ตอนที่ 53 นามอร์ถูกจับ!

ตอนที่ 53 นามอร์ถูกจับ!

ถ้าคุณอยู่ในสหรัฐฯ แล้วพบว่าเพื่อนหรือเพื่อนบ้านของคุณที่ยังปกติดีในวันหนึ่ง จู่ ๆ ก็หายตัวไปในวันรุ่งขึ้นโดยไม่มีร่องรอยใด ๆ ไม่ต้องตื่นตระหนกไป เพราะพวกเขาอาจได้ยินหรือเห็นบางสิ่งที่ไม่ควรได้เห็น ดังนั้นพวกเขาจึงยังปลอดภัยดี แค่ถูกจับไป 'ยิงทิ้ง' ประมาณห้านาทีเท่านั้น และเขาก็จะได้ไปพบกับพระเจ้า . . .

ซึ่งนี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับบาร์ตัน แต่เขามีความสามารถพอที่จะหนีรอดออกมาได้ระหว่างทาง

โดยเรื่องราวนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อหนึ่งปีก่อน ตอนนั้นบาร์ตันยังใช้ชีวิตแบบเก็บตัวอยู่ในคณะละครสัตว์ หาเงินเก็บไว้สร้างอนาคตกับภรรยา

แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อคณะละครสัตว์เดินทางมาแสดงในเมืองแถบชายฝั่ง บาร์ตันมักจะไปฝึกยิงธนูที่ชายหาดในยามค่ำคืนเสมอ เพราะเขาบอกว่านี่คือวิธีฝึกพิเศษที่เขาได้เรียนรู้มาจาก ‘ทริกช็อต’ นั่นก็คือฝึกในที่มืดจะช่วยพัฒนาการมองเห็นได้

แต่ในคืนนั้นเอง เขากลับเห็นบางสิ่งที่ไม่ควรเห็น . . .

บาร์ตันบังเอิญเห็นกลุ่มคนจำนวนมากกำลังล่ามนุษย์คนหนึ่งอยู่!

ซึ่งจากความเข้าใจของเขามนุษย์คนนั้นน่าจะเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ เนื่องจากเขาเคยคลุกคลีกับผู้คนหลากหลายในคณะละครสัตว์ และเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับมนุษย์กลายพันธุ์มาก่อน ดังนั้นเขาจึงไม่ได้แปลกใจอะไรมากนัก

มนุษย์กลายพันธุ์คนนี้ทรงพลังมาก เขาสามารถหักต้นไม้ใหญ่ที่หนาขนาดเท่าขาของคนได้ด้วยการสะบัดมือเดียว ควบคุมน้ำได้ และเพียงแค่ตะโกนก็ทำให้เกิดคลื่นยักษ์ซัดใส่ศัตรูได้ อีกทั้งเขายังบินได้อีกด้วย! ซึ่งบาร์ตันบังเอิญไปเห็นตอนที่เขาบินขึ้นไปในอากาศ และใช้หอกในมือทำลายเฮลิคอปเตอร์ไปหลายลำเข้าพอดิบพอดี!

กองกำลังทหารมากกว่า 200 นายพร้อมอาวุธครบมือสู้กับมนุษย์กลายพันธุ์คนอยู่นานกว่า 10 นาที แต่ก็ไม่สามารถจัดการเขาได้เลย แถมฝ่ายทหารยังสูญเสียชีวิตไปอีกหลายสิบคน

“แล้วเขาถูกจับได้ไหม?” เอริคถามขึ้นอย่างไม่ใส่ใจมากนัก แต่ในใจเขาเริ่มคาดเดาได้แล้วว่ามนุษย์กลายพันธุ์คนนี้คือใคร ร่างกายแข็งแกร่ง ควบคุมน้ำได้ บินได้ ใช้หอกเป็นอาวุธ . . . และยังอยู่ที่ชายหาด จะมีใครอีกนอกจาก นามอร์ ราชาแห่งท้องทะเล?

