ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 400 มหาจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 400 มหาจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

หมิงหวางยกมือขวาขึ้น ปัดป้องการโจมตีของอีกฝ่ายได้อย่างง่ายดาย

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาว จิตใจสั่นสะท้าน

กล่าวด้วยความตกใจ "การโจมตีของข้า... ถูกปัดป้องได้?"

หมิงหวางกำลังจะมอบการโจมตีครั้งสุดท้ายให้กับมดปลวกตัวน้อยผู้นี้

"พันกระเรียนหมื่นกระจาย!"

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาวตวาดเบา ๆ

ร่างกายแปรเปลี่ยน กลายเป็นนกกระเรียนขาวหลายพันตัว บินหนีไปยังสี่ทิศ

"วิธีการที่ต่ำช้าเช่นนี้ เจ้าคิดว่าจะสามารถหลบหนีจากสายตาของข้าได้หรือ?"

หมิงหวางแค่นเสียงหัวเราะอย่างเย็นชา แต่เขาไม่ได้ลงมือ

"เรื่องนี้ให้คนอื่นจัดการเถิด"

อีกด้านหนึ่ง

ในบรรดานกกระเรียนขาวหลายพันตัว

นกกระเรียนขาวตัวหนึ่ง ดวงตาทั้งสองข้างเต็มไปด้วยความหวาดกลัว "ข้าไม่ได้มองผิดแน่ ไม่คิดเลยว่าบุคคลที่ดูไม่เหมือนคน ไม่เหมือนผีผู้นั้น จะเป็นถึงระดับผสานมรรค!"

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาวกล่าวพึมพำกับตนเอง

เมื่อครู่ ในขณะที่หมิงหวางเตรียมพร้อมที่จะโจมตี

เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่รุนแรงจากระดับผสานมรรค

หากไม่ใช่เพราะเขาค้นพบอย่างกะทันหันว่าอีกฝ่ายเป็นถึงมหาจักรพรรดิระดับผสานมรรค

เขาคงจะลงมือต่อสู้กับอีกฝ่ายไปแล้ว

ส่วนผลลัพธ์สุดท้าย ไม่ต้องคาดเดาก็รู้

ตนเองคงจะต้องตายอย่างแน่นอน

แต่โชคดียิ่งนัก ขอเพียงเขาหนีได้เร็วยิ่งนัก ระดับผสานมรรคแล้วอย่างไร

ขอเพียงอีกฝ่ายไล่ตามเขาไม่ทัน ทุกอย่างก็ไร้ค่า

หลังจากที่มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาวกล่าวกับตนเองหลายประโยค

เบื้องหน้าของเขาก็ปรากฏเงาร่างที่ไม่เคยพบเจอมาก่อนขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เป็นสตรีผู้หนึ่งที่มีสีหน้าเรียบเฉย

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาวกำลังจะกล่าวบางสิ่งบางอย่างกับสตรีลึกลับผู้นี้

แต่อีกฝ่ายกลับยกมือขวาขึ้น

จิตสำนึกเคลื่อนไหว ปราณวิญญาณไหลเวียนเข้าไป

มือเล็ก ๆ ที่บอบบางของตงเสวี่ยอวิ๋นซี ยกนิ้วชี้ขึ้นเล็กน้อย

"เยือกเย็นสูญสิ้น บดบังดับสิ้น!"

ตงเสวี่ยอวิ๋นซีตวาดเบา ๆ

จากนิ้วชี้ ปรากฏแสงสีขาวที่เจิดจรัสขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ทุกสิ่งทุกอย่างที่แสงสีขาวนั้นพุ่งผ่าน

ต้นไม้และสายน้ำในระยะพันลี้ ต่างก็กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งที่งดงาม

ไม่ยากที่จะมองเห็นได้ว่าพลังแห่งความเย็นยะเยือกในแสงสีขาวนี้ แข็งแกร่งกว่าแท่งน้ำแข็งเยือกแข็งก่อนหน้านี้หลายเท่า!

