บทที่ 255 พวกโครงกระดูกพวกนี้....เป็นร่างเรียกหรอกหรือ?!

"หัวหน้า....พวกโครงกระดูกพวกนี้มันเป็นอะไรกันแน่ ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้?"

"พวกของแคมถึงกับ....ถูกฆ่าตายหมดเลยเหรอ?"

เมื่อเหล่าโครงกระดูกค่อยๆ เคลื่อนห่างออกไป....เพื่อนร่วมทีมรอบตัวอู๋ผิงเฉิงมองดูศพของกลุ่มแคมที่อยู่ไม่ไกล ถึงกับอดถามออกมาไม่ได้

แต่....

เมื่อได้ยินคำพูดของเพื่อนร่วมทีม....อู๋ผิงเฉิงก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา "ไม่รู้เหมือนกัน แต่สิ่งเดียวที่แน่ใจได้คือ พวกนี้ไม่ใช่มอนสเตอร์ในนรกเตาหลอมแน่นอน!"

"ไม่ใช่มอนสเตอร์....แล้วมันคืออะไร?"

เสิ่นเหลียน สาวน้อยนักบวชที่อยู่ข้างๆ อู๋ผิงเฉิง....อดถามออกมาไม่ได้!

"น่าจะเป็นร่างเรียกของใครสักคน!"

หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย อู๋ผิงเฉิงก็พูดออกมาโดยไม่รู้ตัว "และ....คนผู้นี้ต้องแข็งแกร่งมากๆ แน่!"

"ร่างเรียก?!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้...เสิ่นเหลียนก็ตะลึงอยู่กับที่ "นี่มันเป็นไปได้ยังไง....นักเรียกคนนั้นต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?! ถึงกับสามารถใช้พลังของตัวเองฆ่าอัจฉริยะผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ทั้งทีมของแคมได้?!"

ไม่เพียงแค่เสิ่นเหลียนเท่านั้น....

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ผิงเฉิง....เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ก็พากันมองเขาด้วยสายตาสงสัย!

แต่....อู๋ผิงเฉิงกลับไม่สงสัยในการตัดสินใจของตัวเองแม้แต่น้อย!

แต่การถกเถียงเรื่องพวกนี้ตอนนี้....ก็ไม่มีความหมายอะไร!

"อย่าคิดมากเลย....ไม่ว่านักเรียกคนนี้จะแข็งแกร่งขนาดไหน สิ่งเดียวที่แน่ใจได้ตอนนี้คือ....นักเรียกคนนี้ไม่ใช่คนของอาณาจักรเรืองแสงแน่นอน!"

แม้ว่าคนของอาณาจักรเรืองแสงจะไม่ค่อยสามัคคีกันในยามวิกฤต....แต่ในยามที่ "ลมเป็นใจ" พวกเขาก็มีความสามัคคีกันค่อนข้างมาก!

พูดอีกอย่างก็คือ....

แค่มีผลประโยชน์มากพอ....ถึงขั้นสามารถรวมคนของอาณาจักรเรืองแสงทั้งหมดให้สามัคคีกันได้!

และพวกสิ่งมีชีวิตวิญญาณเหล่านั้น....แม้ว่าแต่แรกจะไม่ได้มีแคมและพวกเป็นเป้าโจมตี แต่ถ้านักเรียกที่สามารถเรียกโครงกระดูกที่แข็งแกร่งขนาดนี้ เป็นคนของอาณาจักรเรืองแสงจริง....ก็น่าจะจำชื่อเสียงของแคมและพวกได้ตั้งแต่แรก!

แม้จะไม่ร่วมทีมด้วย....ก็คงไม่โจมตีพวกเขา!

แต่ตอนนี้....

กองทัพวิญญาณพวกนี้พอออกโรงปุ๊บ....ก็กวาดล้างพวกของแคมจนหมดทันที!

แค่จุดนี้....นักเรียกที่อยู่เบื้องหลังกองทัพวิญญาณพวกนี้ ก็ไม่ใช่คนของอาณาจักรเรืองแสงแน่นอน!

พอยืนยันจุดนี้ได้....เรื่องก็ค่อนข้างจัดการง่ายแล้ว!

"งั้น.....หัวหน้า แม้ว่านักเรียกคนนี้จะไม่ใช่คนของอาณาจักรเรืองแสง แต่คุณจะทำยังไงต่อ?"

