บทที่ 49 เลือดวิญญาณปีศาจขั้นสี่ และตัวตนของหวานเป่าหยาง!

เฉินเฟิงถามอย่างสงสัย "หมายความว่าอย่างไร?"

หวานเป่าหยางตอบ "ข้าเป็นทายาทร้านหวานเลี่ยวโหลวในเมืองเฮยสือ ข้าสามารถเป็นตัวแทนบิดาของข้าเสนอสัญญาให้เจ้าได้"

"ข้าสามารถจัดหาเลือดวิญญาณปีศาจขั้นสี่ขึ้นไปให้เจ้าปีละหนึ่งร้อย รวมถึงยาลูกกลอนพลังเลือดขั้นสี่อีกหนึ่งร้อยเม็ด แต่เจ้าอาจต้องลงนามในสัญญาเพื่อเป็นผู้รับใช้ศักดิ์สิทธิ์ของร้านหวานเลี่ยวโหลวในเมืองเฮยสือของพวกเรา"

เฉินเฟิงได้ยินดังนั้นก็ตกใจ "เจ้าเป็นทายาทร้านหวานเลี่ยวโหลวหรือ?"

"สมแล้วที่มีช่องทางมากมายเช่นนี้!"

ก่อนหน้านี้เมื่อเขาต้องการเลือดวิญญาณปีศาจ เขาก็ได้รับมาจากหวานเป่าหยางคนนี้ ไม่คิดเลยว่าจนถึงตอนนี้ หวานเป่าหยางยังคงมีวิธีที่จะได้มาซึ่งเลือดวิญญาณปีศาจระดับสูงขึ้น

ที่แท้เป็นทายาทร้านหวานเลี่ยวโหลว น่าแปลกใจที่มีทรัพยากรมากมายเช่นนี้

หวานเป่าหยางยิ้มขมขื่น "ใช่แล้ว แต่ว่าร้านหวานเลี่ยวโหลวในเมืองเฮยสือของพวกเรามีทรัพยากรน้อยเกินไป สามารถจัดหาเลือดวิญญาณปีศาจระดับขั้นสี่ได้เท่านั้น ถ้าสูงกว่านี้ก็คงยากแล้ว"

"หากต้องการระดับที่สูงกว่า จำเป็นต้องไปที่ร้านหวานเลี่ยวโหลวระดับมณฑลเท่านั้น"

เฉินเฟิงพยักหน้า "ข้าเข้าใจแล้ว"

"ที่ศูนย์แลกเปลี่ยนทรัพยากรของโรงเรียนมีเลือดวิญญาณปีศาจประเภทนี้หรือไม่?"

หลังจากออกมาจากหอคอยเฟิงยุน ตอนนี้เขายังมีคะแนนสะสมเหลืออยู่ประมาณแปดพันคะแนน

ถ้าสามารถแลกที่ศูนย์แลกเปลี่ยนทรัพยากรของโรงเรียนได้ บางทีอาจไม่จำเป็นต้องรับการสนับสนุนจากภายนอกมากนัก

หวานเป่าหยางตอบ "มีก็มี แต่ราคาแลกเปลี่ยนเลือดวิญญาณปีศาจที่ศูนย์แลกเปลี่ยนทรัพยากรของโรงเรียนค่อนข้างสูง และไม่สามารถแลกได้ในปริมาณมาก"

"จุดประสงค์หลักคือเพื่อป้องกันไม่ให้นักเรียนฝึกวิชาปีศาจ ซึ่งอาจส่งผลต่อสติสัมปชัญญะ หรือแม้กระทั่งเข้าร่วมกับนิกายอสูร นั่นคงจบเลย"

"หากต้องการเลือดวิญญาณระดับสูง เจ้าจะต้องเข้าไปในเขาเฮยเพื่อล่า หรือไม่ก็เข้าร่วมการประมูลบางแห่ง หรือเดินทางไปยังเมืองหลวงมณฑล กลุ่มอิทธิพลใหญ่ๆ เหล่านั้นต้องเก็บสะสมเลือดวิญญาณปีศาจระดับสูงไว้แน่นอน"

เฉินเฟิงพยักหน้า "ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้"

ดวงตาของเขามีแววครุ่นคิด สำหรับคำพูดของหวานเป่าหยาง เขาพอจะเข้าใจได้

เพียงแต่ในใจรู้สึกถอนหายใจ การจะได้มาซึ่งเลือดวิญญาณปีศาจระดับสูงนั้น ไม่คิดว่าจะมีความยากลำบากเช่นนี้

เฉินเฟิงบอกกับหวานเป่าหยางว่าตนเองยังต้องพิจารณาดูก่อน

หลังจากนั้น เฉินเฟิงได้ไปที่ศูนย์แลกเปลี่ยนทรัพยากร

และแน่นอนว่าข้อมูลที่ได้รับจากศูนย์แลกเปลี่ยนทรัพยากรนั้นตรงกับที่หวานเป่าหยางบอกไว้เกือบทั้งหมด

ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะมีคะแนนสะสมแปดพัน แต่การแลกเลือดวิญญาณปีศาจขั้นสี่ เพียงขวดเดียวก็ต้องใช้คะแนนสะสมประมาณสี่ร้อย

นั่นหมายความว่า สามารถแลกเลือดวิญญาณปีศาจระดับสูงได้มากที่สุดยี่สิบขวด

เฉินเฟิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วจึงตัดสินใจแลกเลือดวิญญาณปีศาจด้วยคะแนนสะสมหกพัน ได้เลือดวิญญาณปีศาจขั้นสี่มาทั้งหมดสิบหกขวด

เขาตั้งใจจะดูก่อนว่าเลือดวิญญาณปีศาจเหล่านี้จะสามารถผลักดันระดับการฝึกฝนของเขาไปถึงระดับใด

หลังจากนั้น เฉินเฟิงก็เลือกที่จะปิดประตูฝึกวิชา

เขาแขวนป้าย "กำลังปิดประตูฝึกวิชา" ไว้หน้าที่พักของตน

การกระทำนี้ของเขาทำให้กลุ่มอิทธิพลต่างๆ ที่ต้องการเชิญชวนเขาให้เข้าร่วมตกอยู่ในความเงียบ

ในนั้นมีบางคนถึงกับส่ายหัวพูดว่า "เฉินเฟิงคนนี้ทำตัวยโสจริงๆ ข้าตรวจสอบข้อมูลของเขาแล้ว เขาก็แค่มาจากหมู่บ้านชนบทธรรมดา ไม่มีทรัพยากรสนับสนุนเพียงพอ จะก้าวหน้าต่อไปได้อย่างไร"

"ใช่ นั่นคือสิ่งที่ข้าคิดเหมือนกัน นี่เพียงแค่อันดับหนึ่งของบัญชีเฟิงยุนเล็กเท่านั้น พูดได้ว่าเฉินเฟิงมีพรสวรรค์ไม่เลว นับว่าเป็นอัจฉริยะน้อย แต่เมื่อเทียบกับบัญชีเฟิงยุนใหญ่ และบัญชีฟ้า ดิน มนุษย์ แล้ว ก็ไม่มีอะไรให้เปรียบเทียบกันเลย"

"ข้าก็คิดเช่นกัน เฉินเฟิงคนนี้ยโสเช่นนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะได้รับทรัพยากรเพียงพอ เกรงว่าอีกไม่นาน เขาก็จะถูกทิ้งห่างจากผู้อื่นในบัญชีเฟิงยุนเล็ก และถูกดึงลงมาโดยตรง ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติ"

……

กลุ่มอิทธิพลต่างๆ ในเมืองเฮยสือ เช่น ตระกูลเล็กๆ อย่างตระกูลจ้าง ตระกูลหวัง ตระกูลหลี่ ตระกูลหลิว เป็นต้น

พวกเขาเร่งรีบที่จะลงทุนให้กับเฉินเฟิง หวังว่าก่อนที่เฉินเฟิงจะเติบโตขึ้น พวกเขาจะสามารถเกาะขาใหญ่ได้

สำหรับกลุ่มอิทธิพลในเมืองเฮยสือเหล่านี้ แม้ว่าในอนาคตเฉินเฟิงจะหยุดอยู่เพียงแค่ระดับการฝึกฝนขั้นสี่

นั่นก็ยังเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า

ตอนนี้ เฉินเฟิงเลือกที่จะปิดประตูฝึกวิชาโดยตรง

พวกเขาจึงรู้สึกขมขื่นบ้าง

แน่นอนว่าพวกเขากล้าที่จะวิพากษ์วิจารณ์ในที่ลับเท่านั้น ไม่กล้าพูดในที่เปิดเผย

ราวกับว่าพวกเขากลัวว่าเฉินเฟิงคนนี้จะลุกขึ้นมามีอำนาจ

ในห้องทำงานของอาจารย์ที่สถาบัน เฉียนหูได้รับข่าวว่าเฉินเฟิงปิดประตูฝึกวิชาและไม่ยอมรับการลงทุนจากใครก็ตาม เขาก็โล่งใจและนั่งลง

จากนั้น ในดวงตาของเขามีแววครุ่นคิด "ไม่สามารถปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปได้"

"อันดับหนึ่งในบัญชีเฟิงยุนเล็ก แม้จะได้รับรางวัลคะแนนสะสมและการสนับสนุนจากสถาบัน แต่ดูจากสิ่งที่เฉินเฟิงแลกมา ล้วนเป็นเลือดวิญญาณปีศาจทั้งสิ้น ประกอบกับวิชาคัมภีร์มังกรเลือดที่เขาฝึกฝน"

"ดูเหมือนว่าจะต้องคุยกับท่านครูใหญ่สักหน่อยแล้ว"

หลังจากตัดสินใจในใจแล้ว

เฉียนหูก็มุ่งหน้าไปยังสำนักงานของครูใหญ่ทันที

……

อีกด้านหนึ่ง ภายในร้านหวานเลี่ยวโหลวในเมืองเฮยสือ

หวานเป่าหยางกำลังสนทนากับชายวัยกลางคนที่สวมชุดสีทอง

หวานเป่าหยางดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง "บิดา ข้าได้รวบรวมข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับเฉินเฟิงผู้นั้น ต้นกำเนิดของเขาไม่นับว่าดี เขาขาดแคลนทรัพยากรอย่างแท้จริง มาตรฐานการลงทุนที่ข้าให้ถือว่าสูงที่สุดแล้ว แต่เฉินเฟิงกลับไม่ตอบรับทันที แต่เลือกที่จะแลกเปลี่ยนทรัพยากร แล้วปิดประตูฝึกวิชาต่อ"

"ท่านว่าเฉินเฟิงคิดอย่างไรหรือ?"

