บทที่ 660 คนเก่า?

เห็นร่างสีเทาขาวนั้นสองครั้ง....ล้วนมาเดี่ยวๆ ทั้งนั้น ดังนั้นเทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยจึงตัดสินใจว่า นี่ต้องเป็นนักรบเดี่ยวแน่ๆ

และถ้าเป็นอย่างนั้น...ก็จัดการได้ง่ายมาก

ผู้มีศักยภาพระดับอ่อนแอที่สุด....เจอกับทีมผู้ประกอบอาชีพระดับ SSS ครบสิบคนของตัวเอง ต่อให้ลำดับอาชีพของเขาสูงกว่าระดับ ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเราสิบคนได้แน่

ถ้าจับตัวได้....ต้องสั่งสอนเจ้านี่ให้ดีๆ ปล้นคะแนนทดลองบนตัวเขาออกมาให้หมด

คิดถึงตรงนี้....เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยพาทีมไปหาพื้นที่มอนสเตอร์เล็ก พร้อมกับสั่งลูกน้องว่า: "หวังเฟย....ฉันจำได้ว่านายเป็นนักรบโล่เกราะระดับ SSS ดูเหมือนมีสกิลสร้างกำแพงได้ใช่ไหม?"

"ถูกต้อง"

ได้ยินคำพูดของเทวทูตเพลิงหนุ่มน้อย....เพื่อนร่วมทีมที่ชื่อหวังเฟยตอบรับ แล้วพูดต่อ: "นั่นคือสกิลพรสวรรค์ระดับสองของผม·กำแพงเกราะหลบภัย สามารถป้องกันการโจมตีใดๆ ได้หนึ่งครั้งโดยตรง และบังคับสกัดกั้นศัตรูไว้"

"และ....สกิลพรสวรรค์ของผม ยังสามารถใช้กับเพื่อนร่วมทีมได้ แต่ละครั้งที่โจมตีหรือถูกโจมตี....มีโอกาส 50% ที่จะเปิดใช้กำแพงเกราะหลบภัย สร้างกำแพงเกราะหลบภัยทรงกระบอก ขังมอนสเตอร์เล็กเหล่านั้นไว้ข้างใน"

"สำคัญที่สุดคือ....เมื่อกำแพงเกราะหลบภัยถูกเรียกออกมาแล้ว ไม่ว่ามอนสเตอร์เล็กจะตายหรือไม่ กำแพงเกราะหลบภัยของผมจะคงอยู่เป็นเวลา ระดับ x 100 วินาที"

"ตามระดับปัจจุบันของผม....คือ 3,500 วินาที"

ต้องยอมรับว่า....

ในฐานะผู้ประกอบอาชีพระดับ SSS....พรสวรรค์ของพวกเขามีประโยชน์มากจริงๆ

ตอนนี้ เมื่อได้ฟังคำอธิบายของหวังเฟย....เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยพอใจพยักหน้า แล้วพูดต่อ: "ดีมาก....งั้นเดี๋ยวพอเราเริ่มฆ่ามอนสเตอร์ นายก็ใส่สถานะพรสวรรค์กำแพงเกราะหลบภัยให้พวกเราทุกคน"

"ถ้าเจ้านั่นมีเรื่องกับเราจริงๆ....ครั้งนี้ มันไม่มีทางหนีพ้นจากฝ่ามือเราได้แน่"

"ครับ"

ได้ยินคำพูดนี้....หวังเฟยพยักหน้าอย่างจริงจัง

แม้แต่....ตอนนี้เขาก็เริ่มตั้งตารอแล้วว่า ร่างสีเทาขาวที่จะถูกตัวเองสกัดกั้นไว้นั้น เป็นอะไรกันแน่

ไม่ใช่แค่หวังเฟย....แม้แต่เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อย ก็เริ่มตั้งตารอเหมือนกัน

พื้นที่ระดับสามของดันเจี้ยนภูเขาสวรรค์แม้จะใหญ่....แต่ไม่ว่าจะเป็นมอนสเตอร์บอส หรือพื้นที่มอนสเตอร์เล็ก ก็หาได้ทั่วไป

ไม่นานนัก.....เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยก็พาเพื่อนร่วมทีมผู้ประกอบอาชีพระดับ SSS พบพื้นที่ที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์เล็กชื่อสัตว์เกราะน้ำแข็ง

ขี้เกียจคิดมาก....