“เขาถูกจับได้!” บาร์ตันพูดพลางตบอกด้วยสีหน้าโล่งอก “พวกนั้นเอารถแปลก ๆ สองคันที่มีจานแผ่นใหญ่บนหลังคามาเล็งใส่เขา แล้วส่งเสียงดังน่ารำคาญออกมา ทำให้เขาสลบไปทันที!”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้สีหน้าของเอริคก็เปลี่ยนไปทันที นี่มันดูเหมือนอาวุธที่เขาเป็นคนผลิตออกมาเองเลยไม่ใช่หรอ?! ‘รถยิงคลื่นเสียง’ นี้มันจะต้องเป็นเทคโนโลยีที่พัฒนาโดยบริษัทของเขาอย่างแน่นอน

“แล้วนายโดนจับได้ยังไง?” เอริคถามด้วยความสนใจ พลางพยายามเก็บสีหน้าให้นิ่งเฉยเอาไว้

“ฉันโชคร้ายมากน่ะสิ!” บาร์ตันเล่าด้วยท่าทีหงุดหงิด “ฉันซ่อนตัวดีแล้ว แต่ทหารที่ควบคุมจานคลื่นเสียงนั้นดันจาม! แล้วมือเขาก็สะบัดอาวุธมาโดนฉัน . . .”

พูดจบบาร์ตันก็ทำหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด

“แล้วหลังจากนั้น?”

“ฉันหนีมาได้ แต่พวกเขาก็ไล่ล่าฉันต่อ ทำให้ฉันจะต้องหลบซ่อนตัวอยู่เป็นปี!”

“แล้วนายมั่นใจได้ยังไงว่าพวกนั้นเป็นทหาร? พวกเขามีลักษณะยังไง?” เอริคถามด้วยความสงสัย

“พวกเขาใส่เครื่องแบบ มีอาวุธมาตรฐาน การเคลื่อนไหวเป็นระเบียบ น่าจะเป็นทหารแน่นอน! และพวกเขามีโลโก้รูปนกอินทรีบนเครื่องแบบด้วย!”

“โลโก้รูปนกอินทรี?” เอริคขมวดคิ้วทันที โลโก้นี้ช่างเหมือนกับของชีลด์ไม่มีผิด แต่ทำไมชีลด์ถึงต้องจับตัวนามอร์ด้วยล่ะ?

บางทีมันอาจจะไม่ใช่ชีลด์ แต่เป็นไฮดรา ทันใดนั้นเอริคก็นึกถึงใบหน้าที่น่าเกลียดของอเล็กซานเดอร์ขึ้นมาทันที

“เอริค?” เมื่อเห็นเอริคยืนนิ่งคิดอะไรบางอย่างอยู่ บาร์ตันก็เรียกเขาเพื่อเรียกสติ

เอริคสะดุ้งเล็กน้อย และพูดขึ้นมาว่า “ขอโทษที ว่าแต่ . . . นายเชื่อใจฉันง่ายไปหรือเปล่า? ฉันแค่ถามคำถามเดียว นายก็เล่าทุกอย่างออกมาจนหมดแล้ว?”

บาร์ตันยิ้มอย่างขมขื่น พลางชี้ไปที่ลูกธนูห้าดอกที่ปักอยู่รอบตัวเขา “ฉันสู้นายไม่ได้ . . .”

. . .

หลังจากนั้นเอริคก็พาบาร์ตันกลับนิวยอร์ก พร้อมจัดให้เขาเป็นคนขับรถ บอดี้การ์ด ครูฝึกการต่อสู้ และ . . . เครื่องรางนำโชคของสกายลูกสาวของเขา

ส่วนปัญหาของบาร์ตัน เมื่อเอริครู้ว่าอเล็กซานเดอร์เป็นตัวการ ก็ไม่มีอะไรให้ต้องกังวลอีก เอริคโทรหาอเล็กซานเดอร์ตรง ๆ และพูดเพียงว่า “บาร์ตันเป็นคนของฉัน อย่ามายุ่งกับเขาอีก!”

จากนั้นเขาก็วางสายโดยไม่รอคำตอบ ทิ้งให้อเล็กซานเดอร์โมโหสุดขีด แต่สุดท้ายอเล็กซานเดอร์ก็ต้องยอม เพราะบาร์ตันเป็นแค่คนไร้ค่าคนหนึ่ง และไม่คุ้มที่จะขัดแย้งกับเอริคเพราะเรื่องนี้

แต่ในใจของอเล็กซานเดอร์กลับคิดไปไกลกว่านั้น . . .

