บทที่ 740 หลงกล! ความตกใจของโอวมี่ลาเถอ!

เพียงคำสั่งเดียว!

พวกนักบวชจากอาณาจักรพรหมที่อยู่ในสนาม... ไม่ต้องคิดอะไรมากเลยรีบเสริมบัฟให้กับเพื่อนร่วมทีมที่เป็นนักรบทันที!

ตามด้วย... นักเวทและนักล่าราวยี่สิบสามสิบคน พุ่งโจมตีออกไปในทันที!

【เพลิงแท้・เพลิงวันสิ้นโลก!】

【โกลาหล・คลื่นพิพากษาคลั่ง!】

【เทพลงทัณฑ์・พายุแห่งมิติ!】

【......】

บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!

ในพริบตา... เมื่อการโจมตีหลายสิบรูปแบบพุ่งไปยังตัว "ผู้ประกอบอาชีพจากจักรวรรดิซากุระ" พร้อมกัน

ชั่วขณะเดียว ผู้ประกอบอาชีพจากจักรวรรดิซากุระกว่าสิบคนก็กลายเป็นความว่างเปล่า หายไปในอากาศ!

"???"

ตอนนี้... เมื่อเห็นภาพนี้ โอวมี่ลาเถอก็ยืนตะลึงอยู่กับที่!

ไม่ใช่นะ... ผู้ประกอบอาชีพจากจักรวรรดิซากุระที่มาครั้งนี้ ทำไมถึงอ่อนแอขนาดนี้?

แม้ว่า... การโจมตีเมื่อกี้จะเป็นสกิลที่แข็งแกร่งที่สุดของทุกคนในทีมก็ตาม!

แต่คนที่สามารถมาถึงที่นี่ได้... มีใครบ้างที่ไม่ใช่ผู้ถูกเลือกโดยชะตาระดับเก้าขั้นสูงสุด?

แม้จะไม่ได้ป้องกันตัวเลย... แค่อาศัยคุณสมบัติลายปีแห่งประวัติศาสตร์ ก็น่าจะรับการโจมตีหนึ่งครั้งได้โดยไม่ตาย... อย่างมากก็แค่บาดเจ็บสาหัสเท่านั้น!

ต้องรู้ว่า... ตอนที่พวกเขาต่อกับบอสวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แสงมายาครั้งที่แล้ว ตอนที่ถูกผู้ประกอบอาชีพจากจักรวรรดิซากุระซุ่มโจมตี สถานะของพวกเขาก็แย่มากแล้ว!

แต่ถึงอย่างนั้น... แม้จะถูกผู้ประกอบอาชีพจากจักรวรรดิซากุระที่มีสถานะพร้อมรบซุ่มโจมตี พวกเขาก็ยังต้านทานได้พักหนึ่ง และยังหนีรอดมาได้!

แต่นี่... คนที่เป็นผู้ประกอบอาชีพระดับเก้าขั้นสูงสุดพร้อมรบเหมือนกัน แค่รับการโจมตีรอบเดียวจากเพื่อนร่วมทีมของเขา... ก็ตายยกทีมแล้ว?

นี่... มันอ่อนแอเกินไปหรือเปล่า?

ไม่เพียงแค่โอวมี่ลาเถอ... แม้แต่เพื่อนร่วมทีมข้างๆ เขา ก็อดงงไม่ได้!

คิดเหมือนกับโอวมี่ลาเถอ... ในฐานะผู้ถูกเลือกโดยชะตาระดับเก้าขั้นสูงสุด ถึงจะอ่อนแอแค่ไหน ก็ไม่น่าจะอ่อนแอถึงขนาดนี้นี่นา?

แต่...

ยังไม่ทันที่โอวมี่ลาเถอและคนอื่นๆ จะคิดออกว่าเกิดอะไรขึ้น... ร่างเทวทูตรูปร่างมนุษย์ที่มีปีกสีเทาขนาดใหญ่ถึงสามคู่บนหลัง ร่างกายถูกปกคลุมด้วยหมอกสีเทาแปลกประหลาด สูงถึงสองสามร้อยเมตรนับหมื่นตัว ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือศีรษะพวกเขา!

ในขณะเดียวกัน...