คิดมาถึงตรงนี้....เพื่อนร่วมทีมก็อดถามออกมาไม่ได้!

"เรื่องง่ายแค่นี้จะไปยากอะไร?!"

อู๋ผิงเฉิงหัวเราะ "ก็แน่นอนว่าต้องหาตัวเขาให้เจอ....แล้วก็ร่วมมือกันกำจัดผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ของอาณาจักรเรืองแสงทั้งหมดในดันเจี้ยนนี้สิ!"

"คุณอาจจะไม่รู้....ครั้งนี้อาณาจักรเรืองแสงส่งอัจฉริยะผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ระดับห้าขั้นสูงสุดมาถึง 500 กว่าคนเพื่อช่องทางพิเศษของดันเจี้ยนนี้!"

"ส่วนอาณาจักรมังกรของเรา.....ส่งมาแค่ 200 กว่าคนเท่านั้น!"

"ไม่ต้องพูดถึงความแตกต่างด้านพละกำลัง....แค่ความต่างด้านจำนวนคนก็มากเกินกว่าที่พละกำลังจะชดเชยได้แล้ว!"

"นั่นก็จริง...."

เมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ผิงเฉิง.....เพื่อนร่วมทีมก็พยักหน้าเห็นด้วย!

ที่จริงแล้ว....

ที่อาณาจักรมังกรส่งคนมาดันเจี้ยนนี้น้อยขนาดนี้ ไม่ใช่เพราะอาณาจักรมังกรไม่มีอัจฉริยะ!

แต่เป็นเพราะว่าอัจฉริยะจากตระกูลใหญ่หลายคนไม่อยากมาดันเจี้ยนนี้!

หนึ่ง: สภาพแวดล้อมในนรกเตาหลอมเลวร้ายเกินไป!

สอง: ในช่องทางพิเศษ....ก็มีการจำกัดจำนวนคนด้วย!

พูดง่ายๆ ก็คือ....100 คนแรกที่เข้าไปจะได้รับ "สิทธิ์การเข้าถาวร" คนที่มาทีหลังต้องการเข้าดันเจี้ยน....ก็ต้องกำจัดคนอื่นในดันเจี้ยนพิเศษนี้!

ถ้าภายในหนึ่งวัน ไม่สามารถกำจัดคนที่เข้ามาก่อนได้....ก็จะถูกเตะออกจากดันเจี้ยนพิเศษทันที!

ในทางกลับกัน....แค่สามารถกำจัดคนอื่นได้ ก็จะได้รับ "สิทธิ์การเข้าถาวร" แล้วก็สามารถเลเวลและฟาร์มทรัพยากรที่นี่....หรือไม่ก็ถูก "คัดออก" โดยคนที่มาทีหลัง!

พูดอีกอย่างก็คือ....

"ดันเจี้ยนพิเศษ" นี้ก็เหมือนกับสนามประลองพิเศษ!

ผู้ชนะคือราชา ผู้แพ้คือโจร!

ถ้าอาณาจักรมังกรอยากส่งอัจฉริยะมาที่นี่จริงๆ....ไม่ต้องพูดถึงผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ระดับห้าขั้นสูงสุด 500 คน แค่สามมหานครเทพเจ้ารวมกัน ก็สามารถหาอัจฉริยะผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ได้มากกว่าจำนวนนี้สิบเท่า!

ประเด็นสำคัญคือ....

ดันเจี้ยนที่มีช่องทางพิเศษเปิด...ไม่ได้มีแค่นรกเตาหลอมที่เดียว แค่ที่อู๋ผิงเฉิงรู้ และมีช่องทางดันเจี้ยนเปิดในนครเกียวโตด้วย....ก็มีตั้งสามแห่งแล้ว!

ไม่ต้องพูดถึง.....ว่าทั่วทั้งอาณาจักรมังกร จะมีดันเจี้ยนที่เปิดช่องทางพิเศษได้กี่แห่งกัน!

แต่อาณาจักรเรืองแสง....นั่นต่างออกไป!

พวกเขาเน้นสร้างอัจฉริยะคุณภาพสูง แต่ในด้านจำนวน....ก็ต่างจากอาณาจักรมังกรมาก!

ด้วยเหตุนี้....แทนที่จะแยกกันสู้ ก็สู้รวมกำลังโจมตีจุดเดียวดีกว่า!

