บทที่ 139 - นักสำรวจคนที่สาม (3)

บทที่ 139 - นักสำรวจคนที่สาม (3)

”

ฉันได้โยนไอเทมที่ไรประโยชน์ทิ้งไปและทดสอบพลังโจมตีมัน มันไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่ฉันคิดเอาไว้มันเป็นเพียงแค่กระดูกของโทรลที่ฉันได้รับมันมาบนชั้นที่ 51 กระดูกนี่ได้กลายเป็นฝุ่นในทันทีที่สัมผัสกับอาวุธของออร์คลอร์ด

...ถ้าหากว่าฉันโดนมันเข้าสักทีฉันก็จะต้องตายแน่นอน!

เมื่อฉันกำลังวิ่่งเข้าไปหาพวกมันกลุ่มหนึ่ง ทันใดนั้นออร์คลอร์ดก็ได้ปรากฏออกมาจากทุกทิศทาง มันได้จบลงด้วยการที่ฉันถูกกล้อมเอาไว้ ฉันได้ตระหนักทันทีว่าฉันได้ก้าวเท้าพลาดไปเรียบร้อยแล้ว ฉันควรจะฆ่าพวกมันตั้งแต่ที่เห็นพวกมันตั้งแต่แรก เรื่องแบบนี้มันจะไม่เกิดขึ้นถ้าฉันไม่วิ่งหนี!

[ก๊าซซซซซซ!]

"จ้า จ้า ฉันเข้าใจแล้วเจ้าพวกนี้นี่ กินนี่ไปซะ!"

เมื่อยืนยันได้ถึงทิศทางของออร์คลอร์ดที่อยู่ในเส้นทางที่ฉันคิดจะพุ่งไป ฉันก็ได้ใช้ฮีโรอิค สไตรค์ แม้ว่าฉันจะสามารถฆ่าพวกมันไปได้แต่ก็มีออร์คลอร์ดอีกห้าตัวปรากฏออกมาด้านหลังพวกนั้น ในตอนนี้มันไม่มีทางเลือกอื่นใดอีกแล้ว

"ว๊ากกกกกกกก!"

[คุณได้ใช้ทักษะเสียงคำรามสีชาด ทุกสิ่งทุกอย่างในรัศมีจะถูกเผา]

แม้ว่าฉันจะไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน แต่เพลิงก็ได้เริ่มที่จะเผาทุกๆอย่างต่อไปอย่างดุดันและแข็งแกร่งขึ้น มันดูเหมือนว่าคุณสมบัติการสะท้อนของกำแพงดันเจี้ยนจะทำให้เพลิงรุนแรงขึ้นไป แน่นอนว่าเพลิงที่ถูกสร้างขึ้นโดยเสียงคำรามสีชาดไม่ได้ทำอันตรายกับฉันในขณะที่มันจะเป็นอันตรายกับเพียงแค่ศัตรูของฉันซึ่งในตอนนี้ก็คือออร์คลอร์ด

"ก๊าซซซซซ!"

"ฮู มนุษย์!"

ยังไงก็ตามหลังจากที่ได้ใช้เสียงคำรามสีชาดซึ่งสามารถจะบอกได้เลยว่าเป็นทักษะแสดงผลแบบหมู่ที่ดีที่สุดของฉันก็ยังคงมีออร์คลอร์ดที่ยังรอดอยู่ ถ้าหากว่าพวกมันเหมือนกับออร์คลอร์ดในชั้นที่ 5 ล่ะก็มันจะเป็นไปไม่ได้ มันดูเหมือนว่าพลังป้องกันของมันก็จะสูงขึ้นมากเช่นกัน

แม้อย่างนั้นเสียงคำรามสีชาดก็ยังเป็นทักษะที่ทรงพลัง หลังจากที่ควันหายไปพวกที่รอดชีวิตจากการถูกไฟเผาก็ได้ถูกฆ่าอย่างง่ายดายด้วยหอกสายฟ้าของไพก้า ซึ่งพวกมันแต่ละตัวต่างก็ให้เงิน 1000 ทอง มันเหมือนกับจำนวนเงินที่ออร์คลอร์ดได้มอบให้ แม้ว่าออร์คลอร์ดในบียอนจะแข็งแกร่งขึ้น แต่มันก็ให้เงินเพียงแค่ 1000 ทองเท่านั้น นี่มันน่าโกรธมากๆ

"แฮ่ก แฮ่ก....มันนานแล้วนะที่ฉันไม่ได้วิ่งหนักๆแบบนี้ ฉันไม่ได้แม้แต่อัญเชิญภูติธาตุที่ฉันมีอยู่...ไพก้า ริยู!"

