บทที่ 27 ข่าวของจักรพรรดิหลิน ฉู่ชิงเกอ? อ้อ!

เมื่อเร็วๆ นี้ มีข่าวลือสองเรื่องกำลังสร้างความฮือฮาในทวีปหวงกู่:

ข่าวแรก: ฉู่ชิงเกอ ศิษย์สำนักเสวียนหมิง เอาชนะสวีฉีได้สำเร็จ กลายเป็นสืบทอดตรงรุ่นใหม่ของสำนักเสวียนหมิง

ข่าวที่สอง: สำนักเสวียนหมิงเชิญชวนผู้ฝึกตนจากทั่วทวีปหวงกู่ ให้มาที่สำนักเสวียนหมิงในอีกสิบห้าวันข้างหน้า เพื่อเป็นพยานในการก้าวข้ามเข้าสู่ขั้นข้ามวิบัติของฉู่ชิงเกอ และร่วมชมการทำตามข้อตกลงสามปีกับหลินหนิง

ข่าวลือทั้งสองแพร่กระจายไปทั่วทวีปหวงกู่พร้อมๆ กันเกือบจะในเวลาเดียวกัน

ข่าวจากสำนักเสวียนหมิงอันลึกลับและทรงพลังแห่งนี้ ดึงดูดความสนใจจากผู้คนมากมายทันที กลายเป็นหัวข้อสนทนายามว่างของทุกคน

"เฮ้ย! ฉู่ชิงเกอเอาชนะสวีฉีได้ตั้งแต่ยังอยู่ขั้นหยวนอิงเหรอ? สวีฉีน่ะเป็นอัจฉริยะขั้นข้ามวิบัติเลยนะ!"

"ได้ยินข่าวของสวีฉีมาหลายปีแล้ว คิดไม่ถึงว่าครั้งนี้จะได้ยินข่าวที่น่าเศร้าแบบนี้!"

หากต้องการกลายเป็นสืบทอดตรงของสำนักเสวียนหมิง มีเงื่อนไขหลายข้อ แต่ที่สำคัญที่สุดคือ:

"อายุไม่เกินสิบแปดปี!"

"เอาชนะสืบทอดตรงคนปัจจุบัน!"

สวีฉี สืบทอดตรงรุ่นก่อนของสำนักเสวียนหมิง ตอนปรากฏตัวครั้งแรกในทวีปหวงกู่ ท่านยังเป็นเด็กอายุแค่สิบห้าปี

แต่ ท่านก็ในวัยนั้นเอง ที่เอาชนะอัจฉริยะทุกคนในทวีปหวงกู่ที่อายุสิบแปดปีหรือต่ำกว่า

ตอนที่ท่านคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งของคนรุ่นใหม่ในทวีปหวงกู่ เคยกล่าวไว้ว่า: "ข้าเคยพบอัจฉริยะมากมาย แต่พวกเขาทั้งหมดเรียกข้าว่าอัจฉริยะ"

คนที่ไม่เคยได้ยินเรื่องของสวีฉีมาก่อน อาจคิดว่าเด็กคนนี้หยิ่งเกินไป อายุยังน้อย ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ

แต่ คนที่เคยเห็นฝีมือที่แท้จริงของสวีฉี ต่างพยักหน้ายอมรับคำพูดอวดดีนั้น

สวีฉีก้าวเข้าสู่ขั้นข้ามวิบัติตั้งแต่อายุสิบเจ็ดปี

แม้แต่ราชาอสูรมารที่ถูกขนานนามว่าเด็กหนุ่มอัจฉริยะแห่งเผ่ามาร ในช่วงเวลาเดียวกันยังตามหลังสวีฉีไม่ทัน!

"สวีฉีแพ้เหรอ? เป็นไปได้ยังไง?"

"พี่ชายของฉันไม่มีทางแพ้หรอก ท่านเป็นอัจฉริยะที่มีความหวังมากที่สุดที่จะก้าวเข้าสู่อาณาเขตจักรพรรดิก่อนอายุสามสิบปีเลยนะ! ท่านจะแพ้ได้ยังไง?"

ทั่วทวีปหวงกู่ แฟนคลับตัวยงของสวีฉีต่างน้ำตาไหลเมื่อรู้ข่าว

"เป็นไปไม่ได้! ต้องมีแผนการอะไรแน่ๆ ฉู่ชิงเกอมันเป็นใครกัน จะมาเทียบกับพี่ชายของฉันได้ยังไง?"

"ใช่เลย ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย นี่ต้องเป็นข่าวปลอมแน่ๆ"

พวกแฟนคลับไม่เชื่อ

ตามข่าวที่สอง ฉู่ชิงเกอยังไม่ได้ข้ามวิบัติ นางที่อยู่ขั้นหยวนอิงจะเอาชนะสวีฉีที่อยู่ขั้นข้ามวิบัติได้ยังไง?

