บทที่ 114 - ความโลภที่เขมือบทุกสิ่ง (1)

บทที่ 114 - ความโลภที่เขมือบทุกสิ่ง (1)

”

ด้วยการใช้แต้มทักษะฉันก็สามารถจะเพิ่มเลเวลของทักษะได้ ตามที่โรเล็ตต้าได้บอกไว้ทุกๆครั้งที่ฉันใช้แต้มทักษะในการเพิ่มเลเวลทักษะ ฉันก็จะต้องใช้มันเพิ่มเป็นสองเท่าในการเพิ่มเลเวลทักษะครั้งต่อไปถ้าต้องการจะเพิ่มเลเวลทักษะ

มันอาจจะดูเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ว่ามันในกรณีครั้งแรกที่จะใช้ 1 แต้ม แต่ว่าจากนั้นมันจะใช้ 2 4 8 และมากขึ้นไปอีก เพื่อที่จะเพิ่ม 5 เลเวลก็จะต้องใช้แต้มทักษะถึง 31 แต้ม ดังนั้นฉันก็เลยได้ว่างแผนที่จะตัดสินใจเก็บแต้มพวกนี้เอาไว้เมื่อฉันรู้สึกถึงทางตันของทักษะ

แน่นอนว่าในตอนนี้มันเป็นยกเว้น ในปัจจุุบัน แม้ว่าฉันจะไม่อยากใช้มัน แต่ฉันจำเป็นจะต้องเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง

"อย่างแรกก็คือเทคนิคหอก"

เมื่อเร็วๆนี้เทคนิคหอกของฉันได้กลายมาเป็นระดับสูงเลเวล 6 ด้วยอีก 1 แต้มดังนั้นมันจึงกลายเป็นระดับสูงเลเวล 7

[เทคนิคหอกได้กลายเป็นระดับสูงเลเวล 7! มานาจากภายนอกจะไหลเข้าไปในหอกของคุณอย่างเป็นธรรมชาติโดยที่ไม่จำเป็นต้องใช้มานาในการโจมตี โอกาสที่จะติดคริติคอลเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อแทงหอก]

[ในฐานะที่คุณเพิ่มเลเวลทักษะด้วยแต้มทักษะ มันจะต้องใช้เวลาสักระยะหนึ่งเพื่อปรับตัวให้เข้ากับเลเวลทักษะ]

ฉันรู้สึกเหมือนกับร่างกายได้ถูกบีบอัดอย่างแรง เหมือนกับมีใครบางคนใช้กำลังบีบฉัน นี่มันรู้สึกไม่ดีเลย ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากที่จะพึ่งพาพลังของตัวเองในการเพิ่มเลเวลเทคนิคหอกของฉัน

"ไม่สิ ฉันเพียงแคต่จะต้องเรียนรู้มันอย่างสมบูรณ์ด้วยร่างกาย"

บางทีนี่มันก็อาจจะเป็นข้อบกพร้องของการใช้แต้มทักษะ ฉันรู้สึกว่าฉันไม่สามารถจะใช้พลังของเทคนิคหอกเลเวล 7 ได้อย่างเต็มที่ เหมือนอยากที่ระบบบอกดูเหมือนว่าฉันจะต้องใช้เวลาในการปรับตัวกับมันซักหน่อย ฉันได้ก้มหน้าลงคิด ตอนแรกฉันต้องการจะเป็นจ้าวแห่งหอก แต่ว่าถ้ามันเป็นแบบนี้มันก็ไม่มีความหมายอะไรถ้าเป็นจ้าวแห่งหอกผ่านแต้มทักษะนี้

ด้วยความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยและจะมีเพียงแต่ระยะห่างมันจะเพิ่มขึ้นถ้าฉันเพิ่มเลเวลเทคนิคหอกต่อไป และมันก็อาจจะเป็นถึงขนาดที่ต้องใช้เวลานานมากๆในการปรับตัวให้เข้ากับเทคนิคจ้าวหอกที่แท้จริง อย่างน้อยฉันก็จะไม่สามารถใช้เทคนิคจ้าวแห่งหอกได้ในการทำภารกิจนี้