[อึก มันมีกลิ่นไหม้อยู่]

[เนื้อ? ชินกำลังกินมันอยู่หรอ?]

"เธอจะไม่สบายเอานะถ้าเธอกินมันนะริยู ก่อนอื่นช่วยสร้างร่างรูปธรรมที"

[โอเค!]

หลังจากได้ห้ามริยูไม่ให้กินเนื้อออร์คลอร์ดแล้วฉันก็ได้ตรวจสอบศพของออร์คลอร์ดซึ่งมันได้หายไปเป็นแสงหลังจากที่ได้มอบทองให้กับฉัน ฉันได้กัดฟันแน่นในขณะที่ถอนหายใจ

ฉันสามารถจะใช้เสียงคำรามสีชาดได้แค่วันละครั้งเท่านั้นเนื่องจากว่ามันเป็นทักษะของบอสประจำชั้น ฉันจะต้องหาวิธีที่จะจัดการมันด้วยพลังของตัวเองเท่านั้น ไม่ว่าฉันจะมันใจในฝีมือของฉันมากแค่ไหน ฉันก็ไม่สามารถจะโจมตีและล่าถอยในการต่อสู้กับออร์คลอร์ดได้เสมอไป ฉันสามารถจะทำเป็นเล่นๆได้ถ้าหากว่ามีมันเพียงแค่ตัวสองตัว แต่ว่ามันจะมีแต่มากขึ้นเมื่อฉันได้พบมันหนึ่งตัวการทำแบบนั้นมันคือสิ่งที่โง่เขลา

"ถ้างั้นมันก็ไม่มีทางเลือกฉันจะต้องใช้หน้าไม้ของฉัน"

หน้าไม้กระดูกเงินที่ชั้นได้รับมาบนชั้นที่ 30 ฉันคิดว่าฉันแข็งแกร่งมากพอที่จะใช้มันในตอนนี้ ด้วยสปิริตออร่าของฉันไม่ว่าจะอาวุธอะไรก็สามารถจะเพิ่มพลังให้กับมันได้โดยที่ไม่สนจึงคุรภาพของมัน นอกจากนี้ฉันก็ยังสามารถใช้กระดูกของโทรลในชั้นที่ 51 เป็นลูกศรหน้าไม้ได้เพื่อที่จะเพิ่มความเสียหาย มันจะดีถ้าหากว่าฉันสามารถจะใช้ศรระเบิดเพลิงได้ แต่ว่ามันจะเพิ่มได้แค่ผลของเพลิงและการระเบิดเล็กเท่านั้น เมื่อความสามารถของไพก้าได้แข็งแกร่งมากขึ้น มันก็ไม่มีผลอะไรแล้วในตอนนี้

"มันเหมาะที่จะยิงศรเข้าไปที่ปากของมัน ดังนั้นพวกมันก็จะไม่สามารถใช้วอคลาย...."

[ฉันสามารถล่อพวกมันได้!]

ไพก้าได้ตะโกนออกมาอย่างมั่นใจด้วยระดับสปิริตออร่าที่เพิ่มขึ้น ตอนนี้เธอสามารถที่จะควบคุมวิถีของกรยิงได้เช่นกัน ฉันได้ลูบหัวของเธอเพื่อขอบคุณเธอที่บอกให้ฉันได้รู้ เพราะแบบนี้ฉันก็เลยได้พบกับทางออก

"ก๊าซซซซซซ!"

"ฉันได้เคยฆ่าพวกมันมาหลายสิบตัวแล้ว...เพียงแค่พวกมันที่ยืนอยู่ตรงนั้นไม่กี่ตัวก็ไม่มีปัญหา เอาล่ะริยู ไพก้าไปกันเถอะ!"

[โอเค!]

[วิ่ง? ให้ฉันวิ่งหรอ?]

"ใช่แล้ววิ่ง!"

[บรูววววววววววว!]