ภายใต้การจัดการของเทวทูตเพลิงหนุ่มน้อย....เพื่อนร่วมทีมชื่อหวังเฟยเพิ่มสถานะ "กำแพงเกราะหลบภัย" ให้เพื่อนร่วมทีมทุกคนโดยตรง

จากนั้น....ทุกคนในที่นั้น รวมถึงเทวทูตเพลิงก็เริ่มฆ่ามอนสเตอร์อย่างบ้าคลั่งในพื้นที่นี้ทันที

ในชั่วเวลาหนึ่ง กำแพงเกราะหลบภัยนับไม่ถ้วนที่ในสายตาเพื่อนร่วมทีมดูเป็นสถานะโปร่งใส....แต่จริงๆ แล้วเป็นของจริง เหมือนกำแพงสูง ปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่องในพื้นที่นี้ทันที

มองไปรอบๆ....

พื้นที่กว้างใหญ่โดยรอบ....ถูกกำแพงเกราะหลบภัยที่เหมือนเสาหินล้อมรอบไว้หมดแล้ว

เพียงแต่....

เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยพาเพื่อนร่วมทีมฆ่ามอนสเตอร์ในพื้นที่มอนสเตอร์เล็กนี้ไปครึ่งวัน....ก็ไม่เห็นร่างสีเทาขาวปรากฏขึ้นอีก

คราวนี้....เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยตาค้างทันที

"ไม่ใช่ว่า....พวกประหลาดนั่น กลัววิธีการของเราตอนนี้....ไม่กล้ามาแล้วหรือ?"

"หรือว่า....พวกประหลาดนั่น ไม่สนใจจะมาแย่งมอนสเตอร์เล็กพวกนี้กับฉันเลย?"

คิดถึงตรงนี้....เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยรู้สึกไม่พอใจในใจ

แต่ทว่า....

ตอนที่เขายกคทาในมือขึ้น อยากจะฆ่าสัตว์เกราะน้ำแข็งตัวนี้ แล้วพาเพื่อนร่วมทีมออกจากที่แห่งนี้....ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงปะทะดังมากดังขึ้น

"มาแล้ว?!"

ตอนนี้....เมื่อได้ยินเสียงปะทะดังนี้ เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยตื่นตัวขึ้นทันที

เพียงแต่....เขาตอบสนองช้าเกินไป

กำแพงเกราะหลบภัยถูกชนพังแล้ว....ก็ยังไม่เห็นว่าเป็นอะไรที่ทำลายกำแพงเกราะหลบภัย

แต่ว่า....

ยังไม่ทันที่เขาจะมองหา.....ร่างสีเทาขาวที่คุ้นเคยก็ปรากฏจากด้านหลังเขาทันที....เพียงชั่วพริบตา ก็พุ่งตรงไปฆ่าสัตว์เกราะน้ำแข็งตัวเล็กที่ถูกกำแพงเกราะหลบภัยล้อมอยู่ตรงหน้าเขา

วินาทีถัดมา

ตูม!!!

พร้อมกับเสียงชนที่คุ้นเคยดังขึ้นอีกครั้ง....ร่างสีเทาขาวก็ถูกกำแพงเกราะหลบภัยหยุดอยู่กับที่อย่างแน่นหนา

แม้ว่า...ร่างสีเทาขาวจะหยุดอยู่เพียงหนึ่งวินาที เมื่อเห็นกำแพงเกราะหลบภัยถูกทำลาย....สัตว์เกราะน้ำแข็งตัวเล็กนั้นไม่มี "วิธีป้องกัน" แล้ว....ก็พุ่งเข้าหามันอีกครั้ง ฟันมันตายเพียงดาบเดียว แล้วหายไปจากสายตาของเขาอีกครั้ง.....

