บทที่ 9 กังฟูประเทศจีน

ถูกต้อง เมื่ออาหารมีมากจนกินไม่หมด หลี่เฟยแน่นอนว่าจะไม่ปล่อยให้มันเน่าเสียไปเฉยๆ

ใช้โอกาสนี้ที่ตนเองครองตลาดแต่เพียงผู้เดียว รีบหาทางเพิ่มผลประโยชน์ให้สูงสุดต่างหากที่หลี่เฟยต้องการจริงๆ

เมื่อเห็นคำพูดของหลี่เฟย ตัวแทนประเทศอื่นๆ ทั้งหมดต่างพากันเข้าไปในห้องแลกเปลี่ยน

เพิ่งเข้าไป ทุกคนก็ตกใจจนตาเป็นดวงกับอาหารเรียงรายอยู่ในห้องแลกเปลี่ยน

"ไส้กรอกคิงส์10 แลกเหล็กกล้า50"

"ขนมปัง10 แลกพิมพ์เขียวใดก็ได้1"

"บะหมี่เนื้อตุ๋นสีแดง*1 แลก..."

...

อาหารหลากหลายชนิดที่วางเรียงรายอยู่ ทำให้ตัวแทนหลายคนมองนาฬิกาแล้วกลืนน้ำลายอย่างบ้าคลั่ง

แต่นี่ยังไม่จบ เพื่อกระตุ้นให้พวกเขาซื้อมากขึ้น หลี่เฟยเริ่มส่งรูปต่างๆ ในช่องแชทอย่างบ้าคลั่ง

"ไส้กรอกคิงส์ ท่อนเดียวแข็งแกร่งกว่าหกท่อน กินแล้วยังกินได้อีก! (ไส้กรอกคิงส์ที่แกะออกมาแล้วกัดไปคำหนึ่ง)"

"บะหมี่เนื้อตุ๋นครูหลี อืม! อร่อย รสชาตินี่แหละ! (บะหมี่เนื้อตุ๋นสีแดงร้อนๆ ชามหนึ่ง)"

...

ตอนนี้ ตัวแทนบางคนที่เดิมมีอาหารติดตัวบ้าง ยังกินไปดูเรื่องตลกไป ทันใดก็รู้สึกว่าขนมปังใหญ่ในมือไม่หอมแล้ว

"ท้องฟ้าเอ๋ย แผ่นดินโลกเอ๋ย ขอให้เทพองค์ใดมาเก็บไอ้นี่ไปเถอะ!"

"พี่เฟย นายเป็นพี่ชายแท้ๆ ของฉัน ขอร้องลดราคาหน่อยเถอะ ราคานี้ พี่น้องฉันซื้อไม่ไหวจริงๆ!"

...

หลี่เฟยก็พบปัญหาราคาแพงเกินไปนี้ แต่นอกจากของเหล่านี้ หลี่เฟยก็ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรอีก

นายอยากใช้ไม้มาแลกอาหารกับหลี่เฟยเหรอ?

อย่าล้อเล่น!

เราแค่ต่อยลงไปหมัดเดียว ก็ได้วัสดุไม้เป็นร้อยชิ้น ยังขาดไม้นิดหน่อยของนายเหรอ?

คิดดูแล้ว นอกจากสินค้าแข็งอย่างพิมพ์เขียว อาวุธ ขั้นตอนต่อไปว่าทรัพยากรอะไรจะขึ้นราคายังไม่แน่ใจ ยังต้องดูการเปลี่ยนแปลงของกฎสงครามโชคชะตาระดับชาติ

คิดถึงตรงนี้ หลี่เฟยจึงปิดช่องแชทบนนาฬิกา ไม่ใช่ว่าหลี่เฟยเลือดเย็นไร้ความรู้สึก แค่ว่าในสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายเช่นนี้ โดยเฉพาะเมื่อเขาและคนอื่นยังอยู่ในความสัมพันธ์แข่งขัน การใจอ่อนเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดที่สุด!