ริยูได้เริ่มออกวิ่ง ฉันได้ยกหน้าไม้ขึ้นมาในขณะที่คาบโพชั่นไว้ในปาก

"ไพก้าฉันจะให้มานามากเท่าที่เธอต้องการ ดังนั้นใส่สายฟ้าลงไปในลูกศรเหมือนกับว่าพวกมันเป็นหอกสายฟ้า

[หุหุ โอเค! ฉันชอบนายท่านจริงๆเลย มันรู้สึกเหมือนว่านายท่านจะเต็มไปด้วยสายฟ้าตั้งแต่หัวจรดเท้า!]

[ไม่เลย! เส้นผมของชินทุกๆเส้นมีแต่น้ำแข็งเย็น!]

นีมันคำชมหรอ? พวกเธอพยายามจะชมฉันใช่ไหม? มันรู้สึกว่าภูติธาตุขอฉันจะคิดแปลกๆออกไปจากปกติ ในขณะที่ความคิดฉันกำลังจะออกไปนอกทาง ฉันก็ได้ยิงลูกศรไปที่หัวของออร์คลอร์ด

"ก๊าซซว"

"เยี่ยมไพก้า!"

ศรได้พุ่งเข้าไปปะทะกับปากของออร์คลอร์ด มันได้สะดุ้งเพราะสายฟ้า ไม่ต้องในพลังของไพก้าเลย ด้วยแบบนั้นฉันเพียงแค่ฉันจะเพิ่มความเร็วในการตอบสนองของฉันเพื่อที่จะสามารถโจมตีออร์คลอร์ดได้ในเมื่อที่พวกมันปรากฏตัวออกมา

"ก๊าซซซซซซซ!"

"ก๊าซซซซซซซซซซซซ!"

"ฉันจะไม่หยุดยิงหรอกนะจนกว่าพวกนายจะหุบปาก"

ริยูก็ยังคงวิ่งต่อไป เมื่อพวกมันได้ใช้วอคลาย พวกมันก็ได้สิ่งต่อมาโดยที่ไม่คำนึงถึงว่าจะถูกยิ้งศรเข้าไปที่ปากหรือไม่ก็ตูดเลย แต่ว่าตราบใดที่มันไม่ได้ใช้วอคลาย พวกมันก็จะไม่สามารถทนต่อความเจ็บปวดและตะโกนออกมา

ถ้าหากว่าออร์คลอร์ดตัวอื่นไม่ได้ปรากฏออกมา ฉันก็สามารถที่จะใช้ดาบธาตุตัดพวกมันลงไปได้ ถ้าพวกมันมาเพิ่มฉันก็จะยิ่งลูกศรของมันเข้าไปในปากแทน

"ก๊าซซซซซซซ!"

"ใบมีดธาตุ! พวกนายช่วยหยุดทำเสียงน่ารำคาญได้ไหม?"

[ติดคริติคอล]

ยิง ฟัน ยิง ฟัน ยิง ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเรื่องง่ายๆ แต่ว่าฉันจะต้องให้แน่ใจว่าลูกศรจะไม่พลาดเป้า ถ้าหากว่าหากมีศรดอกหนบังเอิญไปโดนกำแพงมันก็จะเปลื่ยนเส้นทางและพุ่งกลับเข้ามาหาฉัน ถ้าหากฉันโดนมันเข้า ฉันก็จะต้องเจ็บหนักแน่

[ยี่สิบสองข้างหน้า!]

"เวรล่ะ ทำไมพวกมันถึงมีมากขนาดนี้"

เขาวงกตของบียอนนั้นมีโครงสร้างที่แตกต่างไปจากดันเจี้ยนที่หนึ่ง มันไม่เหมือนกับดันเจี้ยนที่หนึ่งที่ฉันจะสามารถไล่ล่ามอนสเตอร์และก้าวไปข้างหน้าเรื่อยๆได้ บียอนนั้นมีหลายเส้นทางที่จะต้องเลือกเดินและหมุนวนไปมา มอนสเตอร์จะปรากฏตัวอยู่ตามทางเดิน แต่มันก็ยังมีพื้นที่ที่กวางและมีมอนสเตอร์ที่รวมตัวกันอยู่เป็นจำนวนมาก ส่วนที่เลวร้ายที่สุดก็คือพวกมันจะกลับมาเกิดใหม่อย่างรวดเร็ว หรือก็คือถ้าหากฉันหลงทางและเดินกลับมาในที่ๆฉันได้ชนะมันไปแล้วพวกมันก็จะกลับมาสู่สภาพเดิม ยังไงก็ตามอย่างที่ฉันพูดมาในก่อนหน้านี้ ค่าสถานะความฉลาดของฉันได้ป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น

"อ่าาา เวรเอ้ย!"