แต่ในเวลาสั้นๆ ไม่ถึงหนึ่งวินาทีนี้....ทำให้เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยเห็นร่างที่แท้จริงของร่างสีเทาขาวได้ชัดเจน

"อ้าว....นี่มันโครงกระดูกผุพังของเย่หยางนี่หว่า?!"

ตอนนี้...

เมื่อได้ยินคำพูดของเทวทูตเพลิงหนุ่มน้อย....เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ที่ยังไม่ทันเห็นร่างที่แท้จริงของร่างสีเทาขาว ก็ถามโดยไม่รู้ตัว: "พี่เฉิน เย่หยางที่พี่พูดถึงคือ....?"

ได้ยินคำถาม....

เทวทูตเพลิงหนุ่มน้อยนี้....ในหัวปรากฏความทรงจำน่ากลัวชุดหนึ่งทันที

นึกถึงเมื่อเดือนที่แล้ว....เขาเพิ่งเป็นผู้ประกอบอาชีพ ในกระบวนการโจมตีดันเจี้ยนมือใหม่·ป่าฟ้าใส ก็ถูกโครงกระดูกแคระที่ดูผุพังอย่างที่สุด สูงแค่หนึ่งเมตรนิดๆ ราวกับแค่แตะเบาๆ ก็จะหักพังทันที....ไล่ฆ่าจนแทบอยากตาย

แม้แต่....เพราะโครงกระดูกพวกนี้ ตัวเองยังถูกแฟนที่เพิ่งคบหาทิ้งอย่างไม่ไยดี

และคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมดนี้.....ล้วนเพราะคนที่เรียกโครงกระดูกผุพังเหล่านี้

ก็คือ....เย่หยาง

ตอนนั้น....แม้เขาอยากแก้แค้นเย่หยางมาก แต่ภายหลังได้ยินว่าเขาไม่เพียงเข้าร่วมค่ายฝึกพิเศษมณฑลตงซาน แม้แต่ในค่ายฝึกก็มีชื่อเสียงโด่งดัง แสดงฝีมือให้เห็น

แต่เขา....กลับทำได้แค่ดิ้นรนต่อสู้ในดันเจี้ยนครั้งแล้วครั้งเล่า

หนึ่งเดือนนี้...เขาทุ่มสุดกำลัง ใช้ทรัพยากรของตระกูลจนหมด...ถึงจะอัพระดับเป็น 32 ได้อย่างฝืนๆ

จริงๆ แล้ว...เขารู้สึกว่าตัวเองน่าจะอัพระดับได้สูงกว่านี้

เพียงแต่....เมื่อไม่กี่วันก่อน เพราะเหตุกระแสอสูรปะทุทั่วมณฑลตงซาน....ทำให้ตระกูลเฉินแห่งเทียนสุ่ยกลายเป็นซากปรักหักพังในชั่ววันเดียว

แฟนในดวงใจของตัวเอง·หานอี้ชู ก็เสียชีวิตในเหตุกระแสอสูรปะทุครั้งนี้

"เย่หยาง เย่หยาง....ไม่คิดว่า จะได้เจอนายอีกครั้งบนเวทีสอบแห่งชาติ"

"และ....ไม่คิดว่าเราจะอยู่ในพื้นที่ระดับเดียวกันทั้งหมด"

"ครั้งนี้....ฉันต้องแก้แค้นศึกเดือนที่แล้วให้ได้"

"ให้นายดูว่า....ฉันเฉินหยางวันนี้ แกร่งแค่ไหน"

ใช่แล้ว

เทวทูตเพลิงระดับ SSS หนุ่มน้อยนี้....คือเฉินหยางที่ตอนเย่หยางเพิ่งตื่นเป็นจอมเวทแห่งวิญญาณ หานอี้ชูให้โครงกระดูกของเย่หยางเป็นเป้ารับลูกศรให้เขาในดันเจี้ยนมือใหม่

(จบบท)