บทที่ 24 ใบรับรองจากผู้ส่งสารปราบปีศาจ, เสียงร้องของฟีนิกซ์!

แววตาของเฉินเฟิงเป็นประกายวูบหนึ่ง เขาพยักหน้าพลางกล่าวว่า "ข้าเข้าใจแล้ว"

จากนั้นหวานเป่าหยางก็พาพวกเขาเดินชมรอบๆ ลานฝึกซ้อม แล้วเตรียมพาพวกเขาออกไป

เฉินเฟิงยิ้มถามว่า "พี่หวาน ไม่ทราบว่าตอนนี้ยังมีคนเข้าสถาบันได้อีกหรือไม่?"

หวานเป่าหยางส่ายหน้าตอบ "แทบจะไม่มีแล้ว การรับสมัครฤดูใบไม้ร่วงจบไปแล้ว ถ้าเป็นการรับสมัครจากภายนอก จะมีข้อกำหนดที่สูงมาก เว้นแต่จะมีช่องทางพิเศษบางอย่าง อาจจะมีนักเรียนเข้ามาได้"

"ไม่เช่นนั้นแล้วก็ไม่ใช่เรื่องง่าย ดูอายุของเจ้าก็ใกล้เคียงกับพวกเรา เจ้าสามารถเข้าร่วมการสอบฤดูใบไม้ร่วงปีหน้าได้ ขอเพียงได้ระดับขั้น ลองดูก็อาจจะมีโอกาส" หวานเป่าหยางกล่าวด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า

สำหรับนักรบจากภายนอกเช่นนี้ แม้ในสถาบันจะมีนักรบบางคนที่ดูแคลน

แต่ก็มีนักเรียนเช่นเขาที่เต็มใจทำธุรกิจกับนักรบจากภายนอก

ตราบใดที่นักเรียนเหล่านี้สนใจสถาบัน นั่นก็หมายความว่ามีธุรกิจให้ทำมากขึ้น และเขาก็จะได้รับผลประโยชน์มากขึ้นด้วย

เฉินเฟิงฟังคำพูดของหวานเป่าหยาง แล้วก็ไม่ได้คิดมากอีก เขากล่าวตรงๆ ว่า "พี่หวาน ข้ามีใบรับรองจากผู้ส่งสารปราบปีศาจ ไม่ทราบว่าจะสามารถเข้าสถาบันได้หรือไม่?"

เขากล่าวอย่างสงบ

ที่ไม่ได้หาคนโดยตรง ก็เพราะกังวลว่าจะมีความยุ่งยากอะไร

แต่ตอนนี้ได้เข้ามาในสถาบันแล้ว

ในช่วงที่เพิ่งพาเดินเที่ยวชมนั้น เขาก็สังเกตสภาพแวดล้อมและประเภทของนักเรียนในสถาบันมาตลอด

ปัจจุบันเพียงแค่มองออกไป ก็สามารถเห็นนักเรียนบางคนได้

แม้กระทั่งชายวัยกลางคนบางคนที่มีบุคลิกไม่ธรรมดา

น่าจะเป็นอาจารย์ในสถาบัน

เขาก็ไม่กังวลว่า หากเอาใบรับรองออกมาตอนนี้ จะมีอันตรายจากการถูกแย่งชิงหรืออะไรทำนองนั้น

หวานเป่าหยางที่เดิมใบหน้ายังสงบ ยิ้มพลางกล่าวว่า "การเข้าสถาบันตอนนี้อาจจะ..."

แต่ในวินาถัดมาเขาก็รู้ตัว มองไปที่เฉินเฟิงด้วยความตกใจ "เจ้าพูดว่าอะไรนะ? ใบรับรอง? ใบรับรองจากผู้ส่งสารปราบปีศาจ?"

เขาตกใจจริงๆ!

จากนั้นก็รีบมองไปที่เฉินเฟิง สังเกตสภาพของเฉินเฟิง

ใบรับรองจากผู้ส่งสารปราบปีศาจ!