ในกรณีนี้ฉันก็จะต้องเพิ่มเลเวลทักษะอื่นดีกว่า ไม่เช่นนั้นผลลัพธ์ก็อาจจะเลวร้ายยิ่งกว่าการโยนแต้มทักษะทิ้งซะอีก

ฉันต้องการที่จะเพิ่มทักษะพันธะสัญญาภูติธาตุเพื่อที่จะทำพันธะสัญญากับภูติธาตุอีกหนึ่งตน แต่ว่าทักษะนี้ของฉันอยู่ในระดับกลางเลเวล 4 แม้ว่าฉันจะใช้แต้มทักษะทั้งหมดของฉันแล้ว แต่ฉันก็ไม่สามารถจะเพิ่มมันไปจนถึงเลเวล 9 ได้ดังนั้นนี่ก็ไม่ใช่ความคิดที่ดีที่สุด

ฉันจะต้องคิดหาวิธีอื่น ทักษะที่จะมีผลในทันทีที่เลเวลทักษะเพิ่มขึ้นโดยที่ไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องปรับตัว.... จากนั้นก็มีความคิดหนึ่งจุดประกายขึ้นในหัวของฉัน

ความเร็วศักดิ์สิทธิ์

"เอานี้ล่ะ"

[ทักษะความเร็วศักดิ์สิทธิ์ของคุณได้กลายเป็นเลเวล 7 เมื่อคุณใช้งานจะใช้มานา 14% ของคุณเพื่อที่จะเพิ่มความเร็วขึ้น 750% เป็นเวลา 1.5 วินาที]

"อึก"

บ้าน่า ในเลเวล 6 มันเพิ่มความเร็ว 700% เป็นเวลา 1 วินาที การเพิ่มขึ้นมานี้มันมากเกินไป นอกจากนี้มันก็เป็นอย่างที่ฉันคิดมันไม่จำเป็นที่ฉันจะต้องใช้เวลาปรับตัวเข้ากับมัน! นี่มันราวกับว่าฉันได้ถูกครอบงำโดยบางสิ่งบางอย่างถ้าฉันยังใช้แต้มทักษะ

[ทักษะความเร็วศักดิ์สิทธิ์ของคุณได้กลายเป็นเลเวล 8 เมื่อคุณใช้งานจะใช้มานา 14% ของคุณเพื่อที่จะเพิ่มความเร็วขึ้น 800% เป็นเวลา 2 วินาที]

[ทักษะความเร็วศักดิ์สิทธิ์ของคุณได้กลายเป็นเลเวล 8 เมื่อคุณใช้งานจะใช้มานา 14% ของคุณเพื่อที่จะเพิ่มความเร็วขึ้น 900% เป็นเวลา 2.5 วินาที]

ด้วยแต้มทักษะทั้งหมดที่ฉันได้ใช้ไปในตอนนี้ก็ 8 แต้มแล้ว ฉันยังเหลืออยู่อีก 12 แต้ม ฉันจะต้องใช้ 8 แต้มในการทำให้ฉันเชี่ยวชาญทักษะความเร็วศักดิ์สิทธิ์ มันไม่จำเป็นจะต้องลังเลเลย มันเห็นได้ชัดว่าฉันตกใจในทุกๆครั้งที่ทักษะเลเวลเพิ่มขึ้น จากนั้นฉันก็ได้อัพทักษะนี้

[คุณได้เชี่ยวชาญความเร็วศักดิ์สิทธิ์ เมื่อคุณใช้จะใช้มานา 10% เพื่อเพิ่มความเร็ว 1,000% เป็นเวลา 3 วินาที ความสัมพันธ์ของคุณกับธาตุลมเพิ่มขึ้นอย่างมาก!]

