บทที่ 185 อาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับสี่! เอฟเฟกต์นี่มันเกินไปแล้ว!

โดยไม่ต้องคิดอะไรมาก...

เย่หยางเปิดดูหน้าต่างคุณสมบัติของอาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับสี่ทันที!

.......

[อาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัว・คทาสังหารสวรรค์ดับตะวัน] (ระดับ 41)

ระดับขั้น: ระดับสี่

คุณภาพ: ระดับเทพอสูร

คุณสมบัติพื้นฐาน: พลังจิต +972,000, ร่างกาย +635,000, ความว่องไว +458,000

พิเศษ 1: เพิ่มพลังโจมตีของสิ่งที่เรียกมาทั้งหมด 1,000%!

พิเศษ 2: สิ่งที่เรียกมาทั้งหมดได้รับเอฟเฟกต์ดูดเลือด 50%!

พิเศษ 3: สิ่งที่เรียกมาทั้งหมดมีภูมิต้านทานต่อสถานะเชิงลบระดับสี่และต่ำกว่า 100%; สถานะเชิงลบระดับสี่ขึ้นไปจะมีผลเพียง 10%!

คุณสมบัติพิเศษ・เผาผลาญจิต: ลดการใช้พลังจิตของสกิลเรียกทั้งหมด 20 เท่า!

คุณสมบัติเทพอสูร・เกราะหนามอสูร: เมื่อสิ่งที่เรียกมาถูกโจมตี ผู้โจมตีจะได้รับความเสียหายสะท้อนกลับ 2,000%!

.......

เพียงแค่มองผ่านๆ...

เมื่อ "คทาสังหารสวรรค์ดับตะวัน" ถูกอัพเกรดเป็นระดับสี่ เพียงแค่เอฟเฟกต์พิเศษทั้งสามอย่างก็พุ่งสูงขึ้นอย่างมาก!

จากเดิมที่เพิ่มพลังโจมตีของสิ่งที่เรียกมาแค่ 500% ตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็น 1,000% แม้แต่เอฟเฟกต์ดูดเลือดก็เพิ่มขึ้นเป็น 50%!

สิ่งที่ทำให้เย่หยางประหลาดใจที่สุดคือ "คุณสมบัติพิเศษ" และ "คุณสมบัติเทพอสูร"!

ดูจากเอฟเฟกต์ทั้งสองอย่าง "เผาผลาญจิต" ที่ลดการใช้พลังจิตจากเดิม 10 เท่าเป็น 20 เท่า!

แม้แต่ "เกราะหนามอสูร" ก็เพิ่มความเสียหายสะท้อนกลับเป็น 2,000%!

อย่างไรก็ตาม...

หลังจากผ่านการต่อสู้มาหลายครั้ง เย่หยางก็เข้าใจเอฟเฟกต์ของคุณสมบัติเทพอสูร・เกราะหนามอสูรอย่างถ่องแท้!

พูดง่ายๆ คือ...

เอฟเฟกต์สะท้อนกลับของเกราะหนามอสูรไม่เกี่ยวกับพลังชีวิตสูงสุดของสิ่งที่ถูกเรียกมา!

แม้สิ่งที่ถูกเรียกมาจะเหลือพลังชีวิตแค่ 1 แต้ม ถ้าได้รับความเสียหาย 100 แต้ม... ก็จะสะท้อนความเสียหาย 1,000 แต้มกลับไปยังผู้โจมตี!

แน่นอน...

ตอนนี้เย่หยางมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับสี่แล้ว ก็สามารถสะท้อนความเสียหายได้ 2,000 แต้ม!

นอกจากนี้!

สิ่งที่ทำให้เย่หยางรู้สึกว่าเหลือเชื่อที่สุดคือ... คุณสมบัติของอาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับสี่!

ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น... แค่ค่าพลังจิตก็เพิ่มจากเดิม 180,000 จุด พุ่งขึ้นเป็น 970,000 กว่าจุด...

เพิ่มขึ้นถึงห้าเท่าเลยทีเดียว!

ไม่เพียงเท่านั้น...

แม้แต่ค่าความว่องไวที่ต่ำที่สุดก็ยังสูงกว่าค่าคุณสมบัติทั้งหมดรวมกันของอาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับสาม!

ช่างแข็งแกร่งเกินไปจริงๆ!

อย่างไรก็ตาม...

เมื่อหายจากความตกใจในตอนแรก เย่หยางก็นึกถึงปัญหาหนึ่งขึ้นมา!

"อาจารย์... อาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับเทพอสูรระดับสี่นี่ ต้องถึงระดับ 41 ถึงจะใช้ได้ใช่ไหมครับ?"

"ตอนนี้ผมแค่ระดับ 40 ที่ระดับสามขั้นสูงสุดเอง แบบนี้จะใช้ไม่ได้สิครับ?"

เมื่อนึกถึงปัญหานี้... เย่หยางก็ถามซูเฉี่ยวหยินทันที

"อ๋า... จริงด้วยสิ"

เมื่อได้ยินคำถาม ซูเฉี่ยวหยินแกล้งทำหน้าประหลาดใจ "ฉันลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงกัน แย่แล้วล่ะสิ!"

เมื่อเห็นท่าทางแบบนั้น... เย่หยางก็ได้แต่อึ้ง!

แบบนี้ก็แย่น่ะสิ?

เขาต้องไปทำภารกิจเลื่อนขั้นในดันเจี้ยนระดับสี่เร็วๆ นี้!

ตอนนี้แม้อาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับสี่จะแข็งแกร่ง แต่ถ้าใช้ไม่ได้... ก็เท่ากับไม่มีประโยชน์!

