ตอนที่ 851 ก่อนที่ข้าจะกลายเป็นเต๋า ไม่มีเต๋าในโลกนี้ (ฟรี)

ตอนที่ 851 ก่อนที่ข้าจะกลายเป็นเต๋า ไม่มีเต๋าในโลกนี้

การแสดงออกของตี่ฉีเปลี่ยนไป ในที่สุดเขาก็สงบลงอย่างมาก

“จักรพรรดิแห่งสังสารวัฏ เจ้านี่เอง ในตอนนั้น ข้าต่อสู้กับเทพสามเสา และเจ้าก็ฉวยโอกาสโจมตีข้าจากด้านหลัง เจ้าใช้ประโยชน์จากความสนใจของข้าที่ถูกดึงออกไปจากการต่อสู้ และขโมยสิ่งมีชีวิตต่างดาวของข้า”

นั่นคือสิ่งมีชีวิตเดียวที่ตี่ฉีพบหลังจากล่องลอยมาเจ็ดถึงแปดพันปี และมันถูกขโมยไป?

ยิ่งกว่านั้นเขาเคยเป็นคนเดียวที่แย่งชิงจากผู้อื่น แต่นี่มีคนแย่งชิงของๆ เขา?

มากไปกว่านั้นมีการทิ้งบทกวีไว้เบื้องหลัง มันเป็นรูปแบบหนึ่งของการเยาะเย้ย

แม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดอะไร แต่เขาก็จดบันทึกเรื่องนี้ไว้ในใจแล้ว

และวันนี้อีกฝ่ายยังคงทำในสิ่งที่เคยทำในอดีต ใช้ประโยชน์จากการต่อสู้ที่วุ่นวายระหว่างเขา เทพสามเสา และแคโรไลน์ ใช้เล่ห์เหลี่ยมเดิมๆ อีกครั้ง ใช้ประโยชน์จากความจริงที่ว่าพวกเขาไม่สามารถหยุดการต่อสู้ได้!

“ดูเหมือนว่าเราจะต้องสู้กันในไม่ช้า” การแสดงออกของตี่ฉีค่อยๆ สงบลงในขณะที่เขาบินออกจากดาวดวงนี้ และเดินทางต่อไปยังดาวดวงถัดไป

ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะรอช้า

ทั้งสามคนยังคงบินต่อไปโดยไม่หยุด พวกเขาข้ามดาวเคราะห์ดวงแล้วดวงเล่า ทำลายล้างทุกชีวิตและเก็บเกี่ยวพลังงาน

ในช่วงเวลานี้ ใครก็ตามที่สะสมพลังงานเพียงพอและทะลวงผ่านได้ก่อน จากผู้อ่อนแอระดับเก้าไปจนถึงระดับเก้าสมบูรณ์อย่างแท้จริง จะสามารถปราบปรามอีกสองคนที่เหลือได้!

นี่เป็นเรื่องของความเป็นความตาย และเป็นการแข่งกับเวลา!

และด้วยเหตุนี้ ยักษ์แสงที่กะล่อนเงอะงะเหล่านี้จึงนั่งรอบๆ กองไฟ ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ และช่วงชิงพลังงานกับพวกเขาได้ ไม่มีใครสนใจอีกฝ่ายตอนนี้ ใครก็ตามที่เข้าไปพัวพันกับจะพ่ายแพ้ในการแข่งขันครั้งนี้

ในเวลาเดียวกัน จักรพรรดิแห่งสังสารวัฏเป็นภัยคุกคามน้อยที่สุดเพราะเขาเป็นเพียงเทพระดับกลาง และไม่สามารถทะลวงไปถึงระดับเก้าได้ อีกสองคนคือคู่ต่อสู้ที่แท้จริงของเขา

ดังนั้นเขารู้ว่าเราจะไม่โจมตีเขา เขาจึงมุ่งความสนใจ และเอาเปรียบเรา!

ตี่ฉียังคงวิเคราะห์สถานการณ์ต่อไป และยิ่งแน่ใจว่านี่คือแผนของจักรพรรดิแห่งสังสารวัฏ ยักษ์แสงนั่นกำลังปฏิบัติตามคำสั่งของเขา

…

บูม!

ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งถูกทำลาย

จักรวาลทั้งหมดนั้นใหญ่โตแต่แทบจะกลายเป็นซากปรักหักพัง สิ่งมีชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วนหนีจากที่นี่และที่นั่น และหลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง ดาวเคราะห์หลายดวงที่ถูกพบได้ง่ายก็ถูกแบ่งออกโดยฝ่ายต่างๆ

ดาวเคราะห์ที่เหลือถูกทำให้ว่างเปล่าไปนานแล้ว พวกเขาใช้เวลาที่ดาวเคราะห์ดวงอื่นซื้อมาเพื่ออพยพอย่างรวดเร็ว และซ่อนตัวในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในโลกภายในของพวกเขา

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าโลกภายในจะถูกซ่อนไว้เป็นอย่างดี ด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง และผู้เชี่ยวชาญมากพอๆ กับเมฆ แต่ก็ยังถูกพบได้

การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่มาถึงช่วงกลาง และความเร็วของมันเริ่มช้าลง ซึ่งใช้เวลานานมาก

…

อวกาศที่มืดมน

แสงที่ไม่มีที่สิ้นสุดระเบิดออกมา และมันโหดร้ายอย่างผิดปกติ

ซู่จือ นั่งอยู่คนเดียวบนที่สูง ยังคงดื่มชาของเขา เขาพูดอย่างสบาย ๆ ว่า “ความผิดนั้นอยู่บนหัวข้า… แม้ว่าข้าจะขโมยปลาหมึกยักษ์มาก็จริง แต่ข้าไม่ใช่คนที่เขียนบทกวีน่าขยะแขยงพวกนั้น”

เขาไม่ได้มีรสนิยมแย่ขนาดนั้น

“อย่างไรก็ตาม ผู้เล่นเหล่านี้กล้าหาญมาก พวกเขาสร้างเลียนแบบจักรพรรดิแห่งสังสารวัฏ สร้างสารธารแห่งแสงพิเศษ พวกเขาต้องการแย่งชิงผู้คน และรับพลังงานจำนวนมากเพื่อสร้างโลกที่พวกเขาปกครอง?”

ซู่จือรู้สึกว่าเขาประเมินอีกฝ่ายต่ำไป พวกเขาร้ายกาจจริงๆ

ในความเป็นจริงเวลานี้ สำหรับซู่จือนี่เป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งที่เคยมีมา

ท้ายที่สุด เขากำลังเฝ้าดูความสามารถ และเทคนิคบ่มเพาะของสามยอดฝีมือระดับเก้า

การได้เห็นไพ่ตายอันทรงพลังที่ไม่เคยเปิดเผยมาก่อนอาจกล่าวได้ว่าเป็นการเปิดหูเปิดตา และเขาได้เรียนรู้มากมาย เขามีความเข้าใจที่ชัดเจนยิ่งขึ้นเกี่ยวกับเส้นทางของระดับเก้า

“ท้ายที่สุดแล้ว ระดับ 9 ก่อนหน้านี้ส่วนใหญ่เป็นเพียงการคำนวณบนกระดาษ ครั้งเดียวที่ข้าใช้ไพ่ตายทั้งหมดของข้าในการต่อสู้ที่แท้จริงนั้นคือตอนที่กลายเป็นเทพ” ใบหน้าของซู่จือนั้นไม่แยแส

“นี่คือการต่อสู้ครั้งสุดท้าย ทุกคนจะทุ่มทุกสิ่ง”

ในเวลาเดียวกัน เมื่อเขาได้เห็นพวกเขาปลดปล่อยพลังอย่างเต็มที่ ข้าก็ตระหนักว่าร่างโคลนของเขาไม่สามารถเอาชนะได้

ซู่จือวัดพลังการต่อสู้ของคนอื่นๆ อย่างเงียบๆ

ก่อนหน้านี้เขาสามารถต่อสู้ได้ แต่ตอนนี้เมื่อผ่านไป 500 ปี พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นและพัฒนาเทคินิคของพวกเขาให้สมบูรณ์แบบ เส้นทางสู่ระดับ 9 สำเร็จถึง 100%

ระดับพลังยุทธ์ของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถเอาชนะได้

ซู่จือเป็นเพียงเทพระดับกลาง แม้มีสังสารวัฏ เขาจะเสียเปรียบอย่างมากหากต้องเผชิญหน้ากับหนึ่งในนั้น มันคงยากสำหรับเขาที่จะต่อสู้

บางที มีเพียงร่างหลักของเขาเท่านั้นที่สามารถต่อสู้ได้อย่างแท้จริง

ท้ายที่สุด ร่างโคลนนั้นอ่อนแอกว่ามาก ไม่ต้องพูดถึงว่ามันเป็นเพียงหนึ่งในสามร่างโคลนเท่านั้น

“อย่างไรก็ตาม มันเป็นพลังงานที่ค่อนข้างมาก…”

ซู่จือ รู้สึกตกใจเมื่อเขารู้สึกถึงความผันผวนของพลังงานในร่างกายของเขา โลกจักรวาลขนาดเล็ก หนึ่งในโลกที่มีการหล่อเลี้ยงเป็นเวลานานที่สุด มันเป็นโลกที่ใหญ่ที่สุดด้วย…

ต้องรู้ว่าในระบบดาวก่อนหน้านี้แม้ว่าพลังงานจะมหาศาล แต่ก็มีกระจัดกระจาย ยุคนั้นพัฒนามาสั้นเกินไป และโดยพื้นฐานแล้วส่วนใหญ่ก็เป็นมนุษย์ทั้งหมด

และโลกใบนี้?