พอดีกับเวลาที่เทวทูตสังหารคลั่งหลายหมื่นตัวลงมา... ผู้ประกอบอาชีพสายเวทมนตร์คนหนึ่งข้างๆ โอวมี่ลาเถอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล!

วินาทีต่อมา... หลังจากที่เขาเงยหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า ก็ตกใจจนสะดุ้ง!

"โออออ... หัวหน้าโอวมี่ลาเถอ! แย่แล้ว!"

"เร็วๆ ดูข้างบน!"

"???"

"ข้างบน? ข้างบนเป็นอะไร?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนร่วมทีม... โอวมี่ลาเถอก็เงยหน้ามองไปโดยสัญชาตญาณ!

แต่การมองครั้งนี้แย่เลย... เมื่อเทวทูตสังหารคลั่งหลายหมื่นตัวปรากฏในสายตาของเขา ความกดดันอันทรงพลังนั้น ทำให้เขาและผู้ประกอบอาชีพจากอาณาจักรพรหมกว่าร้อยคนที่อยู่ในที่นั้น ยืนตะลึงอยู่กับที่ทันที!

แต่...

เทวทูตสังหารคลั่งหลายหมื่นตัวเหล่านั้น... ไม่สนใจที่จะให้เวลาพวกเขาลังเลหรือคิดอะไรเลย และเปิดฉากโจมตีทันที!

【เทวทูตสังหารคลั่ง：ลูกดาวตกมรณะ!】

【เทวทูตสังหารคลั่ง：ลูกดาวตกมรณะ!】

【เทวทูตสังหารคลั่ง：ลูกดาวตกมรณะ!】

【......】

ในพริบตา... ลูกดาวตกหลากสีสันที่แฝงไปด้วยพลังงานประหลาดนับพันล้านลูก พุ่งลงมาจากท้องฟ้า!

ยังไม่ทันที่โอวมี่ลาเถอและคนอื่นๆ จะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น... ลูกดาวตกเหล่านั้นก็ตกลงมาที่ข้างๆ พวกเขาแล้ว!

บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!

ตอนนี้... เมื่อตัวเลขความเสียหายมหาศาลปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง โอวมี่ลาเถอและคนอื่นๆ แทบไม่มีเวลาปล่อยสกิลป้องกันใดๆ ก็ถูกกวาดล้างไปในทันที!

จากนั้น...

เพียงชั่วครู่... เมื่อลูกดาวตกค่อยๆ จางหายไป ร่างของผู้ประกอบอาชีพจากอาณาจักรพรหมกว่าร้อยคนรวมทั้งโอวมี่ลาเถอ ก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปหมด!

เหนือซากศพของพวกเขา... มีก้อนแสงสีเทาลอยอยู่!

ตอนนี้... เมื่อเฉินเสวี่ยอี้และนักเรียนจากโรงเรียนทหารแห่งอาณาจักรมังกรคนอื่นๆ เห็นภาพอันน่าสยดสยองนี้ผ่านพรสวรรค์ 【พันธะวิญญาณ】 ก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก!

ผ่านไปสักพัก... จึงมีคนเริ่มพูดขึ้นในที่สุด!

"ว้า... ว้าว นี่มันไม่ถูกต้องนะ? โอวมี่ลาเถอและผู้ประกอบอาชีพจากอาณาจักรพรหมพวกนั้น เป็นผู้ถูกเลือกโดยชะตาระดับเก้าขั้นสูงสุดตัวจริงนะ! ทำไมตอนนี้... ถึงได้อ่อนแอขนาดนี้?"

"ไอ้โง่! นี่ไม่ใช่โอวมี่ลาเถอและคนอื่นๆ อ่อนแอหรอก... แต่เป็นเพราะอาจารย์เย่แข็งแกร่งเกินไปต่างหาก!"

"ใช่แล้ว... เทวทูตแห่งความมืดที่มีปีกสามคู่บนหลังพวกนั้น แข็งแกร่งเกินไปแล้ว... แค่การโจมตีเพียงครั้งเดียว ผู้ถูกเลือกโดยชะตาระดับเก้าขั้นสูงสุดกว่าร้อยคนอย่างโอวมี่ลาเถอ ก็ถูกกำจัดหมดเกลี้ยง?"

