บทที่ 470 การใช้ทรัพยากรมหาศาล!

อย่างไรก็ตาม...

เสิ่นเหลียนไม่เคยคิดเลยว่า เพียงครั้งเดียว... ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมง เย่หยางก็สามารถฆ่าทะลุดันเจี้ยนนี้ได้!

และ... เขายังทำได้โดยที่ไม่มีข้อมูลคู่มือช่วยเหลือใดๆ ฆ่าทะลุในครั้งเดียว!

นี่... ช่างเป็นเรื่องที่น่าตกตะลึงจริงๆ!

……

ขณะเดียวกัน ภายในดันเจี้ยน...

……

【ติ๊ง คุณได้สังหาร บอสสุดท้าย: ซามันเทพมาร·ไฟซาล คุณได้รับ 560 ล้านล้านแต้ม (+20000 เท่า) ประสบการณ์!】

【ติ๊ง คุณเคลียร์ดันเจี้ยนระดับสี่: ระดับมรณะ·เมืองมนุษย์อสูรคลั่ง สำเร็จแล้ว ได้รับรางวัล: ประสบการณ์ 100 ล้านล้านแต้ม, กล่องอุปกรณ์เฉพาะอาชีพระดับเจ็ดX1, กล่องสกิลเฉพาะอาชีพระดับเจ็ดX1!】

……

【ติ๊ง คุณเคลียร์ดันเจี้ยนระดับเจ็ด ความยากระดับมรณะในสถานะเดี่ยวได้สำเร็จ คุณทำภารกิจเลื่อนขั้นระดับเจ็ด: เงื่อนไขแรก สำเร็จแล้ว!】

……

ในตอนนี้... เย่หยางในดันเจี้ยนไม่ได้รู้เลยว่าการที่เขาเคลียร์ดันเจี้ยนระดับเจ็ด ความยากระดับมรณะนี้ ได้สร้างความตื่นตะลึงใหญ่หลวงขนาดไหนที่ด้านนอก!

ในขณะนี้... เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนจากระบบนี้ เย่หยางก็พยักหน้าอย่างพอใจ!

ส่วนเรื่องรางวัล... เย่หยางไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่!

เพราะว่า... อุปกรณ์ศักดิ์สิทธิ์ระดับหกที่เขามีอยู่ตอนนี้ ยังแข็งแกร่งกว่าอุปกรณ์เฉพาะอาชีพระดับเจ็ดธรรมดาพวกนี้มากนัก!

ส่วนสกิลเฉพาะอาชีพระดับเจ็ด เย่หยางก็ไม่ได้สนใจแล้ว!

ในสายตาของเขา... อย่างน้อยต้องเป็นสกิลเฉพาะระดับหายาก ถึงจะมีคุณสมบัติพอที่จะเข้าไปในช่องสกิลของเขา!

ส่วนพวกสกิลเฉพาะธรรมดาเหล่านี้... อีกทั้งถ้าช่องสกิลว่างลงและไม่มีอะไรให้ใช้ ถึงจะพิจารณา!

พูดง่ายๆ...

รางวัลเฉพาะธรรมดาพวกนี้ ตอนนี้ในสายตาของเย่หยาง ก็มีแต่ประโยชน์ในการบริจาคให้ค่ายฝึก แปลงเป็นแต้มการอยู่รอดของค่ายฝึก เพื่อปูทางสำหรับการเดินทางในพิภพลับในอนาคตเท่านั้น!

นอกเหนือจากนี้...

ก็แทบไม่มีประโยชน์อะไรเลย!

อย่างไรก็ตาม...

การเข้าดันเจี้ยนระดับเจ็ด ความยากระดับมรณะครั้งนี้ แค่ตั๋วเข้าประตู... เย่หยางใช้แต้มการอยู่รอดไปถึงหลายแสนล้านแต้ม!

นี่ก็เพราะมีความช่วยเหลือและการบริจาคจากเสิ่นเหลียนก่อนหน้านี้ บวกกับทรัพยากรมากมายที่เขาฟาร์มได้จากพิภพลับระดับหกสองดาวก่อนหน้านี้ ถึงได้รวบรวมแต้มมาพอใช้!

