เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 56 ผนังแตกออก!

ตอนที่ 56 ผนังแตกออก!

ตอนที่ 56 ผนังแตกออก!


ตอนที่ 56 ผนังแตกออก!

“ผมแนะนำว่าท่านอย่าทำแบบนั้นจะดีกว่านะ!” เอริคกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาเมื่อสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวของทีชาก้า ความเย็นยะเยือกในน้ำเสียงของเขาแสดงออกอย่างชัดเจนว่าทีชาก้ากำลังตบหน้าของเขาอยู่!

ทีชาก้าชะงักไปชั่วขณะ เขาดูเหมือนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ ลดปืนเลเซอร์ลงอย่างช้า ๆ

เอริคมองทีชาก้าด้วยความผิดหวัง จากนั้นก็หันกลับไปตรวจสอบสภาพของนามอร์ต่อ แต่ในจังหวะที่เขาหันหลัง ทีชาก้ากลับยกแขนขึ้นอย่างรวดเร็วเล็งไปที่ศีรษะของนามอร์และลั่นไกอย่างกะทันหัน

“ทีชาก้า! ท่านคิดจะทำอะไร!” เอริคควบคุมชุดไวเบรเนียมของทีชาก้าทันเวลา ทำให้กระสุนนั้นไม่โดนหัวของนามอร์ แต่ไปสร้างรอยบุ๋มลึกบนกล่องโลหะที่กักขังนามอร์แทน

“เอริค ข้าขอโทษ แต่ . . . นามอร์ต้องตาย!” ทีชาก้าพยายามขยับตัว แต่เขาก็พบว่าชุดแบล็คแพนเธอร์ของเขาถูกล็อกจนไม่สามารถขยับได้ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังคงยืนกรานในความตั้งใจเดิมของตัวเองอย่างแน่วแน่

เอริคขมวดคิ้วด้วยความโกรธ “ทีชาก้า ตั้งสติได้แล้ว ถ้านามอร์ยังมีชีวิตอยู่จะดีที่สุดสำหรับวาคานด้า!”

“ไม่! ตราบใดที่เขายังมีชีวิต เขาคือภัยคุกคาม!” ทีชาก้ายืนยันเสียงแข็ง

“ถ้าหากท่านฆ่าเขา แอตแลนติสจะเปิดศึกกับวาคานด้า!”

“หากไม่มีใครรู้ ก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น!” ทีชาก้าตะโกนขึ้นมาเสียงดัง

“ไม่มีอะไรเกิดขึ้น? ท่านก็เคยคิดแบบนี้ตอนที่ฆ่าเอ็นโจบู แต่ตอนนี้ล่ะ? เกือบทั้งวาคานด้ารู้เรื่องนี้กันหมดแล้ว!” เอริคเอ่ยด้วยความปวดหัวกับตรรกะของทีชาก้า ทำไมบางคนถึงคิดว่าการทำสิ่งเลวร้ายจะไม่มีใครจับได้?

“ครั้งนี้มันต่างกัน! เอริค ที่นี่มีแค่เราสองคน ตราบใดที่ . . .”

“ตราบใดที่อะไร? ตราบใดที่ฆ่าผมด้วยเพื่อให้ไม่มีใครรู้เรื่องใช่ไหม?” เอริคพูดขัดขึ้น พร้อมกับใบหน้าของเขาที่เริ่มเย็นชาลงเรื่อย ๆ ก่อนที่เอริคจะยกมือขึ้น ทำให้ร่างของทีชาก้าที่อยู่ในชุดแบล็คแพนเธอร์ลอยขึ้นกลางอากาศ แขนขาแผ่กว้าง พร้อมกับเสียงกระดูกที่ดังกรอบแกรบ

“ไม่ ไม่ เอริค เราเป็นเพื่อนกัน!” ทีชาก้าพยายามพูดขณะที่อดทนต่อความเจ็บปวด

“เพื่อน? ถ้าหากท่านเห็นผมเป็นเพื่อนจริง จงฟังคำแนะนำของผม และอย่าแตะต้องนามอร์อีก!”

คำพูดของเอริคทำให้ทีชาก้าเงียบไปชั่วครู่ ก่อนเขาจะกล่าวเบา ๆ “ข้าขอโทษ เอริค แต่ข้าคือราชาแห่งวาคานด้า และข้าต้องรับผิดชอบต่อประชาชนของข้า!”