แน่นอนว่า ในทวีปหวงกู่ก็มีผู้ฝึกตนที่มีเหตุผลอยู่หลายคน

"สำนักเสวียนหมิงน่ะ สำนักที่ลึกลับและแข็งแกร่ง ที่สามารถให้กำเนิดอัจฉริยะอย่างสวีฉี ย่อมสามารถให้กำเนิดอัจฉริยะคนที่สองได้

อย่างชัดเจน พรสวรรค์ของฉู่ชิงเกอนั้นเหนือกว่าสวีฉีมาก ให้เวลานางอีกหน่อย ในอนาคตต้องกลายเป็นมหาจักรพรรดิแน่นอน!"

"สำนักเสวียนหมิง ดินแดนรวมอัจฉริยะ คนที่เข้าสำนักนี้ได้ คนไหนไม่ได้รับขนานนามว่าอัจฉริยะบ้างล่ะ?"

"เอ๊ะ? คิดไม่ถึงว่าฉู่ชิงเกอจะมีเรื่องราวกับสำนักชิงยุนด้วย ข้อตกลงสามปีเหรอ? น่าสนใจจัง"

"ไม่ใช่อะ สำนักชิงยุนมันสำนักเล็กๆ ที่ไหนเนี่ย? ทวีปหวงกู่มีสำนักนี้ด้วยเหรอ? ทำไมข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน"

"อ้อ เป็นสำนักอันดับกลางๆ ท้ายๆ นี่เอง มิน่าข้าถึงไม่เคยได้ยินมาก่อน"

หลังจากรู้ว่าฉู่ชิงเกอกลายเป็นสืบทอดตรงแล้ว ผู้ฝึกตนทั่วทวีปหวงกู่จินตนาการไม่ออกแล้วว่าพรสวรรค์ของนางสูงแค่ไหน

สาวน้อยที่อายุยังน้อยขนาดนี้ ใช้ขั้นหยวนอิงเอาชนะสวีฉีขั้นข้ามวิบัติได้

นี่ไม่ใช่แค่คำว่าอัจฉริยะจะนิยามได้แล้ว ผู้คนเรียกว่าอสูรกับดีกว่า!

ต่อให้เจ้าเอาชนะสวีฉีได้ในขั้นเดียวกัน ทุกคนก็ยอมเรียกเจ้าว่าอันดับหนึ่ง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงขั้นหยวนอิงแล้ว

ดังนั้น เมื่อพวกเขาได้ยินว่าสำนักเสวียนหมิงเชิญผู้ฝึกตนจากทุกสารทิศมาเป็นพยานให้ฉู่ชิงเกอทำตามข้อตกลงสามปี ทุกคนต่างรอคอยการแสดงที่น่าตื่นเต้น

ยังไงเสีย สำนักชิงยุนก็เป็นแค่สำนักเล็กๆ

จะมีอัจฉริยะระดับสูงอะไรได้?

ต่อให้มี อัจฉริยะจากสำนักเล็กๆ แบบนี้ เมื่อเข้าไปในสำนักเสวียนหมิง หัวใจแห่งมรรคาคงพังทลายไปแล้ว

"ฮิฮิ อีกสิบห้าวันข้างหน้า เราจะได้ดูการแสดงที่สนุกแล้ว"

"เชอะ มีอะไรสนุกที่จะดู ด้วยพรสวรรค์แบบฉู่ชิงเกอ การฝึกตนคงง่ายเหมือนดื่มน้ำ

นางอยู่ขั้นหยวนอิงก็เอาชนะสวีฉีได้แล้ว อีกสิบห้าวันข้างหน้าล่ะ?

สำนักเสวียนหมิงประกาศแล้วว่า สิบห้าวันข้างหน้าให้เราไปเป็นพยานการก้าวเข้าสู่ขั้นข้ามวิบัติของฉู่ชิงเกอ ตอนนั้น พลังของนางจะเพิ่มขึ้นอีกครั้ง หลินหนิงคนนั้น คงถูกจัดการด้วยมือเดียว"

เมืองฟานเทียน

ในฐานะดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของช่างหล่อ ทุกวันจะมีคนจากที่ต่างๆ มาที่เมืองฟานเทียนเพื่อหาอาวุธที่ถูกใจ

ข่าวจากสำนักเสวียนหมิงก็แพร่กระจายในเมืองไปพร้อมกับคนกลุ่มนี้

แน่นอนว่า ข่าวลือมากมายหลังจากถูกส่งต่อไปหลายคน ก็แตกต่างจากต้นฉบับไปมากแล้ว

"อะไรนะ? หลังจากฉู่ชิงเกอเอาชนะสวีฉี ก็กลายเป็นผู้สมัครประมุขสำนักแล้วเหรอ? เร็วเกินไปแล้วมั้ง?"

"สิบเจ็ดปี มหาจักรพรรดิ? เจ้าแน่ใจนะ? สิบเจ็ดปีนี่นา?"