จบเช้าที่สวยงาม หลี่เฟยตั้งใจจะสำรวจสภาพแวดล้อมรอบๆ ที่หลบภัย

ท้ายที่สุด ตั้งแต่เมื่อวานที่ถูกส่งมายังโลกนี้ ตัวเองไม่ก็ถูกไล่ล่า ก็กำลังขนย้ายเสบียง แต่ยังไม่ได้สำรวจภูมิประเทศรอบๆ อย่างระมัดระวัง นี่เป็นสิ่งต้องห้ามใหญ่!

ท้ายที่สุด ซุนจื๊บิงฟาได้กล่าวไว้ว่า: "รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง!"

ต้องการการป้องกันที่ดี สิ่งแรกที่ต้องใส่ใจคือการควบคุมภูมิประเทศรอบๆ ที่หลบภัย

เนื่องจากที่หลบภัยสร้างอยู่ในป่า รอบๆ จึงมีแต่ต้นไม้และต้นไม้

หลี่เฟยมองไปรอบๆ นอกจากที่หลบภัยของตัวเอง มองไม่เห็นร่องรอยของมนุษย์แม้แต่นิดเดียว

แต่สภาพแวดล้อมแบบนี้ก็ไม่เลว ท้ายที่สุดแบบนี้จะลดโอกาสที่จะถูกผู้รอดชีวิตคนอื่นค้นพบได้มาก แต่ข้อเสียก็คือ...

เมื่อวานหลี่เฟยก็ได้สัมผัสแล้ว คือตัวเองก็หาบ้านไม่เจอเหมือนกัน!!!

เรื่องนี้ หลี่เฟยก็ค่อนข้างหงุดหงิด

ท้ายที่สุด สำหรับตัวเองในระยะนี้ที่ยากจนขาดแคลน ไม่มีวิธีกำหนดตำแหน่งที่แน่นอนเลย การหาตำแหน่งที่หลบภัยต้องพึ่งสัญชาตญาณของตัวเองจริงๆ...

เดินต่อไปข้างหน้า ประมาณสิบกว่านาที หลี่เฟยพบทะเลสาบแห่งหนึ่ง

ทะเลสาบนี้แม้จะดูไม่ใหญ่ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหลายสิบเมตร แต่สำหรับการใช้งานของหลี่เฟยคนเดียวก็เพียงพอแล้ว!

รอให้ต่อไปเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันสร้างขึ้นมาทีละน้อย ที่นี่ก็จะเป็นแหล่งน้ำสำคัญสำหรับชีวิตประจำวันของตัวเอง!

แต่ก็ไม่สามารถพึ่งพาทะเลสาบสำหรับการใช้น้ำได้ทั้งหมด ถ้าหากมีตัวแทนคนอื่นมาวางยาพิษที่นี่ คงจะไม่สนุก!

แต่ทะเลสาบยังมีข้อดีอีกอย่างหนึ่ง คือให้แหล่งน้ำแก่สิ่งมีชีวิต!

ทุกคนรู้ดีว่า สิ่งมีชีวิตใดๆ ล้วนขาดน้ำไม่ได้ แน่นอนว่ารวมถึงสัตว์ในป่าด้วย!

แม้ว่าหลี่เฟยจนถึงตอนนี้ยังไม่เคยเห็นสัตว์ แต่ด้วยความแข็งแกร่งของสงครามโชคชะตาระดับชาติ โลกนี้จะต้องเลียนแบบโลกอย่างสมจริงแน่นอน!

นั่นหมายความว่า ในป่านี้จะต้องมีสัตว์อยู่แน่นอน และนี่ก็จะเป็นหนึ่งในแหล่งอาหารหลักของตัวเองในอนาคต!

อย่าดูว่าตอนนี้คลังของเขามีอาหารมากมาย แต่กินอย่างเดียวสักวันก็จะหมด ต้องการมีชีวิตอยู่ต่อไป ก็ต้องค้นหาแหล่งเสบียงใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง!

ยิ่งไปกว่านั้น กินอาหารแปรรูปในซูเปอร์มาร์เก็ตชินแล้ว เป็นครั้งคราวกินเนื้อย่างเปลี่ยนรสชาติก็ไม่เลว!