บาร์ตันเป็นคนของเอริคมาตั้งแต่แรก? ถ้าใช่ ทำไมลูกน้องของเอริคถึงโผล่ไปในที่ที่เขาจับตัวนามอร์? เอริคแอบส่งคนมาสอดแนมการกระทำของเขาอยู่หรือเปล่า? แล้วนอกจากบาร์ตัน ยังมีโมลคนอื่นของเอริคอยู่ใกล้ตัวเขาอีกหรือไม่? หรือเอริคกำลังวางแผนยึดอำนาจของเขา?

และถ้าหากเอริคเพิ่งรับบาร์ตันเข้ามาเป็นคนของตัวเองในตอนนี้ เขาทำไปเพื่ออะไร? เพื่อข้อมูลเกี่ยวกับนามอร์ ราชาแห่งท้องทะเล? หรือเพื่อวางแผนจัดการกับเขา? หรือว่ามีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ในตัวบาร์ตัน?

ต้องยอมรับว่าคนที่อยู่ในตำแหน่งสูงมักจะคิดได้เร็ว เพียงไม่ถึงนาทีหลังวางสาย อเล็กซานเดอร์ก็มีความคิดหลากหลายผุดขึ้นในหัว แต่ละความคิดล้วนมีเหตุผลรองรับ ทำให้เขากังวลใจอย่างหนัก

แต่ในขณะที่อเล็กซานเดอร์กำลังเครียด เอริคเองก็มีเรื่องหนักใจเช่นกัน

ทำไมนามอร์ ราชาแห่งท้องทะเล ผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นคนอารมณ์ร้อนถึงถูกไฮดราจับตัวได้? พวกนั้นจะชำแหละร่างเขาเพื่อนำไปศึกษา หรือทรมานเขาเพื่อบางสิ่งบางอย่าง? แล้วฉันควรจะช่วยเขาดีไหม?

เอริคลูบคางพร้อมครุ่นคิดอย่างจริงจัง ใช้เวลานานกว่าจะตัดสินใจได้ในที่สุด “ต้องช่วย!”

นามอร์คือราชาแห่งแอตแลนติส เขาหายตัวไปนานถึงหนึ่งปีแล้ว แอตแลนติสจะต้องส่งคนมาค้นหาแน่นอน และถ้าหากพวกเขารู้ว่ามนุษย์บนพื้นดินเป็นผู้จับตัวราชาของพวกเขาเอสไว้ สงครามระหว่างโลกใต้ทะเลกับมนุษย์ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้!

ในเมื่อจะช่วยนามอร์ เอริคก็ต้องสืบให้ได้ว่าตอนนี้เขาถูกขังอยู่ที่ไหน ดังนั้นเอริคจึงติดต่อการ์เร็ตต์ สายลับที่เขาปล่อยไว้ในไฮดรา แต่คำตอบที่ได้รับกลับมากับทำให้เขาผิดหวัง “ผมไม่รู้ครับ”

การ์เร็ตต์ไม่เพียงไม่รู้เรื่องที่ไฮดราจับตัวนามอร์ เขายิ่งไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถูกนำตัวไปขังไว้ที่ไหน

เมื่อหมดหนทาง เอริคจึงต้องหันไปพึ่งศาสตราจารย์เอ็กซ์ ซึ่งเปรียบเสมือน ‘ระบบค้นหาข้อมูลออนไลน์ที่ทรงพลังที่สุดในโลก’ อีกครั้ง

เมื่อศาสตราจารย์เอ็กซ์ได้ยินว่านามอร์หายตัวไป เขาก็ตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ทันที จึงสวมเครื่องขยายคลื่นสมองโดยไม่ลังเล

“เอริค นายเดาถูกแล้ว มีชาวแอตแลนติสหลายคนขึ้นมาบนผืนแผ่นดิน พวกเราต้องรีบช่วยนามอร์โดยเร็วที่สุด!”

แน่นอนว่า ‘ระบบค้นหาข้อมูลที่ทรงพลังที่สุดในโลก’ ก็ไม่ทำให้เอริคผิดหวังเช่นกัน ศาสตราจารย์เอ็กซ์ใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก็สามารถค้นหาตำแหน่งของนามอร์ได้สำเร็จ และส่งข้อมูลที่อยู่ให้เอริคทันที

เมื่อเอริคเห็นตำแหน่งนั้น เขาก็ขมวดคิ้วแน่น และพึมพำขึ้นมาว่า “ไม่นึกเลยว่าจะเป็นที่นี่! เฮ้อ!! เป็นเรื่องยุ่งยากจริง ๆ!”

โปรดติดตามตอนต่อไป …