ทันใดนั้นร่างของทีชาก้าก็ปล่อยคลื่นพลังบางอย่างออกมา ทำให้เอริคสูญเสียการควบคุมชุดแบล็คแพนเธอร์ไปชั่วคราว ส่งผลให้ทีชาก้าล้มลงกับพื้น และคุกเข่าข้างหนึ่งจ้องหน้าเอริค ก่อนที่ทันใดนั้นเขาจะยืดกรงเล็บไวเบรเนียมออกมา “นามอร์ ข้าจะฆ่าเขา!”

เอริคไม่เสียเวลาพูดกับทีชาก้าอีกต่อไป และพยายามควบคุมเขาอีกครั้ง แต่เขาก็พบว่าพลังของเขาไม่สามารถควบคุมชุดไวเบรเนียมได้อีกต่อไป . . .

เทคโนโลยีดำของวาคานด้า!

เมื่อทีชาก้าเห็นการเคลื่อนไหวของเอริค เขากระโดดขึ้นกลางอากาศ เปลี่ยนมือขวาเป็นกำปั้น ก่อนจะต่อยลงที่ไหล่ของเอริคอย่างรุนแรง

กษัตริย์ของวาคานด้าทุกคนล้วนผ่านการใช้สมุนไพรทรงพลังเพื่อเพิ่มพูนพละกำลัง ความเร็ว ความทนทาน และอื่น ๆ ทำให้พวกเขาเหนือกว่ามนุษย์ธรรมดา และเมื่อรวมกับชุดไวเบรเนียมที่แข็งแกร่งมันก็ทำให้พวกเขาแทบไม่มีใครต้านทานได้

อย่างไรก็ตามถึงแม้เอริคจะไร้พลังพิเศษ แต่ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งกว่ากัปตันอเมริกาหลายเท่า ดังนั้นเมื่อเห็นหมัดที่ใกล้เข้ามา เขาก็ยื่นมือออกไปรับเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย!

ปัง!!

เสียงทุ้มดังขึ้น หมัดของทีชาก้าถูกเอริคจับไว้แน่น โดยที่ร่างของเขาไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย!

“เจ้า!” ทีชาก้าตกใจอย่างมาก และพยายามจะดึงมือออก แต่เขาก็พบว่ามือของเอริคนั้นแข็งราวกับก้อนหินที่ไม่สามารถดึงออกมาได้เลย

“ทีชาก้า ยอมแพ้เถอะ ต่อให้ผมไม่มีพลัง ท่านก็ไม่อาจสู้ผมได้” เอริคยืนอยู่ด้วยท่าทีสงบนิ่ง

“แบล็คแพนเธอร์ไม่เคยพูดคำว่ายอมแพ้!” ทีชาก้ากระโดดหมุนตัวกลางอากาศ บิดแขนจนเอริคต้องปล่อย

“ท่านไม่กลัวว่าจะปวดหลังในวัยนี้บ้างเหรอ?” เอริคกล่าวอย่างเหน็บแนม ขณะมือของเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วฟาดเข้าที่เอวของทีชาก้า

ปัง!!

เสียงทุ้มดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับแสงสีฟ้าที่ปรากฏบนชุดแบล็คแพนเธอร์ นี่คือพลังงานจลน์ที่ถูกเก็บสะสมไว้ในพันธะเคมีของไวเบรเนียม . . .

ทีชาก้ารับหมัดหนักจากเอริคโดยไม่ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน ก่อนที่เขาจะกระโดดสูงข้ามศีรษะของเอริคไป พร้อมกับใช้กรงเล็บแบล็คแพนเธอร์ไวเบรเนียมแหลมคมพุ่งเฉียดด้านหลังเอริค บังคับให้เอริคต้องถอยออกไป จากนั้นทีชาก้าก็หันไปโจมตีหัวของนามอร์ทันที

“กลับมาเดี๋ยวนี้!” เอริคตะโกนพลางก้าวไปข้างหน้ายื่นมือจับขาของทีชาก้าเอาไว้และดึงร่างของทีชาก้ากลับมา

แต่ทีชาก้าบิดเอวในอากาศ พลิกตัวกลับมาใช้กรงเล็บแบล็คแพนเธอร์ฟาดแขนของเอริคเพื่อบังคับให้เขาปล่อยมือ

ถึงแม้การโจมตีจะไม่สำเร็จ แต่ทีชาก้าก็ไม่ยอมแพ้ เขาพุ่งเข้าใส่นามอร์อีกครั้ง ด้วยท่าทางของเขาที่บ่งบอกอย่างชัดว่าเขาตั้งใจจะสังหารนามอร์ให้ได้!

