ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 130 กายาแก้วใสไร้รอยต่อ

ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 130 กายาแก้วใสไร้รอยต่อ

เยี่ยหมิงมองส่งอีกฝ่ายจากไป เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง พึมพำกับตนเอง "ในเมื่อข้ารับจ้าวหลิงหวงไว้ใต้บังคับบัญชา ตามสถานการณ์ทั่วไป ข้าย่อมต้องแบกรับผลกรรมบางอย่าง"

ส่วนเหตุและผลนี้ ไม่ต้องเดาก็รู้

ก็คือดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าอเวจีที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้

ตอนนี้ศาลาสังหารโลหิตของเขามีเพียงหมื่นอริยะที่เป็นถึงระดับอริยะ ส่วนอีกฝ่ายเป็นถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ระดับอริยะอย่างน้อยก็ต้องมีสิบคน

ตนเองต้องทำให้พลังอำนาจโดยรวมของศาลาสังหารโลหิตแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าอเวจีจะมาถึง

โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเสริมกำลังระดับอริยะ

"เช่นนั้น การทำให้จ้าวหลิงหวงได้ร่างกายกลับคืนมา และฟื้นฟูระดับตบะกลับสู่จุดสูงสุด เป็นเรื่องเร่งด่วน..." เยี่ยหมิงใช้มือขวาเท้าคาง ครุ่นคิดอย่างละเอียด

"เรื่องร่างกาย... ข้าจำได้ว่าในหนึ่งในวงล้อเสี่ยงโชคของระบบ มีรางวัลเป็นร่างกายระดับอริยะที่สมบูรณ์แบบ" เยี่ยหมิงมีแผนการในใจแล้ว

ตอนนี้เหลือเพียงลงมือทำ

ในเวลาเดียวกัน จ้าวหลิงหวงที่กำลังใช้ปราณวิญญาณอันเข้มข้นโดยรอบบำรุงดวงวิญญาณของตนเอง นางก็ไม่ได้อยู่เฉย

เปิดม้วนคัมภีร์ไผ่ที่เยี่ยหมิงมอบให้

"สวรรค์ ปฐพี เร้นลับ มนุษย์ แต่ละคำมีการแบ่งระดับตั้งแต่หนึ่งถึงสาม..."

หลังจากอ่านกฎเกณฑ์เกี่ยวกับระดับมือสังหารจบ

จิตวิญญาณของจ้าวหลิงหวงก็พลันสั่นสะเทือน

นางเพ่งมองดูอย่างละเอียด

ตัวอักษรบนคำอธิบายไม่ได้ผิดพลาด

ทันใดนั้น สีหน้าของนางก็เริ่มไม่สงบ

เพราะจากม้วนคัมภีร์ไผ่นั้น นางได้รู้จักการแบ่งระดับภายในของศาลาสังหารโลหิต

ล้วนอ้างอิงจากระดับตบะ

เช่น ระดับหลอมกายที่ต่ำที่สุด จะเทียบเท่ากับมือสังหารระดับมนุษย์ชั้นตรี

เมื่อคิดเช่นนี้ นางพบว่าตนเองคิดผิดอย่างมหันต์

ตอนแรกนางยังคงคิดว่าระดับอริยะที่เป็นถึงยอดฝีมือระดับสูงสุด จะเป็นมือสังหารระดับสวรรค์ชั้นนำ

แต่ตอนนี้ เมื่อมองดูอีกครั้ง แม้ว่าจะบรรลุระดับอริยะ ในศาลาสังหารโลหิตก็เป็นเพียงมือสังหารระดับปฐพีชั้นเอก

ในเมื่อระดับปฐพีชั้นเอกคือระดับอริยะ เช่นนั้นระดับสวรรค์ตั้งแต่ชั้นตรีถึงชั้นเอกเล่า?

ทันใดนั้น นางก็พบเรื่องที่น่าตกใจ

อย่างที่ทุกคนรู้กันดี เหนือระดับอริยะคืออะไร?

