บทที่ 1 จอมเวทแห่งวิญญาณ? ต้องให้นายมาช่วยฉันเหรอ!

"ดูสิ อีกแค่ครึ่งชั่วโมงดันเจี้ยนมือใหม่ก็จะเปิดแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครยอมจับทีมกับเย่หยางเลย"

"ก็นั่นแหละ เขาตื่นมาเป็นจอมเวทแห่งวิญญาณ ถึงจะเป็นอาชีพซ่อนระดับพิเศษก็เถอะ แต่โครงกระดูกที่เรียกออกมาแตะนิดเดียวก็พังแล้ว อ่อนจนน่าใจหาย ใครจะอยากร่วมทีมด้วยล่ะ!"

"น่าสงสารจริงๆ แรกๆ นึกว่าจะได้เหินฟ้าแล้ว ที่ไหนได้ กลับกลายเป็นแบบนี้"

"อธิการบอกว่าอาชีพนี้ตอนปลายแข็งแกร่งมากไม่ใช่เหรอ? ไม่มีตระกูลไหนอยากลงทุนบ้างหรือไง?"

"โง่จริง ใครจะไปอยากลงทุนกับคนที่ไม่ใช่คนในครอบครัวล่ะ!"

"พูดแบบนี้ก็จริงนะ บางทีนี่อาจจะเป็นชะตากรรมก็ได้!"

"..."

อาณาจักรมังกร เมืองเทียนสุ่ย

หน้าทางเข้าดันเจี้ยนมือใหม่แห่งแรก นักเรียนกว่า 2,000 คนเข้าแถวยืนรออยู่ที่นี่ เพื่อรอเข้าดันเจี้ยน

ตอนนี้เป็นเวลาแปดโมงเช้า อีกครึ่งชั่วโมง... ก็จะถึงเวลาเปิดดันเจี้ยนแล้ว!

แต่ว่า...

เมื่อเห็นอัจฉริยะผู้เคยรุ่งโรจน์อย่างเย่หยางต้องตกต่ำถึงขนาดนี้ นักเรียนบางคนก็อดถอนหายใจไม่ได้

...

ในแถว เย่หยางขมวดคิ้ว

"นี่ฉัน... ข้ามมิติมาเหรอ?"

พอได้สติ เย่หยางก็ตกใจสุดขีด

เมื่อกี้ยังนั่งอ่านนิยายจนดึก ไม่นึกว่าจะอ่านจนช็อกตายไปเลย

เย่หยางนวดขมับ จัดการข้อมูลที่หลั่งไหลเข้ามาในสมอง

"งั้น นี่เป็นโลกที่ทุกคนเปลี่ยนอาชีพได้ แล้วฉันดันได้เป็นอาชีพซ่อนระดับพิเศษอย่างจอมเวทแห่งวิญญาณงั้นเหรอ?"

พอคิดถึงตรงนี้ เย่หยางก็ดีใจสุดๆ

เมื่อ 500 ปีก่อน ดาวน้ำเงินเข้าสู่ยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ หรือที่คนเรียกกันว่ายุค "เปลี่ยนอาชีพทั่วหล้า"

แค่อายุครบ 18 ปี ก็สามารถเข้าร่วมพิธีตื่นอาชีพ กลายเป็นผู้ใช้อาชีพได้

และผู้ใช้อาชีพก็มีระดับแบ่งชั้น ตั้งแต่ระดับต่ำสุด F ไปจนถึงระดับสูงสุด SSS!

แต่... ถ้าเป็นอาชีพที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ก็จะถูกจัดเป็นอาชีพซ่อน!

"เดี๋ยวก่อน... อาชีพนี้มันดูอ่อนฉิบหายเลยนะ!"

ตอนแรกที่เห็นว่าตัวเองได้อาชีพซ่อน แถมยังมีคำว่า "อาชีพซ่อนระดับพิเศษ" ด้วย ก็นึกว่าจะเทพสุดๆ แล้ว!

แต่พอดูดซึมความทรงจำเสร็จ แล้วได้ยินคำวิจารณ์ของนักเรียนพวกนั้น ก็ขมวดคิ้วแน่น

...

ชื่อ: เย่หยาง

อาชีพ: จอมเวทแห่งวิญญาณ (ระดับพิเศษ)

เลเวล: 1

พลัง: 10

พลังจิต: 10

ร่างกาย: 10

ความว่องไว: 10

[พรสวรรค์・พันธะวิญญาณ]: คุณสามารถมองเห็นผ่านสายตาของสิ่งที่เรียกมาทั้งหมดได้!

