บทที่ 20 คุณสมบัติเหนือธรรมชาติของบุคลากรพิเศษระดับ A! ที่ปรึกษาพร้อมแล้ว!

บทที่ 20 คุณสมบัติเหนือธรรมชาติของบุคลากรพิเศษระดับ A! ที่ปรึกษาพร้อมแล้ว!

ชื่อ: เจียงเสี่ยวฉือ

อายุ: 28 ปี

ประเภท: อัจฉริยะแห่งชาติ

ระดับบุคลากร: ระดับ A

พลังกาย: 60

การตอบสนองของระบบประสาท: 68

ความอดทน: 50

พลังจิต: 368

การฟื้นฟูและภูมิคุ้มกัน: 211

คุณสมบัติบุคลากร: [รักษาชะตาชาติ] - เธอมีคุณสมบัติเฉพาะของชนชาติจีน ที่หลบภัยที่เธออยู่จะไม่ได้รับผลกระทบจาก [ภัยพิบัติสืบเนื่องจากวันสิ้นโลก] [กตัญญูมาก่อน] - สำหรับทุกๆ ผู้อยู่อาศัยในที่หลบภัยที่มีอายุมากกว่า 40 ปี รางวัลจากการสำรวจของที่หลบภัย อัตราการได้รับบุคลากรระดับสูง และความเร็วในการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีจะเพิ่มขึ้น 1% สูงสุดไม่เกิน 100% [วางแผนรอบคอบ] - กิจกรรมใดๆ ในที่หลบภัยที่เกี่ยวข้องกับกลยุทธ์ แผนการ การวิจัย กับดัก การป้องกัน และสิ่งอื่นๆ ที่ต้องใช้ความคิด จะไม่มีทางล้มเหลว

พรสวรรค์บุคลากร: [มีเพื่อนมากมาย] - เธอมีเพื่อนมากมาย ทุกเดือนมีโอกาสที่จะนำบุคลากรใหม่มาให้ที่หลบภัย หากเดือนนั้นไม่ได้แนะนำบุคลากรใหม่ โอกาสในการแนะนำบุคลากรระดับสูงในครั้งต่อไปจะเพิ่มขึ้น [ปัญญาเป็นเลิศ] - เธอสามารถถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์ของตนเองให้กับผู้อื่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผ่านการสื่อสารและการแนะนำกับผู้อยู่อาศัยในที่หลบภัย เธอสามารถยกระดับทักษะและความสามารถทางความคิดของพวกเขาได้อย่างมีนัยสำคัญ [เป็นที่รักใคร่ของผู้คน] - พลังของเธอทำให้ผู้อยู่อาศัยในที่หลบภัยรวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว ในที่หลบภัย การมีอยู่ของเธอสามารถเพิ่มขวัญกำลังใจและประสิทธิภาพการทำงานของผู้อยู่อาศัยได้อย่างมาก ทำให้การดำเนินงานของที่หลบภัยทั้งหมดราบรื่นยิ่งขึ้น

คะแนนคุณค่า: 3,568 คะแนน ...

"ฮึ่ย!"

ซูอี้อดที่จะสูดหายใจเข้าอย่างตกใจไม่ได้ เขามองข้อมูลบุคลากรของเจียงเสี่ยวฉือซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อให้แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาด

"นี่มันเกินไปแล้วนะ!"

ซูอี้พึมพำ ข้อมูลของเจียงเสี่ยวฉือทิ้งห่างหลินเยว่และหลี่ยาไปหลายขุม

ค่าพลังจิตสูงถึง 368 และค่าการฟื้นฟูและภูมิคุ้มกัน 211 คะแนน สิ่งเหล่านี้ยังไม่ถึงกับทำให้ซูอี้ตกใจ มันแค่แสดงให้เห็นว่าแผงข้อมูลของเจียงเสี่ยวฉือเป็นประเภทบุคลากรที่ไม่เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้

สิ่งที่ทำให้ซูอี้รู้สึกตื่นเต้นและประหลาดใจที่สุดคือคุณสมบัติบุคลากรและพรสวรรค์ของเจียงเสี่ยวฉือ!