ก็คือระดับมหาจักรพรรดิที่เคยเป็นความปรารถนาของจ้าวหลิงหวง!

เช่นนั้น ศาลาสังหารโลหิตมีมหาจักรพรรดิคอยปกป้องอยู่!?

ในเวลานั้น จ้าวหลิงหวงรู้สึกว่าศาลาสังหารโลหิตที่นางเห็น เป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ เท่านั้น

"หากมีมหาจักรพรรดิที่ไม่รู้จักคอยปกป้องศาลาสังหารโลหิตจริง ๆ เช่นนั้นเมื่อครู่..."

จ้าวหลิงหวงนึกถึงท่าทางที่สงบนิ่งของเยี่ยหมิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ได้ยินคำว่า 'ดินแดนศักดิ์สิทธิ์เก้าอเวจี' สีหน้าของเขากลับสงบนิ่งราวกับบ่อน้ำโบราณ ราวกับว่าได้เห็นกุ้งตัวเล็ก ๆ

เมื่อคิดเช่นนี้ หากศาลาสังหารโลหิตมีมหาจักรพรรดิอยู่จริง การที่เยี่ยหมิงแสดงท่าทางเช่นนั้นก็ไม่แปลก

ทันใดนั้น นางก็รู้สึกว่าตนเองโชคดีมากที่ไม่ได้เป็นศัตรูกับศาลาสังหารโลหิต

นางสูดลมหายใจลึก สงบสติอารมณ์ที่ตื่นเต้นและสับสน

คิ้วของจ้าวหลิงหวงค่อย ๆ คลายออก

นางมองไปยังความว่างเปล่า

เกรงว่าไม่นานนัก ทั่วทั้งทวีปเซียนเซวียนจะต้องมีชื่อเสียงโด่งดัง...

กลับมายังเยี่ยหมิง

เขามองไปยังตัวเลขที่มุมขวาบน

ค่าความน่าเชื่อถือ 12.75 ล้าน

มองไปยังวงล้อเสี่ยงโชคสีทองที่แพงที่สุด

ค่าความน่าเชื่อถือหนึ่งล้านต่อครั้ง

คร่าว ๆ แล้ว เขาสามารถหมุนได้สิบสองครั้ง

ส่วนเป้าหมายของเขาก็คือพื้นที่สีทองเล็ก ๆ บนวงล้อ

มีตัวอักษรสี่ตัวเขียนอยู่

'กายาแก้วใสไร้รอยต่อระดับอริยะ'

แม้ว่าชื่อจะดูแปลก ๆ แต่เยี่ยหมิงมั่นใจว่านี่คือกายาระดับอริยะที่สมบูรณ์แบบ

เหมาะสำหรับเป็นร่างกายใหม่ของจ้าวหลิงหวง

"ต้องได้ ต้องได้ หากไม่ได้ ก็จบสิ้น"

เยี่ยหมิงกล่าวในใจ

ศาลาสังหารโลหิตเกือบจะครอบครองมณฑลเทียนหยวนทั้งหมด ค่าความน่าเชื่อถือของเขาไม่ควรจะน้อยเช่นนี้

สาเหตุหลักก็คือการที่เขาต้องใช้ค่าความน่าเชื่อถือเพื่อรักษาการดำเนินงานของศาลาสังหารโลหิต

ท้ายที่สุดแล้ว นอกจากการหมุนวงล้อเสี่ยงโชคแล้ว ค่าความน่าเชื่อถือยังสามารถใช้แลกเปลี่ยนหินวิญญาณและสิ่งของอื่น ๆ ได้

ตอนนี้ศาลาสังหารโลหิตกำลังพัฒนาอย่างรวดเร็ว หินวิญญาณจึงเป็นสิ่งจำเป็น

ดังนั้น เขาจึงต้องเสียสละผลประโยชน์ส่วนตัวเพื่อผลประโยชน์ส่วนรวม

ท้ายที่สุดแล้ว ชาติก่อนเขาเป็นถึงเยาวชนที่ดีที่ได้รับการศึกษาภาคบังคับเก้าปี อาบแสงแห่งสังคมนิยม

