ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 250 เส้นทางจักรพรรดิจะเปิดขึ้นในไม่ช้า

ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 250 เส้นทางจักรพรรดิจะเปิดขึ้นในไม่ช้า

ร่างสองสายปรากฏขึ้นพร้อมกัน เมื่อแสงสว่างสลายหายไป

สิ่งที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าก็คืออสูรระดับอริยะสองตน

หนึ่งชาย หนึ่งหญิง

บุรุษผู้นั้นสวมชุดเกราะสีเงินที่ส่องประกายระยิบระยับ ที่หน้าผากมีปานแดงที่มองเห็นได้อย่างชัดเจน และสิ่งที่สะดุดตายิ่งกว่าก็คือ ดวงตาทั้งสองข้างของบุรุษผู้นี้เป็นดวงเนตรซ้อนที่หาได้ยากยิ่งนัก ด้านหลังสะพายหอกยาวเอาไว้หนึ่งเล่ม

ส่วนสตรีผู้นั้นมีผิวสีแทน แต่กลับมีเสน่ห์เย้ายวนใจแต่กำเนิด รูปโฉมงดงาม มีหูแหลมหนึ่งคู่ เพียงแค่มองแวบเดียว ก็ยากที่จะถอนสายตา

แผงข้อมูลที่คุ้นเคยสองแผงปรากฏขึ้นพร้อมกัน

[ชื่อ: หลินเซอ]

[สถานะ: มือสังหารระดับปฐพีชั้นเอกแห่งศาลาสังหารโลหิต]

[ระดับตบะ: ระดับอริยะห้าชั้นฟ้า]

[วิชาเวท: หอกมังกรอมตะ, เคล็ดสามพันหอก, ร่างแท้กิเลน...]

[คำอธิบาย: มาจากโลกแฟนตาซีระดับสูง เผ่ากิเลน เป็นบุตรสายตรงของผู้นำเผ่ากิเลน และยังคงมีกายาหอกทรราชแต่กำเนิด หลังจากแปรเปลี่ยนเป็นมนุษย์ ก็หลอมรวมพลังของกิเลนเข้ากับเจตจำนงหอก ถูกยกย่องว่าเป็นอริยะหอกอันดับหนึ่งของเผ่าอสูร]

[ชื่อ: เจวี๋ยเม่ยเอ๋อร์]

[สถานะ: มือสังหารระดับปฐพีชั้นเอกแห่งศาลาสังหารโลหิต]

[ระดับตบะ: ระดับอริยะหกชั้นฟ้า]

[วิชาเวท: พลังแห่งหมื่นพงไพร, ดวงเนตรเสน่ห์, ร่างแท้วิญญาณเสน่ห์...]

[คำอธิบาย: มาจากโลกแฟนตาซีระดับสูง เป็นผู้นำเผ่ามารเสน่ห์ มีความสามารถในการติดต่อกับวิญญาณชั่วร้ายนับหมื่น พลังวิญญาณยังคงสอดคล้องกับมหามรรคแห่งภาพลวงตา เส้นทางจักรพรรดิเมื่อเปิดออก มีโอกาสบรรลุระดับมหาจักรพรรดิ]

หลังจากที่เยี่ยหมิงดูแผงข้อมูลทั้งสองแผงจบ

สิ่งที่ทำให้เขาตกใจมากที่สุดก็คือแผงที่สอง

มีโอกาสบรรลุระดับมหาจักรพรรดิ แม้แต่คำอธิบายก็ยังคงกล่าวเช่นนี้

แสดงให้เห็นว่าพรสวรรค์ของมารเสน่ห์ผู้นี้สูงส่งเพียงใด

"พอดีเลย เซวียนจุนต้องการพลังอำนาจระดับอริยะอยู่พอดี การมีอสูรระดับอริยะสองตนนี้ ก็ช่วยประหยัดเวลาไปได้มาก"

เยี่ยหมิงพึมพำเบา ๆ สายตาจับจ้องไปยังคนทั้งสอง

"ภารกิจของพวกเจ้าคือการทำให้ขุมอำนาจของศาลาสังหารโลหิตในมหาทวีปฮวงโม่มั่นคง เข้าใจหรือไม่?"

