บทที่ 180 ซ้อมยมทูต!
บทที่ 180 ซ้อมยมทูต!
กลางคืน
ความมืดอันไร้ขอบเขตปกคลุมทวีปหวงกู่ โลกราวกับตกอยู่ในกรงขังสีดำ กดทับจนผู้คนหายใจไม่ออก
กลิ่นอายของยมโลกปรากฏขึ้นเหนือสำนักชิงยุนอย่างฉับพลัน
บนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ มีแม่น้ำสายหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้น เรือลำมหึมาจอดอยู่เหนือสำนักชิงยุน
เมื่อรู้สึกถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคยนี้ หลินหนิงลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว "พอดีเลย ข้ากำลังจะตามหาพวกเจ้า ไม่คิดว่าพวกเจ้าจะมาหาข้าเอง"
ภรรยาสุดสวยถูก 'พาตัวไป' ทำให้หลินหนิงโกรธมาก
เขาเข้าไปในแม่น้ำสรรเสริญสวรรค์หลายครั้ง หวังจะหาตำแหน่งของยมโลก แต่เขาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับยมโลก จึงไม่สามารถสั่งให้แม่น้ำสรรเสริญสวรรค์เข้าสู่ยมโลกได้อย่างแม่นยำ
แน่นอน อาจเป็นเพราะระดับความชำนาญของหลินหนิงยังไม่สูงพอ ไม่สามารถระบุความต้องการได้อย่างแม่นยำ ให้แม่น้ำสรรเสริญสวรรค์แยกแยะได้
เสียงส่งวิชาถ่ายทอดตกลงในห้องของหลินหนิง
"จักรพรรดิหลิน ข้าคือยมทูตแห่งยมโลก มีเรื่องอยากปรึกษากับท่าน"
หลินหนิงเอ่ย: "ลงมาสิ รอเจ้ามานานแล้ว"
เมื่อได้ยินดังนั้น บนเรือวิญญาณ ยมทูตที่สวมเสื้อคลุมฟางตกตะลึง "เขารู้ว่าข้าจะมา?"
"เขารู้ได้อย่างไรว่าข้าจะมา?"
ยมทูตสงสัยอย่างยิ่ง ร่างของเขาวูบหนึ่ง ก็ปรากฏในห้องของหลินหนิง
พอปรากฏตัว
ยมทูตก็รู้สึกเย็นวาบที่หลัง ราวกับมีใครซุ่มรออยู่นานแล้ว
ตูม!
เสียงทึบดังขึ้น หมัดใหญ่เท่ากระสอบทรายตกลงบนหลังของยมทูต หลินหนิงเหวี่ยงหมัดเพียงหนึ่งครั้งก็ทำให้ยมทูตล้มลงกับพื้น
ต่อจากนั้น หลินหนิงก็กระโดดกดทับลงมา
พรวด!
เลือดสดพุ่งออกจากปากของยมทูต ยมทูตโกรธมาก เสียงแหบพร่า: "จักรพรรดิหลิน! ท่านต้องการทำอะไร?"
"ข้าคือยมทูตแห่งยมโลก ทุกคำพูดและการกระทำล้วนเป็นตัวแทนของยมโลก! ท่านรู้หรือไม่ นี่คือการดูหมิ่นยมโลก?"
"ยมโลก? ฮึ ข้าต่อยก็คือเจ้าเอง!" หลินหนิงยิ่งฟังยิ่งโกรธ มาจากยมโลกสินะ?
พาภรรยาสุดสวยของข้าไป แล้วยังกล้ามาอีก?
"ตูม ตูม ตูม!"
การฆ่ายมทูตโดยตรงไม่ถูกต้อง!
สิ่งที่หลินหนิงทำ คือซัดหมัดใส่ยมทูตซ้ำแล้วซ้ำเล่า อีกฝ่ายบาดเจ็บ อารมณ์ของหลินหนิงก็ได้รับการบรรเทาเล็กน้อย
"พอแล้ว! หยุดเดี๋ยวนี้!"
ยมทูตโกรธมาก ใต้ร่างของเขา มีภาพวิญญาณตายปรากฏขึ้น มือกระดูกขาวมากมายเกิดขึ้นจากความมืด จับแขนขาของหลินหนิง พยายามจะลากเขาเข้าไปในยมโลก
"วิชาของเจ้า แย่เกินไป!"