แบบนี้โอกาสที่จะแย่งชิง "สิทธิ์การเข้าถาวร" ของช่องทางพิเศษได้ กลับจะมากกว่า!

และ....

เมื่อมีอัจฉริยะของอาณาจักรเรืองแสงจำนวนมากพอบุกเข้าช่องทางพิเศษ.....พวกเขาก็จะรวมกำลังกัน ร่วมมือกันขับไล่อัจฉริยะจากประเทศอื่นๆ ออกไปจากดันเจี้ยนพิเศษทั้งหมด!

ส่วนพวกของแคม....ก็เพิ่งเข้ามาในดันเจี้ยนได้ไม่นาน กำลังจะไปเปิดช่องทางพิเศษ....แต่ดันมาเจอกับอู๋ผิงเฉิงและพวกพอดี!

หลังจากนั้น....

ก็เป็นเหตุการณ์ต่อเนื่องที่เกิดขึ้นนั่นแหละ!

และตอนนี้....อู๋ผิงเฉิงเห็นกองทัพวิญญาณพวกนี้สังหารอัจฉริยะของอาณาจักรเรืองแสงอย่างแคมและพวกได้อย่างง่ายดาย....ถ้าสามารถร่วมมือกับเขาได้....แรงกดดันของอัจฉริยะอาณาจักรมังกรที่จะเข้าไปในดันเจี้ยนพิเศษก็จะน้อยลงมาก!

และเพื่อนร่วมทีมรอบข้างเขา.....เมื่อได้ฟังคำอธิบายของอู๋ผิงเฉิง ก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง!

แต่....

เสิ่นเหลียนยังมีข้อสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง "หัวหน้า....พูดแบบนั้นก็จริง แต่ถ้านักเรียกโครงกระดูกคนนั้นไม่ยอมร่วมมือกับพวกเราล่ะ?"

"ดูสถานการณ์ก่อนแล้วกัน!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้....อู๋ผิงเฉิงก็ขมวดคิ้ว

เขาไม่ใช่ว่าไม่เคยคิดถึงสถานการณ์แบบนี้....แต่ถ้านักเรียกโครงกระดูกคนนั้นไม่ยอมร่วมมือกับเขาจริงๆ ก็ต้องสู้สุดกำลังแล้ว!

เพราะว่า....คนคนนี้แข็งแกร่งเกินไป!

สามารถใช้พลังคนเดียวสังหารทีมผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ของแคมได้หมด.....นักเรียกที่มีพลังระดับนี้ ถ้าต้องปะทะกันซึ่งๆ หน้า ทีมของเขาคงไม่ใช่คู่ต่อสู้แน่!

และเมื่อได้ยินคำพูดของอู๋ผิงเฉิง...เสิ่นเหลียนและเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ก็พากันพยักหน้า!

"ได้....พวกเราจะฟังหัวหน้าทุกอย่าง!"

"อืม!"

อู๋ผิงเฉิงตอบรับ แล้วหันไปพูดกับเพื่อนร่วมทีมด้านหลังคนหนึ่ง "ถ้าอย่างนั้น ลู่หมิง...นายเปิดใช้พรสวรรค์ของนายเลย! ดูซิว่าตอนนี้นักเรียกคนนั้นอยู่ที่ไหน!"

"ได้!"

ลู่หมิง ผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ที่มีอาชีพ【บุตรแห่งเทพเจ้า】ได้ยินคำพูดของอู๋ผิงเฉิงแล้วก็พยักหน้าโดยอัตโนมัติ....จากนั้นก็เปิดใช้พรสวรรค์ที่สาม・ตรวจสอบด้วยตาสวรรค์ทันที!

ใช่แล้ว!

ลู่หมิงคนนี้เหมือนกับโจวไฉที่อยู่ในทีมของเฉาหมิงที่เย่หยางเคยเจอในดันเจี้ยนระดับสี่ มีอาชีพเป็น【บุตรแห่งเทพเจ้า】เหมือนกัน!

แต่....นี่ไม่ได้หมายความว่าอาชีพ【บุตรแห่งเทพเจ้า】จะพบเห็นได้ทั่วไป!

ที่จริงแล้ว....

อาชีพบุตรแห่งเทพเจ้า....ถือว่าเป็นอาชีพที่หายากมาก!

แค่ทีมระดับสูงสุด....ถึงจะมีเพื่อนร่วมทีมที่มีอาชีพแบบนี้ได้!

(จบบท)