ฉันได้ถอนหายใจยาวออกมา ใช้มานา 10% เพื่อเพิ่มความเร็ว 1000% เป็นเวลา 3 วินาที มันคุ้มค่ามากกับแต้มทักษะที่ฉันใช้ไป นอกจากนี้มันก็ยังเพิ่มความสัมพันธ์ของฉันกับธาตุลมอีกอย่างมาก!

"นี้....นี้มันอาจจะแข็งแกร่งกว่าทักษะทั้งหมดของฉันรวมกันอีก"

ฉันมีพื้นฐานความเร็วที่เพิ่มขึ้น 145% ในตอนนี้ซึ่งมันจะกลายเป็น 1450% เมื่อทำการคูณ 10 ลงไปด้วยทักษะความเร็วศักดิ์สิทธิ์ พลังทำลายของฉัน... พลังโจมตีของฉันมันจะเพิ่มขึ้นไปตามความเร็วอีกด้วย แน่นอนว่ามันยากที่จะปรับตัวเข้ากับความเร็ว 14.5 เท่า ฝ่ายตรงข้ามของฉันก็อาจจะมีทักษะป้องกันหรือไม่ก็ทักษะเพิ่มความเร็วเช่นกัน ดังนั้นฉันก็ไม่สามารถที่จะพูดได้ว่าทักษะนี้มันคงกระพัน

ถึงอย่างนั้นก็เห็นได้ชัดเลยว่าทักษะนี้จะกลายเป็นหนึ่งในทักษะหลักของฉัน มันจะดึงเอาพลังที่มหาศาลออกมาได้และมันก็ใช้มานาเพียงแค่ 10% ฉันสามารถจะต้องใช้งานมันได้โดยที่ไม่ต้องรับภาระมากมาย

เอาล่ะในตอนนี้ฉันเหลือแต้มอยู่ 4 แต้ม อย่างแรกฉันได้เพิ่มแต้มนี้ไปที่วงจรเพรูต้า ฉันสงสัยยว่ามันจะคล้ายกับเทคนิคหอกหรือไม่

[วงจรเพรูต้าได้กลายเป็นเลเวล 6! คุณจะสามารถรักษาวงจรเพรูต้าได้ง่ายขึ้นในระหว่างการต่อสู้ ตวามเร็วในการโคจรวงจรนี้ก็จะเพิ่มขึ้นและสร้างมานามากขึ้น ในขณะที่วงจรเพรูต้าทำงาน พลังในการหมุนวนก็จะเพิ่มขึ้นในทุกๆการเคลื่อนไหวของคุณซึ่งจะช่วยเพิ่มพลังทำลายให้กับคุณอย่างมาก]

[ในฐานะที่คุณเพิ่มเลเวลทักษะด้วยแต้มทักษะ มันจะต้องใช้เวลาสักระยะหนึ่งเพื่อปรับตัวให้เข้ากับเลเวลทักษะ]

ตามที่คาดเอาไว้เลย มันพูดได้ยากว่าทักษะวงจรเพรูต้าได้เติบโตไปอย่างสมบูรณ์ ฉันรู้สึกเหมือนว่าฉันกำลังใส่เกราะที่ไม่พอดีกับฉัน

อย่างที่พูดว่ามันชัดเจนถึงความแตกต่างระหว่างเลเวล 5 และเลเวล 6 มันกลายเป็นว่าฉันสามารถรวบรวมมานาในระหว่างต่อสู้และจะมีพลังหมุนเวียนเพิ่มขึ้นมาในทุกๆการเคลื่อนไหวของฉัน ฉันได้ตระหนักเลยว่าทำไมเพรูต้าถึงได้ภาคภูมิใจในเทคนี้นี้ มันแม้แต่ทำให้ฉันคิดที่จะเพิ่มระดับทักษะขึ้นอีกครั้ง

