บทที่ 39 อะไรนะ? เขาผ่านด่านระดับมรณะงั้นเหรอ?

เมื่อเย่หยางกวาดตามองดูหินวิญญาณสีดำนับหมื่นชิ้นที่ดรอปจากราชันวิญญาณมืด เขาก็พบว่าในกระเป๋าของตนมีไอเทมชิ้นหนึ่งเพิ่มขึ้นมา มันมีชื่อว่า "ไข่มุกวิญญาณมืด"!

แต่ว่า...

เย่หยางเพิ่งเคยเห็นของสิ่งนี้เป็นครั้งแรก เขาไม่รู้เลยว่ามันมีประโยชน์อะไร!

"ช่างมันก่อน... เดี๋ยวค่อยถามประธานหลิน หรือไม่ก็ผู้อำนวยการจ้าว พวกเขาน่าจะรู้ว่าของสิ่งนี้มีประโยชน์อะไร"

หลังจากเก็บไข่มุกวิญญาณมืดลงกระเป๋าแล้ว เย่หยางก็ไม่ได้สนใจมันอีก

เหลือบมองจำนวนหินวิญญาณสีดำ หลังจากสังหารราชันวิญญาณมืด... จำนวนหินวิญญาณสีดำพุ่งขึ้นไปถึง 14,000 กว่าชิ้น!

เท่ากับว่า... การเคลียร์ดันครั้งนี้ เย่หยางทำเงินได้เกือบร้อยล้านเชียวนะ!

"สบายไปอีก!"

"ตอนนี้... ก็ควรจะออกจากดันได้แล้ว!"

หลังจากสูดหายใจลึกๆ เย่หยางก็โบกแขนเรียกกองทัพโครงกระดูกนับหมื่นกลับเข้าพื้นที่เรียกทั้งหมด แล้วเลือกที่จะออกจากดันทันที!

......

ในเวลาเดียวกัน ด้านนอกดัน

เหล่าผู้ใช้อาชีพที่ยืนล้อมรอบทางเข้าดันป่าทึบวิญญาณมืดต่างชะเง้อคอรอคอยการกลับมาของเย่หยาง!

ถึงอย่างไรก็ตาม นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่พวกเขาได้เห็นผู้ที่สามารถเคลียร์ดันคนเดียวได้!

ยิ่งไปกว่านั้น... ประสิทธิภาพในการเคลียร์ดันของเขายังสูงกว่าสถิติดันสูงสุดที่ทีมประจำของหวังเชินเคยทำไว้ถึงสองเท่า!

เรียกได้ว่าแรงเกินไปแล้ว!

"บอกพวกแกเลย เดี๋ยวพอพี่เย่หยางออกมาจากดัน ห้ามใครมาแย่งกับกู! กูต้องชวนเขาไปลุยดันระดับยากด้วยกันให้ได้!"

"ฮึ... พี่หลิว อย่ามาตลกน่า จะบ้าเหรอ? แกเป็นแค่จอมเวท เขาจะมาสนใจแกเหรอ?"

"นั่นสิ ฉันเป็นนักบุญระดับ S นะ พอถึงดันระดับยาก พี่เย่หยางต้องการการสนับสนุนจากฉันแน่ๆ!"

"ฮ่าๆๆ... อย่ามาตลกน่า! แกเป็นแค่นักบุญระดับ S แท่นคุณสมบัติระดับสองดาว เขาจะมาสนใจแกเหรอ?"

"หลบไป! ใครกล้ามาแย่งกับกู! สถิติดันป่าทึบวิญญาณมืดระดับยากครั้งนี้ ข้าหวังเชินต้องได้มันมาให้ได้! พี่เย่หยางคนนี้ต้องเป็นเพื่อนร่วมทีมของข้า!"

"......"

ในตอนนั้น

หวังเชินนำทีมฝ่าฝูงชนเข้ามา แทรกตัวไปยืนอยู่หน้าสุดของทางเข้าดัน!

แต่... เฉินซื่อหยูทนดูไม่ได้แล้ว เธอจึงพาเพื่อนๆ แทรกเข้าไปยืนตรงกลางฝูงชน!

"หวังเชิน ฉันว่าแกไม่อายเกินไปแล้วนะ!"

