บทที่ 610 ใบหน้าที่แท้จริงของผู้ขวางทาง!

"มีคนขวางทางเข้าพื้นที่พิเศษของดันเจี้ยนงั้นเหรอ?"

ในตอนนี้...

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่หยาง... เจียงเฉินที่เพิ่งหยอกล้อเล่นหัวกับหวังฉงก็สงบลงทันที

อย่างไรก็ตาม... ที่นี่เป็นดันเจี้ยนระดับแปดสามดาว คนที่สามารถเข้ามาที่นี่ได้ล้วนเป็นอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ!

ไม่ต้องพูดถึงพวกเขาที่เป็นผู้ประกอบอาชีพระดับผู้มีศักยภาพพิเศษ... แม้แต่อัจฉริยะระดับผู้ถูกเลือกโดยชะตา ปกติก็ไม่กล้าย่างกรายเข้ามาในดินแดนแบบนี้!

ดังนั้น... ใครก็ตามที่กล้าเข้ามาที่นี่ อย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้ประกอบอาชีพที่มีความแข็งแกร่งระดับผู้ถูกเลือกโดยชะตาเหนือธรรมชาติชั้นยอด!

แต่...

ในเวลานั้น... เย่หยางเห็นข้อความแจ้งเตือนการสังหารต่อเนื่องในหน้าจอของระบบของเขา!

[ติ๊ง, "โครงกระดูกธรรมดาระดับติดตัว" ของคุณถูกฆ่าแล้ว!]

[ติ๊ง, ……]

[ติ๊ง, ……]

เมื่อเห็นการแจ้งเตือนจากระบบเหล่านี้ เย่หยางก็หรี่ตาลง

ต้องรู้ว่า... ตอนนี้โครงกระดูกธรรมดาของเขา ด้วยการป้องกันจาก "โล่วิญญาณแห่งการบูชา" ของมหานักบวชวิญญาณ และ "บทขับขานแห่งวิญญาณ" ที่เพิ่มค่าพลังชีวิตชั่วคราวมหาศาล ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะสามารถทำลายได้!

วิธีที่จะสามารถโจมตีค่าพลังชีวิตจริงอันบอบบางของโครงกระดูกธรรมดาได้โดยตรง... จำเป็นต้องเป็นเทคนิค "เสมือนศักดิ์สิทธิ์" ที่มีเฉพาะผู้ถูกเลือกโดยชะตาขั้นสุดยอดหรือสูงกว่าเท่านั้น!

นั่นก็คือความเสียหายลำดับสูงอย่างวิญญาณ, เวลา, พื้นที่!

ไม่เพียงแต่เย่หยางเท่านั้น...

ซ่งหยู่เหวยซึ่งตัวเองก็ครอบครองพลังธาตุสูงสุดซึ่งเป็นลำดับ "เสมือนศักดิ์สิทธิ์" หนึ่งรูปแบบ... จึงเข้าใจเรื่องนี้ดี!

เมื่อซ่งหยู่เหวยพบผ่านพรสวรรค์ "พันธะวิญญาณ" ของเย่หยางว่า... โครงกระดูกธรรมดาภายใต้บังคับบัญชาถูกฆ่า เธอก็เปลี่ยนสายตาไปมองวิญญาณมรณะที่อยู่ใกล้กับโครงกระดูกธรรมดาที่ถูกฆ่าเหล่านั้นโดยอัตโนมัติ!

และแล้ว...

ในตอนนั้น... เมื่อซ่งหยู่เหวยเห็นหน้าของผู้ประกอบอาชีพที่กำลังโจมตีโครงกระดูกธรรมดา เธอก็ขมวดคิ้วทันที!

"นี่มันพวกนั้นนี่นา?!"

"ใครเหรอ?"

ในตอนนี้... เมื่อได้ยินคำพูดของซ่งหยู่เหวย เย่หยางก็เลิกคิ้วขึ้นและถามโดยไม่ทันได้คิด: "เธอรู้จักพวกเขาเหรอ?"

"นั่น... ก็ไม่เชิงว่ารู้จักนะ"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น... ซ่งหยู่เหวยถอนหายใจด้วยความหงุดหงิดแล้วอธิบายให้เย่หยางฟัง: "คนพวกนี้... เป็นผู้ปล้นชิงในดันเจี้ยน และพวกเขาทั้งหมดเป็นอัจฉริยะสุดยอดจากนครมอเตี้ยว!"