แต่ฉันก็หยุดตัวเองเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นวงจรเพรูต้าหรือเทคนิคหอก ไม่ว่าอันไหนมันก็เป็นการยากที่จะควบคุมการเปลื่ยนแปลงพวกนี้ ฉันได้กลัวว่ามันจะเป็นอันตรายต่อเทคนิคของฉัน

ที่สำคัญที่สุดก็คือมีทักษะที่ฉันต้องการจะเพิ่มระดับด้วยแต้มที่เหลืออยู่

[การป้องกันวิญญาณกลายเป็นเลเวล 4 วิญญาณของคุณได้เติบโตขึ้นทำให้คุณไม่สะทกสะท้านกับการโจมตีทางจิตใจธรรมดาๆ]

[การป้องกันวิญญาณกลายเป็นเลเวล 5 วิญญาณของคุณได้เติบโตขึ้นทำให้คุณเหนือกว่าธรรมชาติและทำให้คุณมีความต่อต้านการโจมตีทางจิตใจเล็กๆและแม้แต่เวทมนตร์ มีโอกาสที่การโดนโจมตีแบบคริติคอลจะลดลงอย่างมาก]

"หุหุ มันเป็นทักษะที่น่าทึ่งจริงๆ"

ฉันยังคงไม่มันใจกับการป้องกันทางจิตใจ สิ่งที่ฉันจะต้องระวังให้มากที่สุดในทวีปลูก้าไม่ใช่สิ่งที่ฉันไม่สามารถจัดการได้ทางกายภาพแต่เป็นการโจมตีทางจิตใจ แน่นอนว่าถ้าฉันสามารถจะปรับตัวเข้ากับเทคนิคหอกและวงจรเพรูต้าได้อย่างสมบูรณ์ ฉันก็จะต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อเพิ่มแต้มทักษะทั้งหมดลงไป แต่ว่ามันไม่ได้เป็นแบบนั้นดังนั้นฉันก็เลยตัดสินใจที่จะเพิ่มการป้องกันทางจิตใจแทน

ผลลัพธ์ของมันก็มากกว่าพอใจซะอีก ฉันไม่คิดว่าฉันจะได้ระแม้แต่การต้านทานเวทมนตร์ ตามที่ฉันคิดเอาไว้รางวัลลับมันแน่นอนว่าไม่ใช่ทางเลือกที่ผิดพลาด ฉันได้ตรวจสอบสเตตัสทั้งหมดของฉันที่เปลื่ยนไป

[ชื่อ: คัง ชิน เผ่าพันธุ์: มนุษย์ เพศ: ชาย

คลาส: ผู้ใช้ธาตุ(ย่อย - นักสะสมทักษะ,ผู้ฝึกมอนสเตอร์) ฉายา: ซุส ระดับ: ทอง 9

เลเวล: 51

Hp - 27,650/27,650 Mp - 21,860/21,860

ความแข็งแรง - 149(+81) ความคล่องแคล่ว - 140(+49) ทนทาน - 129(+51)

สติปัญญา - 32(+44) พลังเวทย์ - 131(+69) เสน่ห์ - 87(+84) โชค - 39(+34)

ทักษะธรรมดา - ศิลปะการต่อสู้ระดับสูงเลเวล 4 เทคนิคหอกระดับสูงเลเวล 7 ความเชี่ยวชาญหน้าไม้ระดับต่ำเลเวล 9 เส้นทางวายุระดับต่ำเลเวล 2 สายฟ้าขาวจู่โจมต่อเนื่องระดับกลางเลเวล 3 ฮีโร่อิคสไตรค์ระดับกลางเลเวล 8 ยั่วยุระดับกลางเลเวล 6 ความเร็วศักดิ์สิทธิ์เชี่ยวชาญ ย้อนกลับเลเวล 4 ความเชี่ยวชาญเกราะหนักเลเวล 3 พุ่งระดับกลางเลเวล 4 วงจรเพรูต้าเลเวล 6 การป้องกันวิญญาณเลเวล 5 ท่องมิติเลเวล 1 การพิสูจน์แห่งไดฟิค สวนกลับความตาย ขี่