"ใครกันที่เมื่อกี้ดูถูกพี่เย่หยางตลอด? แถมนะ... แกเป็นแค่นักรบระดับ S ธรรมดา แกคิดว่าพี่เย่หยางจะมาสนใจแกเหรอ?"

"ใช่ๆ... พวกเราต่างหากที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะชวนเย่หยางเข้าทีม พวกแกอย่ามาแย่งเลย!"

"ฮึ...."

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินซื่อหยู หวังเชินก็หัวเราะออกมา "เฉินซื่อหยู... อย่าโทษว่าฉันไม่ให้เกียรติเธอ ถ้าเธออยากมาแข่งกับฉันจริงๆ ตอนนี้ฉันก็ต้องลงมือกับเธอแล้ว!"

"จะลงมือก็ลงมือสิ!"

"คิดว่าฉันกลัวแกเหรอ?!"

ยังไม่ทันที่หวังเชินจะได้ทำอะไร เฉินซื่อหยูและเพื่อนๆ ของเธอก็เข้าสู่สถานะต่อสู้ทันที!

แต่...

ในตอนนั้นเอง ผู้ใช้อาชีพคนหนึ่งที่ยืนอยู่ใกล้ทางเข้าดันที่สุดก็ตะโกนออกมา!

"เร็วดูสิ! เย่หยางออกมาแล้ว!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้

หวังเชิน เฉินซื่อหยู และผู้ใช้อาชีพคนอื่นๆ ก็ไม่สนใจที่จะทะเลาะกันอีก ต่างหันไปมองที่ทางเข้าดัน!

เห็นเพียง... ร่างผอมบางที่คุ้นตา ค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา!

ก็คือเย่หยางนั่นเอง!!

ในขณะนั้น!

ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นก็เกิดอาการคลั่งขึ้นมาทันที ต่างรุมล้อมเย่หยางเข้าไป!

"พี่เย่หยางครับ พาผมไปตีดันด้วยสิครับ! ผมเป็นนักรบระดับ A มีความสามารถในการป้องกันสูงมากครับ!"

"พี่หยาง อย่าฟังเขาเลยครับ... ผมเป็นโล่แห่งแสงระดับ S แถมยังเป็นแท่นคุณสมบัติระดับสี่ดาว เก่งกว่าเขาตั้งเยอะ!"

"พี่เย่หยาง เลือกผมนะครับ! ผมเป็นนักบุญระดับ S!"

"มองฉันสิคะ! พี่เย่หยาง หนูชอบพี่มาตลอดเลยนะคะ!"

"......"

เมื่อเห็นภาพนี้... เย่หยางก็งงทันที!

"เอ่อ... พวกคุณกำลังทำอะไรกันเหรอครับ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่หยาง หวังเชินก็รีบเบียดตัวมาอยู่ตรงหน้าเขาอย่างประจบประแจง "พี่เย่หยางครับ ไม่คิดเลยว่าพี่จะมีความสามารถแกร่งกล้าขนาดนี้ ถึงขั้นเคลียร์ดันคนเดียวได้!"

"ต่อไปนี้ พี่ต้องไปลุยดันระดับยากใช่ไหมครับ? ทีมของพวกผมยังมีคนที่มีโควต้าเคลียร์ดันเหลืออยู่ แถมทีมของพวกผมยังเป็นทีมผู้ใช้อาชีพที่แข็งแกร่งที่สุดในเขตเทียนสุ่ยด้วย มาร่วมทีมกับพวกผมนะครับ!"

"???"

เย่หยางมีแต่เครื่องหมายคำถามเต็มหัว!

ไปลุยดันระดับยาก? หมายความว่าไง?

แต่เขาก็รีบนึกออก

อ้อ พวกเขาคิดว่าเมื่อกี้เขาเคลียร์ดันระดับธรรมดาที่ง่ายที่สุดสินะ?

ไม่พูดเปลืองความ

เย่หยางรีบอธิบายให้หวังเชินและคนอื่นๆ ฟังทันที "ไม่ต้องแล้วครับ ดันนี้... พวกคุณไม่ต้องไปเคลียร์อีกแล้ว"

"?"

หวังเชินอึ้งไป "พี่หมายความว่าไงครับ? ทำไมถึงบอกว่าไม่ต้องไปเคลียร์อีก?"

แต่...