แน่นอน... หลังจากเคลียร์ดันเจี้ยนครั้งนี้ รางวัลก็มหาศาลตามไปด้วย!

ได้แต้มมาเต็มๆ 1 หมื่นล้านล้าน!

อย่างไรก็ตาม...

ถ้าต้องการเข้าพิภพลับระดับเจ็ด... แค่ระดับหนึ่งดาวก็ต้องใช้ 100 พันล้านแต้มต่อชั่วโมง ส่วนระดับสองดาว... ก็คือ 1,000 พันล้านแต้ม!

ส่วนระดับสามดาว... นั่นหมายถึงถึง 10,000 พันล้านแต้มต่อชั่วโมง!

และภารกิจเลื่อนขั้นระดับเจ็ดของเขาครั้งนี้ แค่เงื่อนไขที่สาม ก็ต้องเคลียร์พิภพลับระดับเจ็ดสองดาวให้ได้!

และยัง... ต้องทำภายในเวลา 24 ชั่วโมงด้วย!

ส่วนเงื่อนไขที่สี่ยิ่งน่าตกใจกว่า!

ต้องอยู่รอดในพื้นที่พิเศษของพิภพลับระดับเจ็ดสามดาวเป็นเวลา 24 ชั่วโมง และต้องรักษาสถานะให้อยู่ที่ 100% ตลอดเวลา ถึงจะผ่านเงื่อนไขภารกิจ!

เมื่อคำนวณดู... แค่เงื่อนไขที่สี่ก็ต้องใช้แต้มถึง 24 หมื่นล้านล้านแต้ม!

รวมกับเงื่อนไขที่สาม... ก็ต้องใช้แต้มอย่างน้อย 25 หมื่นล้านล้านแต้มการอยู่รอด จึงจะทำภารกิจเลื่อนขั้นระดับเจ็ดให้สำเร็จได้!

และตอนนี้...

เย่หยางมีทั้งหมด... ก็แค่เพิ่งเคลียร์ดันเจี้ยนเมืองมนุษย์อสูรคลั่งระดับเจ็ด ความยากระดับมรณะนี้ และได้แต้ม 1 หมื่นล้านล้านเท่านั้น!

แค่จะหาแต้ม 25 หมื่นล้านล้านให้พอ... ยังไม่รู้ว่าจะถึงเมื่อไหร่เลย!

โดยทฤษฎีแล้ว...

ถ้าหาแต้มด้วยการฟาร์มดันเจี้ยนอย่างเดียว... เขาต้องเคลียร์ดันเจี้ยนระดับเจ็ด ความยากระดับมรณะอย่างน้อย 25 ดันเจี้ยน ถึงจะรวบรวมแต้มได้พอ!

"ยังอีกไกล..."

"ครั้งก่อน... ฉันฟาร์มในพื้นที่พิเศษของพิภพลับระดับหกสองดาวเต็มวัน ยังได้แค่ 2,000 กว่าพันล้านแต้มเท่านั้น!"

"ดังนั้น... ถ้าอยากได้แต้ม 25 หมื่นล้านล้านในครั้งเดียว แค่นั่งฟาร์มทรัพยากรในพื้นที่พิเศษของพิภพลับระดับหกสองดาว ก็ต้องใช้เวลาเกือบเดือน!"

"จะรวบรวมได้พอได้ยังไง?"

"ถ้าจะฟาร์มดันเจี้ยน... ต่อให้เร็วแค่ไหน ก็ต้องใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง ถึงจะเคลียร์ดันเจี้ยนระดับเจ็ด ความยากระดับมรณะได้!"

"ถ้าหนึ่งดันเจี้ยนได้แต้ม 1 หมื่นล้านล้าน ก็ต้องใช้เวลา 50 ชั่วโมง หรือประมาณสองวัน ถึงจะเก็บได้พอ!"

"อืม... ถ้าพูดแบบนี้ ฟาร์มดันเจี้ยนน่าจะเร็วกว่า!"

คิดถึงตรงนี้... เย่หยางก็ตัดสินใจในใจแล้ว!

เพราะว่า...