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาว สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก

ให้ตายเถอะ อีกฝ่ายก็เป็นถึงระดับผสานมรรค!!!

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาวไม่รู้ว่าจะใช้คำพูดใดมาอธิบายดี

เขากำลังจะใช้พลังมิติหลบหนีไป แต่กลับพบว่ามิติโดยรอบถูกปิดผนึกเอาไว้แล้ว

"จงกลายเป็นเถ้าธุลีเสีย"

ในขณะเดียวกัน เสียงที่เย็นชาของตงเสวี่ยอวิ๋นซีดังขึ้นในหัวของมหาจักรพรรดิที่เป็นถึงระดับกึ่งผสานมรรคผู้นี้

ในมือของมหาจักรพรรดินกกระเรียนขาว ปรากฏจี้หยกสีเขียวขนาดเท่าฝ่ามือขึ้นมาหนึ่งชิ้น

"หยกจักรพรรดิ จงป้องกันข้า!"

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาวใช้มือทั้งสองข้างประสานอิน

สมบัติเวทระดับจักรพรรดิขั้นต่ำ พุ่งออกมา

จากนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างต่อเนื่อง

จี้หยกที่เคยมีขนาดเท่าฝ่ามือ ขยายใหญ่ขึ้นจนมีความสูงหลายร้อยจั้ง

บนจี้หยกนั้นสลักรูปพระโพธิสัตว์กวนอิมพันกรเอาไว้

พระโพธิสัตว์กวนอิมพันกรเริ่มต้นเคลื่อนไหว หันหน้าไปยังตงเสวี่ยอวิ๋นซี เริ่มต้นการโจมตี

พระโพธิสัตว์กวนอิมพันกรผู้นี้ ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้าง และมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มออกมา

ราวกับพระโพธิสัตว์กวนอิมที่คอยช่วยเหลือผู้คนในโลกมนุษย์

แขนนับพันที่อยู่ด้านหลังพระโพธิสัตว์กวนอิมพันกร เริ่มต้นเคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ

"ป้องกัน"

เสียงที่ว่างเปล่าและล่องลอย ดังออกมาจากปากของพระโพธิสัตว์กวนอิมพันกร

ตึง!

เสียงระฆังที่ดังกึกก้อง ราวกับดังมาจากที่ไกลออกไป

อักขระสวัสดิกะสีทอง ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพระโพธิสัตว์กวนอิมพันกร

การโจมตีของตงเสวี่ยอวิ๋นซีมาถึงแล้ว

ปัง!

เสียงกระทบที่ดังชัดเจน

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาวเบิกตากว้าง

เพราะหลังจากที่อักขระสวัสดิกะป้องกันการโจมตีได้ไม่กี่วินาที

ก็เริ่มต้นแตกสลายออกเป็นเสี่ยง ๆ

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาวกัดฟันแน่น

ในขณะที่พระโพธิสัตว์กวนอิมพันกรยังคงสามารถต้านทานได้

เขารีบหันหลังกลับ หนีไปยังทิศทางอื่น

เขารู้ดีว่า สมบัติเวทระดับจักรพรรดิขั้นต่ำ และชีวิตของตนเอง สิ่งใดสำคัญกว่ากัน

สมบัติเวทหายไป วันหนึ่งก็สามารถหามาใหม่ได้

แต่หากชีวิตหายไป ก็ไม่มีสิ่งใดอีกต่อไป

เพียงแต่ดูเหมือนว่าเขาจะประเมินพลังป้องกันของพระโพธิสัตว์กวนอิมพันกรสูงเกินไป

หลังจากที่อักขระสวัสดิกะปรากฏรอยร้าว

ไม่ถึงสามวินาที อักขระสวัสดิกะก็แตกสลายออก

การโจมตีของตงเสวี่ยอวิ๋นซี ทะลวงผ่านพระโพธิสัตว์กวนอิมพันกรได้อย่างง่ายดาย

แสงสีขาวพุ่งเข้าหามหาจักรพรรดินกกระเรียนขาว

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาวรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่าง จึงหันกลับไปมอง

เมื่อเห็นการโจมตีที่เข้ามาใกล้ตนเองมากขึ้นเรื่อย ๆ

ภายในใจก็นึกถึงสองคำ จบสิ้น!