ทักษะประจำคลาส - ความเชี่ยวชาญสปิริตระดับกลางเลเวล 7 สปิริตออร่าระดับกลางเลเวล 4 ควบคุมธาตุระดับกลางเลเวล 4 พันธะสัญญาระดับกลางเลเวล 4 ใบมีดธาตุระดับกลางเลเวล 2 พายุธาตุระดับกลางเลเวล 4 สายฟ้าคลั่งระดับ 2

ทักษะประจำคลาสรอง - แบ่งปันทักษะ ฝึกเลเวล 1 จิตวิญญาณนักสะสม จิตวิญญาณผู้ฝึกมอนสเตอร์]

[อุปกรณ์สวมใส่:

น้ำตาทองคำ (สติปัญญา +5 พลังเวทย์ +5 เสน่ห์ +15 สามาใช้ทักษะ นัยตาซัคคิวบัสได้)

นิ้วกลางของโกเลมเนื้อ (ความแข็งแรง +7 ความทนทาน +7)

เซ็ตเกราะเกล็ดมังกรสีชาด (สเตตัสทั้งหมด +1 ความแข็งแรง +10 ความคล่องแคบ่ส +10 ผลทักษะประเภทพุ่ง +60% สามารถใช้เสียงคำรามสีชาดได้)

ผ้าคลุมมังกรแดงเฟลิกซ์ (ความคล่องแคล่ว +15 พลังเวทย์ +15 เสน่ห์ +15 ทนต่อทุกสภาพภูมิอากาศ สามารถป้องกันการโจมตีที่ไม่คาดคิดได้สามครั้งต่อวัน)

หอกกลืนกินสีชาด (ความแข็งแรง +30การโจมตีพื้นฐานทั้งหมดจะทำให้เกิดความเสียหายเป็นไฟและสร้างสถานะเผาไหม้)]

[รอยสัก: รอยสักหมาป่ายักษ์ (ความเร็ว +30% พลังโจมตีทักษะประเภทพุ่ง +50%)]

[นาฬิกาพกพาของนักสะสม:

1 นาฬิกา: วอร์คลายของออร์คลอร์ด

2 นาฬิกา: เสียงกรีดร้องของวิญญาณร้าย

3 นาฬิกา: ระเบิดสายฟ้าทมิฬ

4 นาฬิกา: ผิวมังกร

5 นาฬิกา: ไม่ยอมตาย

6 นาฟิกา: อันเดตคำราม

7 นาฟิกา: เอ้าเบิร์ส

8 นาฟิกา: ชาโดวบิ้ง

9 นาฟิกา: ขยายยักษ์]

[เคลียร์ 3 เหตุการณ์ดันเจี่้ยน เคลียร์ 2 เหตุการการจู่โจม โบนัสสเตตัสสะสม 7]

[แต้มทักษะในปัจจุบัน: 0]

[ผลของฉายาทั้งหกอย่าง : (ผู้พิฆาตออร์คลอร์ด ผู้พิฆาตราชินีวิญญาณ ผู้พิฆาตมนุษย์หนูทมิฬ ผู้พิฆาตกูลยักษ์ เจ้านายแห่งอัศวินลิซาร์ดแมน เฮอร์มีส) ผลสะสมทั้งหมด: สเตตัสทั้งหมด +11 เพิ่มความเร็ว 15% เพิ่มความสัมพันธ์กับธาตุทั้งหมด เพิ่มความสัมพันธ์กับธาตุลใอย่างมาก สามารถเรียกใช้ธาเลเรียได้วันละครั้ง]