"ก๊าซซซซซซซซ!"

[ออร์คลอร์ดได้ใช้วอคลาย! ออร์คทั้งหมดได้รับการลบสถานะด้านลบทั้งหมด ออร์คทั้งหมดได้รับพลังโจมตีเพิ่มขึ้น 50% และได้รับสถานะสุดยอดเกราะไม่สะทกสะท้านต่อการโจมตี]

ถ้หากว่ามีออร์คลอร์ดเพียงตัวหนึ่งที่สำเร็จในการใช้วอคลายเหมือนกับในตอนนี้ ฉันก็จะต้องใชหน้าไม้ของฉันเพื่อปิดปากมัน ในขณะที่มันได้กลายเป็นสถานนะสุดยอดเกราะมันก็จะเป็นไปไม่ได้ ฉันจะต้องใช้หอกของฉันและเล็งโจมตีไปที่จุดสำคัญของพวกมัน แต่ว่าด้วยจำนวนของพวกมันที่มีจำนวนมากทำให้ฉันไม่สามารถจะจัดการกับจำนวนที่เพิ่มขึ้นได้ด้วยหน้าไม้และเวทย์ธาตุ

มันเป็นผลทำให้ฉันต้องทำในสิ่งที่ไม่ได้ทำมานาน

"ริยูสร้างรูปธรรม!"

[ฉันรอคำพูดนี้มานานแล้ว!]

เมื่อได้ยืนยันถึงจำนวนมานาโพชั่นระดับสูงที่อยู่ในกระเป๋าของฉัน ฉันก็ให้ไพก้าสร้างรูปธรรม เวทย์ธาตุของภูติธาตุที่มีรูปธรรมจะแข็งแกร่งกว่าภูติธาตุที่ไม่มีรูปธรรม แน่นอนว่ามันก็ยังมีผลข้างเคียงเช่นกันถ้าภูติธาตุที่มีรูปธรรมถูกโจมตี พวกเขาก็จะสูญเสียมานาและได้รับความเสียหายที่มากเกินไปก็จะถูกอัญเชิญย้อนกลับไป

"ก๊าซซซซซซซ!"

"ภูติธาตุ มันเป็นภูติธาตุ!"

หลังจากที่เธอได้ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศด้วยชุดหรูหราของเธอ ไพก้าก็ไม่ได้มีแม้แต่โอกาสที่จะแสดงความสวยงามของเธอในขณะนั้นเธอก็ได้เหวี่ยงแส้สายฟ้าของเธอไปรอบๆ แม้ว่าออร์คลอร์ดจะได้พุ่งเข้าไปหาเธอ แต่ว่าไพก้านั้นสามารถจะบินได้พวกมันก็เลยไม่สามารถจะจับเธอได้

"พวกมันไม่เป็นอัมพาต ดังนั้นเธอทำได้เพียงแค่สร้างความเสียหายกับมัน"

[ฉันรู้แล้ว]

แส้สายฟ้าของไพก้ามีพลังมากพอที่จะเผาอาวุธ อุปกรณ์ของออร์คลอร์ดไปได้ในทันที และมันก็ยังรวดรเว แส้ของเธอซึ่งได้ถูกควบแน่นจากพลังธาตุของเธอได้พุ่งผ่านออร์คลอร์ดและสร้างความเสียหายกับพวกมัน ในขณะเดียวกันฉันก็ได้รักษาเส้นทางหนีเอาไว้และจัดการออร์คลอร์ดที่อยู่ในเส้นทาง พื้นที่นี้มันเป็นพื้นที่ที่น่าสยองมาก กว่าครึ่งของพื้นที่มันได้เต็มไปด้วยออร์คลอร์ด

[นายท่านกำแพงนั้นมีเพิ่มพลังและร่ายมนตร์ย้อนกลับ!]

"โอ้ นั่นมันเรียกว่าการร่ายมนตร์หรอ?"

