บทที่ 100 ท่านผู้อาวุโสผู้แข็งกร้าว!

เผ่าเยี่ยนหวงดำรงชีวิตอยู่ในโลกแห่งลาวา

ความได้เปรียบทางธรรมชาติทำให้พวกเขาเข้าใจวิธีควบคุมเปลวเพลิงตั้งแต่เด็ก ทุกคนในเผ่าเยี่ยนหวงเข้าใจศิลปะการหล่อหลอม และยังมีความสามารถที่แข็งแกร่ง

นักปฏิบัติธรรมของเผ่าเยี่ยนหวง มีสองสิ่งสำคัญที่ต้องทำทุกวัน หนึ่งคือการฝึกฝน สองคือการหล่อหลอม

ช่างหล่อหลอมทุกคนภาคภูมิใจในอาวุธที่ตนหล่อหลอม พวกเขาเชื่อมั่นว่าหากพวกเขาหล่อหลอมวันแล้ววันเล่า สักวันหนึ่งพวกเขาจะสามารถสร้างอาวุธเทพที่สมบูรณ์แบบได้

แต่ สถานที่นี้ก็มีข้อบกพร่องที่ใหญ่

ในโลกลาวานี้ไม่มีวัสดุอื่นๆ ถึงแม้ความสามารถของพวกเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็เกี่ยวข้องกับเปลวเพลิงเท่านั้น

เหมือนกับคุณลุงขายอาหารชื่อดังที่มีเมนูเดียว

หากห้ามใช้วัสดุลาวาเหล่านี้ เผ่าเยี่ยนหวงก็ไม่ต้องหล่อหลอมอีกต่อไป

ท่านผู้อาวุโสเยี่ยนเยี่ยนซีและผู้อาวุโสอื่นๆ เมื่อได้พบกับไนลี่ พวกเขาเชื่อมั่นในสัญชาตญาณของตัวเอง พากันนำอาวุธที่ดีที่สุดของตนออกมา

อาวุธเหล่านี้ทำให้ชาวเผ่าคนอื่นๆ ตาลุกวาว แต่ไนลี่กลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

"อาวุธเหล่านี้..." ไนลี่ลังเลใจมาก หนึ่ง นางไม่คุ้นเคยกับผู้อาวุโสเหล่านี้ เพิ่งพบกันครั้งแรก จะรับของได้อย่างไร?

สอง... อาวุธเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์มากนักสำหรับนาง เมื่อไม่นานมานี้ เหล่ยเจ๋อยวี่และหลินหนิงไปเก็บอาวุธมาจำนวนมาก อาวุธเหล่านั้นดีมาก

พูดตรงๆ ไนลี่ไม่สนใจอาวุธเหล่านี้

"อย่างไรกัน? เจ้าไม่ชอบหรือ?" รอยยิ้มของท่านผู้อาวุโสเยี่ยนเยี่ยนซีแข็งค้าง ในใจร้อนรนมาก

แย่แล้ว แย่แล้ว

ครั้งแรกที่ได้พบเทพธิดา สมบัติที่ข้าเก็บรักษามาหลายปีกลับไม่เป็นที่สนใจของเทพธิดา

คิดอีกที

นี่เป็นเทพธิดานะ การที่นางไม่สนใจสมบัติของข้าก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?

"ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย พวกท่านเข้าใจผิดแล้วหรือไม่?"

ไนลี่กล่าว: "ข้าไม่ใช่เทพธิดาของพวกท่าน"

"เจ้าคือเทพธิดาของพวกเรา!" ท่านผู้อาวุโสเยี่ยนเยี่ยนซีกล่าว

เขาหันไปมองท่านผู้อาวุโสเยี่ยนเยี่ยนเหยียน "อาเหยียน ท่านว่าใช่หรือไม่"

อีกฝ่ายพยักหน้าหลายครั้ง "ข้าก็คิดว่านางคือเทพธิดา หน้าตานี้ เหมือนกับภรรยาเทพประมุขเก่าทุกประการ ไม่ผิดแน่!"

ในเผ่าเยี่ยนหวง นักปฏิบัติธรรมรุ่นหนุ่มสาวรีบขัดขวางการให้ของขวัญของบรรดาผู้อาวุโส

"ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย คิดให้รอบคอบด้วย เหล่านี้คือสมบัติที่ท่านเก็บรักษามาหลายปี"

"ใช่แล้ว หน้าตาของนางชัดเจนว่าเป็นคนนอก ถึงแม้ว่าภรรยาเทพประมุขจะหน้าตาเหมือนนางมาก แต่ในยีนของเทพธิดามีครึ่งหนึ่งของเทพประมุข หากนางเป็นเทพธิดา เหตุใดนางจึงไม่เหมือนพวกเราเลย?"

รุ่นหนุ่มสาวเหล่านี้เกิดหลังจากเทพประมุขเก่า พวกเขาเป็นรุ่นน้องในยุคของเทพประมุขปัจจุบัน

พวกเขาจะรู้ได้อย่างไรว่าเทพประมุขเก่ามีความหมายอย่างไรต่อผู้อาวุโสเหล่านี้?