นี่หมายถึงอะไร เขารู้ดี

เฉินเฟิงพยักหน้า "ใช่แล้ว"

จากนั้นเขาก็หยิบใบรับรองที่หญิงสาวชุดแดงมอบให้เขาออกมา

วางไว้บนฝ่ามือ

ใบหน้าของหวานเป่าหยางที่เดิมยิ้มแย้ม บัดนี้เต็มไปด้วยความสงบ เมื่อเห็นใบรับรองนี้ เขายังยื่นมือออกไปอยากจะดูใกล้ๆ

แต่เฉินเฟิงเพียงพลิกมือ ก็เก็บมันกลับเข้าไป

สีหน้าของหวานเป่าหยางซับซ้อน เขากล่าวว่า "เป็นของจริง"

"ข้าจะพาเจ้าไปหาอาจารย์ที่ฝ่ายรับสมัคร"

"มีใบรับรองจากผู้ส่งสารปราบปีศาจ เจ้าย่อมสามารถเข้าฝึกฝนในสถาบันระดับกลางได้"

จากนั้น เขาก็พาเฉินเฟิงทั้งสองคนมุ่งหน้าไปยังฝ่ายรับสมัคร

ระยะทางไม่ถึงห้าร้อยเมตร

เมื่อมาถึงด้านนอกของฝ่ายรับสมัคร พวกเขาเผชิญหน้ากับชายร่างกำยำสวมชุดสีดำ ผิวคล้ำ เมื่อเห็นหวานเป่าหยางพาเฉินเฟิงทั้งสองมา ชายร่างกำยำในชุดสีดำนี้มีสีหน้าโกรธเคือง เขาตะโกนด้วยความโกรธ "หวานเป่าหยาง เจ้ากำลังทำอะไร? คนนอกโรงเรียน เจ้ายังกล้าพาเข้ามาในเขตหลักของโรงเรียนด้วย?"

"ไม่อยากอยู่ในโรงเรียนแล้วหรือ?"

บนใบหน้าของชายผู้นี้มีความเย็นชา

หวานเป่าหยางเพียงมองเขาแวบหนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะเยาะ "หลี่จิ้น เจ้าตั้งใจจะขัดขวางข้าหรือ?"

ตอนนี้เขากลับไม่รีบร้อนแล้ว

บนใบหน้ายังมีรอยเยาะหยันเล็กน้อย

มาตลอด ในโรงเรียน หลี่จิ้นคนนี้กับเขามีความขัดแย้งกันบ้าง

ตอนนี้ยังกล้ามาทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้า

หลี่จิ้นมองไปทางเฉินเฟิงแวบหนึ่ง แล้วหัวเราะเยาะ "ถ้าใช่แล้วจะทำไม?"

"ไอ้ขาโค่งจากข้างนอก กล้าดีพาเข้ามาถึงฝ่ายรับสมัครซึ่งเป็นเขตหลักของโรงเรียน"

"ข้าว่าเจ้าลืมระเบียบการลงโทษของโรงเรียนไปแล้วจริงๆ"

เฉินเฟิงยืนดูทั้งสองคนด่ากันอยู่ข้างๆ

ในใจมีความเข้าใจ

ดูเหมือนว่าในสถาบันการฝึกรบเช่นนี้ ก็มีการแข่งขันกันหลากหลายรูปแบบ!

หวานเป่าหยางหัวเราะเยาะทีหนึ่ง แล้วพาเฉินเฟิงเข้าไปในฝ่ายรับสมัครโดยตรง

หลี่จิ้นที่อยู่ข้างหลัง ในชั่วขณะนี้สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย กล่าวอย่างเย็นชา "เดนตาย กล้าดีไม่แยแสข้าเลย"

"หวานเป่าหยาง ข้าจะต้องบอกอาจารย์ถึงการกระทำของเจ้า"

นักรบจากสถาบันหลายคนที่ติดตามหลี่จิ้นมา ก็มีคนหัวเราะเยาะด้วย "ใช่แล้ว หวานเป่าหยางบ้าไปจริงๆ พาคนนอกสถาบันเข้ามาตลอดก็แล้วไป"

"ตอนนี้ยังกล้าพามาถึงฝ่ายรับสมัคร เขาคิดว่าอาศัยชื่อเสียงเล็กน้อยของตัวเอง จะทำให้สถาบันรับสมัครสมุนของเขาเป็นข้อยกเว้นหรือ?"

มีคนเยาะเย้ยอีก "พี่ชาย พวกเราไปดูกัน"

"ขอเพียงยืนยันว่าหวานเป่าหยางละเมิดระเบียบวินัยของโรงเรียนจริง การปรับปรุงบัญชีเฟิงยุนครั้งต่อไป เขาอาจจะถูกผลักออกจากบัญชี!"