ยังไม่ทันที่เย่หยางจะได้พูดอะไร ผู้ใช้อาชีพคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างทางเข้าดันก็ตะโกนออกมาดังลั่น "เชี่ย... พวกแกรีบมาดูเร็ว! ทำไมทางเข้าดันถึงกำลังจะหายไปวะ?!"

เมื่อได้ยินคำพูดนี้

สายตาของทุกคนก็พุ่งไปที่ทางเข้าดันโดยอัตโนมัติ!

เห็นเพียง... ทางเข้าดันที่เคยมืดสนิทลึกล้ำ ตอนนี้กำลังค่อยๆ จางหายไป!

ราวกับว่าอีกไม่นานมันก็จะหายไปอย่างสมบูรณ์!

เมื่อเห็นภาพนี้...

หวังเชินก็เบิกตากว้าง หนังศีรษะชาวูบ!

"เชี่ย... เชี่ย!"

"ไม่จริงใช่ไหม นี่เย่หยาง... เคลียร์ดันระดับมรณะงั้นเหรอ?!"

คิดถึงตรงนี้...

เมื่อเย่หยางกวาดตามองดูหินวิญญาณสีดำนับหมื่นชิ้นที่ดรอปจากราชันวิญญาณมืด เขาก็พบว่าในกระเป๋าของตนมีไอเทมชิ้นหนึ่งเพิ่มขึ้นมา มันมีชื่อว่า "ไข่มุกวิญญาณมืด"!

หวังเชินรู้สึกเหมือนสมองโดนฟ้าผ่า ไม่อาจตั้งสติได้เป็นนาน!

แต่...

ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว

ผู้ใช้อาชีพคนอื่นๆ ที่ได้ยินคำอธิบายนี้ก็ช็อกไปตามๆ กัน!

"โอ้โห ไม่มีทางเป็นไปได้! ดันระดับมรณะ? นี่ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?!"

"เป็นไปไม่ได้! มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!!! ดันระดับมรณะ... แค่เข้าไปเป็นทีมก็ยังโดนถล่มยับในพริบตาเลย จะเคลียร์คนเดียวได้ยังไง!"

"ไอ้หมอนี่ทำได้ยังไงวะ? เมื่อกี้เขาทำอะไรไปบ้าง?"

"น่ากลัวเกินไปแล้ว! ดันระดับมรณะ... ฉันได้เห็นคนที่สามารถเคลียร์ดันระดับมรณะคนเดียวได้ด้วยตาตัวเองเลย!"

"แม่จ๋า... ชาตินี้ฉันได้เห็นของจริงแล้ว!"

"......"

ไม่ใช่แค่พวกผู้ใช้อาชีพธรรมดา

หลังจากทางเข้าดันป่าทึบวิญญาณมืดหายไปอย่างสมบูรณ์... เฉินซื่อหยูก็ตกตะลึงไปเช่นกัน!

"ทางเข้าดัน... หายไปจริงๆ ด้วย!"

"เย่หยางคนนี้... เมื่อกี้เขาเคลียร์ดันระดับมรณะจริงๆ ด้วย!"

"นี่ นี่ นี่... จะเป็นไปได้ยังไง!!!"

......

เสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ค่อยๆ เบาลงตามระยะทางที่เย่หยางเดินห่างออกไป

"ต่อไปก็แค่ไปส่งมอบภารกิจดันนี้"

สองชั่วโมงกว่าต่อมา

เย่หยางเดินทางมาถึงห้องโถงภารกิจของสมาคมผู้ใช้อาชีพ

"สวัสดีครับ ผมมาส่งมอบภารกิจดันป่าทึบวิญญาณมืดครับ!"

หลังจากเจอพนักงานสาวสวยคนเดิม เย่หยางก็พูดขึ้นทันที

"ได้ค่ะ"

พนักงานสาวพยักหน้าเบาๆ "ภารกิจดันป่าทึบวิญญาณมืด ต้องส่งมอบหินวิญญาณสีดำอย่างน้อย 10 ชิ้นนะคะ ถ้าน้อยกว่า 10 ชิ้น จะไม่ได้รับเงินมัดจำคืนนะคะ"

"ผมทราบครับ"

เย่หยางพยักหน้า "ผมมี 14,000 กว่าชิ้นครับ"

"ค่ะ คุณมี..... เดี๋ยวนะคะ คุณมีกี่ชิ้นนะ?!"

(จบบท)