"ขอรับ"

"เจ้าค่ะ"

อสูรทั้งสองพยักหน้า

"เช่นนั้นก็ไปเถิด เดี๋ยวข้าจะเปิดเส้นทางเคลื่อนย้าย ให้พวกเจ้าเดินทางไปยังมหาทวีปฮวงโม่"

เยี่ยหมิงโบกมือ อสูรทั้งสองรีบจากไป

"มาดูภารกิจหลักของระบบกันเถอะ"

เยี่ยหมิงกล่าวในใจ

แผงควบคุมระบบปรากฏขึ้น

(ภารกิจหลัก: ในการเปิดเส้นทางจักรพรรดิสามปีต่อจากนี้ ให้ศาลาสังหารโลหิตมีที่ยืน และสังหารผู้บำเพ็ญระดับมหาจักรพรรดิหนึ่งคน)

(รางวัล: มือสังหารระดับสวรรค์ชั้นตรี 1 คน)

มีที่ยืน? นี่หมายความว่าอย่างไร?

เยี่ยหมิงสงสัยเล็กน้อย จากนั้น สายตาของเขาก็จับจ้องไปยังคำว่า 'เส้นทางจักรพรรดิ'

เขาเคยอ่านตำราโบราณของมหาทวีปเซียนเซวียนมากมาย

ดังนั้น เขาย่อมรู้ความหมายของคำว่า 'เส้นทางจักรพรรดิ' เป็นอย่างดี

เส้นทางจักรพรรดิหมายถึงเส้นทางที่ผู้บำเพ็ญระดับอริยะทั้งหมด มีโอกาสก้าวเข้าสู่ระดับมหาจักรพรรดิ

"จากนั้นก็คือการสังหารผู้บำเพ็ญระดับมหาจักรพรรดิหนึ่งคน กล่าวว่ายากก็ไม่ยาก กล่าวว่าง่ายก็ไม่ง่าย"

หากต้องการสังหารผู้บำเพ็ญระดับมหาจักรพรรดิ ฝ่ายของเขาอย่างน้อยก็ต้องมีผู้บำเพ็ญระดับมหาจักรพรรดิหนึ่งคนเช่นกัน

หากเซวียนจุนและคนอื่น ๆ สามารถทะลวงผ่านระดับตบะได้ ก็คงจะไม่ใช่เรื่องยาก

แต่หากไม่สามารถทะลวงผ่านได้ การสังหารผู้บำเพ็ญระดับมหาจักรพรรดิก็คงจะเป็นเรื่องยาก แต่ก็มิใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

"ท้ายที่สุดแล้ว บางคนก็มอบสมบัติเวทระดับจักรพรรดิมากมายให้ข้า"

เยี่ยหมิงแสยะยิ้ม

"ท่านเจ้าศาลาผู้ยิ่งใหญ่ เหวินซิ่วแห่งสิบสองตำหนักอสูรมาที่นี่อีกแล้ว"

เสียงของหลงอวี่ดังขึ้นในห้วงสมุทรแห่งปัญญาของเขา

"โอ้"

เยี่ยหมิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองไปยังทิศทางหนึ่ง

ภายในห้องของหลงอวี่ ร่างแยกของเหวินซิ่วปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง

"ไม่ทราบว่าท่านมาที่นี่อีกครั้ง มีเรื่องอันใดหรือ?"

หลงอวี่กล่าวอย่างสงบนิ่ง

เหวินซิ่วมีแววตาที่ไม่เป็นมิตร กล่าวเข้าประเด็น "ข้าต้องการให้พวกท่านชดใช้"

"ชดใช้งั้นหรือ?"

"ใช่แล้ว เมื่อหลายวันก่อน อสูรระดับอริยะสองตนของเผ่าข้า ร่วมมือกันโจมตีราชวงศ์ราชาจูเชวี่ยแห่งทวีปจงเซิงเซิน คิดว่าจะสามารถทำลายล้างได้อย่างง่ายดาย แต่พวกท่านกลับเข้ามาแทรกแซง ทำให้แผนการล้มเหลว ยิ่งไปกว่านั้น ยังทำให้อสูรระดับอริยะสองตนของเผ่าข้าต้องเสียชีวิต"

"ดังนั้น ข้าจึงต้องการให้พวกท่านชดใช้"

แผนการของเหวินซิ่วก็คือการรอให้ราชวงศ์ราชาจูเชวี่ยถูกทำลายล้าง

จากนั้น เผ่าอสูรก็จะสามารถสร้างฐานที่มั่นที่ปลอดภัยในที่แห่งนั้นได้

แต่ไม่คิดเลยว่าแผนการจะล้มเหลว

ยิ่งไปกว่านั้น ยังทำให้อสูรระดับอริยะสองตนต้องเสียชีวิต

จากข่าวลือที่แพร่กระจายออกไป ไม่ยากที่จะคาดเดาว่าทุกอย่างล้วนพุ่งเป้าไปยังศาลาสังหารโลหิต

