ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 53 กู่ซวน
ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 53 กู่ซวน
ก่อตั้งองค์กรมือสังหารในโลกบำเพ็ญเพียร ตอนที่ 53 กู่ซวน
ยังไม่ทันที่โหยวหวู่เจี้ยนจะเอ่ยวาจา
คนผู้นั้นก็ป้องมือคารวะ กล่าวว่า “เจ้าหน้าที่ศาลาว่าการ ฉีเจิ้งเทียน ขอขอบคุณสองปรมาจารย์ที่ช่วยอำเภอหวังหยวนของพวกเรากำจัดภัยร้าย!”
หากซูโปเฟิงที่ตายไปแล้วได้เห็นอีกฝ่าย
คงจะจำได้ว่าเจ้าหน้าที่ผู้นี้คือผู้ที่มารายงานอุบัติเหตุจราจรบนท้องถนนให้เขาทราบในเช้าวันนี้
“ไม่ต้องขอบคุณหรอก ระหว่างเราเป็นเพียงความสัมพันธ์ทางผลประโยชน์เท่านั้น”
“ไปกันเถอะ”
โหยวหวู่เจี้ยนกล่าวกับหลิวชือหยุน
หลิวชือหยุนพยักหน้า
จากนั้นทั้งสองก็เดินผ่านฉีเจิ้งเทียนไป
ฉีเจิ้งเทียนมองไปยังทิศทางของจวนนายอำเภอ
ดวงตาทั้งสองข้างมีสีหน้าไม่แน่นอน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเขา
“หากท่านกังวลว่าอีกฝ่ายจะพลาด ก็ไม่ต้องกังวล มือสังหารที่ศาลาสังหารโลหิตส่งไปในครั้งนี้ แข็งแกร่งกว่าข้าหลายเท่า!”
ฉีเจิ้งเทียนตกตะลึง หันหลังกลับ
แต่กลับไม่พบเงาร่างของทั้งสอง
……
ณ เวลาเดียวกัน
จวนนายอำเภอ
ศพมากมายนอนเกลื่อนกลาดราวกับกองฟางบนพื้นดินที่เต็มไปด้วยเลือด
นายอำเภอแห่งอำเภอหวังหยวน
หวันหาวเทียน
ตอนนี้มุมปากมีโลหิตไหลริน พิงอยู่กับกำแพง มองดูภาพเหตุการณ์เบื้องหน้าด้วยความหวาดกลัว
“ท่านพ่อ ท่านพ่อ ช่วยข้าด้วย ช่วยข้าด้วย……”
หวันจินกวนยืนอยู่เบื้องหน้าหวันหาวเทียนด้วยสีหน้าหวาดกลัว
ด้านหลังของเขามีมือสังหารระดับมนุษย์ชั้นเอกคนหนึ่งยืนอยู่
“ประเดี๋ยวก่อน พวกท่านต้องการสิ่งใด ข้าสามารถมอบให้ได้ แต่ขอร้องอย่าทำร้ายบุตรชายของข้า”
หวันหาวเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
นับตั้งแต่ที่เขาสูญเสียสมรรถภาพทางเพศไป หวันจินกวนก็กลายเป็นลูกหลานเพียงคนเดียวของตระกูลหวัน
เขาจึงรักและตามใจบุตรชายผู้นี้เป็นอย่างยิ่ง
หากหวันจินกวนเป็นอะไรไป ตระกูลหวันก็จะสูญสิ้น
“ต้องการสิ่งใดหรือ? ง่ายมาก พวกเราต้องการ...ชีวิตของพวกเจ้า!”
มือสังหารสะบัดดาบที่วางอยู่บนคอของหวันจินกวน
ลำคอแตกออก โลหิตพุ่งทะลัก
หวันจินกวนเบิกตากว้าง ล้มลงกับพื้น
“กวนเอ๋อร์!”