[สกิล・เรียกโครงกระดูก]: ใช้พลังจิต 1 แต้ม เรียกโครงกระดูก 1 ตัวมาต่อสู้เพื่อตัวเอง

[พื้นที่เรียก]: 0

...

เมื่อเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ ผู้ใช้อาชีพจะตื่นพรสวรรค์หนึ่งอย่างและสกิลหนึ่งอย่างโดยอัตโนมัติ

เย่หยางเรียกโครงกระดูกออกมาหนึ่งตัวทันที อยากดูว่าคุณสมบัติของมันเป็นยังไง

[เรียกโครงกระดูก!]

เพียงแค่คิด

โครงกระดูกที่ดูขาวซีดราวกับจะพังได้ทุกเมื่อก็ปรากฏขึ้นในพื้นที่เรียก

...

ข้อมูล: โครงกระดูก

เลเวล: 1

พลัง: 1 (+0.1%)

พลังจิต: 1 (+0.1%)

ร่างกาย: 1 (+0.1%)

ความว่องไว: 1 (+0.1%)

"หา?"

พอเห็นคุณสมบัติของโครงกระดูก เย่หยางก็ถึงกับอึ้ง

ไม่ใช่นะ นี่มันอะไรกัน!

คุณสมบัติทั้งหมดแค่ 1 แต้ม?

ต้องรู้ไว้นะว่า กระต่ายอาถรรพ์เลเวล 1 ยังมีคุณสมบัติตั้ง 5-6 แต้มเลย!

นั่นก็คือ... โครงกระดูกตัวนี้ กระต่ายตัวเดียวยังสู้ไม่ได้?

"ไหนบอกว่าข้ามมิติมาแล้วจะต้องเทพไร้เทียมทานไงล่ะ?"

"แบบนี้จะให้ฉันสู้ยังไง?"

"อย่าบอกนะว่าฉันที่เป็นจอมเวทแห่งวิญญาณ จะต้องถือไม้เท้าไปตีกระต่ายให้ตายด้วยตัวเอง?"

เย่หยางรู้สึกสิ้นหวัง

ดูเหมือนแม่โลกจะกำลังแกล้งฉันชัดๆ เลยนะ!

[ติ๊ง ตรวจพบผู้รับร่างเป็นจอมเวทแห่งวิญญาณ "ระบบสกิลระดับเทพ" เชื่อมต่อสำเร็จ!]

[ติ๊ง "สกิล・เรียกโครงกระดูก" วิวัฒนาการเป็น "ระดับเทพ・เรียกโครงกระดูก" สำเร็จ!]

"เฮ้ย ระบบ?"

พอเห็นข้อความแจ้งเตือนสองบรรทัดนี้ สีหน้าเย่หยางก็เปลี่ยนจากหม่นหมองเป็นสดใสในทันที!

"ระบบสกิลระดับเทพ?"

"งั้น สกิลของฉันตอนนี้กลายเป็นระดับเทพหมดแล้วเหรอ?"

ตาเรียวแคบลง

เย่หยางมองไปที่สกิลของตัวเอง!

...

[ระดับเทพ・เรียกโครงกระดูก]: ใช้พลังจิต 1 แต้ม เรียกโครงกระดูก 1 ตัวทุกวินาทีมาต่อสู้เพื่อตัวเอง

...

"หา? สกิลระดับเทพ แค่นี้เหรอ?"

"ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยน... เดี๋ยวก่อน!"

ตอนที่เย่หยางกำลังจะบ่น ก็ชะงักค้างทันที

สกิลนี้ส่วนอื่นไม่เปลี่ยนจริงๆ

แต่หลังจากได้รับเอฟเฟกต์ระดับเทพ สกิลนี้เปลี่ยนจากใช้พลังจิต 1 แต้มเรียกโครงกระดูก 1 ตัว กลายเป็นใช้พลังจิต 1 แต้มแล้วจะเรียกโครงกระดูกได้ 1 ตัวทุกวินาทีโดยอัตโนมัติ!

พระเจ้า!

นี่มันเหมือนวัวน้อยนั่งเครื่องบิน เทพสุดๆ เลยนะ!

