บทที่ 220 หลิงมู่ชวนจื่อ ตกตะลึง... กองกำลังเสริมแห่งจักรวรรดิซากุระถูกทำลายหมดแล้ว?

ในตอนนั้น... เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์นี้ เพื่อนร่วมทีมชาวจักรวรรดิซากุระก็ตกตะลึง!

"นี่...นี่มันเกิดอะไรขึ้น?! ชื่อมู่และคนอื่นๆ... ทำไมตายหมดเลย?!"

"มันประหลาดเกินไปแล้ว! พวกโครงกระดูกพวกนั้นทำอะไรกันแน่?!"

"เป็นไปไม่ได้... ชื่อมู่และคนอื่นๆ เป็นอัจฉริยะผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ของจักรวรรดิซากุระนะ! พวกโครงกระดูกพวกนั้น... ยังไม่ทันได้แตะต้องพวกเขาด้วยซ้ำ... ทำไมถึงตายหมดในทันทีแบบนี้!"

"......"

ไม่เพียงแต่ผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์แห่งจักรวรรดิซากุระเท่านั้น...

เมื่อเห็นภาพนี้... แม้แต่สุ่ยเย่หลงซื่อ ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ยืนตะลึงอยู่กับที่!

เหมือน... เหมือนมาก!

การตายของจอมเวทเพื่อนร่วมทีมเหล่านี้... เหมือนกับการตายของกองทัพเทวทูตของเขาราวกับเป็นภาพเดียวกัน!

ต้องรู้ว่า...

เมื่อครู่กองทัพเทวทูตของเขา... เพียงแค่โจมตีกองทัพวิญญาณไปหนึ่งครั้ง ก็ล้มลงพร้อมกันหมด!

เพียงแค่เวลาไม่กี่นาที... กองทัพเทวทูตของเขาที่มีจำนวนถึง 50,000 ตน ก็ตายสิ้นไม่เหลือ!

และตอนนี้...

จอมเวทผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์เพื่อนร่วมทีมของเขา... ก็เป็นเช่นเดียวกับเมื่อครู่!

พวกเขาไม่ได้ทำอะไร... เพียงแค่ปล่อยสกิลใส่กองทัพโครงกระดูกเพียงครั้งเดียว ก็ถูกทำลายหมดสิ้น!

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือ...

ตอนที่กองทัพเทวทูตของตนโจมตีพวกโครงกระดูก... ยังไม่สามารถฆ่าโครงกระดูกได้แม้แต่ตนเดียว!

แต่พวกจอมเวทผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์เหล่านี้... ยังสามารถกำจัดโครงกระดูกไปได้ไม่น้อย!

แต่ถึงอย่างไร...

เพียงแค่เพื่อฆ่าโครงกระดูกไม่กี่ตน... แต่ต้องแลกด้วยการสูญเสียพลังต่อสู้ของจอมเวทผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ทั้งหมด ราคาที่ต้องจ่ายนี้มันสูงเกินไปแล้ว!

แต่...

ทำไมตอนที่พวกเขากำจัดเทวทูตวิญญาณเมื่อครู่... ถึงไม่มีอะไรเกิดขึ้น?

คิดถึงตรงนี้...

สุ่ยเย่หลงซื่อ ก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ทันที!

"ไม่จริงน่า! ฉันเข้าใจแล้ว!"

"สะท้อนความเสียหาย!! เป็นเอฟเฟกต์สะท้อนความเสียหาย!"

"พวกโครงกระดูกพวกนั้น... มีความสามารถสะท้อนความเสียหายที่รุนแรง!"

"แค่เราแตะต้องพวกมัน... ก็จะถูกสะท้อนจนตายในทันที!"

"อะไรนะ?!"

เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของสุ่ยเย่หลงซื่อ... ผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์แห่งจักรวรรดิซากุระเหล่านั้นก็ตกใจทันที!

"พวกโครงกระดูกมีความสามารถสะท้อนความเสียหายด้วยหรือ?! ทำไมถึงเป็นแบบนี้! งั้นชื่อมู่และคนอื่นๆ... เมื่อครู่ก็ถูกสะท้อนจนตายเลยสินะ?!"