"ความจริงแล้ว... เมื่อปีที่แล้วตอนที่ฉันพยายามผ่านดันเจี้ยนนี้ ก็เป็นพวกนี้แหละที่ขัดขวางภารกิจเลื่อนขั้นของฉัน!"

ที่เรียกว่าผู้ปล้นชิง...

คือคนที่ไม่ฆ่ามอนสเตอร์ ไม่หาสมบัติในดันเจี้ยน... แต่จับตาดูพวกที่เพิ่งเสร็จจากการต่อสู้กับบอส สภาพอ่อนแอ แล้วจู่โจมเพื่อแย่งชิงไอเทมที่ดรอปจากบอส!

ไม่เพียงเท่านั้น...

หากมีโอกาสเหมาะสม... ผู้ประกอบอาชีพที่เพิ่งหาไอเทมได้ในดันเจี้ยน ก็จะตกเป็นเหยื่อของพวกเขาด้วย!

ตอนนั้น... ซ่งหยู่เหวยถูกพวกนี้รบกวนหลายครั้งในดันเจี้ยนนี้ และความทรงจำของผู้ประกอบอาชีพนั้นแม่นยำมาก... จึงทำให้เธอจำพวกนี้ได้อย่างชัดเจน!

"โอ้ ไม่คิดว่าระหว่างพวกเธอจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งแบบนี้"

ตอนนี้... เมื่อได้ยินคำพูดของซ่งหยู่เหวย เย่หยางก็อดยิ้มไม่ได้!

แต่...

ซ่งหยู่เหวยถูกพวกนี้ขัดขวาง... แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเย่หยางจะกลัวพวกนี้!

"อัจฉริยะจากนครมอเตี้ยวงั้นเหรอ? ถ้าเช่นนั้น... ก็ต้อง 'เชิญ' พวกเขาออกไปแล้วล่ะ"

ยิ้มนิดๆ... เย่หยางไม่ได้สนใจพวกนี้เลยสักนิด!

นอกจากตอนนี้เขาจะควบคุมร่างเรียกวิญญาณระดับเจ็ดทั้งสี่แล้ว... แม้ไม่มีร่างเรียกวิญญาณระดับเจ็ดทั้งสี่ เพียงแค่ความสามารถที่เย่หยางสะสมมา ก็เพียงพอที่จะบดขยี้ผู้ถูกเลือกโดยชะตาสุดยอดในระดับแปดขั้นสูงสุด!

ไม่มีเวลาคิดมาก...

เย่หยางสั่งการให้ดวงตาแห่งนรกบัญชาการ... และย้ายร่างเรียกวิญญาณทั้งหมดที่อยู่รอบๆ มาที่บริเวณทางเข้าพื้นที่พิเศษทันที!

......

ในขณะเดียวกัน ที่บริเวณทางเข้าพื้นที่พิเศษ...

เมื่อผู้ถูกเลือกโดยชะตาสุดยอดระดับแปดขั้นสูงสุดที่ชื่ออู๋หยวนเฟิง... เห็นโครงกระดูกที่ค่อยๆ เคลื่อนเข้ามาใกล้ เขาก็ไม่ต้องคิด... ยกธนูในมือขึ้นและง้างสาย!

ในวินาทีต่อมา...

ลูกธนูที่เปล่งแสงหลากสีเจิดจ้า... พุ่งใส่โครงกระดูกธรรมดา พอโดนเข้า ร่างของโครงกระดูกก็กลายเป็นละอองแสง... แล้วหายวับไปในอากาศ!

"นี่เป็นโครงกระดูกตัวที่ 700 กว่าที่ฉันฆ่าแล้ว... พวกมันโผล่มาจากไหนกันแน่?"

"ถ้าจำไม่ผิด... ดันเจี้ยนเขตต้องห้ามสายฟ้านี้ ไม่มีมอนสเตอร์ประเภทวิญญาณนี่นา?"

อู๋หยวนเฟิงเป็นผู้ถูกเลือกโดยชะตาสุดยอดประเภทนักผจญภัยต้นกำเนิด... ผู้แยกสลายต้นกำเนิด และพรสวรรค์ทั้งระดับห้า, ระดับเจ็ด และระดับแปดของเขา ล้วนเกี่ยวข้องกับพรสวรรค์ "ธาตุสูงสุด"!