"มันช่างเหลือเชื่อเกินไป! ตอนแรก... ผมคิดว่าหลังจากที่อาจารย์เย่ล่อพวกเขาออกมาแล้ว ต้องเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่แน่ๆ... ไม่คิดเลยว่า นี่มันเป็นการสังหารฝ่ายเดียวชัดๆ!"

"เก่งจริงๆ ช่างเหลือเชื่อ... สมกับเป็นอธิการบดีคนใหม่ของโรงเรียนทหารแห่งอาณาจักรมังกรของเรา ก่อนหน้านี้ผมยังสงสัยในพลังของเขาอยู่ แต่ตอนนี้ผมยอมรับเขาเต็มๆ แล้ว!"

"ใช่... ที่สำคัญที่สุดคือ อาจารย์เย่ตอนนี้เพิ่งจะมีพลังระดับแปดขั้นสูงสุดเท่านั้น ถ้ารอให้เขาเติบโตถึงระดับเก้าขั้นสูงสุด... นั่นมันจะเป็นอมตะเลยนะ?!"

"ต้องถึงระดับเก้าด้วยเหรอ? อาจารย์เย่ในตอนนี้ก็เป็นผู้ไร้เทียมทานในระดับต่ำกว่าเก้าแล้วนะ!"

"จริงด้วย..."

"......"

เดิมที... นักเรียนจากโรงเรียนทหารแห่งอาณาจักรมังกรเหล่านี้ คิดว่าเย่หยางคงกลุ้มใจที่หาศัตรูไม่เจอ แต่ถึงแม้ว่าจะพบผู้ประกอบอาชีพจากประเทศอื่นๆ แล้ว... ก็น่าจะต้องใช้ความพยายามไม่น้อยกว่าจะเอาชนะพวกเขาได้!

แต่ไม่มีใครในที่นี้คาดคิดว่า... อาจารย์เย่เพียงแค่สั่งให้เทวทูตแห่งความมืดเหล่านั้นโจมตีเพียงครั้งเดียว กองทัพผู้ถูกเลือกโดยชะตาระดับเก้าขั้นสูงสุดกว่าร้อยคนก็ถูกกำจัดไปอย่างง่ายดาย!

พลังที่น่าตกใจขนาดนี้... ช่างเกินความคาดหมายของทุกคน!

ที่แย่ที่สุดคือ... อาจารย์เย่ตอนนี้เพิ่งจะมีพลังระดับแปดขั้นสูงสุดเท่านั้น!

แต่ถึงอย่างนั้น... เขาก็มีพลังที่สามารถกวาดล้างผู้ถูกเลือกโดยชะตาระดับเก้าขั้นสูงสุดกว่าร้อยคนได้ในพริบตา!

ช่างแข็งแกร่ง...

อย่างไรก็ตาม... เย่หยางไม่สนใจที่จะฟังพวกเขาถกกันมากนัก

เมื่อเห็นผู้ประกอบอาชีพจากอาณาจักรพรหมกว่าร้อยคนถูกกำจัด... เย่หยางก็ใช้พรสวรรค์ 【ย้ายวิญญาณ】 มาปรากฏตัวข้างๆ ศพของพวกเขาทันที!

จากนั้น... เย่หยางจ้องมองก้อนแสงสีเทาที่ลอยอยู่เหนือศพของคนเหล่านี้ ด้วยความงุนงง

แต่... เมื่อเห็นท่าทางของเย่หยาง เฉินเสวี่ยอี้ที่มาถึงที่นี่เช่นกัน ก็เอ่ยอธิบายให้เย่หยางฟังว่า: "อาจารย์เย่... ก้อนแสงสีเทาพวกนี้ คือก้อนแสงพลังชีวิตที่ดรอปจากผู้ถูกเลือกโดยชะตาระดับเก้าขั้นสูงสุดอย่างโอวมี่ลาเถอและคนอื่นๆ!"

"ก้อนแสงยิ่งใหญ่ หลังจากดูดซับแล้ว... ก็จะได้รับพลังชีวิตมากขึ้นตามไปด้วย!"

"แต่... ก้อนแสงขนาดเท่าหัวคนพวกนี้ น่าจะมีพลังชีวิตแค่ห้าหกปีเท่านั้น!"

"แต่ถ้าพลังชีวิตที่พวกเขาดรอป... น้อยกว่าหนึ่งปี ก็จะไม่กลายเป็นก้อนแสงพลังชีวิต!"

(จบบท)