แน่นอนว่าเอริคไม่สามารถปล่อยให้ทีชาก้าทำสำเร็จได้ เขายกมือขึ้นเล็กน้อยควบคุมกล่องโลหะที่ขังนามอร์ให้ลอยขึ้นอย่างรวดเร็วหลบเลี่ยงการโจมตีของทีชาก้าไปได้หวุดหวิด

“ทีชาก้า หยุดเถอะ มันไม่มีประโยชน์!” เอริคเลื่อนกล่องที่ใส่นามอร์ไปอยู่ด้านหลังของเขา ขณะที่พยายามเกลี้ยกล่อมอีกครั้ง

ทีชาก้าไม่ตอบกลับ แต่พุ่งเข้ามาโจมตีอีกครั้ง โดยคราวนี้เขาเก็บกรงเล็บแบล็คแพนเธอร์ไว้ ใช้เพียงหมัดล้วน ๆ ซึ่งทุกหมัดล้วนหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ และเร็วขึ้นเรื่อย ๆ พุ่งเป้าไปที่หน้าอกของเอริค

เอริคปัดป้องทุกการโจมตี หลบหลีกและโต้กลับทุกครั้ง เขารู้ดีว่าชุดไวเบรเนียมจะป้องกันทีชาก้าไม่ให้บาดเจ็บ ดังนั้นเขาจึงไม่ยั้งกำลังเอาไว้ ทำให้ทุกหมัดของเขาในตอนนี้หนักเหมือนภูเขาที่กำลังถล่มลงมา!

หลังจากรับหมัดหนักต่อเนื่องหลายครั้ง ทีชาก้าก็พุ่งเข้ามาโอบรัดตัวเอริค และไขว้แขนไว้ที่หน้าอก

เมื่อเอริคเห็นเช่นนั้นเขาก็รู้ทันทีว่าทีชาก้าจะทำอะไร จึงรีบเปิดใช้งานเกราะสนามแม่เหล็กทันที และผลักทีชาก้ากระเด็นไปด้านข้าง

แต่ในจังหวะนั้นเอง ทีชาก้าก็สะบัดแขนลง ส่งคลื่นกระแทกสีน้ำเงินระเบิดออกมาจากตัวเขา

เอริคที่อยู่ในเกราะสนามแม่เหล็กไม่ได้รับผลกระทบเลย แต่ดูเหมือนว่านามอร์จะไม่ได้โชคดีเหมือนเอริค ดังนั้นเขาจึงถูกคลื่นกระแทกพัดจนปลิวไปกระแทกกับผนังอย่างแรง ทำให้นามอร์คำรามด้วยความโกรธ

“ทีชาก้า!” คราวนี้เอริคโกรธจริง ๆ แล้ว ก่อนที่เขาจะเหวี่ยงมืออย่างแรง ส่งเหล็กเส้นจำนวนมากพุ่งออกมาจากผนังและพื้นรอบ ๆ พุ่งตรงไปที่ทีชาก้าโดยหวังจะพันธนาการทีชาก้าเอาไว้

ทีชาก้ากระโดดหลบอย่างว่องไว พร้อมกับแกว่งกรงเล็บแบล็คแพนเธอร์อย่างต่อเนื่อง ตัดเหล็กเส้นที่พุ่งเข้ามาหาเขาจนหมด

ในขณะเดียวกันการกระทำของเอริคทำให้ผนังและพื้นของฐานซึ่งเคยแข็งแกร่งเริ่มแตกร้าว ความกดดันมหาศาลจากใต้ทะเลลึกทำให้จุดอ่อนเหล่านี้เปลี่ยนรูปร่าง และไม่นานน้ำทะเลก็เริ่มไหลซึมเข้ามา

น้ำทะเลในฐานเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนถึงระดับหัวเข่าในเวลาไม่นาน

ซึ่งเอริคและทีชาก้าที่ยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือดไม่ได้ทันสังเกตเลยว่าตอนนี้ นามอร์ ที่นอนพิงผนังอยู่เริ่มเผยรอยยิ้มด้วยความสุขเมื่อสัมผัสกับน้ำทะเล สักพักแววตาของเขาเปลี่ยนเป็นดุดัน พร้อมคำรามลั่น ก่อนที่เขาจะใช้กำลังทำลายกล่องโลหะทั้งหมดที่กักขังเขาไว้!

โปรดติดตามตอนต่อไป …

จบบทที่ ตอนที่ 56 ผนังแตกออก!

คัดลอกลิงก์แล้ว