เมื่อโจมตี... ลูกธนูของเขาจะเพิ่มพลังทำลายล้างที่เกี่ยวกับ "พลังธาตุสูงสุด" ซึ่งมีผลกระทบแตกต่างกันไป!

ด้วยเหตุนี้...

การโจมตีธรรมดาของเขาเมื่อครู่ จึงสามารถฆ่าโครงกระดูกธรรมดาได้อย่างง่ายดาย!

และในตอนนั้น...

ไม่ไกลจากอู๋หยวนเฟิง ผู้ถูกเลือกโดยชะตาสุดยอดอีกคนชื่อเฉินจิ่ง... ซึ่งมีพลังระดับแปดขั้นสูงสุดเช่นกัน... ก็ปล่อยสกิลของเขาใส่โครงกระดูกยักษ์สูงห้าหกเมตรตรงหน้า!

[ตัดแยกมิติ・ดาบตัดสินแห่งอำนาจสวรรค์!]

บั้ม บั้ม บั้ม!

เมื่อฟันดาบออกไป... แสงคมดาบน่าสะพรึงกลัวพร้อมกับคลื่นพื้นที่ประหลาดแผ่ออกมาจากหน้าเฉินจิ่งทันที!

ในพริบตา...

โครงกระดูกราชันย์ผู้ทรงพลังที่กำลังจะพุ่งไปหาเฉินจิ่ง... ก็ถูกสกิล "ดาบตัดสินแห่งอำนาจสวรรค์" ฟันแยกเป็นสองท่อน!

ไม่เพียงเท่านั้น... พร้อมกับคลื่นพื้นที่ประหลาดที่แผ่ออกไปพร้อมแสงดาบ... พื้นที่นั้นดูเหมือนจะถูกตัดแยกออกในทันที!

เมื่อมองออกไป...

รอยแยกในพื้นที่ลึกและมืด... กำลังแผ่จากด้านหน้าของเฉินจิ่งไปยังร่างของโครงกระดูกราชันย์!

ต่อมา... เพียงชั่วพริบตา เมื่อพลังพื้นที่ประหลาดนั้นสลายไป รอยแยกในพื้นที่อันลึกและมืดก็ปิดสนิทในทันที!

แต่ในเวลาเดียวกัน... โครงกระดูกราชันย์ที่ถูกพลังพื้นที่ตัดขวาง ก็ถูกกลืนเข้าไป!

นี่... คือพรสวรรค์ระดับเจ็ดของเฉินจิ่ง: แพสซีฟ・ตัดแยกมิติ!

เมื่อปล่อยสกิลใดๆ... ก็มีโอกาสสูงที่จะตัดแยกพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากสกิลนั้น ทำให้ความเสียหายจากสกิลของเขา กลายเป็นความเสียหายจากมิติ 100%!

เพราะพรสวรรค์นี้... จึงทำให้เขามีความสามารถที่จะทำลายโครงกระดูกราชันย์ได้โดยตรง!

ไม่เพียงแต่โครงกระดูกราชันย์เท่านั้น...

แม้แต่โครงกระดูกธรรมดานับหมื่นที่อยู่รอบโครงกระดูกราชันย์... ก็ถูกรอยแยกในพื้นที่เมื่อครู่กลืนเข้าไปทั้งหมด!

"ซู่... ยังต้องเป็นพี่เฉินจิ่งนี่แหละ!"

"ฉันจำได้ว่าสกิลดาบตัดสินแห่งอำนาจสวรรค์นี้ เคยช่วยให้พี่สังหารผู้แข็งแกร่งระดับเก้าขั้นสูงสุดในทันทีด้วยใช่ไหม?"

"พลังนี้... ร้ายกาจเหลือเกิน!"

ในตอนนี้...

เมื่อเห็นสกิล "ดาบตัดสินแห่งอำนาจสวรรค์" ของเฉินจิ่ง... อู๋หยวนเฟิงซึ่งนับถือเฉินจิ่งเป็นไอดอลก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชื่นชม!

อย่างไรก็ตาม...

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋หยวนเฟิง... เฉินจิ่งไม่ได้สนใจ แต่มุ่งสายตาไปที่โครงกระดูกพวกนั้นที่ยังคงทยอยเคลื่อนเข้ามาใกล้!

(จบบท)