สามคุณสมบัติ สามพรสวรรค์ เมื่อผสมผสานกันแล้ว ทำให้เจียงเสี่ยวฉือมีตำแหน่งที่สมบูรณ์แบบที่สุดในฐานะบุคลากรฝ่ายสนับสนุน!

"ผลรวมของพรสวรรค์และคุณสมบัติทั้งหมดของเธอ ทำให้เธอเป็นเหมือนอาวุธเคลื่อนที่ที่เพิ่มพลังให้กลุ่มเลยทีเดียว!"

"ที่สำคัญที่สุดคือ [มีเพื่อนมากมาย] นี่! ต่อไปฉันยังต้องกังวลเรื่องขาดแคลนบุคลากรอีกไหม? เดือนละหนึ่งคนฟรีๆ แถมยังมีโอกาสได้บุคลากรระดับสูงฟรีๆ อีก!"

"นี่มันเหมือนซื้อหนึ่งแถมเป็นสิบเลยนะ?"

ซูอี้ยิ้มจนปากแทบจะหุบไม่ลง

ในแผงข้อมูลทั้งหมดของเจียงเสี่ยวฉือ สิ่งเดียวที่ทำให้ซูอี้รู้สึกเสียดายนิดหน่อยคือคุณสมบัติ [กตัญญูมาก่อน]

ผลของมันจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อในอาณาเขตมีผู้อยู่อาศัยที่มีอายุมากกว่า 40 ปี ในสภาพแวดล้อมที่ภัยพิบัติวันสิ้นโลกระบาดไปทั่ว มนุษย์ที่มีอายุมากเกินไปหรือเด็กเกินไปล้วนยากที่จะมีชีวิตรอดได้โดยลำพัง

พูดให้ดีหน่อยก็คือไม่เหมาะกับการเอาชีวิตรอด พูดให้แรงหน่อยก็คือเป็นภาระ

ภัยพิบัติวันสิ้นโลกรอบแรกก็ไม่เป็นมิตรกับมนุษย์สูงวัยอยู่แล้ว ภัยพิบัติวันสิ้นโลกที่จะหมุนเวียนมาในอนาคตจะยิ่งยากเย็นแค่ไหนก็ยังไม่รู้ โอกาสรอดของคนสูงวัยเหล่านี้ยิ่งต่ำมาก

หากในที่หลบภัยมีประชากรประเภทนี้มากเกินไป ก็จะเป็นการถ่วงความสามารถในการต้านทานภัยพิบัติและศักยภาพในการพัฒนาของที่หลบภัย

"แต่ผลของมันก็ดีจริงๆ นะ! สามประเภทของผลประโยชน์ สูงสุดสามารถเพิ่มผลได้ถึง 100%!"

ซูอี้พึมพำ: "[การตื่นของสายเลือด] สามารถเรียกบุคลากรที่มีเอกลักษณ์ของประเทศ... นี่มันเอกลักษณ์จริงๆ เลย ความกตัญญูคือรากฐานของคุณธรรมทั้งปวงจริงๆ"

"ดูเหมือนว่าต่อไปถ้ามีเวลา ฉันคงต้องหาคนแก่มาเลี้ยงไว้บ้างตามสมควร"

ซูอี้คิดคำนวณ เขาพบว่าหากควบคุมจำนวนประชากรสูงวัยได้ ผลของคุณสมบัติบุคลากรนี้จะเพิ่มประสิทธิภาพให้กับที่หลบภัยอย่างมาก

ขณะที่ซูอี้กำลังคิดว่าจะใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติและพรสวรรค์ของเจียงเสี่ยวฉืออย่างเต็มที่ได้อย่างไร จู่ๆ ก็มีเสียงครางแผ่วเบาของผู้หญิงดังมาจากเตียงด้านหลังเขา

"อืม... น้ำ น้ำ..."

เป็นหลินเยว่

เธอลืมตาขึ้น ฟื้นจากอาการบาดเจ็บสาหัส บาดแผลบนตัวหายเกือบหมดแล้ว แต่ยังคงอ่อนแรงมาก

"น้ำมาแล้ว ดื่มช้าๆ นะ"

ก่อนที่ซูอี้จะทันได้ตอบสนอง เจียงเสี่ยวฉือก็ถือน้ำมานั่งยองๆ ข้างเตียงแล้ว คอยป้อนน้ำให้หลินเยว่ดื่มอย่างใจเย็นและอ่อนโยน

"คุณ... คุณเป็นใคร?"

