ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 245 กองทัพพยัคฆ์เสือดาว

ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 245 กองทัพพยัคฆ์เสือดาว

ช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก! เยี่ยหมิงจิตสำนึกเคลื่อนไหว ใช้วิชาอาคม

ในพริบตานั้น ทุกคนยกเว้นเยี่ยหมิง ไม่สามารถขยับเขยื้อนร่างกายได้

"เขา… เขาเป็นเซียนจริง ๆ ด้วย!"

สมาชิกห้าคนของกลุ่มเงามืด เมื่อพบว่าตนเองไม่สามารถขยับเขยื้อนร่างกายได้ ภายในใจก็ราวกับคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ

ในวันนี้ พวกเขาได้พบเจอกับผู้ที่สามารถใช้วิชาเซียนได้ นอกจากท่านไท่ซือแล้ว

เยี่ยหมิงไม่ได้สนใจกลุ่มเงามืด และแม่ทัพอู๋ แต่กลับเดินไปยังอวี่เชวี่ยอย่างช้า ๆ

อวี่เชวี่ยมองดูบุรุษหนุ่มที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ การหายใจของนางเริ่มติดขัด

ต้องรู้ว่า วิชาเซียนในแคว้นอวี่ของพวกเขานั้น เป็นเพียงตำนานที่เล่าขานกันมา

กล่าวกันว่า เหตุผลที่แคว้นจินสามารถต้านทานการโจมตีของแปดแคว้นที่เหลือได้ ก็เพราะท่านไท่ซือเป็นเซียนที่สามารถเรียกสายฝนและลม พยากรณ์ฟ้าดินได้!

และตอนนี้ เยี่ยหมิงที่ยืนอยู่เบื้องหน้านาง ก็คือเซียนผู้มีพลังอำนาจยิ่งใหญ่เช่นกัน

เมื่อเยี่ยหมิงเดินมาถึงระยะประมาณหนึ่งร้อยเมตรจากอวี่เชวี่ย เขาก็หยุดฝีเท้าลง

"เจ้าต้องการเป็นศิษย์ของศาลาสังหารโลหิตหรือไม่?"

อวี่เชวี่ยตกตะลึง

แม้ว่านางจะไม่รู้ว่าศาลาสังหารโลหิตที่เยี่ยหมิงกล่าวถึงคือสิ่งใด แต่นางก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายกำลังยื่นข้อเสนอให้นาง

แต่นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดเซียนอย่างเยี่ยหมิงจึงสนใจนางที่เป็นเพียงคนธรรมดาสามัญ

เหล่ายอดฝีมือของกลุ่มเงามืด เห็นได้ชัดว่าเหมาะสมที่จะเป็นศิษย์ของศาลาสังหารโลหิตมากกว่านาง

อวี่เชวี่ยรู้ดีว่ารูปโฉมของนางงดงาม

แต่เยี่ยหมิงเป็นถึงเซียน คงจะไม่สนใจรูปโฉมภายนอกของนางกระมัง

"เจ้าเพียงแค่ตอบรับหรือปฏิเสธก็พอแล้ว"

เยี่ยหมิงกล่าว จากนั้นก็กล่าวอีกครั้ง "ขอเพียงเจ้ายินยอม กองทัพจากทั่วประเทศที่กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ ข้าสามารถช่วยเจ้าจัดการได้อย่างง่ายดาย"

อวี่เชวี่ยเบิกตากว้าง ความลังเลในใจของนางหายไปในทันที นางตัดสินใจบางอย่าง

ริมฝีปากแดงระเรื่อของนางขยับเล็กน้อย "ข้าน้อย อวี่เชวี่ย ยินดีที่จะเป็นศิษย์ของศาลาสังหารโลหิต"

"เช่นนั้นก็ดี"

เยี่ยหมิงแสยะยิ้มออกมา

ศิษย์ที่มีโชคชะตาระดับเจ็ดสีอีกคนหนึ่ง นี่ไม่ต่างจากการรับมหาจักรพรรดิเป็นศิษย์

เท่าที่เขาทราบ บุตรแห่งโชคชะตาที่มีโชคชะตาระดับเจ็ดสี ล้วนเป็นผู้ที่ได้รับพรจากสวรรค์ เป็นเมล็ดพันธุ์แห่งมหามรรค ขอเพียงไม่เกิดเรื่องไม่คาดฝัน พวกเขาก็จะสามารถบรรลุระดับมหาจักรพรรดิได้อย่างแน่นอน!