หวันหาวเทียนร้องออกมาด้วยความโศกเศร้า
จากนั้น เขาก็มองไปยังมือสังหารผู้นั้นด้วยความโกรธแค้น
ลุกขึ้นยืนอย่างช้า ๆ คำรามลั่น “เจ้ารนหาที่ตาย! วิชาแยกปฐพี!”
ปราณระดับเคลื่อนวิญญาณขั้นสามของหวันหาวเทียนแผ่กระจายออกมา
ปราณมารสีดำพวยพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา
ปราณมารมากมายรวมตัวกัน กลายเป็นผีร้าย พุ่งเข้าหามือสังหารผู้นั้น
“วิชาชั้นต่ำ”
มือสังหารแค่นเสียงเย็นชา “สัมผัสแห่งเดือนอนธการ”
ทันใดนั้นก็มีหนวดสีดำรูปร่างประหลาดหลายเส้นพุ่งออกมาจากความว่างเปล่า
หนวดเหล่านี้ไม่เพียงแต่จับผีร้ายเอาไว้ แต่ยังพันธนาการแขนขาของหวันหาวเทียน
“นี่มันวิชาชั่วร้ายอะไรกัน……”
หวันหาวเทียนเห็นว่าพลังวิญญาณภายในร่างกายถูกผนึกเอาไว้ จึงกัดฟัน
“วิชาชั่วร้ายหรือ? ของเจ้าก็มิได้ต่างกัน”
มือสังหารเหยียบเท้าลงบนศีรษะของหวันหาวเทียนอย่างช้า ๆ
“ศาลาสังหารโลหิตชั่วช้า พวกเจ้ามันก็เป็นเพียงมือสังหารสารเลว ราชวงศ์ราชันเทียนผิงจะต้องทำลายล้างขุมอำนาจชั่วร้ายเช่นพวกเจ้า!”
“กล่าวพอแล้วกระมัง เช่นนั้นก็ลาก่อน”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า บอกความจริงให้พวกเจ้าฟัง บรรพชนของตระกูลข้าเคยช่วยชีวิตผู้บำเพ็ญระดับบำรุงจิตเอาไว้ และเมื่อครู่นี้ ข้าได้……”
ปุ๊!
ศีรษะของหวันหาวเทียนถูกเหยียบจนแหลกสลาย!
“เป้าหมายถูกกำจัดแล้ว เก็บของกลับบ้าน”
ในขณะที่มือสังหารผู้นั้นกำลังจะจากไป
เขาก็หยุดฝีเท้าลง
“กลิ่นอายนี้……”
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป
“ระดับบำรุงจิต?”
บนท้องฟ้าอันมืดมิด ปรากฏเงาร่างหนึ่งขึ้น
ผู้บำเพ็ญระดับเคลื่อนวิญญาณมากมายต่างก็เห็นรูปร่างของเงาร่างนั้นอย่างชัดเจน
ชายชราผู้หนึ่งสวมชุดยาวสีดำแดง ยืนอยู่บนท้องฟ้าเหนือเมืองหวังหยวน
สายตาที่ขุ่นมัว ราวกับดวงตาเหยี่ยวที่แหลมคม
มองตรงไปยังจวนนายอำเภอ
เสียงที่ดังก้องราวกับฟ้าร้องดังขึ้นจากปากของเขา
“ช่างกล้าหาญยิ่งนัก โจรกระจอกระดับเคลื่อนวิญญาณเช่นเจ้า กล้าดีอย่างไรถึงมาอาละวาดในดินแดนของข้า”
“จงมอบชีวิตมาเสีย!”
ชายชราใช้มือขวาเป็นฝ่ามือ คว้าไปยังจวนนายอำเภอ
ดูเหมือนว่าเขาต้องการดูดอีกฝ่ายเข้ามา
“ระดับบำรุงจิต! ไม่ดีแล้ว!”