"ใช่แล้ว"

"ไปดูการแสดง"

มีเสียงหัวเราะเยาะหลากหลาย

พวกเขามองไปที่หวานเป่าหยางและเฉินเฟิงทั้งสอง โดยเฉพาะมองเครื่องแต่งกายของเฉินเฟิงและหลินเซว่

ในดวงตาเต็มไปด้วยแววเยาะเย้ย

สีหน้าของเฉินเฟิงเย็นชา เขาจดจำใบหน้าของหลี่จิ้นและคนกลุ่มนี้ไว้ในใจ

ในฝ่ายรับสมัคร นอกจากช่วงฤดูรับสมัครที่จะยุ่งขึ้นบ้าง

ปกติแล้ว มีเพียงอาจารย์ไม่กี่คนที่จัดการงานเอกสารเท่านั้น

เมื่อหวานเป่าหยางมาถึงที่นี่ เขารีบวิ่งไปยังที่แห่งหนึ่งโดยตรง ยิ้มพลางกล่าวว่า "อาจารย์เฉียนหู ข้าพานักเรียนใหม่มา ท่านช่วยดูว่าเป็นของจริงหรือไม่?"

หวานเป่าหยางกล่าว

หลังโต๊ะนั้น เป็นชายวัยกลางคนสวมเสื้อสีเทา ผมบางเล็กน้อย ทรงผมแบบเกาะกลางทะเล ขณะนี้กำลังอ่านหนังสืออยู่

เมื่อได้ยินคำพูดของหวานเป่าหยาง เฉียนหูเงยหน้าขึ้น แล้วแค่นเสียงเย็นชา "หวานเป่าหยาง ที่นี่ไม่ใช่ลานกว้าง เจ้ากล้าพาคนมาที่นี่? ข้าว่าเจ้าอยากถูกลงโทษแล้วสินะ?"

ในคำพูดของเฉียนหูมีความไม่พอใจอยู่บ้าง

หลี่จิ้นและคนอื่นๆ ยืนรออยู่ข้างหลังเพื่อดูการแสดงตลก

บนใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าที่รอดูการแสดง

แต่ในเวลานี้ หวานเป่าหยางรีบกล่าวต่อ "ไม่ใช่อย่างนั้น อาจารย์เฉียน คนผู้นี้มีใบรับรองจากผู้ส่งสารปราบปีศาจ"

"เร็วเข้า รีบเอาออกมา"

พูดพลาง หวานเป่าหยางรีบเร่งเฉินเฟิงที่อยู่ข้างๆ

เฉินเฟิงก็ไม่รีรอ หยิบใบรับรองออกมาโดยตรง

เฉียนหูที่เดิมยังมีสีหน้าไม่พอใจ ในขณะที่แผ่นป้ายนี้ปรากฏขึ้น สีหน้าเขาตื่นตะลึง ร่างกายวูบหนึ่ง ก็มาอยู่ตรงหน้าเฉินเฟิงแล้ว

จากนั้นก็คว้าแผ่นป้ายในมือของเฉินเฟิงไป

ต่อมา เฉียนหูปล่อยพลังแท้สายหนึ่งเข้าไปในแผ่นป้าย

อึ้ม!

ทันใดนั้น บนแผ่นป้ายสีแดงนี้ มีคลื่นพลังระลอกหนึ่งปะทุออกมา

พร้อมกับเสียงร้องของนก "อี้"

จากบนแผ่นป้าย มีเงาของฟีนิกซ์สีแดงทั้งตัวทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

เมื่อเห็นภาพนี้ ใบหน้าของเฉียนหูเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เขาอุทานด้วยความประหลาดใจ "เป็นใบรับรองของผู้ส่งสารปราบปีศาจจริงๆ เป็นของจริง"

"ผู้ที่ถือใบรับรองจากผู้ส่งสารปราบปีศาจและเข้าร่วมสถาบันเฮยสือของเรา ปัจจุบันไม่เกินสิบคน"

"ต้องเป็นอัจฉริยะแน่นอน!"

เฉียนหูกล่าว จากนั้นก็มองไปที่เฉินเฟิงโดยตรง ในดวงตาเต็มไปด้วยความยินดีและความคาดหวัง "เจ้าตื่นพรสวรรค์อะไรในวิถียุทธ์?"

ส่วนหวานเป่าหยางที่อยู่ข้างๆ เมื่อเห็นเงาฟีนิกซ์ที่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ดวงตาเขาก็มีความตื่นตะลึง อุทานด้วยความประหลาดใจ "นักดาบเทพฟีนิกซ์ ยุนซี!"

"นี่คือใบรับรองของยุนซี ผู้ส่งสารปราบปีศาจ!"

(จบบท)