บทที่ 213 กริยาของยอดฝีมือ

หลังจากที่เสวี่ยหนิงประสบความสำเร็จ ไป๋ซิว หลิวหมิง และนักหลอมโอสถหญิงอีกคนจากสมาคมนักหลอมโอสถก็ทยอยหลอมโอสถเม็ดของตนสำเร็จตามกัน

พวกเขาทุกคนประสบความสำเร็จตั้งแต่ชุดสมุนไพรชุดแรก

ก่อนหน้านี้ ทุกคนต่างจดจ่ออยู่กับการหลอมโอสถ จิตใจมุ่งมั่นอยู่กับงานตรงหน้าโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง

จนกระทั่งตอนนี้ที่ไป๋ซิวและคนอื่นๆ เพิ่งสังเกตเห็นว่าเสวี่ยหนิงเสร็จก่อนเวลา

คิ้วของพวกเขาขมวดเข้าหากันด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจนัก.

เพราะในช่วงที่กำลังหลอมโอสถกันอยู่นั้น พวกเขาไม่รู้ว่ายาที่เสวี่ยหนิงปรุงนั้นเป็นยาระดับใด

พวกเขาจึงเผลอคิดไปเองว่าเสวี่ยหนิงคงหลอมโอสถระดับต่ำเท่านั้น

ก่อนจะมาร่วมงานประชันหลอมโอสถครั้งนี้ คนพวกนี้ได้ศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลเฟิ่งและรู้ถึงสถานการณ์ของเฟิ่งชิงหยามาก่อนแล้ว

พวกเขาจึงคิดเองว่า ด้วยสถานะปัจจุบันของเฟิ่งชิงหยา เป็นไปไม่ได้ที่นางจะเชิญนักหลอมโอสถระดับสามมาได้

ดังนั้น หลังจากครุ่นคิดชั่วครู่ ไป๋ซิว หลิวหมิง และคนอื่นๆ จึงไม่สนใจซูจิ้งเจินกับเสวี่ยหนิงอีก

สีหน้าของพวกเขากลับมายโสโอหังเหมือนเดิม

ตามกฎแล้ว หลังจากหลอมโอสถเสร็จ ทุกคนต้องเก็บยาที่ปรุงได้ใส่ขวดหยกพร้อมติดป้ายระบุหมายเลขแท่นหลอมโอสถ

เมื่อทุกคนเสร็จแล้ว ยาทั้งหมดจะถูกรวบรวมและส่งมอบให้นักหลอมโอสถที่ประจำอยู่ ณ ที่นั้นเพื่อประเมินผล

ข้างๆ ขวดหยกยังมีกระดาษและพู่กันเตรียมไว้ให้ด้วย

นักหลอมโอสถต้องเขียนอธิบายสรรพคุณและระดับของยาอย่างคร่าวๆ

เพราะแม้แต่เหยาชางเซิงและรองประมุขร่างอ้วนจากสมาคมนักหลอมโอสถที่ผ่านโลกมามาก ก็ยังไม่อาจรู้จักยาทุกชนิดได้

ในโลกแห่งการหลอมโอสถมียาหลากหลายประเภทเหลือเกิน และนักหลอมโอสถหลายคนก็มีตำรับลับที่คนอื่นไม่รู้

ซูจิ้งเจินและคนอื่นๆ ก็รู้เรื่องนี้ดี

เสวี่ยหนิงจึงเพียงแค่เขียนข้อมูลเกี่ยวกับยาสงบใจลงบนกระดาษ

เรื่องพวกนี้ล้วนเป็นเรื่องเล็กน้อย

อีกอย่าง ยาสงบใจก็ไม่ใช่ยาลึกลับอะไร เป็นที่รู้จักกันดีในวงการหลอมโอสถ จึงยิ่งทำให้รู้สึกวางใจ

ประมาณหนึ่งชั่วยามครึ่งหลังจากรอบแรกเริ่มขึ้น นักหลอมโอสถที่เข้าร่วมกว่า 200 คนก็หลอมโอสถเสร็จกันหมด