ในขณะที่มือสังหารกำลังจะถูกชายชราดูดเข้ามา
ก็มีกลิ่นอายอันน่าตกใจอีกสายหนึ่งปรากฏขึ้นในเมืองหวังหยวน
กลิ่นอายนี้ขัดขวางการร่ายรำของชายชรา
ชายชรามีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย มองไปยังจวนนายอำเภออีกครั้ง กล่าวว่า “เจ้าคือผู้ใด? ข้ากำลังปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายของราชวงศ์ราชันเทียนผิง เหตุใดเจ้าจึงขัดขวางข้า? หรือว่าเจ้าคิดจะเป็นศัตรูกับราชวงศ์ราชันเทียนผิง?”
มือสังหารเห็นความว่างเปล่าข้างกายสั่นสะเทือน
ชายหนุ่มผมขาวคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำ ปรากฏตัวขึ้นอย่างช้า ๆ
ใบหน้าถูกปกปิดด้วยผ้าคลุม
เมื่อมือสังหารเห็นเหรียญตราสังหารระดับเร้นลับชั้นตรีที่เอวของชายหนุ่ม
รูม่านตาก็พลันหดเล็กลง รีบคุกเข่าลง “ขอบพระคุณผู้ยิ่งใหญ่ที่ช่วยชีวิต”
ชายหนุ่มผมขาวกล่าวว่า “ที่นี่ข้าจะจัดการเอง เจ้าจงไปทำภารกิจเถอะ”
“ขอรับ”
มือสังหารใช้วิชาอำพรางหายตัวไป
“เจ้าก็เป็นคนของศาลาสังหารโลหิตเช่นกันหรือ?”
ชายชรามีสีหน้าเคร่งเครียด
เขาปิดด่านบำเพ็ญเพียรอยู่ที่ภูเขาใกล้ ๆ เมืองหวังหยวน
เรื่องราวเกี่ยวกับศาลาสังหารโลหิต เขาเพิ่งจะได้ยินมาจากข่าวลือ
หากมิใช่เพราะหวันหาวเทียนบีบจี้หยกที่เขามอบให้บรรพชนตระกูลหวันเมื่อหลายสิบปีก่อน ตอนนี้เขาก็ยังคงปิดด่านบำเพ็ญเพียรอยู่
จนกระทั่งเมื่อครู่นี้ เขายังคงคิดว่าผู้แข็งแกร่งที่สุดของศาลาสังหารโลหิตมีเพียงระดับเคลื่อนวิญญาณ
ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะเชื่อข่าวลือมากเกินไป
“ข้าคือนักพรตท่องสวรรค์ หยี่จิ่วซิง”
“เมื่อต่อสู้กับผู้ที่มีระดับตบะเดียวกัน ข้าไม่เคยต่อสู้กับคนไร้นาม เช่นนั้นขอทราบนามของท่าน”
หยี่จิ่วซิงหรี่ตาลงเล็กน้อย กล่าว
“มือสังหารระดับเร้นลับชั้นตรีแห่งศาลาสังหารโลหิต กู่ซวน”
ชายหนุ่มผมขาวยิ้มกว้าง
ในพริบตาถัดมา ร่างของเขาก็หายตัวไป
“วิชาไท่ชิงสามเก้า”
หยี่จิ่วซิงใช้มือขวาประสานอิน
รอบกายปรากฏตัวอักษรสีทองอร่ามมากมาย ปกป้องร่างกายของเขาเอาไว้
ทันใดนั้น กู่ซวนก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังหยี่จิ่วซิง
ปล่อยหมัดออกไปอย่างรวดเร็ว!
ปัง!
การโจมตีถูกตัวอักษรสีทองป้องกันเอาไว้
เมื่อเห็นเช่นนั้น
“ไร้ประโยชน์ วิชาไท่ชิงสามเก้าของข้าเป็นวิชาเวทป้องกันระดับนิลขั้นสูงสุด แม้แต่ผู้บำเพ็ญระดับบำรุงจิตสามชั้นฟ้าก็มิอาจทำลายมันได้”
หยี่จิ่วซิงกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม
“เช่นนั้นหรือ?”
เสียงของกู่ซวนดังขึ้นข้างหูหยี่จิ่วซิง