ครึ่งวันที่เหลือ หลี่เฟยได้เดินดูรอบๆ อีก ทำความเข้าใจสถานการณ์ทั่วไปในป่าทั้งหมดได้พอสมควร

ตำแหน่งของต้นไม้ผลไม้ที่อาจเป็นแหล่งอาหารก็ถูกเขาจดจำไว้โดยประมาณหนึ่งแล้ว

และต่อไป ก็ถึงรางวัลภารกิจที่ตัวแทนทุกคนรอคอยที่สุด!

พอตอนบ่ายสามโมงตรง เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในสมองของผู้รอดชีวิตทุกคนตรงเวลา:

"ตัวแทนทุกท่านโปรดทราบ ภารกิจแรก: การอยู่รอดวันสิ้นโลก ได้ถึงเวลาสิ้นสุดแล้ว ด้านล่างขอรายงานสถานการณ์การทำภารกิจโดยละเอียด:

ภารกิจครั้งนี้ มีตัวแทนจาก 197 ประเทศทำภารกิจสำเร็จ คือตัวแทนทุกคนทำภารกิจสำเร็จ ให้รางวัลประชาชนทุกประเทศยืดอายุขัย 10%

ในจำนวนนั้น สามอันดับแรกของการทำภารกิจสำเร็จคือ: ตัวแทนประเทศจีน หลี่เฟย: 53 วินาที; ตัวแทนประเทศรัสเซีย อิวานโนวิช: 32 นาที 33 วินาที; ตัวแทนประเทศเกาหลีใต้ คิมจินกู: 37 นาที 43 วินาที

สำหรับตัวแทนอันดับสามแรกที่ทำภารกิจสำเร็จ ให้รางวัลเพิ่มเติมตามลำดับ: สุนัขกลไก1; ขนมปังพลังมหาศาล1; น้ำศักดิ์สิทธิ์เติมเลือด*1

ภารกิจครั้งนี้จบลง ภารกิจครั้งต่อไปจะประกาศในอีกหนึ่งชั่วโมง"

"..."

ตอนนี้ ช่องแชททั้งหมดเงียบงันเป็นตาย ไม่มีตัวแทนคนไหนอยากพูดอะไร

ท้ายที่สุด ตัวเลข "53 วินาที" ราวกับภูเขาใหญ่ กดทับจนพวกเขาหายใจไม่ออก

เช้านี้เมื่อเห็นการสะสมเสบียงที่น่าตกใจของหลี่เฟย พวกเขายังแค่คิดว่านั่นเป็นเพราะหลี่เฟยโชคดี บังเอิญเจอซูเปอร์มาร์เก็ตใหญ่และบังเอิญเก็บเสบียงเหล่านี้ได้

แต่ตอนนี้...

พวกเขาในที่สุดก็รู้ว่า หลี่เฟยคงไม่ใช่แค่โชคดีง่ายๆ ความสามารถของเขาน่ากลัวแน่นอน!

แม้กระทั่ง ในสมองของตัวแทนหลายประเทศทันใดก็ปรากฏสองคำ: กังฟู!

มีแต่กังฟูลึกลับของปรเทศจีนเท่านั้นที่จะอธิบายสิ่งนี้ได้ ท้ายที่สุดการใช้ลมปราณทำลายต้นไม้หลายร้อยต้นในครั้งเดียว ควรจะไม่มีปัญหา!

คิดถึงนี้ ตัวแทนประเทศอื่นๆ ยิ่งรู้สึกกลัว ติดป้าย "ยุ่งไม่ได้" ให้หลี่เฟยทันที

แต่ในจำนวนนี้ เห็นได้ชัดว่าไม่รวมแจ็คที่กำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน!

"หลี่เฟย ฉันยอมรับว่านายเก่ง แต่ต่อไป ฉันจะเก่งกว่านาย!"

ไม่รู้ว่าเป็นการตอบสนองเขาหรือเปล่า ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ รูปถ่ายที่ปรากฏในช่องแชททันใดราวกับฝ่ามือ ตบหน้าแจ็คอย่างแรง:

ในรูปถ่าย เห็นได้ชัดเจนว่าเป็นเตียงใหญ่สปริง...