1 วินาทีต่อ 1 ตัว ฉันสามารถเรียกโครงกระดูกได้มากกว่า 80,000 ตัวต่อวันเลยนะ!

ไม่ต้องพูดถึงทั้งวัน

แค่รออีกชั่วโมงเดียว ก็มีโครงกระดูกกว่า 3,000 ตัวที่พร้อมจะสู้ตายเพื่อฉันแล้ว

มีโครงกระดูกมากขนาดนี้ มอนสเตอร์อะไรก็ต้องจมอยู่ใต้กองทัพนี้สิ!

ไม่ต้องพูดอะไรมาก

แค่ช่วงที่เย่หยางกำลังเหม่อลอยอยู่นี้ ในพื้นที่เรียกของเขาก็มีโครงกระดูกปรากฏขึ้นมาสิบกว่าตัวแล้ว!

แม่โลก ฉันยอมรับว่าเมื่อกี้พูดเสียงดังไป

อาชีพนี้เทพมากๆ เลย!

เปล่าสิ ระบบนี้ต่างหากที่เทพมาก!

ในตอนนั้นเอง เสียงที่เต็มไปด้วยการดูแคลนและความดูถูกก็ดังขึ้นข้างหูเย่หยางอย่างกะทันหัน

"เย่หยาง? ฉันไม่ได้บอกให้นายเลิกล้มความคิดที่จะเข้าดันเจี้ยนมือใหม่หรอกเหรอ"

"ทำไมนายยังมาอีกล่ะ?"

"แค่โครงกระดูกพังๆ ที่นายเรียกมา กระต่ายตัวเดียวยังสู้ไม่ได้ นายมาที่นี่เพื่อหาทางตายหรือไง?"

เมื่อได้ยินเสียง เย่หยางก็หันไปมอง

เห็นเพียงสาวน้อยในชุดนักเรียน JK สั้นสีขาวดำ หน้าตาน่ารักแต่แฝงไว้ด้วยความเย็นชา ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขา

พอเห็นผู้หญิงคนนี้ ความทรงจำก็ผุดขึ้นมาในสมองเย่หยางทันที!

หานอี้ชู!

เพื่อนสมัยเด็กของร่างเดิม!

เมื่อดูดซึมความทรงจำเสร็จ

เย่หยางก็รู้ว่า เมื่อ 10 ปีก่อน หลังจากพ่อแม่ของร่างเดิมเสียชีวิตในการช่วยชีวิตตระกูลหานระหว่างคลื่นอสูรปะทุ ร่างเดิมก็แทบจะเกาะติดเพื่อนสมัยเด็กคนนี้ไม่ห่าง

ไม่ว่าหานอี้ชูจะมีปัญหาอะไร เขาก็ทุ่มเทช่วยเหลือสุดความสามารถ

ด้วยความช่วยเหลือของร่างเดิม ผลการเรียนทั้งวิชาการและการต่อสู้ของหานอี้ชูก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ถึงขนาดครองอันดับสองของทั้งสองด้านในโรงเรียนมัธยมเทียนสุ่ยหนึ่งยาวนานถึงสองปีครึ่ง!

แต่... ในสายตาของหานอี้ชู การทุ่มเทของร่างเดิมกลับกลายเป็นเรื่องที่ควรจะเป็นเช่นนั้น!

และในพิธีตื่นอาชีพเมื่อวานนี้ หานอี้ชูยังตื่นเป็นอาชีพนักบวกต้นกำเนิดระดับ SS อย่างธิดาเแห่งแสง!

พรสวรรค์ที่ติดตัวมาด้วยยังมีพลังในการรักษาและเพิ่มพลังที่แข็งแกร่ง นับว่าไร้เทียมทาน!

มาถึงข้างกายเย่หยาง

หานอี้ชูยังคงทำท่าเหนือผู้อื่นเหมือนเดิม

"แต่... เมื่อนายมาแล้ว งั้นฉันก็จะให้แฟนฉันช่วยพานายไปด้วยแล้วกัน"

พูดจบ

ร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเย่หยาง!

เฉินหยาง!

เมื่อวานในพิธีตื่นอาชีพ เขาตื่นเป็นอาชีพจอมเวทต้นกำเนิดระดับ SSS อย่างผู้ใช้เพลิงสวรรค์!

