต้นแข็งแกร่งขึ้น ร่างกายก็ขยายใหญ่ขึ้นเช่นกัน

ส่วนเถาวัลย์ที่ปักอยู่บนไหล่ ก็ถูกวิญญาณชั่วร้ายใช้เคียวตัดขาด

วิญญาณชั่วร้ายมองดูเถาวัลย์มากมายที่พุ่งเข้ามาหาตนเอง

เคียวในมือเริ่มต้นเปลี่ยนรูปร่าง

ในชั่วพริบตาก็เปลี่ยนจากเคียว กลายเป็นกระบี่ขนาดใหญ่สีดำสนิท

กระบี่สีดำสนิท พุ่งเข้าโจมตีเถาวัลย์

"นี่คือ..."

มหาจักรพรรดินีราคะพบว่าเถาวัลย์ที่ถูกกระบี่ฟัน ไม่สามารถงอกขึ้นมาใหม่ได้

เมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ จึงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย "สามารถยับยั้งการงอกใหม่ของเถาวัลย์ได้กระนั้นหรือ? ช่างน่าสนใจยิ่งนัก"

วิญญาณชั่วร้ายถือกระบี่ขนาดใหญ่สีดำสนิท ครั้งนี้สามารถต้านทานการโจมตีของเถาวัลย์มากมายได้อย่างง่ายดาย

"ตอนนี้แหละ!"

หลี่เต๋าชุนตวาดลั่น

หลังจากที่จัดการการโจมตีแล้ว วิญญาณชั่วร้ายก็สะบัดกระบี่ พุ่งเข้าโจมตีมหาจักรพรรดินีราคะที่อยู่บนพื้นดิน

เพียงแต่พวกเขาคงไม่คิดเลยว่า การโจมตีครั้งนี้ จะเป็นการต่อต้านครั้งสุดท้ายของพวกเขา

ตู้ม!

กระบี่ขนาดใหญ่ ยาวหลายร้อยเมตร ตกลงบนพื้นดิน เกิดคลื่นพลังมากมาย!

"โจมตีโดนแล้ว!?"

ผู้อาวุโสคนหนึ่งเห็นเงาร่างหนึ่งอยู่ใต้กระบี่ จึงเลิกคิ้วขึ้น กล่าวด้วยความยินดี

ทันใดนั้น เสียงที่แตกต่างจากก่อนหน้านี้ก็ดังขึ้น

"ใช่ โจมตีโดนแล้ว เพียงแต่น่าเสียดาย"

"การโจมตีของพวกเจ้านั้นอ่อนแอยิ่งนัก"

หลี่เต๋าชุนเห็นเงาร่างที่อยู่ห่างออกไปหลายพันเมตร รูม่านตาทั้งสองข้างหดเล็กลง

ในเวลานี้ ทั่วทั้งร่างของมหาจักรพรรดินีราคะ

แตกต่างจากเมื่อหลายวินาทีก่อนโดยสิ้นเชิง

บนร่างกายของมหาจักรพรรดินีราคะ ปรากฏเกล็ดที่คล้ายกับผลึกขึ้นมามากมาย

ใบหน้าที่งดงามและขาวผ่องของมหาจักรพรรดินีราคะ

ก็ถูกเกล็ดเหล่านั้นปกคลุมเอาไว้เช่นกัน

ดวงตาทั้งสองข้างสีเขียวอ่อนของมหาจักรพรรดินีราคะ ราวกับงูพิษ เผยรอยยิ้มออกมา

เห็นเพียง มหาจักรพรรดินีราคะยืนอยู่บนพื้นดิน ใช้มือซ้ายป้องกันกระบี่สีดำสนิทเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย

"ก็แค่นั้น"

"เป็นไปได้อย่างไร กระบี่นั้นปกคลุมไปด้วยปราณปีศาจปฐพี ที่สามารถกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง เจ้าใช้ร่างกายรับการโจมตี เหตุใดจึงไม่มีเรื่องใดเกิดขึ้น"

หลี่เต๋าชุนมีสีหน้าตกตะลึง

มหาจักรพรรดินีราคะไม่ได้ตอบคำถามของเขา

เพราะนางเพิ่งจะได้รับกระแสจิต บอกให้นางจัดการสำนักปีศาจปฐพีโดยเร็วที่สุด มิเช่นนั้นหากยังคงเสียเวลากับที่แห่งนี้อีก

"กลิ้ง!"

มหาจักรพรรดินีราคะใช้มือซ้ายผลักกระบี่ไปข้างหน้า

ร่างกายขนาดใหญ่ของวิญญาณชั่วร้าย ไม่สามารถต้านทานพลังอำนาจของมหาจักรพรรดินีราคะได้

ร่างกายเซถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว

ในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้ มหาจักรพรรดินีราคะเหาะเหินขึ้นไปบนท้องฟ้า

"เช่นนั้นก็ให้ข้ารับใช้สอนพวกเจ้าว่า 'ผู้บำเพ็ญชั่วร้าย' เป็นเช่นไร หนามแห่งความชั่วร้าย!"

ด้านหลังของมหาจักรพรรดินีราคะเริ่มต้นโป่งพอง จากนั้นก็มีเถาวัลย์สีดำขนาดใหญ่สี่เส้นพุ่งออกมา

ความเร็วของเถาวัลย์สีดำเหล่านี้ ชัดเจนว่ารวดเร็วยิ่งกว่าเถาวัลย์ธรรมดาทั่วไป

ฟู่ว!

เถาวัลย์สีดำสี่เส้นที่พุ่งออกมาจากด้านหลังของมหาจักรพรรดินีราคะ ทะลวงผ่านศีรษะของวิญญาณชั่วร้ายโดยตรง

ปุ๊!

หลี่เต๋าชุนเป็นคนแรกที่ได้รับผลกระทบ

ดวงตาทั้งสองข้างและห้าทวารของเขามีโลหิตไหลออกมา

ส่วนผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ของสำนักปีศาจปฐพีก็ไม่แตกต่างกัน

ตู้ม!

วิญญาณชั่วร้ายสลายหายไปโดยสิ้นเชิง

"ตอนนี้ถึงตาพวกเจ้าแล้ว"

"วางใจเถิด ข้ารับใช้จะมอบความตายที่แสนสบายให้พวกเจ้า"