หลินหนิงแค่นเสียงเย็น แสงศักดิ์สิทธิ์แผ่ออกมาจากร่างของเขา เมื่อแสงนี้ตกลงบนมือกระดูก ก็ราวกับแผ่นโลหะเผาไฟตกลงในธารน้ำแข็ง
ซู่ ซู่ ซู่!
ซู่ ซู่ ซู่!
ควันขาวลอยฟุ้ง มือกระดูกเหล่านี้ถูกแสงทำลายไปหมด
"คนบ้า แน่นอนเขาต้องเป็นคนบ้า!"
ยมทูตโกรธมาก ข้าเพิ่งเริ่มงานเท่านั้นเอง!
ข้าแค่มาตรวจสอบ ทำไมถึงได้เจอคนบ้าเช่นนี้?
"ท่านยมราช หากท่านไม่ช่วย ข้าน้อยคงถูกเขาตีตาย!" ยมทูตร้องบอก
"เรียกคน เรียกคนมาสิ ข้าต้องการพบเขา!" หลินหนิงกล่าว
"ท่าน นี่เป็นคำพูดของเขาเอง" ยมทูตกล่าว "ข้าแค่ทำตามคำพูดของเขา"
ยมทูตประสานมือ ปากท่องคาถาแท้จริงของยมโลก
ในทันใด
ร่างอันสูงใหญ่ปรากฏขึ้นในความมืด
บุคคลผู้นี้มีร่างกายใหญ่โต ดูเหมือนจะสูงกว่าฟ้า!
ราวกับจะเหนือกว่าดาวเคราะห์ทวีปหวงกู่นี้!
ยมราชที่ถูกเรียกมาลืมตาขึ้น พอลืมตาก็เห็นภาพหลินหนิงกำลังซ้อมยมทูต
ยมราชอึ้งไป สงสัย: "จักรพรรดิหลิน ทำไมถึงซ้อมผู้ใต้บังคับบัญชาของข้า?"
"ฮึ ฮึ ถามได้ดี" หลินหนิงกล่าวเสียงทุ้ม เงยหน้ามองร่างของยมราช กล่าวว่า: "ยมโลกของพวกท่านจับภรรยาของข้าไป ยังจะถามข้าอีกหรือ?"
"ในห้องของข้ายังมีกลิ่นอายของยมโลกหลงเหลืออยู่ ใครจะสามารถลักพาตัวภรรยาของข้าไปได้โดยที่ข้าไม่รู้ตัว นอกจากยมทูต ก็มีแต่ท่านยมราชแล้ว"
เมื่อได้ยินดังนั้น ยมราชหน้าดำ กล่าวว่า: "ข้าจับภรรยาเจ้าไปทำไม? ข้าเป็นคนแบบนั้นหรือ? ข้าคือยมราช!"
หันไปมองยมทูต "ลี่เฟิง เจ้าทำเรื่องนี้หรือไม่?"
ยมทูตลี่เฟิงหน้าเศร้า "ท่านยมราช ท่านรู้จักข้ามาหลายปี ข้าเป็นคนแบบไหนท่านไม่รู้หรือ? หากท่านไม่สั่ง ข้าจะกล้าออกจากยมโลกตามอำเภอใจได้อย่างไร?"
ยมราชมองหลินหนิง กล่าวว่า: "จักรพรรดิหลิน ท่านหยุดก่อน หากภรรยาของท่านอยู่ในยมโลกจริง ข้าจะให้คำอธิบายแก่ท่านแน่นอน"
"ท่านค้นหาก่อน ค้นหาแล้วค่อยว่ากัน!" หลินหนิงกล่าว
ยมทูต: ???
โธ่เอ๊ย ข้าแค่มาทำงาน ทำไมถึงเจอคนบ้าอย่างจักรพรรดิหลินนี่?
ชาติที่แล้วก็ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีเลยนี่!
ยมทูตเกือบร้องไห้แล้ว เขาใช้พลังทั้งหมดที่มี แต่ก็หนีไม่พ้นเงื้อมมือของจักรพรรดิหลิน
"รอสักครู่ ข้าจะค้นหาดู" ยมราชกล่าว
"ข้าจะอธิบายรูปร่างหน้าตา แล้วท่านค้นหา" หลินหนิงกล่าว
"สวย เป็นหญิงที่สวยที่สุดที่เคยเห็นในชาตินี้ รูปร่างดี เสียงหวานซึ้ง ทำให้กระดูกคนอ่อนระทวย"
ยมราช: ?
มีคุณสมบัติเยอะอย่างนี้?