[13 ผลฉายา: สเตตัสทั้งหมด +24 ความเร็ว +15% ความแข็งแรง +15% เสน่ห์ +15% โอกาสคริติคอล x2 เมื่อต่อสู้กับมอนสเตอร์ประเภทกระดูก ดาเมจคริติคอลเพิ่มขึ้น +50% เมื่อศัตรูมีกระดูก เพิ่มความสัมพันธ์กับธาตุทั้งหมด x2 ความสัมพันธ์ธาตุสายฟ้าเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ความสัมพันธ์ธาตุลมเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล สามารถอัญเชิญธาเลเลียได้วันละครั้ง สามารถอัญเชิญคะดูเซียสได้เดือนละครั้ง สามารถใช้ทักษะการละเล่นของเทพเแห่งท้องฟ้าได้วันละครั้ง สามารถใช้ทักาะความพิโรธของเทพแห่งท้องฟ้าได้เดือนละครั้ง]

[ธาตุที่ทำพันธสัญญา

1.ไพก้า (ภูติธาตุสายฟ้า)

2.ริยู (ภูติธาตุน้ำแข็ง)]

[ผู้ใต้บังคับบัญชาที่ได้รับการฝึก

1.พลีน (ไซเรน)]

เมื่อมองไปที่ลิสต์ที่ยาวเหยีดฉันได้รู้สึกแปลกๆ ผลของการกระทำใน 5 ปีของฉันได้แสดงออกมาผ่านสเตตัสของฉัน ยังไงตามพวกนี้มันค่อนข้างจะน้อยเมื่อเทียบกับทหารรับจ้างต่างมิติคนอื่นๆที่ได้ใชเวลานานกว่ามากในการเก็บสะสมแต้มทักษะและสเตตัส

ฉันจะต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้นนั้นฉันฉันก็ไม่จำเป็นจะต้องกังวลเกี่ยวกับการขาดแคลนทักษะเมื่อฉันได้พยายามที่จะไปช่วยเพื่อน ฉันต้องการที่จะแข็งแกร่งเมื่อที่จะได้ทำตามใจตัวเองได้อย่างอิสระ ฉันต้องการความแข็งแกร่งที่ฉันสามารถจะเตะก้นเจ้าพวกคนที่พยายามจะฆ่าฉันเพียงแค่เพราะฉันเป็นฮีโร่

จากนั้นเมื่อฉันกำลังจะใช้ทักษะท่องมิติ โรเล็ตต้าก็ได้จับฉันเอาไว้

"ชิน ชินไม่ได้บอกฉันว่าจะไปทันทีไม่ใช่หรอ?"

"ฉัน ฉันจะทิ้งพลีนไว้ที่นี่เหมือนกัน ฉันไม่คิดว่าการโจมตีทางจิตใจของเธอจะดีพอที่จะต่อต้านปีศาจได้และฉันก็ไม่สามารถจะปล่อยให้เธอตาย"

"นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการจะบอก ชินอาจจะไม่สามารถจะไม่กลับมาได้อีกหลายวันดังนั้นชินก็ควรจะไปพูดอะไรกับครอบครัวบ้างไม่ใช่หรอ?"

"อ่า...."

ฉันไม่เคยคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เลยเพราะในหัวของฉันมันเต็มไปด้วยเรื่องของรูเดียและชินะ แต่ว่าในตอนนี้ฉันคิดออกแล้ว ฉันยังมีคลาสเรียนในวันนี้อีกด้วย! หลังจากที่ได้รับการติดต่อมาจากรูเดียเมื่อวานฉันก็ได้ทะลวงมาจนถึงชั้นที่ 50 โดยที่ไม่ได้หยุดพักเลยและได้กลายเป็นทหารรับจ้างต่างมิติ โว้วแม่และยุยได้โทรเรียกฉันหลายครั้งและส่งข้อความมานับไม่ถ้วนน...

"ฉันจะ...ไปบอกลาก่อน"

"ใช่แล้ว ชินควรจะทำมัน แล้วก็อย่าได้ลืมพูดสิ่งดีๆเกี่ยวกับฉันให้แม่ฟังด้วยนะ"

"ไม่ ฉันจะไม่ทำแน่"

"ทำไม!?"