คนที่ช้าที่สุดต้องเสียสมุนไพรไปถึงสามชุดก่อนจะสำเร็จในชุดที่สี่

เมื่อคนสุดท้ายดับไฟในเตาหลอมโอสถ เหยาชางเซิง หัวหน้านักหลอมโอสถของตระกูลเฟิ่งก็ลุกขึ้นทันที

เขามองไปทางสมาคมนักหลอมโอสถและกล่าวว่า "ท่านรองประมุขโอหยาง ในเมื่อท่านให้เกียรติมาร่วมงาน บางทีเราคงต้องรบกวนท่านช่วยประเมินยาในครั้งนี้"

"หากนักหลอมโอสถจากเมืองหยุนเหมิงได้รับคำชี้แนะจากท่าน ก็นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับพวกเขา"

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับรองประมุขสมาคมนักหลอมโอสถ เหยาชางเซิงยังคงแสดงความถ่อมตน

แม้กลุ่มนักหลอมโอสถของหอรวมสมบัติจะดูเหมือนทัดเทียมกับสมาคมนักหลอมโอสถ แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าในวงการหลอมโอสถ สมาคมนักหลอมโอสถยังคงเป็นที่หนึ่ง ไม่มีใครสั่นคลอนได้

อย่างน้อยเหยาชางเซิงก็รู้ชัดว่าตนเองด้อยกว่ารองประมุขร่างอ้วนที่อยู่ตรงข้าม

เมื่อได้ยินเช่นนั้น รองประมุขร่างอ้วนก็ยิ้มและลุกขึ้น

เขาเต็มใจที่จะทำเช่นนั้น

ด้วยสถานะของเขา หากไม่ได้ทำอะไรในงานประชันหลอมโอสถครั้งนี้เลย ก็คงจะผิดปกติ

"ฮ่าๆๆ ข้าก็กำลังกังวลว่า ไม่มีอะไรทำพอดี" รองประมุขร่างอ้วนหัวเราะ "ข้าก็อยากจะดูฝีมือของนักหลอมโอสถจากเมืองหยุนเหมิงเหมือนกัน"

เหยาชางเซิงยิ้มบางๆ และผายมือเชิญเขาอีกครั้ง

"เชิญท่านรองประมุข!"

มีโต๊ะพิเศษตั้งอยู่ใกล้ๆ แท่นหลอมโอสถสำหรับประเมินยา

เหยาชางเซิงและรองประมุขเดินไปนั่งลง

ในตอนนี้ ไม่มีนักหลอมโอสถระดับอาวุโสคนอื่นที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันกล้านั่งร่วมกับพวกเขา

เมื่อเหยาชางเซิงและรองประมุขนั่งลง ศิษย์ตระกูลเฟิ่งหลายสิบคนก็กระโดดขึ้นบนเวที

พวกเขานำยาที่ปรุงแล้วมาส่งให้เหยาชางเซิงและรองประมุขอย่างระมัดระวัง

ทั้งสองท่านนี้เป็นเสาหลักของวงการหลอมโอสถในแคว้นชิงโจวอย่างแท้จริง และพวกเขาก็จริงจังกับการหลอมโอสถมาก

แม้ยาที่นำมาให้พวกเขาจะเป็นเพียงยาระดับหนึ่ง พวกเขาก็ยังอ่านคำอธิบายเกี่ยวกับยาอย่างละเอียด

จากนั้นก็จะขูดผงยาออกมาเล็กน้อยเพื่อทดสอบด้วยตัวเอง

หลังจากนั้น พวกเขาจะให้คำวิจารณ์อย่างละเอียดแก่ผู้หลอม

หากเหมาะสม พวกเขาก็จะให้คำชี้แนะด้วย

ด้วยวิสัยทัศน์ของพวกเขา คำชมหรือคำวิจารณ์เพียงไม่กี่คำก็มีค่ายิ่งสำหรับนักหลอมโอสถระดับหนึ่ง

ท่าทีเช่นนี้ได้รับการยอมรับและชื่นชมจากผู้คนและกลุ่มต่างๆ โดยรอบทันที

"นี่แหละคือกริยาของปรมาจารย์ด้านการหลอมโอสถที่แท้จริง"

"บางทีนี่อาจเป็นเป้าหมายที่แท้จริง ที่นักหลอมโอสถเหล่านี้มาร่วมงาน"

"ก็เพราะท่านทั้งสองมีเมตตาและเอื้อเฟื้อ ไม่อยากให้นักหลอมโอสถมาเสียเที่ยว"

"หลังจากได้รับคำชี้แนะจากพวกท่าน พวกเขาก็น่าจะได้รับการยอมรับเข้าสำนักได้ง่ายขึ้นและบรรลุเป้าหมายของตน"

"..."