ในสายตาของพวกเขา เทพประมุขปัจจุบันเท่านั้นที่แข็งแกร่งที่สุด

เทพประมุขเก่าได้กลายเป็นประวัติศาสตร์ สมควรแก่การระลึกถึง แต่ถนนก็ต้องมุ่งไปข้างหน้า ไม่สามารถยึดติดอยู่กับอดีตได้ตลอด

เป็นเพราะว่าเมื่อเทพประมุขเก่าจากไป ได้ลบกลอาวุธส่วนใหญ่ของเผ่า จึงทำให้พวกเขาค่อยๆ แยกออกจากกระแสหลัก

ต้องรู้ว่า ในช่วงที่เผ่าเยี่ยนหวงรุ่งเรือง พวกเขามีโลกอารักขามากมาย มีผู้คนนับล้านๆ มาแสดงความเคารพ

แต่ตอนนี้ ที่นี่เงียบมาก ทุกวันได้พบแต่ใบหน้าที่คุ้นเคย

"เทพประมุขล่ะ? หลังจากรายงานแล้ว เขายังไม่ออกมาหรือ?" ท่านผู้อาวุโสเยี่ยนเยี่ยนเหยียนเป็นผู้อาวุโสของเผ่า มีลำดับอาวุโสสูงมาก

หากพูดตามลำดับอาวุโส เขายังเป็นอาจารย์อาของเทพประมุขรุ่นปัจจุบัน

"ท่านผู้อาวุโส เทพประมุขกำลังปิดด่านเพื่อเข้าใจพลังของเทพจริง ตอนนี้เป็นช่วงสำคัญแล้ว พวกเราไม่กล้ารบกวนเช่นนั้น" แพะมนุษย์ตนหนึ่งกล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ท่านผู้อาวุโสเหยียนส่ายหัว "ช่างเถอะ ช่างเถอะ"

หันหัวไป จับมือไนลี่อย่างกระตือรือร้น ท่านผู้อาวุโสเหยียนกล่าวว่า: "ลูกเอ๋ย การพิสูจน์ว่าเจ้าเป็นเทพธิดาหรือไม่นั้นง่ายมาก"

เอียงตัวเล็กน้อย ท่านผู้อาวุโสเหยียนชี้ไปที่หอคอยเก้าชั้นขนาดใหญ่ที่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับลาวาของโลก กล่าวว่า:

"หอคอยนี้มีชื่อว่าหอคอยเทพเพลิงกินใจ เป็นสิ่งที่เทพประมุของค์แรกใช้เวลาพันปีในการสร้าง"

"ชั้นที่เก้า ซึ่งก็คือชั้นสุดท้าย มีวัตถุที่เทพประมุขเก่าทิ้งไว้ หากเจ้าเป็นเทพธิดา เมื่อเข้าสู่ชั้นที่เก้าจะรู้สึกได้ เช่นนี้ก็สามารถพิสูจน์ตัวตนของเจ้าได้"

"เจ้าเต็มใจไปพิสูจน์หรือไม่?"

ผู้อาวุโสทั้งหมดจับจ้องไนลี่ ต้องการได้คำตอบจากอีกฝ่าย

ที่จริงในใจของพวกเขา แม้ว่าไนลี่จะไม่เต็มใจไปพิสูจน์สมมติฐานนี้ พวกเขาก็จะยังคงเชื่อว่าไนลี่คือเทพธิดา

นางเหมือนกับภรรยาเทพประมุขเก่ามาก ราวกับเป็นคนเดียวกัน!

ผู้อาวุโสที่ผ่านยุคก่อน มีใครบ้างที่ไม่เคารพเทพประมุขเก่า มีใครบ้างที่ไม่เคารพภรรยาเทพประมุขเก่า?

หลังจากผ่านไปหลายหมื่นปี ได้เห็นหญิงสาวที่ถูกแกะสลักออกมาจากแม่พิมพ์เดียวกันกับภรรยาเทพประมุขเก่าอีกครั้ง ทำให้พวกเขารู้สึกสะเทือนใจ

แม้ว่าหลังจากการพิสูจน์ ไนลี่จะไม่ใช่ภรรยาเทพประมุขจริงๆ พวกเขาก็เต็มใจมอบสมบัติทั้งหมดให้แก่ไนลี่

เพื่อตอบแทนพระคุณที่ภรรยาเทพประมุขมอบให้เมื่อหลายปีก่อน

เมื่อมองดูสายตาของทุกคน ไนลี่ไม่เคยเห็นสายตาที่กระตือรือร้นและเต็มไปด้วยความหวังเช่นนี้มาก่อน

นางมีความรู้สึกว่า นางแบกรับความหวังของทุกคนไว้

"ดี ข้าเต็มใจไปพิสูจน์" ไนลี่หายใจลึก

นางถูกเลี้ยงโดยชาวนา หลังจากที่พ่อแม่บุญธรรมเสียชีวิต ประกอบกับการรู้ว่าร่างกายของนางถูกผนึก ไนลี่อยากรู้มากว่า นางมีสถานะอะไรกันแน่