"ไอ้งั่ง... ไอ้งั่ง!!! ไอ้นี่มันแข็งแกร่งขนาดนี้ แม้แต่วาตานาเบะคุงกับอวี่เซิงชินยังไม่ใช่คู่ต่อสู้... ตอนนี้ให้พวกเรามาสู้... นี่มันเท่ากับส่งไปตายชัดๆ!"

"เป็นไปไม่ได้... คราวนี้พวกเราจบแน่! พวกโครงกระดูกมีความสามารถสะท้อนความเสียหายแรงขนาดนี้ พวกเราไม่มีทางโจมตีได้เลย! นี่มันไม่ใช่แค่นั่งรอความตายหรอกหรือ?"

"ไม่จริงน่า! ถ้าครั้งนี้รอดกลับไปได้... ฉันต้องร้องเรียนองค์กรลับต่อสมาคมกลางแห่งจักรวรรดิซากุระแน่!"

"......"

ในตอนนั้น... ผู้ใช้อาชีพแห่งจักรวรรดิซากุระทั้งหมดที่อยู่ในที่นั้น จิตใจแตกสลายในทันที!

เดิมคิดว่าภารกิจนี้จะสำเร็จได้อย่างง่ายดาย... แต่ไม่คิดว่า จอมเวทแห่งวิญญาณของอาณาจักรมังกรผู้นี้จะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้!

อย่างไรก็ตาม...

ก่อนที่พวกเขาจะได้สติกลับมา โครงกระดูกนับหมื่นตน... ก็บุกเข้ามาถึงตรงหน้าพวกเขาแล้ว!

เมื่อเห็นภาพนี้... ทุกคนก็ตกใจทันที!

"เร็ว...เร็วเข้า! พวกโครงกระดูกบุกมาแล้ว! พวกนักรบผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์... รีบหยุดพวกมันไว้สิ!"

"ไอ้งั่ง! พวกแกโครงกระดูก... อย่าเข้ามานะ!"

"ไม่จริงน่า... อ้าาาาา!"

"......"

หลังจากสูญเสียพลังต่อสู้อันทรงพลังของสุ่ยเย่หลงซื่อ และกองกำลังจอมเวทสิบกว่าคน ผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์แห่งจักรวรรดิซากุระเหล่านี้ก็สูญเสียความต้องการต่อสู้ในทันที!

เมื่อโครงกระดูกราชันย์ผู้ทรงพลังนับพัน... รวมถึงจอมเวทโครงกระดูกล่องหนผู้ยิ่งใหญ่มากมายที่ซ่อนตัวอยู่ในอากาศ ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเขา เพียงชั่วครู่เดียว... ผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์แห่งจักรวรรดิซากุระทั้งหมดในที่นั้น... ก็ถูกสังหารจนหมดสิ้น

......

ในเวลาเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง...

เมื่อมองเห็นผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์แห่งจักรวรรดิซากุระที่กลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้วผ่านพรสวรรค์ [พันธะวิญญาณ]... เย่หยางก็อดยิ้มเบาๆ ไม่ได้

"ไม่คิดว่า... พลังของคนพวกนี้ จะยังสู้คนที่อยู่ในพื้นที่ลับนี้ตั้งแต่แรกไม่ได้!"

"ผู้บัญชาการวิญญาณมรณะของฉันยังไม่ทันได้ลงมือ... แค่โครงกระดูกราชันย์ผู้ทรงพลังหนึ่งสองพันตน คนพวกนี้ก็รับไม่ไหวแล้ว"

ส่ายหน้า...

เย่หยางก็ไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไป...

เดิมทีก็แค่เรื่องเล็กน้อย... สำหรับเย่หยางแล้วไม่นับว่าเป็นอะไรเลย

อีกด้านหนึ่ง...

เมื่อหลิงมู่ชวนจื่อ ได้รับข้อความตอบกลับจากสุ่ยเย่หลงซื่อ... แต่รอนานแล้วก็ยังไม่เห็นผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์แห่งจักรวรรดิซากุระปรากฏตัวตรงหน้า เธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง!

ครุ่นคิดเล็กน้อย...

หลิงมู่ชวนจื่อ ส่งข้อความไปหาสุ่ยเย่หลงซื่อ และคนอื่นๆ อีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม...