หลินเยว่รู้สึกสงสัยและระแวดระวัง เธอเห็นซูอี้ที่ยืนอยู่ด้านหลังเจียงเสี่ยวฉือ จึงถามเสียงแหบแห้ง: "หัวหน้า เธอเป็นสมาชิกใหม่หรือ?"

"อืม"

ซูอี้พยักหน้า และเน้นย้ำเป็นพิเศษ: "เธอสำคัญมาก ต่อไปนี้ถ้ามีเรื่องอะไรในบ้าน พวกเธอต้องฟังเธอทั้งหมด รวมถึงฉันด้วย"

ในผลของคุณสมบัติของเจียงเสี่ยวฉือ บอกชัดเจนว่าเธอเป็นบุคลากรฝ่ายสนับสนุนประเภท [ที่ปรึกษา] มีสติปัญญาไม่ธรรมดา

ผู้หญิงคนนี้ฉลาด ถ้ามีเรื่องอะไรก็ฟังคำแนะนำของเธอ รับรองว่าไม่ผิดแน่

แม้แต่ถ้าผิดพลาด ก็ไม่เป็นไร

เพราะซูอี้คิดว่าถ้าแม้แต่สติปัญญาของเจียงเสี่ยวฉือยังผิดพลาดได้ ตัวเองก็คงคิดไม่ออกว่าปัญหาอยู่ตรงไหน

ในฐานะผู้นำ ต้องรู้จักตัวเองให้ดี จึงจะรู้จักใช้คนและใช้คนให้เหมาะสม

"สำคัญมาก..."

หลินเยว่ครุ่นคิดถึงคำนี้ พยายามฝืนร่างกายที่อ่อนแรงลุกขึ้น: "เพื่อนร่วมงานคนนี้ ฉันขอลุกเองดีกว่า..."

เธอไม่กล้าให้เจียงเสี่ยวฉือดูแล แต่กลับถูกเจียงเสี่ยวฉือกดให้นอนลงอีกครั้ง: "คุณบาดเจ็บแล้ว ต้องพักผ่อนให้ดี"

"ฟังเธอเถอะ พักผ่อนให้ดีนะ"

ซูอี้พูดพร้อมรอยยิ้ม แล้วเน้นย้ำอีกครั้ง: "เธอก็สำคัญมากเหมือนกัน อย่าทำร่างกายตัวเองเหมือนไม่มีค่านะ"

ฉันก็สำคัญ

หลินเยว่ชะงักไป เงยหน้ามองชายหนุ่มในความมืด เขายิ้มอย่างอบอุ่น

"บ้านของเรา ตอนนี้ก็ขยายใหญ่ขึ้นกว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนแล้ว ถือว่ามีความหวังขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ"

ซูอี้นั่งลงข้างเตียง พูดกับเจียงเสี่ยวฉือว่า: "นับรวมเธอกับฉัน ตอนนี้ในที่หลบภัยมี 4 คนแล้ว ได้แก่ ฉันกับเธอ หลี่ยา และหลินเยว่"

"หลินเยว่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาคนแรกของฉัน เป็นทหาร ซื่อสัตย์มาก"

"หลี่ยาเป็นวิศวกร มีความรู้เรื่องการปรับปรุงและการวิจัยเทคโนโลยีบ้าง"

"นอกจากนี้ ฉันเพิ่งตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับบุคลากรเพิ่มเติม ฉันได้มอบสิทธิ์ในการจัดการที่หลบภัยบางส่วนให้เธอแล้ว"

ซูอี้หยุดชั่วครู่ สีหน้าจริงจัง: "เสี่ยวฉือ ฉันเรียกเธอแบบนี้ได้ไหม? ต่อไปที่หลบภัยนี้จะต้องพึ่งพาเธอเป็นอย่างมาก ฉันไม่ใช่คนฉลาด ฉันหวังว่าเธอจะใช้สติปัญญาของเธอปกป้องทุกคนให้ดี"

"ค่ะ"

เจียงเสี่ยวฉือพยักหน้าอย่างอ่อนโยน ตอบเบาๆ ว่า: "ดิฉันจะทำเช่นนั้นค่ะ คุณผู้ชาย"

หลินเยว่มองสลับไปมาระหว่างทั้งสอง เมื่อพวกเขาคุยกันจบ เธอก็แทรกถามขึ้นมา: "หัวหน้าคะ ศัตรูถูกกำจัดหมดแล้วใช่ไหมคะ?"