"พรสวรรค์น่ากลัวจริงๆ สาวสวยที่แข็งแกร่งขนาดนี้จะมองข้าบ้างไหมนะ? การฝึกตนมันลำบาก ข้าไม่อยากพยายามแล้ว"

"ฮิฮิ ข้อตกลงสามปี? มหาจักรพรรดิ? ฟังดูน่าสนใจดีนะ"

หลังจากถูกข่าวลือปลอมๆ ทำให้หลงทางชั่วครู่ พวกช่างหล่อก็รู้ตัวอย่างรวดเร็ว

เพียงเพราะ

ชื่อที่พวกเขาได้ยิน ไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นหลินหนิง

"ข้อตกลงสามปี คู่ต่อสู้คือหลินหนิง? ชื่อนี้คุ้นหูจัง รู้สึกเหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนนะ?"

"โอ้พระเจ้า! เป็นคนที่ข้าเคยได้ยินไหมนะ?"

ในเมืองฟานเทียน พวกช่างหล่อต่างหยุดงานในมือ หนึ่งคนต่อหนึ่งคนมองซ้ายมองขวาในร้านของตัวเอง พวกเขาสบตากับช่างหล่อร้านตรงข้าม

ช่างหล่อประจำเมืองฟานเทียน ในหัวสมองตอนนี้ต่างเริ่มนึกถึงรูปลักษณ์ของชายหนุ่มคนหนึ่ง

คำตอบพร้อมจะออกมาแล้ว

"จักร...จักรพรรดิหลิน? ไม่ใช่หรอก จะเป็นท่านหรือ? หรือแค่ชื่อซ้ำ?"

พวกช่างหล่อนึกขึ้นได้ ตอนที่ราชาอสูรมารจากไป พวกเขาได้ยินจักรพรรดิหลินพูดประโยคนั้นกับหูตัวเอง:

"ข้าชื่อหลินหนิง ครั้งหน้าที่เจอกัน จงใช้วิธีที่แข็งแกร่งที่สุดของเจ้า มาเอาชนะข้า!"

ค้อนในมือหลุดออกไป เหล็กเสวียนที่ถูกไฟเผาจนแดงก็ตกลงบนพื้นเผลอไปเปื้อนฝุ่นดิน

ไม่สนใจสายตาไม่พอใจของลูกค้า ช่างหล่ออาวุโสคนนั้นตัวสั่นไม่หยุด

"ข้านึกขึ้นได้แล้ว ตอนที่ยวี่เซวียนมาเรียนฝีมือกับข้า นางเคยบอกว่านางมาจากสำนักชิงยุน และจักรพรรดิหลินเรียกยวี่เซวียนว่าพี่สาว

นั่นหมายความว่า จักรพรรดิหลินมาจากสำนักชิงยุน และคนที่สืบทอดตรงสำนักเสวียนหมิงจะต่อสู้จนถึงที่สุดคราวนี้ ก็คือจักรพรรดิหลิน!"

หลังจากได้คำตอบในใจแล้ว ช่างหล่ออาวุโสยิ่งตื่นเต้น ท่านอยากรู้ตำแหน่งสำนักเสวียนหมิงแล้วรีบไปชมร่างของหลินหนิงอีกครั้ง!

"ท่านหลี่ ท่านเป็นช่างหล่ออาวุโสนะ"

ลูกค้าไม่พอใจพูด: "ทำไมท่านถึงตกใจกับข่าวลือพวกนี้ขนาดนี้ ถึงกับการทำงานผิดพลาดไปได้?"

มองเหล็กเสวียนบนพื้นที่เปื้อนฝุ่น ลูกค้าเจ็บใจ: "นี่มันของที่ข้าซื้อมาด้วยราคาแพงเลยนะ"

ช่างหล่ออาวุโสยิ้ม: "ขอโทษด้วย คราวนี้เป็นความผิดพลาดของข้า ขอบคุณที่นำข่าวมาให้ ข้าจะหล่ออาวุธชั้นดีให้ท่านฟรี"

"ส่วนเหล็กเสวียน วางใจเถอะ ข้าจะหาให้ใหม่"

เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าลูกค้า ช่างหล่ออาวุโสหัวเราะเย็นในใจ:

"สำนักเสวียนหมิงรึ?"

"ฮึ ข้ายอมรับว่าสำนักนี้แข็งแกร่ง แต่...พวกเจ้าไปยั่วคนผิดแล้ว ไปยั่วถึงจักรพรรดิหลิน!"

"ขั้นหยวนอิงยังไง? สืบทอดตรงที่กำลังจะก้าวสู่ขั้นข้ามวิบัติยังไง?"

"ต่อให้เป็นประมุขของพวกเจ้ามหาจักรพรรดิอมตะ ต่อหน้าจักรพรรดิหลินก็ไม่พอดูหรอก"

"อีกสิบห้าวัน ข้าแก่แล้วรอไม่ไหวแล้วที่จะเห็นจักรพรรดิหลินทุบป้ายสำนักเสวียนหมิงของพวกเจ้า"

(จบบท)