ในทันทีที่ฉันถึงบ้านและบอกกับครอบครัวว่าฉันจะไปที่อื่น แม่และยุยได้มองมาที่ฉันด้วยสายตาที่สับสนและวอร์คเกอร์ก็ได้โผงผางออกมาว่าฉันโกหก ยังไงก็ตามฉันก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพราะว่าฉันไม่่สามารถจะให้พวกเขามากังวลกับฉันได้ ฉันก็ได้บอกเพียวแค่ว่าฉันมีเรื่องสำคัญที่จะต้องไปทำ

จากนั้นฉันก็บอกความจริงเพียงกับแค่พ่อ

"ฉันได้ยินเรื่องนี้เหมือนกันที่ว่าทวีปลูก้ามีปัญหานะ"

"ใช่แล้วพ่อ ผมได้กลายเป็นสิ่งที่เรียกว่าทหารรับจ้างต่างมิติ ผมกำลังจะไปช่วยเพื่อน"

พ่อได้เงียบไปครู่หนึ่งแล้วจากนั้นก็เอื้อมมือออกมาและลูบหัวฉัน

"ใช่ไปไปช่วยเพื่อนของแกซะ ฉันภูมิใจในตัวแก"

"ผมจะกลับมา"

"อย่ากลับมาแบบหมดสภาพล่ะ"

"แน่นอนก็ผมเป็นลูกชายของพ่อนี่"

ฉันควรจะบอกเยอึนกับฮวาหยาด้วยดีไหมนะ? ไม่จำเป็นหรอกที่จะบอกทุกคนเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันทำแค่ส่งข้อความไปว่าฉันจะยุ่งกับการเคลียร์ดันเจี้ยนซักสองสามวัน จากนั้นฉันก็กลับเข้าไปในดันเจี้ยน โรเล็ตต้าที่กลับมาอยู่ในร้านขายของได้กระพริบตาสีทองของโตและถามออกมา

"โอ้? ชินกลับมาแล้ว ฉันคิดว่าชินจะตรงไปที่ทวีปลูก้าเลยซะอีก

"ใช่ ฉันคิดว่าฉันก็ควรจะมาบอกลาโรเล็ตต้าด้วย"

"คำพูดที่หายากแบบนี้มันน่าชื่นชม....ฮ่าห์ ฉันจะไปเพื่อนมัน!"

โรเล็ตต้าได้ลอยตัวออกมาจากเคาน์เตอร์และมาที่ฉัน ตามที่คิดเลยว่าเธอเร็วสมกับเป็นเอลฟ์ แม้ว่าในขณะที่ฉันทึ่ง ฉันก็ได้จับเธอเอาไว้เพื่อไม่ให้ได้รับบาดเจ็บ เมื่อฉันได้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกหน้าของโรเล็ตต้าก็อยูตรงหน้าของฉัน

"ตกใจ?"

"ใช่สิ! ฮึบ"

ครู่ต่อมาฉันก็ตกใจมากยิ่งขึ้นเพราะทันใดนั้นโรเล็ตต้าก็มาจูฐฉัน ฉันได้มองตรงไปในสายตาโรเล็ตต้า ฉันไม่สามารถจะเข้าใจว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้นไปได้ ริมฝีปากของโรเล็ตต้ากับของฉันสัมผัสกัน.....เอ๋!!!!!!!?