จากนั้น การโจมตีก็มาถึงร่างกายของมหาจักรพรรดินกกระเรียนขาว...

ตู้ม!!!

เสียงระเบิดที่ดังกึกก้องไปทั่วทุกสารทิศ

มหาจักรพรรดินกกระเรียนขาว สลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

หลังจากที่ตงเสวี่ยอวิ๋นซีสังหารมหาจักรพรรดิระดับกึ่งผสานมรรคคนสุดท้ายแล้ว

นางก็หันหลังกลับ จากไปในพริบตา

…

ณ ศาลามารกำราบคุก

"ขอแสดงความยินดีกับเจ้าภาพที่ทำภารกิจย่อยสำเร็จ ได้รับรางวัล มือสังหารระดับสวรรค์ชั้นเอก 1 คน มือสังหารระดับสวรรค์ชั้นโท 1 คน..."

เยี่ยหมิงมองดูแผงควบคุมระบบ

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

"ไม่เลว ได้มือสังหารระดับผสานมรรคมาอีกคนหนึ่ง ไม่รู้ว่าครั้งนี้จะมีระดับตบะอันใด"

เยี่ยหมิงกล่าว จิตสำนึกเคลื่อนไหว

แสงสีขาวที่เจิดจรัสปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

บุรุษหนุ่มคนหนึ่งสวมฉลองพระองค์จักรพรรดิสีทองแดง ก้าวออกมาจากแสงสีขาว

แผงควบคุมระบบปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว

[ชื่อ: มหาจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์]

[สถานะ: มือสังหารระดับสวรรค์ชั้นเอกแห่งศาลาสังหารโลหิต]

[ระดับตบะ: ระดับจักรพรรดิ (ผสานมรรคระยะสูงสุด)]

[วิชาเวท: หมัดราชาทรราช, พระสูตรมังกรบรรพชน, วิชาย่างก้าวนภาหม่น, วิชาราชาศักดิ์สิทธิ์]

[คำอธิบาย: มาจากโลกแฟนตาซีระดับสูง เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกใบนั้น เป็นปฐมฮ่องเต้แห่งราชวงศ์ราชาศักดิ์สิทธิ์ มีนามว่ามหาจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ เคยมีชื่อเสียงว่าเป็นจักรพรรดิอันดับหนึ่งทั่วทั้งหมื่นยุค]

"เป็นถึงระดับผสานมรรคระยะสูงสุดอีกคนหนึ่ง ข้าช่างโชคดีจริง ๆ"

หลังจากที่เยี่ยหมิงกล่าวชมเชย ภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า "แต่ชื่อนี้ช่างโอหังยิ่งนัก"

สายตาจับจ้องไปยังเบื้องหน้า

บุรุษหนุ่มสวมมงกุฎจักรพรรดิ ฉลองพระองค์จักรพรรดิ ก้าวออกมาอย่างช้า ๆ

ท่วงท่าสง่างาม

โดยเฉพาะอย่างยิ่งดวงตาทั้งสองข้าง ราวกับมีมังกรแท้ที่กำลังโกรธแค้นซ่อนอยู่

ดูเหมือนว่ามหาจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์จะรู้สึกว่าการสวมฉลองพระองค์จักรพรรดิต่อหน้าเยี่ยหมิงนั้นไม่เหมาะสม

จึงจิตสำนึกเคลื่อนไหว

มงกุฎจักรพรรดิที่เป็นสัญลักษณ์ของจักรพรรดิก็หายไป

ฉลองพระองค์จักรพรรดิก็แปรเปลี่ยนเป็นชุดสีดำ

"มหาจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์คารวะท่านเจ้าศาลาผู้ยิ่งใหญ่"

มหาจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์เดินไปข้างหน้าสองก้าว คารวะเยี่ยหมิง