ทำไมอะไรๆ ดีๆ ทั้งหมดถึงได้ตกเป็นของจักรพรรดิหลินเจ้าล่ะ?
ยมราชค้นหาม้วนกระดาษล่าสุดในตำหนักยมราชก่อน
ผู้ที่จะเป็นภรรยาของหลินหนิงได้ การบำเพ็ญและสถานะคงไม่ธรรมดา
ยมราชค้นหาตามเงื่อนไข แต่ไม่พบผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้อง เขาคาดเดาว่าน่าจะยังมีชีวิตอยู่
หลังจากนั้น เขาใช้จิตวิญญาณครอบคลุมทั่วทั้งยมโลก ในที่สุดก็พบจีจิ่วหลี่ในเมืองจุนหลิน
ไม่เพียงเท่านั้น ยมราชยังรู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นหลังจากที่จีจิ่วหลี่ปรากฏตัว
"หาพบแล้วหรือ?"
เมื่อเห็นร่างของยมราชปรากฏอีกครั้ง หลินหนิงถามอย่างร้อนรน
"พบแล้ว ภรรยาของท่านชื่อจีจิ่วหลี่ใช่หรือไม่? นางอยู่ในยมโลกจริง"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินหนิงก็ซัดหมัดใส่หลังของยมทูต ทำให้อีกฝ่ายร้องด้วยความเจ็บปวด
"ใครลักพาภรรยาของข้า?" หลินหนิงถามอย่างโกรธเกรี้ยว
ยมราชดูลำบากใจ เขาถูมือ กล่าวว่า: "เอ่อ เรื่องนี้... จักรพรรดิหลิน ข้าต้องบอกจริงๆ หรือ?"
"บอกมา!" หลินหนิงกล่าว
ยมราชคิดสักครู่ กล่าวว่า: "ภรรยาของท่านอยู่ในยมโลกมาสักพักแล้ว แต่นั่นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือ ภรรยาของท่านดูเหมือนจะถูกแย่งชิงไป ตอนนี้นางเป็นภรรยานายกเมืองแห่งเมืองจุนหลิน"
"เมืองจุนหลิน?" ยมทูตลี่เฟิงเงยหน้าขึ้น ตกตะลึง: "ที่นั่นจะมีนายกเมืองได้อย่างไร? แค่หลินเสี่ยวคนเดียวก็ยุ่งยากมากแล้ว หากมีนายกเมืองที่แข็งแกร่งกว่าเขาอีก พวกเราจะไปเมืองจุนหลินได้อย่างไรต่อไป?"
"เจ้าอย่าแทรก!" ยมราชตวาดเสียงดัง แล้วพูดต่อ: "เมืองจุนหลินแปลกมาก แต่ก่อนมีแต่ผู้พิทักษ์ แต่ตอนนี้กลับมีนายกเมือง คนผู้นี้ข้ายังตรวจสอบไม่ได้ว่าเป็นใคร สถานะของเขาพิเศษมาก!"
"เขาสามารถหลบการตรวจสอบของข้า ปราบหลินเสี่ยวและขึ้นเป็นนายกเมือง! นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าพบเหตุการณ์แปลกประหลาดเช่นนี้!"
"และภรรยาของท่านดูเหมือนจะพอใจกับสถานะภรรยานายกเมืองมาก จักรพรรดิหลิน ท่านยอดเยี่ยมเช่นนี้ ต่อไปจะหาหญิงงามแบบไหนก็ได้ไม่ใช่หรือ?"
"ทำไมต้องใส่ใจดอกไม้ดอกนี้ด้วย?"
ตอนแรกที่เห็นหลินหนิงซ้อมยมทูต ยมราชก็โกรธอยู่บ้าง
นี่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา
แต่ตอนนี้ ยมราชมองดวงตาของหลินหนิง รู้สึกสงสาร
ช่างเป็นเยาวชนที่มีศักยภาพยิ่งนัก ทำไมภรรยาถึงถูกแย่งชิงไปเล่า?
นี่นับเป็นการนอกใจหรือไม่?
"จักรพรรดิหลิน ท่านวางใจได้ ข้าจะช่วยท่านเรียกร้องความเป็นธรรม" ยมราชให้คำมั่น
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลินหนิงก็ยิ้ม: "ที่แท้ก็เมืองจุนหลินนี่เอง?"
"ไม่จำเป็นแล้ว"
"ข้าคือนายกเมืองแห่งเมืองจุนหลิน"
(จบบท)