ห้านาทีผ่านไป สิบนาทีผ่านไป... เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมงเต็มๆ แต่ก็ยังไม่ได้รับข้อความตอบกลับจากสุ่ยเย่หลงซื่อ หลิงมู่ชวนจื่อ ก็เริ่มร้อนใจ!

"เกิดอะไรขึ้น?!"

"ทาคาชิคุงและคนอื่นๆ... ไม่ใช่มาถึงพื้นที่ลับนานแล้วหรอกหรือ? ทำไมถึงตอนนี้ยังไม่มา?!"

"และ... ทำไมนานขนาดนี้ยังไม่มีข่าวคราว?!"

"หรือว่า... พวกเขาเจอปัญหาอะไรหรือเปล่า?!"

คิดถึงตรงนี้... หลิงมู่ชวนจื่อ ก็อดสงสัยไม่ได้!

ต้องรู้ว่า...

สุ่ยเย่หลงซื่อ และคนอื่นๆ... เป็นอัจฉริยะผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์ระดับสุดยอดที่มีพลังถึงขั้นสูงสุดของระดับสี่!

พื้นที่ลับระดับสี่แห่งนี้ไม่น่าจะเป็นภัยคุกคามต่อพวกเขาได้เลย!

อย่าว่าแต่สุ่ยเย่หลงซื่อ จะมีผู้ถูกเลือกโดยสวรรค์แห่งจักรวรรดิซากุระนับสิบคนอยู่ข้างกาย... แม้แต่สุ่ยเย่หลงซื่อ เพียงคนเดียว ตราบใดที่ไม่ประมาทจนเกินไป ก็ไม่น่าจะมีอันตรายใดๆ ในพื้นที่ลับนี้!

และตอนนี้...

หลิงมู่ชวนจื่อ ส่งข้อความไปแล้วเป็นเวลากว่าชั่วโมง... แต่ก็ยังไม่ได้รับข้อความตอบกลับจากสุ่ยเย่หลงซื่อ นี่ทำให้เธองุนงงไม่น้อย!

อย่างไรก็ตาม...

สุ่ยเย่หลงซื่อ และคนอื่นๆ ไม่มา... เย่หยางก็มีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้ ถ้าเธอบุ่มบ่ามลงมือ ก็คงไม่ส่งผลกระทบอะไรต่อเขาด้วย!

ที่สำคัญที่สุดคือ...

หากเธอลงมือ นั่นจะเป็นการเปิดเผยสถานะสายลับระดับสูงของเธอทันที!

อดทน!

ตอนนี้... ไม่ว่าสุ่ยเย่หลงซื่อ และคนอื่นๆ จะเกิดเหตุไม่คาดฝันอะไร เธอก็ต้องใจเย็นไว้ก่อน!

เธอไม่กล้า และไม่อาจเชื่อได้ว่า พื้นที่ลับระดับสี่แห่งนี้จะสามารถเป็นภัยคุกคามต่อสุ่ยเย่หลงซื่อ และคนอื่นๆ ได้!

และในขณะที่หลิงมู่ชวนจื่อ กำลังกังวลอยู่นั้น... แถบประสบการณ์ของเย่หยางก็พุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!

เมื่อบอสสุดท้ายของพื้นที่ลับ... ถูกเย่หยางล่อออกมาในเวลาไม่ถึงห้าชั่วโมง แถบประสบการณ์ระดับ 40 ของเขา... ก็พุ่งจาก 4500% กว่า เป็น 9316%!

เฉลี่ยแล้ว... ในเวลาหนึ่งชั่วโมง เย่หยางสามารถฟาร์มประสบการณ์ได้เกือบ 1000%!

พูดอีกอย่างก็คือ... หนึ่งชั่วโมงสามารถขึ้นระดับได้ถึง 10 ระดับ!

"สมกับเป็นพื้นที่ลับระดับสี่... ประสบการณ์นี่มันสุดยอดจริงๆ!"

"ถ้าคำนวณตามความเร็วนี้... คงอีกประมาณ 30 ชั่วโมง ก็จะสามารถฟาร์มแถบประสบการณ์ได้เต็มแล้ว!"

(จบบท)