เยี่ยหมิงจิตสำนึกเคลื่อนไหว ยกเลิกวิชาอาคมเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ทำให้ทุกคนไม่สามารถขยับเขยื้อนร่างกายได้

อวี่เชวี่ยและคนอื่น ๆ พบว่าตนเองสามารถขยับเขยื้อนร่างกายได้อีกครั้ง บนใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ในขณะเดียวกัน สมาชิกห้าคนของกลุ่มเงามืดต่างมองไปยังเยี่ยหมิงด้วยความหวาดกลัว

เซียนผู้นั้นเห็นได้ชัดว่ามีเจตนาดีต่อเป้าหมายของพวกเขาในครั้งนี้

จากสถานการณ์ในตอนนี้ จุดจบของพวกเขาคงจะ……

"ส่วนคนเหล่านี้ก็มอบหมายให้เจ้าจัดการ"

เยี่ยหมิงกล่าวกับความว่างเปล่าเบื้องหลังอย่างกะทันหัน

ทุกคนมองดูด้วยความตกใจ

จากความว่างเปล่าที่เคยไม่มีสิ่งใด ก็ปรากฏเงาร่างหนึ่งขึ้นมาอย่างกะทันหัน

มือสังหารระดับเร้นลับชั้นเอกผู้นี้ คุกเข่าลงข้างหนึ่ง กล่าวกับเยี่ยหมิงว่า "ขอรับ! ท่านเจ้าศาลาผู้ยิ่งใหญ่!"

"เจ้าจงตามข้ามา"

เยี่ยหมิงกล่าวกับอวี่เชวี่ยอย่างกะทันหัน

ไม่รอให้อวี่เชวี่ยตั้งสติ เยี่ยหมิงก็วางมือลงบนไหล่ของนาง

ทั้งสองหายตัวไปจากที่แห่งนั้น

เหลือเพียงกลุ่มเงามืด และแม่ทัพอู๋ที่ยืนนิ่งราวกับท่อนไม้

หลังจากที่เยี่ยหมิงจากไป มือสังหารผู้นั้นลุกขึ้นยืน

มองไปยังคนหกคนที่อยู่เบื้องหน้า "พวกเจ้าหกคน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะเป็นมือสังหารของศาลาสังหารโลหิต จงตามข้ามา"

กลุ่มเงามืดและคนอื่น ๆ ไม่กล้าขัดคำสั่งของเซียนผู้นั้น

ทำได้เพียงลุกขึ้นยืน เก็บอาวุธในมือ แล้วเดินตามมือสังหารผู้นั้นไป

อีกด้านหนึ่ง

"ที่นี่… ที่นี่คือ… เมืองซือหนานตงหรือ?"

แม้ว่าอวี่เชวี่ยจะเพิ่งจะขึ้นครองราชย์ได้ไม่นาน

แต่นางก็ยังคงจำชื่อของเมืองต่าง ๆ ในแคว้นอวี่ได้เกือบทั้งหมด

สำหรับเมืองซือหนานตงที่ใหญ่เป็นอันดับสองรองจากเมืองหลวง นางย่อมต้องรู้จักเป็นอย่างดี

"ท่านผู้ยิ่งใหญ่เซียน พาข้ามาที่นี่……"

อวี่เชวี่ยพลันปิดปากลง เพราะในสายตาของนาง

กองทัพขนาดใหญ่ กำลังมุ่งหน้ามายังเมืองที่งดงามแห่งนี้

"กองทัพของแคว้นจิน มาถึงเร็วยิ่งนัก"