บังเอิญมาถึงเผ่าเยี่ยนหวงนี้ และถูกทุกคนเรียกว่าเทพธิดา

สิ่งนี้ทำให้นางอยากรู้

"พี่สาว ตอนนี้ท่านจะไปพิสูจน์ชาติกำเนิดเลยหรือ?" เซี่ยวยวี่เซวียนพูดเบาๆ: "พวกเขาดูเหมือนจะมอบสมบัติทั้งหมดให้ท่านแล้ว"

"ข้าขอบอกก่อน ข้าไม่ได้โลภสมบัติของพวกเขา ข้าเพียงแต่คิดว่า หากท่านไม่ใช่เทพธิดา พวกแพะมนุษย์แก่เหล่านี้คงจะเสียใจมากใช่ไหม?"

แม้ว่าเซี่ยวยวี่เซวียนจะดูสบายๆ ทุกวัน แต่นางสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงสภาพของพวกแพะมนุษย์แก่เหล่านี้

พวกคนแก่เหล่านี้เหมือนกับว่ามีดินเหลืองท่วมศีรษะแล้ว สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขายังหายใจอยู่ก็คือเทพธิดา

"น้องเจ็ด ข้าตามหาพ่อแม่แท้ๆ ของข้ามาตลอด" ไนลี่กล่าว "ร่างกายของข้ากำลังบอกข้าว่า ที่นี่คุ้นเคยมาก"

"ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร ข้าก็อยากพิสูจน์ดู ถ้าไม่ใช่ที่นี่ สักวันหนึ่งข้าก็จะตามหาพ่อแม่ให้พบ!"

ไนลี่มองไปยังผู้อาวุโสทั้งหลาย กล่าวอย่างเคารพ: "ขอท่านผู้อาวุโสนำข้าเข้าสู่หอคอยเทพเพลิงกินใจด้วย"

"เอ่อ อย่าเพิ่งรีบ" ท่านผู้อาวุโสเยี่ยนเยี่ยนซียิ้มและกล่าว: "ถึงแม้ว่าหอคอยเทพเพลิงกินใจนี้จะไม่เป็นอันตรายต่อคนในเผ่าของเรา"

"แต่เจ้าอยู่ข้างนอกมาหลายปีแล้ว บนร่างกายไม่มีกลิ่นอายของเผ่าเรา เอาอย่างนี้ ข้าจะให้ยืมเกราะเพลิงทรยศใจ ช่วยให้เจ้าผ่านไปถึงด่านที่เก้าอย่างราบรื่น"

เมื่อพูดเช่นนี้ ทันใดนั้นก็ถูกลูกศิษย์หนุ่มสาวจำนวนมากคัดค้าน

"ท่านผู้อาวุโส ไม่ได้!"

"หากนางใช้เกราะเพลิงทรยศใจของท่าน บนร่างกายนางก็จะมีกลิ่นอายของท่าน จะถูกหอคอยเทพตัดสินว่าเป็นพวกเดียวกัน นี่ไม่ใช่การผิดกฎหรือ?"

"ใช่แล้ว หากนางเป็นเทพธิดา ย่อมจะถูกหอคอยเทพรับรู้เอง! ท่านไม่สามารถช่วยนางโกงได้!"

"ท่านผู้อาวุโส ท่านลำเอียงชัดเจนเกินไป ไม่แสดงแล้วหรือ! เช่นนี้ขาดความยุติธรรม!"

เทพประมุขรุ่นปัจจุบันรู้ดีว่า พวกคนแก่เหล่านี้ยอมรับเพียงเทพประมุขเก่า ไม่ยอมรับเขาซึ่งเป็นเทพประมุขใหม่

แต่สถานะและพลังของพวกเขาก็อยู่ตรงนั้น เขาทำอะไรพวกเขาไม่ได้

ด้วยเหตุนี้ เทพประมุขรุ่นปัจจุบันจึงได้เลื่อนตำแหน่งผู้อาวุโสหนุ่มสาวอีกจำนวนหนึ่ง

คนหนุ่มสาวกลุ่มนี้ หลายคนเป็นลูกศิษย์ของผู้อาวุโสรุ่นหนุ่มสาว

เมื่อเห็นพวกเขาขัดขวาง ท่านผู้อาวุโสเยี่ยนเยี่ยนซีจึงแค่นเสียงเย็น "เทพธิดาเพียงแต่มาพิสูจน์ตัวตน เพียงแค่ต้องเข้าสู่ด่านที่เก้าเท่านั้น"

"เหตุใดต้องฝ่าแปดด่านข้างหน้า? มีความหมายอะไร?"

"ยิ่งไปกว่านั้น อาวุธเทพนี้เป็นของข้า ข้าอยากให้ใครใช้ก็ให้คนนั้นใช้ พวกเจ้าอยากร้องเรียนข้าต่อเทพประมุขหรือ?"

(จบบท)