ซูอี้พยักหน้า: "ใช่แล้ว"

"หัวหน้าคะ ฉันจำได้ราง ๆ ว่า... คุณยังมีนักรบอีกหลายคน พวกเขาไปไหนกันแล้วคะ?"

"ไปแล้ว"

ซูอี้ยิ้มขมขื่น พูดว่า: "ที่หลบภัยของเรานี่ ตอนนี้ก็ยังมีแค่ 4 คน แต่อาจจะเพิ่มขึ้นในอนาคต"

"อ้อใช่ เสี่ยวฉือ วันนี้ฉันขนของจากชั้นบนลงมาทั้งหมดแล้ว ยังไม่ได้นับและจัดระเบียบ ขอฝากเธอด้วยนะ"

"ได้ค่ะ คุณผู้ชาย"

เจียงเสี่ยวฉือพยักหน้า ลุกขึ้นเดินไปที่กองของ

ท่าเดินของเธอเบาและสง่างาม ส่ายไปมาอย่างมีเสน่ห์ขณะเคลื่อนไหว ชวนให้เพลิดเพลินตา

หลินเยว่ก็เห็นเช่นกัน ห้องที่เดิมไม่ได้แออัดนักบัดนี้เต็มไปด้วยทรัพยากรนานาชนิด

ตั้งแต่กระดาษชำระ แปรงสีฟัน ไปจนถึงอาหารและเครื่องดื่ม มีครบทุกอย่าง ทรัพยากรเต็มไปทั้งห้อง แม้แต่นอกประตูก็เต็มไปหมด

"ฮึ่ย!"

หลินเยว่เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ: "หัวหน้า คุณไปปล้นใครมาหรือคะ?"

"ใช่ ปล้นศัตรูของเรานั่นแหละ"

ซูอี้หัวเราะ ตอนนี้อารมณ์ของเขาดีมาก

ภัยคุกคามจากศัตรูภายนอกถูกกำจัด บุคลากรในที่หลบภัยก็เพิ่มขึ้น ทุกอย่างกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ดี

แม้ว่าภายนอกจะยังคงเป็นโลกวันสิ้นโลกที่ร้อนระอุ แต่ที่หลบภัยของเขาก็เริ่มมีรูปร่างแล้ว มีความสามารถในการต้านทานภัยพิบัติและการป้องกันในระดับหนึ่ง

"หัวหน้าเก่งจังเลยค่ะ"

หลินเยว่ชมอย่างจริงใจ ซูอี้ส่ายหน้า: "ฉันไม่ได้เก่งหรอก ถ้าไม่มีเธอสู้จนตัวตายเพื่อหน่วงเวลาศัตรู พวกเราคงตกอยู่ในอันตรายแล้ว"

"ครั้งนี้ที่เราผ่านวิกฤตมาได้ เธอเป็นผู้มีความดีความชอบอันดับหนึ่ง!"

"หัวหน้าคะ นี่เป็นสิ่งที่ฉันควรทำอยู่แล้ว"

หลินเยว่ก้มหน้าด้วยความเขินอาย หญิงสาวที่ร่าเริงก็มีช่วงเวลาอายเหมือนกัน: "การปกป้องคุณ เป็นความรับผิดชอบของฉัน"

"อืม"

ซูอี้ยิ้มพยักหน้า ถามว่า: "อ้อใช่ ยาที่ฉันให้เธอดูเหมือนจะมีผลพิเศษบางอย่าง ดูเหมือนจะช่วยเสริมความแข็งแกร่งให้เธอ ตอนนี้เธอรู้สึกยังไงบ้าง?"

"ความรู้สึกเหรอคะ?"

หลินเยว่ส่ายหน้า: "ไม่ทราบค่ะ ตอนนี้ฉันยังอ่อนแรงอยู่ ไม่สามารถตัดสินได้อย่างแม่นยำ"

ซูอี้พยักหน้า แล้วเปิดดูหน้าข้อมูลของหลินเยว่

(จบบทที่ 20)