หลังจากพัฒนาไปสู่การโตเต็มที่แล้ว ในฐานะโลกเหนือธรรมชาติ พวกเขาก็จะอยู่ที่ระดับหนึ่งเป็นอย่างน้อย โดยมีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ระดับสาม

นี่เป็นการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ ดังนั้นพลังงานที่ได้รับกลับมาจึงมีจำนวนมากโดยธรรมชาติ

ผ่านไปอีกไม่กี่ชั่วโมง

การเก็บเกี่ยวได้เข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว

“บูม!”

ซู่จือรู้สึกได้ถึงคลื่นพลังงานที่พลุ่งพล่านภายในร่างกายของเขา

เขากำลังจะก้าวหน้า และกลายเป็นเทพระดับสูง ความเร็วในการทะลวงของเขาในครั้งนี้เร็วมากจนแม้แต่ซู่จือก็ไม่อาจจินตนาการได้!

บูม!

ร่างกายของเขาสั่นเล็กน้อยและ ซู่จือรู้สึกราวกับว่าเขาได้เข้าสู่อาณาจักรใหม่

“ตอนนี้ข้าเป็นเทพระดับสูงแล้วหรือ” ซู่จือ หัวเราะเบา ๆ และรู้สึกว่ามันน่าตกใจ นี่เป็นพลังงานเพียงพอสำหรับคนอื่นๆ ที่สามารถก้าวเข้าสู่ระดับเก้าที่แท้จริงด้ โดยธรรมชาติแล้ว เขาจึงสามารถก้าวข้ามไปสู่การเป็นเทพระดับสูงได้

ซู่จือ หลับตาลงเล็กน้อยและเริ่มขัดเกลารากฐานของเขา แม้จะเป็นเทพระดับสูงแล้วด้วยรากฐานเต๋าที่สมบูรณ์แบบ และอยู่ยงคงกระพัน เขายังพยายามที่จะก้าวไปอีกขั้นโดยตรง

เขาพยายามที่จะหลอมรวมเซลล์บางส่วน

0.000000000…. 1%

ใบหน้าของ ซู่จือมืดลง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าเส้นทางนี้ยาวไกลจนน่าหวาดหวั่น

“อย่างไรก็ตาม เส้นทางของข้าแตกต่างจากคนอื่นๆ … แม้ว่าข้าจะอยู่ที่ 0.000 … 1% แต่ก็เทียบได้เป็น 100% และสูงกว่านั้น” ซู่จือ พึมพำกับตัวเอง “คนหนึ่งอยู่ที่จุดสิ้นสุด และอีกคนอยู่ที่จุดเริ่มต้น”

เนื่องจากความก้าวหน้าของซู่จือ ก็หมายความว่าหายนะครั้งใหญ่ได้เข้าสู่ช่วงสุดท้ายแล้ว

ในระยะไกล ออร่าของพวกเขาทั้งสามปะทุขึ้นทันที

พวกเขาทั้งคู่กำลังเข้าใกล้จุดวิกฤติ แต่เห็นได้ชัดว่าความเร็วของตี่ฉีเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ

เขาจะเป็นคนแรกที่ทะลวงผ่าน

"ไม่มีประโยชน์!"

“ฮ่าฮ่าฮ่า!” ตี่ฉีหัวเราะและพูดอย่างเย็นชา “ความเร็วของข้าเร็วที่สุดใน! ร่างโคลนของข้าเคลื่อนผ่านดาวเคราะห์ทีละดวงด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ นี่คือผลงานของพระแม่ธรณี!”

“ความเข้าใจเกี่ยวกับมิติ และพื้นที่จากศาสตร์ลี้ลับเก้าปฏิวัตินั้นดีที่สุดเช่นกัน การถอดรหัสพื้นที่ๆ ซ่อนอยู่นั้นเร็วเกินจินตนาการ และนี่ก็เป็นผลงานของพระแม่ธรณีด้วยเช่นกัน!”