ฉันได้แสร้งขอบคุณไพก้าสำหรับข้อมูลที่ไร้ประโยชน์ในปัจจุบันของฉันและยังคงควงหอกของฉันต่อไป จากนั้นเสียงแปลกๆก็ได้ดังเข้ามาในหูของฉัน

[เอาล่ะ ด้วยสิ่งนี้ฉันจะจัดการพวกมันในครั้งเดียว! คลื่นมังกรสายฟ้า!]

"อืมม?"

เมื่อฉันได้มองขึ้นไป แส้สายฟ้าที่ทรงพลังของไพก้าได้พุ่งผ่านหัวของฉันไปตามแนวทแยงจากด้านล่าง ฉันได้กระโดดถอยไปด้วยความตกใจ และแส้ที่โจมตีเข้ากับเพดาบก็ได้กระแทกเข้ากับพื้นที่พลังที่ยอดเยี่ยม กระแทกอีกครั้งและผ่านขาของฉันไป ที่ปลายทางของแส้เป็นออร์คลอร์ดที่กำลังโจมตีเธอ

"ก๊าซซซซซซ"

แส้สายฟ้าของเธอได้พตัดหัวของออร์คลอร์ดอย่างง่ายดายและยังคงบินต่อไปข้างหน้า หลังจากโจมตีกำแพงอีกครั้งมันก็ได้เด่งกลับมาและโจมตีไปที่แขนของออร์คลอร์ดตัวอื่นๆ แส้ยังคงกระแทกไปรอบๆต่อไปและโจมตีที่ขาของออร์คลอร์ด ไพก้าได้ดูแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

[ฮู มันได้รับพลังมามากแล้ว!]

จากนั้นแส้สายฟ้าก็ได้พุ่งผ่านร่างของไพก้าซึ่งมันมีแต่จะแข็งแกร่งขึ้นและเผาออร์คลอร์ดไปทีละตัว มันไม่สำคัญว่าพวกมันจะอยู่ในสถานะสุดยอดเกราะหรือไม่ แส้มันได้ทำให้ตัวแส้เองแข็งแกร่งขึ้นไปอย่างไม่สิ้นสุด เจาะทะลวงออร์คลอร์ดโดยที่พวกมันไม่ได้มีแม้แต่โอกาสจะโต้กลับ แส้มันได้ย้อนกลับมาที่ร่างกายของไพก้าแต่ก็ผ่านร่างของเธอไปและโจมตีที่เหล่าออร์คลอร์ด

หลังจากเวลาได้ผ่านไป ออร์คลอร์ดที่ได้มารวมตัวกันที่นี่เพื่อโจมตีพวกเราก็ได้ลดจำนวนลงไปจนเหลืออยู่อรีกไม่มาก ในที่สุดแล้วเมื่อนั้นฉันก็ไม่ได้ยินเสียงของไพก้าตะโกนออกมาและเสียงฟาดแส้ของเธอ

[เสร็จแล้ว!]

ไพก้าได้เก็บแส้ของเธอลงไปอย่างสดชื่นเหมือนกับว่าเธอพึ่งจะได้หลับมาเต็มอื่ม หลังจากนั้นเธอก็ได้ดูดกลืนแส้ลงไปในตัวทำให้ใบหน้าของไพก้าได้สว่างไสวยิ่งกว่าตอนที่เธอกระพริบตาครั้งแรกซะอีก ในขณะนั้นเธอก็มองมาที่ฉันและกระพริบตา

[ฉันทำได้ดีไหมนายท่าน!?]

"ชะ ใช่แล้ว เพราะว่าเธอไม่ได้รับบาดเจ็บจากอาวุธของเธอเอง เธอก็สามารถจะทำได้แม้แต่แบบนี้น... น่าทึ่ง"

[หุหุหุ ใช่แล้วล่ะ ฉันน่ะน่าทึ่ง]

[ชิน ฉันก็สามารถจะทำได้เหมือนกัน]

พูดตามตรงฉันรู้สึกแปลกใจที่ได้เห็นไพก้าได้ใช้ลักษณะพิเศษของสถานที่ในการโจมตีของเธอ แม้ว่าฉันจะรู้ว่าการโจมตีจะรุนแรงขึ้นเมื่อกำแพงสะท้อนกลับมา แต่ฉันก็ไม่เคยคิดที่จะทำแบบเธอเลย ฉันไม่ต้องการที่จะคำนวนวิถีเส้นทางของมัน