ทุกอย่างต้องคำนึงถึงภาพรวม

นี่คือแนวทางการพัฒนาของเยี่ยหมิงในตอนนี้

เขาสูดลมหายใจลึก

แตะที่วงล้อเสี่ยงโชคสีทองเบา ๆ

เข็มเริ่มต้นหมุน

ตามที่คาดการณ์เอาไว้

ตัวเลขที่มุมขวาบนลดลงอย่างรวดเร็ว

กลายเป็นหนึ่งล้านหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าหมื่น

ในช่วงเวลาแห่งการรอคอยที่แสนยาวนาน

เข็มหยุดลงที่พื้นที่สีทองอ่อน

[โคมไฟขังวิญญาณเก้าทวาร *1]

"สมบัติเวทระดับสวรรค์ขั้นสูงสุดหนึ่งชิ้น ก็ไม่เลว"

เยี่ยหมิงมุมปากกระตุก ยิ้มออกมาอย่างฝืน ๆ

ต่อ!

มือขวาแตะอีกครั้ง

เข็มหมุน...

[ผลชาดพันปี *1]

เบ้ปาก "สมุนไพรวิเศษระดับสวรรค์ขั้นสูงสุด ก็ไม่เลว ได้กำไร"

มือขวาแตะอีกครั้งอย่างชำนาญ

[ฆ้องกลองทองคำโลก *1]

เขายิ้มออกมาอย่างอึดอัด แตะอีกครั้ง

[กระบี่แก่นสวรรค์สังหารมังกร *1]

เส้นเลือดสีดำปรากฏขึ้นที่หน้าผาก

เยี่ยหมิงหัวเราะเยาะ "วันนี้ข้าไม่เชื่อโชคชะตา!"

จากนั้นเยี่ยหมิงก็เริ่มกดอย่างบ้าคลั่ง

สุดท้าย

เยี่ยหมิงมองไปยังค่าความน่าเชื่อถือที่มุมขวาบน

หนึ่งแสนเจ็ดหมื่นห้าพัน

สีหน้าของเยี่ยหมิงดูสิ้นหวัง

ใบหน้าแข็งค้าง

บัดซบ

หมุนไปทั้งหมดสิบเอ็ดครั้ง

ได้สมบัติเวทเจ็ดชิ้น สมุนไพรวิเศษสี่ต้น

แม้ว่ามูลค่าจะไม่น้อย แต่ไม่ใช่สิ่งที่เยี่ยหมิงต้องการในตอนนี้

"บัดซบ ครั้งสุดท้ายแล้ว ต้องได้!"

เยี่ยหมิงสูดลมหายใจลึก

กลั้นหายใจ กดลงไป

ตัวเลขลดหายไปอย่างรวดเร็ว

เข็มเริ่มต้นหมุนไปพร้อมกับเสียงหัวใจที่เต้นแรงของเยี่ยหมิง

เมื่อความเร็วของเข็มเริ่มช้าลง เยี่ยหมิงรู้สึกว่าเวลารอบกายเริ่มช้าลง

เยี่ยหมิงเบิกตากว้าง

ได้แล้ว!

เข็มหยุดลงที่ที่เยี่ยหมิงต้องการ

[กายาแก้วใสไร้รอยต่อระดับอริยะ *1]

เยี่ยหมิงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ฟู่ว

เยี่ยหมิงถอนหายใจออกมาเบา ๆ ราวกับยกภูเขาออกจากอก

หากไม่ได้ แผนการที่วางเอาไว้คงต้องเลื่อนออกไปอีกนาน

เยี่ยหมิงรู้สึกตัว สัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวเบื้องล่าง มุมปากเผยอขึ้นเล็กน้อย