สกิลโจมตีเดี่ยวเพิ่มความเสียหาย 10 เท่า สกิลโจมตีกลุ่มเพิ่มระยะ 10 เท่า!

นับว่าไร้เทียมทาน!

ส่วนร่างเดิม กลับตื่นเป็นแค่จอมเวทแห่งวิญญาณที่เรียกได้แค่โครงกระดูกพังๆ พวกนั้น!

ไม่ทันที่เย่หยางจะพูดอะไร

หานอี้ชูก็เอ่ยปากขึ้นว่า "นายก็คงได้ยินมาแล้วว่าแฟนฉันมีอาชีพอะไร เดี๋ยวเข้าดันเจี้ยนไป นายก็แค่เอาพวกโครงกระดูกไปยืนบังหน้าเขาก็พอ ไม่ต้องทำอะไรอย่างอื่น"

"พอสู้บอสตัวสุดท้ายเสร็จ ก็เอาม้วนสกิลให้เขา แบบนี้เขาก็จะได้อันดับหนึ่งของดันเจี้ยน ได้โควต้าค่ายฝึกพิเศษ"

ถึงแม้เมื่อวานที่เห็นคุณสมบัติขยะๆ ของโครงกระดูกที่เย่หยางเรียกมา หานอี้ชูจะไม่อยากจับทีมกับเย่หยางเลยก็ตาม

แต่ช่วยไม่ได้

ตระกูลหานของเธอ ตอนนั้นได้รับการช่วยชีวิตจากพ่อแม่ของเย่หยาง

และ

ดันเจี้ยนมือใหม่ครั้งนี้ ถ้าสามารถสังหารบอสตัวสุดท้าย ได้รางวัลเดียวอย่าง [ม้วนสกิลอาชีพเฉพาะตัว] แล้ว ก็จะได้อันดับหนึ่งของดันเจี้ยนมือใหม่ แย่งโควต้าเข้าค่ายฝึกพิเศษมณฑลตงซานได้!

นักเรียนมณฑลตงซานทุกคนล้วนรู้...

หากสามารถเข้าค่ายฝึกพิเศษได้สำเร็จ ก็เท่ากับว่าหลังจากสอบจบในอีกหนึ่งเดือน จะสามารถแย่งโควต้าเข้าสามมหาวิทยาลัยเทพแห่งอาณาจักรมังกรอย่างนครเกียวโต จิ้งไห่ และเจียงหนานได้!

แต่คนที่จะได้ [ม้วนสกิลเฉพาะตัว] จะมีแค่คนเดียวเท่านั้น!

ดังนั้นในดันเจี้ยนมือใหม่ นักเรียนทุกคนจะต้องสู้กันจนหัวร้างข้างแตกเพื่อสิ่งนี้!

แม้แต่การจับทีม

สุดท้ายก็ต้องต่อสู้กันเองเพื่อแย่งสิทธิ์ครอบครองรางวัลจากบอส!

พอได้ฟังหานอี้ชูพูดจบ

เฉินหยางก็ยิ้มแย้มเดินมาข้างๆ เย่หยาง ตบไหล่เขา "น้องชาย ความสัมพันธ์ของนายกับอี้ชูพี่รู้หมดแล้ว วางใจเถอะ... คราวนี้ในดันเจี้ยน พี่จะพานายบิน เข้าใจไหม?"

"ไอ้โง่!"

ไม่ต้องคิด เย่หยางตบมือออกไปทันที ปัดแขนของเฉินหยางที่ยื่นมาออกไป!

"นายทำอะไร!"

หานอี้ชูจ้องเย่หยางตาขวาง "เย่หยาง นายจะไม่สุภาพกับแฟนในอนาคตของฉันแบบนี้ได้ยังไง? นายรู้ไหมว่าฉันต้องพูดขนาดไหน เขาถึงยอมพานายไปด้วย? ทำไมถึงไม่รู้จักบุญคุณ?!"

"ฮึๆ..."

เย่หยางอดหัวเราะไม่ได้

"นายหัวเราะอะไร?"

หานอี้ชูถามโดยไม่รู้ตัว

เธอรู้สึกว่าเย่หยางวันนี้ดูแปลกไป!

ปกติไม่ว่าเธอจะพูดอะไร เย่หยางก็จะเชื่อฟังทุกอย่าง

วันนี้ทำไมถึงเหมือนกับเปลี่ยนเป็นคนละคนไปเลย?

(จบบท)