แม้เหยาชางเซิงและรองประมุขจะให้คำชี้แนะแก่นักหลอมโอสถทุกคน แต่ก็มีผู้เข้าร่วมเพียงกว่า 200 คนเท่านั้น การประเมินจึงไม่ได้ช้านัก

ระหว่างกระบวนการนี้ ผู้คนก็สังเกตเห็นปรากฏการณ์หนึ่ง

ยาส่วนใหญ่ที่พวกเขาประเมินเป็นยาระดับหนึ่งและระดับสอง แต่เมื่อใดก็ตามที่มียาระดับสามถูกนำมาให้ พวกเขาจะชำเลืองมองแล้วพยักหน้า จากนั้นก็วางไว้ข้างๆ

นี่บ่งบอกถึงบางสิ่งที่ไม่จำเป็นต้องพูดออกมา

กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วยาม ใกล้เคียงกับเวลาในการหลอมโอสถรอบแรก

อย่างไรก็ตาม เหล่าผู้ฝึกตนบนลานหอระฆังลมต่างก็มีความอดทนและไม่รู้สึกใจร้อน.

รอบหนึ่งผ่านไป และจะต้องคัดเลือก 50 อันดับแรก

ดังนั้น ในตอนนี้จึงมีขวดหยก 50 ใบวางอยู่บนโต๊ะตรงหน้าเหยาชางเซิงและรองประมุข

ส่วนที่เหลือ หลังจากได้รับการประเมินแล้วก็ถูกส่งคืนให้ผู้ปรุงแต่ละคน เพราะสมุนไพรเป็นของพวกเขา ยาที่ปรุงได้จึงเป็นของพวกเขาเช่นกัน

อย่างที่คาด ซูจิ้งเจินและคนอื่นๆ ก็อยู่ในกลุ่ม 50 คนที่ยังไม่ได้รับยาคืน

ในตอนนี้ เหยาชางเซิงพูดกับคน 50 คนบนเวทีที่ยังไม่ได้รับยาคืนว่า:

"ก่อนอื่นเลย ขอแสดงความยินดีที่ผ่านเข้ารอบสอง"

"สำหรับพวกท่านทั้ง 50 คน ข้าคิดว่าไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากในตอนนี้"

"เมื่อเราเข้าสู่รอบสองแล้ว ข้าและรองประมุขโอหยางจะให้คำชี้แนะแก่บางท่าน"

"และตอนนี้ เพื่อให้ทุกคนพอใจ ข้าและรองประมุขโอหยางจะประกาศระดับของยาที่พวกท่านปรุงและจัดอันดับโดยรวม!"

เมื่อเหยาชางเซิงพูดจบ บรรยากาศก็เงียบลงอีกครั้ง

คำพูดของเขามีเหตุผล

เพราะหากแค่ประกาศ 50 อันดับแรกโดยไม่มีคำอธิบาย คงยากที่จะทำให้นักหลอมโอสถระดับสองบางคนที่ถูกคัดออกในรอบแรกยอมรับได้

ในกลุ่มที่เข้ารอบสองยังมีนักหลอมโอสถระดับสองอีกหลายคน นอกเหนือจากพวกระดับสาม

หากอยู่ในระดับเดียวกัน ใครจะคิดว่าตนด้อยกว่าคนอื่น?

จึงจำเป็นต้องประกาศผลอย่างเปิดเผยเพื่อเป็นหลักฐาน

ผู้ชมนับไม่ถ้วนต่างรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

บางทีพวกเขาอาจเห็นเค้าลางบางอย่างจากการจัดอันดับในรอบแรกแล้ว.