แถมยัง... "เสีย" อาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับสามไปฟรีๆ อีก!

อย่างไรก็ตาม...

เมื่อเห็นสีหน้ากังวลของเย่หยาง ซูเฉี่ยวหยินก็หัวเราะพรืด "ไม่ต้องกังวลหรอกน้องชาย... พี่คิดถึงปัญหานี้มาก่อนแล้ว เลยใช้วัสดุพิเศษเพิ่มเอฟเฟกต์เสริมเข้าไปในอาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับสี่ของเธอ!"

"ภายใน 48 ชั่วโมง อาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับสี่ของเธอจะไม่มีข้อจำกัดเรื่องระดับ!"

"ดังนั้น ไม่ว่าเธอจะแค่ระดับ 40 หรือแม้แต่ระดับ 4 ก็สามารถใช้อาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวนี้ได้"

เมื่อได้ยินแบบนั้น... เย่หยางก็ถอนหายใจโล่งอก!

เจ้าคนนี้...

ดูเหมือน "อาจารย์" คนนี้จะซนไม่น้อยเลยนะ

ทั้งที่เพิ่มเอฟเฟกต์ "ไม่จำกัดระดับ" แล้ว แต่เมื่อกี้ยังแกล้งปิดบังดูเขาทำหน้าตกใจอีก!

อย่างไรก็ตาม...

"อาจารย์ครับ วัสดุที่ใช้เสริมเอฟเฟกต์ให้อาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวระดับเทพอสูรระดับสี่ คงมีค่ามากสินะครับ?"

นึกถึงตรงนี้...

เย่หยางก็อดถามไม่ได้

"แน่นอนอยู่แล้ว"

ซูเฉี่ยวหยินยักไหล่พลางพูดว่า "แต่... ใครใช้ให้น้องชายเป็นคนของเราล่ะ ระหว่างพวกเราเองก็ไม่ต้องคิดมากหรอก!"

"ฉันมีแค่ข้อเดียว... ถ้ามีโอกาส ช่วยเฉิงเฟิงให้สมความปรารถนาก็พอ!"

"ความปรารถนา?"

เมื่อได้ยินแบบนั้น... เย่หยางก็แปลกใจ

หลี่เฉิงเฟิงไม่เคยบอกเขาเลยว่ามีความปรารถนาอะไร!

จนถึงตอนนี้... เย่หยางยังคิดว่าที่หลี่เฉิงเฟิงยอมช่วยเขาก็เพราะเห็นแก่หวังฉงเท่านั้น!

อย่างไรก็ตาม...

สิ่งที่เย่หยางไม่รู้ก็คือ หวังฉงไม่ได้มีหน้ามีตาขนาดที่จะทำให้หลี่เฉิงเฟิงถึงกับต้องขอร้องภรรยาของตัวเองมาทำอาวุธศักดิ์สิทธิ์เฉพาะตัวให้เขาโดยเฉพาะ!

ครั้งนี้ที่เขาไม่ได้มาด้วย... ก็เพราะ "ความปรารถนา" นี้ ในฐานะผู้ชายคนหนึ่งเขาไม่อาจพูดออกมาได้!

ดังนั้น...

จึงต้องอาศัยปากของซูเฉี่ยวหยินมาบอกเย่หยาง!

และในตอนนี้เอง

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่หยาง... ซูเฉี่ยวหยินก็ไม่ปิดบัง และเล่าความปรารถนาที่แท้จริงของหลี่เฉิงเฟิงให้เย่หยางฟัง!

แน่นอน... ก็คือเรื่องการตามหาซูเฉินนั่นเอง!

หลายชั่วโมงต่อมา...

"เรื่องมันก็เป็นแบบนี้..."

ซูเฉี่ยวหยินถอนหายใจยาวพลางเอ่ยอย่างรำพึง "ตั้งแต่ซูเฉินที่เขาถือเป็นลูกบุญธรรม... หายตัวไปในห้วงอวกาศนอกดินแดน ก็ไม่มีวันไหนที่เขาไม่พยายามหาข่าวคราว!"

"น่าเสียดาย... ความสามารถของเฉิงเฟิงนั้นมีจำกัด เมื่อพลังของเขาหยุดอยู่แค่ระดับแปดขั้นสูงสุด ทุกวันในใจก็เหมือนไฟเผาบิดเบี้ยว..."

"ที่สำคัญที่สุดคือ... คนที่จะช่วยเขาในเรื่องนี้ได้มีน้อยเหลือเกิน!"

"แม้แต่พี่ชายแท้ๆ ของเขาก็ยังพยายามห้ามเขา บอกให้หยุดสืบหาเรื่องของซูเฉิน... ไม่อย่างนั้นสักวันจะต้องเจอเรื่องแน่!"

"แต่ในตอนนั้นเอง... เธอก็ปรากฏตัวขึ้น!"

"พรสวรรค์ของเธอนั้นเหนือกว่าใครๆ... ที่สำคัญที่สุดคือ เธอเป็นคนอิสระที่ไม่ได้สังกัดตระกูลหรือสำนักใด!"

"ดังนั้น... ถ้าในอนาคตเธอเติบโตขึ้น จนถึงขั้นสามารถก้าวเข้าสู่แกนหลักของสมาคมกลางอาณาจักรมังกรได้ เฉิงเฟิงก็หวังว่าเธอจะช่วยเขาตามหาซูเฉิน!"

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้..."

เมื่อฟังเรื่องราวความเป็นมาและคำพูดรำพึงของซูเฉี่ยวหยินจบ... เย่หยางก็อดถอนหายใจลึกไม่ได้

(จบบท)