ตอนนี้เป็นวันที่ 22 มิถุนายน ตีหนึ่งตีสอง ห่างจากวันที่ 1 กรกฎาคมที่การสอบแห่งชาติจะเริ่ม... ยังมีเวลาอีกประมาณ 9 วัน!

ใช้เวลาสองวันฟาร์มแต้มให้พอ... แล้วใช้เวลาอีกสองวันเพื่อทำภารกิจเลื่อนขั้นระดับเจ็ดให้สำเร็จ!

เหลือเวลาอีกประมาณหกวัน... เขาน่าจะใช้ช่วงเวลานี้เพิ่มเลเวลของตัวเองให้ถึงเลเวล 80 ระดับเจ็ดขั้นสูงสุด!

สุดท้าย... ก็ดูว่าตอนนั้นอาจารย์เฉินหยวนจะสามารถทำต้นแบบอุปกรณ์เหนือธรรมชาติระดับแปดที่มีคุณสมบัติพิเศษไร้ระดับให้เสร็จหรือไม่!

ถ้าราบรื่น... ช่วงวันสุดท้าย ก็จะสามารถไปเก็บเลือดสมบูรณ์แบบได้!

เมื่ออาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวหลอมรวมเสร็จสมบูรณ์... ก็พอดีกับไปเข้าร่วมการสอบแห่งชาติ!

ส่วนเรื่องที่ว่าในช่วงเวลาไม่กี่วันนี้... เขาจะสามารถเบรคทะลุไปถึงระดับแปดได้หรือไม่?

อืม...

เรื่องนี้... เย่หยางไม่กล้าคิดมากขนาดนั้น!

เพราะว่า... การที่สามารถเติบโตจนถึงระดับเจ็ดขั้นสูงสุดได้ในเวลาอันสั้น... ก็ทำให้เย่หยางรู้สึกดีใจมากพอแล้ว!

การจะเบรคทะลุไปถึงระดับแปด... นั่นเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

อย่างน้อย...

เวลาก็ไม่อำนวยแล้ว!

และ... ว่ากันว่าผู้มีตำแหน่งเทพเจ้าทั้งสามคนนั้น ก็มีพลังประมาณระดับเจ็ดขั้นสูงสุดเช่นกัน!

พอดีเลย...

ให้เขาได้ลองดูว่า... ในสถานการณ์ที่พละกำลังภายนอกเท่ากัน พลังของผู้มีตำแหน่งเทพเจ้าเหล่านี้... แข็งแกร่งแค่ไหน!

คิดถึงตรงนี้...

ใบหน้าของเย่หยาง... ก็ปรากฏรอยยิ้มเล็กๆ!

ราวกับว่า... เขามองเห็นภาพตัวเองเผชิญหน้ากับผู้มีตำแหน่งเทพเจ้าทั้งสามบนเวทีการสอบแห่งชาติแล้ว!

หลังจากนั้น...

เย่หยางไม่คิดอะไรอีก... เพียงแค่ถอนหายใจยาวๆ แล้วเลือกที่จะออกจากดันเจี้ยน!

……

ในเวลาเดียวกัน ที่ประตูปราสาทดันเจี้ยน...

หลี่เฉิงเฟิง หวังฉง เจียงเฉิน และเสิ่นเหลียน... ยืนอยู่ที่ทางเข้าปราสาทดันเจี้ยนนี้ รอคอยอย่างใจจดใจจ่อ!

โดยเฉพาะหลี่เฉิงเฟิง...

เขาอยากรู้จริงๆ ว่า... เย่หยางทำอะไรกับบอสสุดท้ายที่ถูกวิญญาณเทพมารเข้าสิง!

ทำไมเขาถึงสามารถฆ่าบอสระดับสุดท้ายนี้ได้ในเวลาไม่ถึงสองสามนาที!

นี่มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก!

ในตอนนั้น...

ทุกคนในขณะนั้น... จู่ๆ ก็เห็นเงาร่างของเด็กหนุ่มที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นตรงหน้า!

ไม่ใช่ใครอื่น... แต่เป็นเย่หยางนั่นเอง!

(จบบท)