ข้างกายเขา หวานเฟยอี้ ผู้ดูแลร้านหวานเลี่ยวโหลวในเมืองเฮยสือ เป็นคนหัวการค้า ในฐานะผู้ดูแลสาขาร้านหวานเลี่ยวโหลวในเมืองเฮยสือ เขาย่อมมีความสามารถในการอ่านคนและสถานการณ์ ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มพึงพอใจเสมอ

ฟังคำพูดของหวานเป่าหยาง ดวงตาของหวานเฟยอี้เต็มไปด้วยความครุ่นคิด เขายิ้มพูดว่า "อาจเป็นเพราะเขาต้องการมากกว่านี้ก็ได้!"

"แต่ในเมืองเฮยสือทั้งเมือง หากต้องการลงทุน ใครเล่าจะเทียบร้านหวานเลี่ยวโหลวของพวกเราได้?"

"ฮ่าๆ ร้านหวานเลี่ยวโหลวของพวกเราไม่ได้ชอบที่คนอื่นต้องการมาก แต่กลับกลัวว่าอัจฉริยะเหล่านี้จะต้องการน้อยเกินไป"

"ลองดูว่าในช่วงสองสามวันนี้ เจ้าจะหาเวลาคุยกับเฉินเฟิง อันดับหนึ่งในบัญชีเฟิงยุนเล็กคนนี้ได้หรือไม่ หากมีเวลา ข้าจะจัดโต๊ะหนึ่ง ข้าจะพูดคุยกับเขาตัวต่อตัว ดูว่าเขาคิดอย่างไรกันแน่ ตราบใดที่มีพรสวรรค์จริง แม้จะให้มากกว่านี้ก็ไม่เป็นไร"

"และเนื่องจากพวกเจ้าสองคนมีความผูกพันกันอยู่แล้ว ก็รักษาความสัมพันธ์นี้ไว้เถิด"

หวานเป่าหยางได้ยินดังนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพนับถือ "ได้ครับ ข้าจะลองติดต่อเขาโดยเร็วที่สุด"

……

สำหรับการที่ตนเองออกมาจากหอคอยเฟิงยุนเล็กแล้วแลกเปลี่ยนทรัพยากรและเลือกที่จะปิดประตูฝึกวิชา

เฉินเฟิงมีความคิดของตัวเองในใจ แต่ไม่ทราบว่าการกระทำนี้จะก่อให้เกิดความคิดหลากหลายในหมู่กลุ่มอิทธิพลต่างๆ ในเมืองเฮยสือ

ตอนนี้ เขาเลือกที่จะปิดประตูฝึกวิชาในเรือนของตนเอง

แม้ว่าจะอยู่ในสถาบันเฮยสือ ซึ่งมีอาคมป้องกันอย่างง่าย อีกทั้งยังมีท่านครูใหญ่ระดับขั้นสิบคอยดูแล ก็ไม่มีใครกล้าก่อเรื่องในสถาบัน

หลินเซว่มองดูเลือดวิญญาณปีศาจที่เฉินเฟิงนำกลับมา ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล "เฉินเฟิง เลือดวิญญาณปีศาจเหล่านี้จะไม่มีผลกระทบใดๆ ใช่หรือไม่?"

เฉินเฟิงยิ้ม "ไม่มีแน่นอน"

"ภรรยา เจ้าเพียงแค่เตรียมอาหารไว้ก็พอ"

"ข้าอยากรู้ว่าครั้งนี้จะสามารถยกระดับการฝึกฝนของข้าไปถึงระดับใด"

หลินเซว่พยักหน้าอย่างหนักแน่น "อืม ข้าจะทำตามที่เจ้าบอกทุกอย่าง"

นางรู้ว่าความเป็นอยู่ในทุกวันนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมาจากความพยายามในการฝึกฝนของเฉินเฟิง

เพียงแต่เมื่อเห็นเฉินเฟิงปิดประตูห้อง

ในดวงตาของหลินเซว่ก็มีแววเศร้าสร้อย

ภายในห้อง

เฉินเฟิงนำเลือดวิญญาณปีศาจขั้นสี่ทั้งสิบหกขวดออกมา

ดวงตาของเขามีประกายสีเลือดวูบหนึ่ง เขาพูดเบาๆ "มาเถิด!"

จากนั้น เขาก็ริดเลือดวิญญาณปีศาจจากขวดหนึ่งเข้าปากและดื่มลงไป

(จบบท)