“เมื่อข้ากลับไป ข้าจะทำให้พระแม่ธรณีเป็นเจ้าของเส้นชีพจรมังกรที่แท้จริงเพื่อตอบแทนบุญคุณนี้!” ตี่ฉีหัวเราะเบา ๆ

เทพเสาทั้งสามเงียบสนิท

สีหน้าของแคโรไลน์เปลี่ยนไป

พลังงานที่พวกเขารวบรวมไว้ก็เกือบทะลวงผ่าน แต่พวกเขาก็ยังช้ากว่าอยู่เล็กน้อย

ในแง่นี้ ตี่ฉีมีข้อได้เปรียบอย่างมาก

สำหรับความสามารถในการเรียนรู้ของตี่ฉีมันแข็งแกร่งจริงยิ่งกว่า รากฐานโดยรวมของเขาสมบูรณ์แบบเกินไป และเขาแทบไม่มีข้อบกพร่องเลย ในการต่อสู้ครั้งนี้ เขาได้แสดงความได้เปรียบอย่างมาก

ในขณะนี้ ในที่สุดตี่ฉีก็กำลังจะทะลวงผ่าน

เขาสงบมาก แต่กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวกำลังก่อตัวขึ้น และกลืนกินโลก

“หลังจากที่ข้าขึ้นปกครองแล้ว ข้าจะมอบตำแหน่งแก่เจ้าทั้งสองอย่างแน่นอน เพื่อพวกเจ้าจะได้พัฒนาตัวเองขึ้นมา ให้ข้าได้ศึกษาค้นคว้าอยู่เบื้องหลัง”

ในระยะไกล การแสดงออกของผู้เล่นเปลี่ยนไปเล็กน้อย

ตี่ฉีประสบความสำเร็จในการทะลวงผ่านแล้ว

แต่เหตุใดจักรพรรดิแห่งสังสารวัฏจึงยังไม่เคลื่อนไหว?

ถ้าเขาทะลวงโลกของเราก็จะต้องจบลง!

ถ้าเขากลายเป็นระดับ 9 ที่แท้จริง เขาจะน่ากลัวแค่ไหน?

ขณะที่ผู้เล่นกำลังหวาดกลัวา จักรพรรดิแห่งสังสารวัฏก็ค่อยๆ ยืนขึ้น

“เจ้าได้รับอนุญาตจากข้าแล้วหรือที่จะทะลวงผ่านขึ้นไป” จักรพรรดิแห่งสังสารวัฏวางถ้วยชาลงด้วยท่าทางสงบ

“ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่คนๆ หนึ่งต้องได้รับการอนุญาติจากคนอื่นก่อนการก้าวหน้า” ตี่ฉีหันกลับมา ออร่าของเขาพลุ่งพล่านและปั่นป่วน เขากำลังจะทะลุทะลวง เขายิ้มอย่างใจเย็น

“เจ้าต้องการจะสู้งั้นรึ”

“ในโลกของข้าก็เป็นแบบนี้”

จักรพรรดิแห่งสังสารวัฏดูสงบ แต่ดวงตาของเขาเย็นชาและครอบงำ เขาพูดช้าๆ ว่า “ก่อนข้ากลายเป็นพระเจ้า ไม่มีพระเจ้าในโลกนี้ ข้างหน้าข้าคือระดับเก้า … มันควรจะเหมือนกันสำหรับพวกเจ้าทุกคน”

“พวกเจ้าทุกคนเรียกตัวเองว่าแข็งแกร่งที่สุด ข้าไม่สนใจว่าเจ้าจะควบคุมยุคทั้งหมดอย่างไรและพวกเจ้าจะต่อสู้กันอย่างไร อย่างไรก็ตาม. หากเจ้าต้องการทะลวงผ่าน ต้องถามข้าว่าข้าอนุญาติหรือไง”

“ก่อนที่ข้าจะกลายเป็นเต๋า ไม่มีเต๋าในโลกนี้”

ทันทีที่เขาพูดจบ

บูม!

“เขากล้าดียังไง”

นี่ …!!?

“อย่าบอกนะว่าตั้งแต่แรก เขาวางแผนไว้แล้วว่าจะทำเรื่องน่าตกใจแบบนี้…”

ผู้เล่นตัวสั่น ปลาหมึกยักษ์ก็หวาดกลัว และคุนซานก็ตกใจเช่นกัน

ในตอนนั้น จักรพรรดิแห่งสังสารวัฏได้ตัดขาดทั้งยุค และเส้นทางสู่ความอมตะด้วยตัวเพียงคนเดียว

ตอนนี้ เขาต้องการที่จะตัดเส้นทางสู่ระดับ 9 ของยุคนี้อีกครั้ง?