ใบหน้าของอวี่เชวี่ยซีดเผือด

ดวงตางดงามของนางเหลือบมองเยี่ยหมิงที่ดูสง่างาม

ในขณะที่นางคิดว่าเยี่ยหมิงจะลงมือ

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้นางตกตะลึง ภายในใจราวกับคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ

กองทัพแคว้นจินที่ดูเหมือนจะสามารถทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่าง ในขณะที่กำลังจะเข้าใกล้เมืองซือหนานตง

บนท้องฟ้าก็ปรากฏเงาร่างลึกลับหลายร่างที่สวมเสื้อคลุมสีดำขึ้นมาอย่างกะทันหัน

มือสังหารแห่งศาลาสังหารโลหิตเหล่านี้ เมื่อปรากฏตัวขึ้น ก็ทำให้กองทัพแคว้นจินที่เคยมีพลังอำนาจยิ่งใหญ่ หยุดชะงัก

ภายในกองทัพ

"รายงาน! ท่านแม่ทัพ พวกเราพบ……"

บุรุษวัยกลางคนที่เคยสังหารแม่ทัพใหญ่ของแคว้นอวี่ด้วยดาบเดียว ลุกขึ้นยืน ตบไปยังทหารที่มารายงาน

ทหารผู้นั้นกระเด็นออกไปหลายสิบเมตร

"เจ้าคิดว่าข้าตาบอดหรือ? เรื่องเช่นนี้ยังคงต้องรายงานอีกหรือ?"

แม่ทัพแห่งแคว้นจินผู้นี้ มีดวงตากลมโต ร่างกายสูงใหญ่กำยำ เงยหน้าขึ้นมองเงาร่างลึกลับบนท้องฟ้า

"แสร้งทำเป็นผีสาง นำหน้าไม้มา!"

แม่ทัพแห่งแคว้นจินผู้นี้แค่นเสียงเย็นชา สั่งการ

เซียนหรือ?

แคว้นอวี่จะมีเซียนได้อย่างไร หากมีเซียนจริง ๆ แคว้นอวี่คงไม่ถูกแคว้นจินกดขี่ข่มเหงเช่นนี้ จนกระทั่งใกล้จะล่มสลาย

ดังนั้น ในความคิดของจงจือเป่า

เงาร่างที่เหาะเหินอยู่บนท้องฟ้านั้น คงจะเป็นเพียงภาพลวงตา

บางทีอาจจะเป็นคนของเมืองซือหนานตงที่ต้องการข่มขู่ 'กองทัพพยัคฆ์เสือดาว' ของพวกเขาก็เป็นได้

ไม่นานนัก หน้าไม้ขนาดใหญ่ก็ถูกนำมา

เล็งไปยังมือสังหารแห่งศาลาสังหารโลหิตบนท้องฟ้า

เมื่อคำสั่งดังขึ้น ลูกธนูมากมายก็พุ่งออกไป

เสียงลูกธนูแหวกอากาศดังขึ้นพร้อมกัน

ลูกธนูมากมายพุ่งออกไปอย่างพร้อมเพรียง พลังอำนาจช่างน่าตกใจ!!!

"อาวุธของคนธรรมดาเช่นนี้ คิดจะทำร้ายพวกเราหรือ? ช่างน่าขัน"

มือสังหารคนหนึ่งมองดูลูกธนูที่พุ่งเข้ามาหาพวกเขา กล่าวอย่างเยาะเย้ย

เขาก้าวเท้าออกมาหนึ่งก้าว

"เพลิงสวรรค์!"

เขาตวาดเบา ๆ เปลวเพลิงมากมายปรากฏขึ้นตามความคิดของเขา

ไม่นานนัก เปลวเพลิงนับหมื่นก็รวมตัวกัน ลอยอยู่บนท้องฟ้า