ยังไงก็ตามหลังจากฉันได้เห็นมันครั้งหนึ่ง ฉันก็สามารถที่จะเข้าใจมันได้ง่ายขึ้น มันเป็นเพราะว่าฉันไม่เคยได้คิดเรื่องนี้มาก่อน ในตอนนี้ฉันได้เห็นมัน ฉันได้เข้าใจถึงวิธีการสะท้อนการโจมตีของฉันสามหรือสี่เท่าจากพลังโจมตี อีกไม่นานฉันก็จะสามารถใช้ทริคนี้ได้เล็กน้อยในขณะที่ฉันจะต้องหลบการโจมตีและคำนวนทิศทาง แต้ว่ามันมก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ถ้าฉันจะลองมันสักครั้งสองครั้ง จริงๆแล้วเส้นทางของมันทั้งหลายก็อยู่ในหัวของฉันแล้ว

ในที่สุดฉันก็ได้ตระหนักได้ว่าถ้าฉันไม่พยายามที่จะใช้หัวของฉัน มันก็จะไม่ถูกใช้! ฉันกำลังดูถูกความฉลาดของฉันมากเกินไป ด้วยสเตตัสสติปัญญาที่ตอนนี้มีอยู่ 76 ถ้าฉันต้องฉันฉันก็ควรจะสามารถคำนวนมันได้ง่ายๆ

"ไพก้าเธอช่วยให้ฉันตระหนักได้ถึงบางสิ่งที่สำคัญ ขอบคุณนะ"

[จริงหรอ?]

"ใช่แล้ว"

จนถึงตอนนี้ฉันได้คิดว่าฉันได้ต่อสู้อย่างชาญฉลาดแล้ว แต่ยังไงก็ตามมันไม่ใช่แบบนั้น ฉันได้เข้าใจผิดโดยใช้เทคนิคที่ฉันด้วยร่างกายและปฏิกิริยาตอบสนองของฉันด้วยการใช้สติปัญญา

ใช่แล้ว จนรถึงตอนนี้ฉันสามารถทำมันได้โดยไม่มีปัญหาด้วยพลังที่เหนือกว่าของฉัน แทนที่จะใช้สติปัญญา เทคนิคและความแข็งแกร่งมันมีความสำคัญมากในการต่อสู้ ยังไงก็ตามสำหรับตอนนี้ในบียอนมันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นอีกแล้ว ถ้ามันไม่ใช่เพราะไพก้า ฉันก็คงจะต้องลำบากที่จะต่อสู้กับพวกมันในตอนนี้

คำใบ้นั้นฉันได้รับมันมาแล้ว การใช้วอคลายของออร์คลอร์ด พลังการสะท้อนกลับของดันเจี้ยนและการเสริมพลัง ฉันได้เสียเวลาเปล่าไปเพราะคำตอบมันได้อยู่ตรงนี้มาแต่แรกแล้ว เพื่อที่จะเอาชนะออร์คลอร์ด ฉันจะต้องทำในสิ่งเดียวกับที่พวกมันทำอยู่การใช้กำแพงให้เป็นประโยชน์ ฉันจะต้องเสริมพลังโจมตีของฉัน โชคดีที่ฉันนั้นมีอาวุธที่ยาวอยู่

"ฟู่... ดีล่ะ มาใช้สมองของฉันกันเถอะ"

ฉันได้รู้สึกกระอักกระอวนกับการพูดคำนี้ทีเดียว แต่ฉันก็ได้เมินความกระอักกระอวนนี้ไป ในตอนนี้สิ่งสำคัญก็คือการเคลียร์ชั้นที่ 1 ของบียอน สิ่งสำคัญก็คือการประยุกต์ใช้ศักยภาพของฉัน เป็นเวลานานแล้วที่ฉันไม่ได้ใช้สเตตัสสติปัญญาของฉันในการต่อสู้ ในตอนนี้มันเป็นเวลาที่ถูกแล้วที่จะแก้ไขข้อผิดพลาด

เพราะแบบนั้นสองสัปดาห์ที่ผ่านมา

ฉันยังคงอยู่ในบียอนชั้นที่ 1