ดังนั้น เขาย่อมต้องมาทวงความยุติธรรม

สีหน้าของหลงอวี่ยังคงสงบนิ่ง กล่าวว่า "ศาลาสังหารโลหิตของข้ารับคำขอร้องจากผู้อื่น จึงเดินทางไปที่นั่น ส่วนเรื่องที่พวกท่านทำในราชวงศ์ราชาจูเชวี่ย พวกข้าไม่รู้เรื่อง"

"ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่ต้นจนจบ พวกท่านก็ไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนี้"

หลงอวี่เผยสีหน้าที่ไม่สนใจ

“พวกท่านไม่เคยบอก ศาลาสังหารโลหิตจะรู้ได้อย่างไรว่าพวกท่านมีแผนการอันใดในราชวงศ์ราชาจูเชวี่ย?”

เหวินซิ่วมีแววตาเย็นชา "เช่นนั้นอสูรระดับอริยะสองตนของเผ่าข้าที่เสียชีวิต พวกท่านจะชดใช้เช่นไร?"

หลงอวี่กล่าวอย่างสงบนิ่ง "เรื่องนี้มิใช่ฝีมือของศาลาสังหารโลหิต"

"ผู้ที่สังหารพวกเขาเป็นคนอื่น หากเป็นฝีมือของศาลาสังหารโลหิตจริง ๆ เช่นนั้นท่านก็นำหลักฐานออกมาสิ"

เหวินซิ่วไม่เอ่ยวาจาใด ๆ แต่แววตาของเขาดูมืดมนยิ่งนัก

เขาตรวจสอบศพอริยะทั้งสองอย่างละเอียดแล้ว แต่กลับไม่พบความผิดปกติใด ๆ

เพราะผู้ที่ลงมือสังหารทั้งสอง ใช้วิธีการที่รวดเร็วยิ่งนัก เพียงไม่กี่กระบวนท่าก็สังหารได้สำเร็จ ไม่หลงเหลือร่องรอยใด ๆ

ดังนั้น เขาจึงไม่มีหลักฐาน แต่ในใจของเขายังคงคิดว่าเป็นฝีมือของศาลาสังหารโลหิต

เพราะตั้งแต่อสูรระดับอริยะมากมายที่เผ่าอสูรส่งมา

ก็เริ่มต้นขาดการติดต่อไปทีละคน จนถึงตอนนี้ รวมกับอริยะสองตนที่เสียชีวิต ก็มีถึงห้าคนแล้ว

อสูรระดับอริยะเหล่านี้มีความสามารถในการปิดบังกลิ่นอายที่สูงส่ง แม้แต่ในเผ่าอสูรก็ยังคงเป็นยอดฝีมือ

ดังนั้น เมื่อมีอสูรระดับสูงขาดการติดต่อไปอย่างกะทันหัน เขาก็อดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าเป็นฝีมือของศาลาสังหารโลหิต

เหวินซิ่วโกรธแค้นยิ่งนัก แต่ก็ไม่เอ่ยวาจาใด ๆ

เขาสูดลมหายใจลึก ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่จะเปิดเผยความสัมพันธ์กับศาลาสังหารโลหิต

ท้ายที่สุดแล้ว เผ่าอสูรยังคงมีเรื่องมากมายที่ต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากศาลาสังหารโลหิต

เหวินซิ่วจึงต้องอดทน จากนั้นก็เปลี่ยนเรื่อง

"ในเมื่อขุมอำนาจของพวกท่านมีผู้บำเพ็ญระดับมหาจักรพรรดิอยู่ เช่นนั้นคงจะรู้เรื่องที่เส้นทางจักรพรรดิจะเปิดขึ้นในไม่ช้ากระมัง"

หลงอวี่ตกใจเล็กน้อย แต่ก็ยังคงพยักหน้า

สีหน้าสงบนิ่ง เหวินซิ่วจึงเริ่มต้นกล่าวถึงจุดประสงค์ที่แท้จริง

"บอกตามตรง ในเวลานั้นมหาจักรพรรดิเผ่าอสูรมากมายจะตื่นขึ้น"