[คุณได้รับพรระดับสูงของราชินีเอลฟ์ จะแสดงผลอย่างน้อยสี่วัน คุณจะได้รับการป้องกันจากสถานะระดับต่ำและระดับกลางทั้งหมด คุณสามารถที่จะรักษาสติของคุณได้นานถึง 5 นาทีหลังจากตกอยู่ในสภาวะกึ่งตาย โชคของคุณเพิ่มขึ้น 100 สมาชิกทั้งหมดของเผ่าพันธ์แฟรี่จะมองคุณในเกณดี พลังชีวิตและพลังเวทย์จะเพิ่มอัตราการฟื้นฟูอย่างมาก และคุณก็จะไม่เหนื่อยง่ายๆ การโจมตีของคุณมีโอกาสติดคริติคอลมากยิ่งขึ้น]

ได้มีข้อความดังขึ้นในหูของฉัน แต่ว่าฉันก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่ฟังมันอย่างใจเย็นได้ ในขณะที่ฉันกำลังยืนงงอยู่ โรเล็ตต้าก็ได้เอาหัวออกเธอออกมาและทำเสียง 'อืมมม' ใบหน้าของเธอได้แดงราวกับว่ามันจะระเบิดออกมา เมื่อคิดถึงการสัมผัสที่ริมฝีปากของเธอและฉันมันทำให้ฉันไม่สามารถจะพูดหรือทำอะไรได้อีก โรเล็ตต้าได้พูดอย่างเงียบๆ

"อย่างเข้าใจผิดนะชิน"

"อะ อะไรหรอ?"

"ฉันไม่ได้จูบชินเพราะต้องการให้พรแก่ชิน แต่ว่าฉันทำเพราะฉันรักชินเข้าใจนะ?"

มันมีหลายสิ่งที่ฉันต้องการจะพูดออกไป ฉันไม่รู้ว่าทำไมพวกเราถึงมีความสัมพันธ์แบบนี้ นั่นมันเป็นจูบแรกของฉัน ฯลฯ ฯลฯ

ยังไงก็ตามนี่ก็คือสิ่งที่ฉันเลือกที่จะพูดคือ

"อะ...โอเคร"

"เยี่ยม ถ้างั้นตอนนี้ชินก็ไปได้แล้ว"

....ด้วยเหตุผลบางอย่างฉันรู้สึกเหมือนฉันถึงโรเล็ต้าชักจูง ไม่สิ ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้น! ยังไงก็ตามเนื่องจากก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้โกรธมาก การพูดถึงเรื่องนั้นตอนนี้มันจะเป็นการอึดอัดใจ ในตอนท้ายฉันก็ทำได้เพียงใช้ทักษะท่องมิติในขณะที่ยังคงคิดเกี่ยวกับความอุ่นที่อยู่บนริมฝีปาก

ปลายทางของฉันก็คือทวีปลูก้า พวกเราได้นัดพบกันที่พระราชวังจักวรรดิอีเฮอ

ในตอนที่ฉันใช้ทักษะท่องมิติ ฉันได้รู้สึกเจ็บปวดเหมือนกับร่างกายถูกบิดกระชาก โลกได้กลายเป็นมืดไปและจากนั้นก็กลับมาสว่างอีกครั้ง ร่างกายของันได้ถูกชีดขาดเป็นชิ้นๆ และจากนั้นชิ้นส่วนก็มารวมเข้าด้วยกัน

"อืม..."

"เอ๊ะ? นั่นมันหน้าใหม่"

"อย่าบอกฉันนะว่ามีทหารรับจ้างต่างมิติหน้าใหม่? ฮ่าห์ ฉันไม่ได้สังเกตุเห็นเลย"

"เขาหล่อ...."

หลังจากฉันได้สติ ฉันก็เปิดตาขึ้นจากนั้นก็ได้ยินเสียงคนรอบตัวฉัน น่าจะมีหลายคนอยู่ด้วยกัน

ฉันได้ตระหนักว่าฉันได้นอนอยู่บนพื้นและลุกขึ้นมา มีอัศวินและจอมเวทย์ยืนเรียงรายกันอยู่ในห้องโถงที่กว้างใหญ่ ฉันเห็นแม้แต่รูเดียที่กำลังขมวดคิ้ว

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่ก็คือทวีปลูก้า

ภารกิจแรกของฉันในฐานะทหารรับจ้างต่างมิติได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว