ตอนที่ 31 แกล้งคนโง่!

ตอนที่ 31 แกล้งคนโง่!

“ไอ้แมลงน่ารำคาญ!” จักเกอร์นอทคำรามเสียงดัง พร้อมกับยกกำปั้นใหญ่เท่าหม้อใบโตขึ้นสองข้างฟาดลงบนโลหะครึ่งทรงกลมจนเกิดหลุมลึกสองหลุมใต้เท้าของเขาทันที

เอริคหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะยกมือขวาขึ้นเพียงเล็กน้อย ทันใดนั้นโลหะครึ่งทรงกลมก็กลับคืนสภาพเดิมในพริบตา จากนั้นเขาก็ควบคุมให้มันลอยกลับด้าน ทำให้ร่างของจักเกอร์นอทในตอนนี้ห้อยหัวลงมาจากปลายเท้า

“ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้ เจ้าแมลงน่ารำคาญ!” จักเกอร์นอทคำรามลั่น และเห็นรอยยิ้มเยาะของเอริคมันก็ยิ่งทำให้จักเกอร์นอทเดือดดาลมากยิ่งขึ้น และพยายามดิ้นสุดแรงดึงขาออกมาจากโลหะ

เมื่อเห็นดังนั้นเอริคก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แบบนี้ไม่ได้ผลแน่! ถึงแม้ว่าเขาจะควบคุมผงโลหะให้จักเกอร์นอทลอยอยู่กลางอากาศเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามาโจมตีเขาได้ แต่การทำเช่นนี้ก็ไม่ได้ส่งผลลัพธ์ใด ๆ นอกจากทำให้จักเกอร์นอทโมโหมากยิ่งขึ้น

นอกจากนี้ เขาก็ไม่มีทางอดทนได้นานเท่าจักเกอร์นอท เนื่องจากพลังเวทมนตร์ของซิตโตแร็คทำให้จักเกอร์นอทไม่มีวันเหนื่อยล้า หรือหิวกระหาย ในขณะที่เอริคยังคงมีข้อจำกัดของมนุษย์ธรรมดาอยู่

“เอาล่ะ ใช้วิธีเก่าก็แล้วกัน!” เอริคขยับนิ้วเล็กน้อยก่อนวางจักเกอร์นอทลงพื้น เพราะวิธีเดียวที่จะสงบความโกรธของจักเกอร์นอทได้คือปล่อยให้เขาได้ระบายออกจนพอใจ!

ทันใดนั้นโลหะครึ่งทรงกลมใต้เท้าของจักเกอร์นอทก็เริ่มเปลี่ยนรูปร่างกลางอากาศและโยนจักเกอร์นอทลงพื้นเสียงดัง ทำให้จักเกอร์นอทค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอีกครั้งพลางปัดน้ำแข็งออกจากหัวก่อนจะคำรามดังลั่นอีกครั้งและพุ่งเข้าใส่เอริคอย่างรวดเร็ว

เอริคควบคุมผงโลหะให้ก่อตัวเป็นเสือชีตาห์ และส่งมันให้พุ่งเข้าโจมตีจักเกอร์นอท จากนั้นเขาก็เล็งฝ่ามือไปยังภูเขาที่อยู่ไม่ไกล เพราะก่อนหน้านี้เขาเพิ่งตรวจพบว่าในภูเขานั้นมีแร่เหล็กอยู่มากมาย

ทันใดนั้นธาตุเหล็กก็ถูกสกัดออกมาอย่างรวดเร็วจนภูเขาแตกร้าวและพังทลายกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่ ถ้าหากมีคนมาพบเข้าในอนาคต คงได้เกิดเป็นปริศนาที่ไม่มีคำตอบอีกครั้งในโลกอย่างแน่นอน

แน่นอนว่าเอริคไม่สนใจเรื่องนั้น เขาควบคุมธาตุเหล็กให้แปรสภาพเป็นสัตว์โลหะหลากหลายชนิด ทั้งสิงโต เสือ ช้าง หรือแม้แต่ไดโนเสาร์ มนุษย์หมาป่า และมนุษย์ต่างดาว . . .

หมู่สัตว์นับพันคำรามเสียงดังลั่นและออกวิ่งอย่างรวดเร็ว! ฝูงสัตว์โลหะจำนวนมากเหยียบย่ำลงบนน้ำแข็ง พุ่งตรงไปยังจักเกอร์นอทที่อยู่ตรงหน้า

จักเกอร์นอทใช้กำปั้นฟาดเสือชีตาห์โลหะแตกกระจายด้วยหมัดเดียว และเมื่อเห็นฝูงสัตว์มหาศาลที่กำลังพุ่งเข้าหา เขากลับยิ่งตื่นเต้น และร้องลั่นด้วยความสะใจ พร้อมกับเลียริมฝีปากด้วยลิ้นสีแดงฉานก่อนจะพุ่งเข้าใส่ฝูงสัตว์อย่างไม่เกรงกลัว

แน่นอนว่าไม่ว่าสัตว์จะใหญ่โตแค่ไหนก็ไม่อาจทำอันตรายเขาได้ แต่จักเกอร์นอทกลับสามารถทำลายสัตว์โลหะได้ด้วยหมัดเดียว

อย่างไรก็ตาม จักเกอร์นอทก็ไม่ได้ทันสังเกตเลยว่าเศษโลหะที่แตกกระจายจากสัตว์นั้น ได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้งด้วยฝีมือของเอริค และพุ่งเข้าใส่เขาใหม่อีกครั้งซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เอริคใช้พลังอันมหาศาลควบคุมผงโลหะเหล่านี้ สร้างรูปร่างใหม่อย่างต่อเนื่อง จนตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกสนุกกับสิ่งที่ทำโดยไม่รู้ตัว . . .

นี่คือสิ่งที่แม็กนีโตในอดีตไม่เคยทำมาก่อน หรือแม้แต่ตัวแม็กนีโตในวัยชราก็อาจจะไม่สามารถจัดการกระบวนการที่ซับซ้อนและใหญ่โตเช่นนี้ได้ แต่เอริคกับทำสำเร็จ! ด้วยร่างกายที่ถูกพัฒนาด้วยเซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์ ทำให้เขาควบคุมพลังได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้น และมีพลังงานสำรองมากขึ้นตามไปด้วย

ยูนิคอร์น ยักษ์ มังกรบิน และแม้กระทั่งยานอวกาศและทรานส์ฟอร์เมอร์เริ่มปรากฏขึ้นมาเรื่อย ๆ . . .

เอริคสร้างสิ่งที่คิดได้จากผงโลหะ แล้วส่งไปขวางหน้าของจักเกอร์นอทเพื่อให้อีกฝ่ายทำลายอย่างเมามัน

อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าเขาจะมีร่างกายที่แข็งแกร่งและพลังจิตอันมหาศาล แต่เอริคก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าในที่สุด

ทันใดนั้นเอริคก็สบถออกมาเบา ๆ ด้วยความขบขันของตัวเอง “ทำไมไม่สร้างลูกเหล็กสักหมื่นลูกให้เขาทุบ จะมาสร้างพวกสัตว์พวกนี้โชว์ให้ใครดูทำไมกันเนี้ย?”

เมื่อมองดูจักเกอร์นอทอีกครั้ง ตอนนี้แสงสีแดงในดวงตาของเขามันเริ่มจางลงแล้ว แต่มันก็ยังคงมีบางส่วนที่หลงเหลืออยู่ . . .

ตอนนี้พลังงานของเขาเหลือไม่มากแล้ว และไม่สามารถเล่นได้อีกต่อไป ทันใดนั้นก็เอริคทรุดตัวลงเล็กน้อย ปล่อยให้ฝูงสัตว์โลหะสลายกลายเป็นผงโลหะอีกครั้ง ทำให้ผงโลหะสีดำกระจายตัวอยู่บนพื้นน้ำแข็งสีขาวจนมันกลายเป็นสีดำสนิท

จักเกอร์นอทที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับออพติมัส ไพรม์ เมื่อคู่ต่อสู้หายไปกะทันหัน หมัดของมันก็ฟาดลงไปบนพื้นน้ำแข็งแทน

ตูม!!

ทันใดนั้นเอริคก็รีบพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้กำปั้นชกไปที่ท้ายทอยของจักเกอร์นอทเต็มแรง ทำให้ร่างของจักเกอร์นอทล้มลงไปบนพื้นน้ำแข็งทันที หลังจากนั้นเอริคก็ต่อด้วยการใช้หมัดซ้ำจุดเดิมจนพื้นน้ำแข็งแตกเป็นหลุมใหญ่ ส่งผลให้ร่างของจักเกอร์นอทจมลงไปในน้ำทันที

แน่นอนว่าเอริคไม่ปล่อยให้จักเกอร์นอทจมน้ำหายไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน และควบคุมทรายเหล็กดึงตัวของจักเกอร์นอทขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะเริ่ม ‘กระหน่ำต่อย’ ต่ออย่างเมามัน!

“อ๊าก! ไอ้แมลงน่ารำคาญ จักเกอร์นอทจะฉีกแกเป็นชิ้น ๆ!” จักเกอร์นอทคำรามลั่น พร้อมกับยกมือขึ้นต้านหมัดเหล็กของเอริคเอาไว้ ก่อนจะพลิกตัวกลับอย่างรวดเร็ว

เนื่องจากก่อนหน้านี้จักเกอร์นอทโดนเอริคซัดเข้าที่จมูกไปหลายหมัด ทำให้เขาจะต้องใช้มือข้างหนึ่งกุมจมูกไว้ ส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็กำหมัดแน่น และต่อยไปที่เอริคอย่างรุนแรง

แน่นอนว่าเอริคไม่ได้โง่พอจะใช้หน้ารับหมัดนั้นเหมือนกับจักเกอร์นอท และรีบเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว ทำให้หมัดมหึมาของจักเกอร์นอทพลาดเป้า แต่ถึงอย่างนั้นการพลาดเป้านี้กลับเปิดโอกาสให้จักเกอร์นอทลุกขึ้นมายืนได้อีกครั้ง

“ฮ่า ๆ ไอ้แมลงน่ารำคาญ มาให้จักเกอร์นอทต่อยสักหมัดเถอะ!” จักเกอร์นอทเลียริมฝีปากด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะกำหมัดแน่นจนมีเสียงดังกร๊อบแกร๊บ

“เอ่อ งั้นเอาแบบนี้ดีไหม ฉันจะให้แกต่อยฉันสักหมัด แล้วเรามานั่งคุยกันดี ๆ ตกลงไหม?” เอริคจ้องตาจักเกอร์นอท พลางสังเกตเห็นว่าจักเกอร์นอทเริ่มมีท่าทีสงบลงบ้างแล้ว

“ไม่! แกต้องให้ฉันต่อยสองหมัด ไม่สิ สามหมัด!”

โอ้โห เจ้านี่รู้จักต่อรองด้วย ดูเหมือนว่าเขาจะเริ่มได้สติแล้ว

“ได้! สามหมัดก็สามหมัด เข้ามาเลย!” เอริคพูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม

จักเกอร์นอทเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม ก่อนจะเล็งหมัดตรงไปที่หัวของเอริค โดยในหัวของเขาในตอนนี้กำลังนึกภาพหัวของเอริคที่ระเบิดเป็นชิ้น ๆ เหมือนแตงโม และยิ่งคิดเท่าไหร่มันก็ยิ่งตื่นเต้นจนยิ้มกว้างขึ้นเรื่อย ๆ

น่าเสียดายที่นั่นเป็นเพียงแค่จินตนาการเท่านั้น เพราะเมื่อหมัดของจักเกอร์นอทอยู่ห่างจากเอริคเพียงไม่กี่เซนติเมตร เอริคก็หลบออกไปด้านข้างอย่างง่ายดาย ทำให้หมัดนั้นพุ่งวืดไปด้านหลัง พร้อมกับร่างของจักเกอร์นอทที่เซไปเล็กน้อย

ทันใดนั้นจักเกอร์นอทก็หันหลังกลับมาคำรามด้วยความไม่พอใจ “ทำไมแกถึงหลบล่ะ!”

“ทำไมฉันจะหลบไม่ได้ล่ะ? แกไม่ได้บอกนี่ว่าห้ามหลบ!” เอริคยืนยิ้มพลางยักไหล่ทำหน้าตาไร้เดียงสา

“เอ่อ . . . ดูเหมือนว่าฉันจะลืมบอกไปจริง ๆ ขอโทษที งั้นหมัดเมื่อกี้ไม่นับ! ลองใหม่ แกห้ามหลบ!” จักเกอร์นอทลูบหัวตัวเองด้วยความเคอะเขิน

“จิ๊ ๆ ไม่ได้ ๆ! หมัดเมื่อกี้แกต่อยไปแล้ว จะมาว่าฉันผิดได้ยังไง! ตอนนี้แกเหลืออีกสองหมัดเท่านั้น!” เอริคตอบกลับด้วยสีหน้าจริงจัง

“อืม โอเค งั้นฉันจะต่อยอีกสองหมัด แต่แกห้ามหลบ!” จักเกอร์นอทยกหมัดขึ้นอีกครั้งเตรียมพร้อมใส่เต็มที่

เอริคยืนนิ่งด้วยสีหน้าสงบ “ฉันสัญญาว่าจะไม่หลบ!”

เมื่อจักเกอร์นอทได้ยินดังนั้นมันก็ยิ้มกว้างทันที ก่อนที่เขาจะกวัดแกว่งหมัดและเล็งไปที่หัวของเอริคอีกครั้ง

แต่ผลก็เหมือนเดิม หมัดนั้นพลาดเป้าอีกครั้ง

คราวนี้ไม่ใช่เพราะเอริคหลบ แต่เพราะหมัดของจักเกอร์นอทถูกหยุดไว้ด้วยเกราะแม่เหล็กที่มองไม่เห็น ทำให้หมัดนั้นหยุดลงห่างจากหัวของเอริคเพียงหนึ่งฟุตเท่านั้น

“แก! นี่อะไรกัน!” จักเกอร์นอทตะโกนอย่างไม่พอใจ

“อ้อ นี่คือเกราะป้องกันของฉันเอง มันจะเปิดอัตโนมัติเมื่อฉันตกอยู่ในอันตราย ไม่ใช่ความผิดของฉันนะ!” เอริคตอบด้วยท่าทางไร้เดียงสา แต่ในใจกลับหัวเราะลั่นอย่างสนุกสนาน เขารู้ดีว่าตอนนี้เขากำลังแกล้งคนโง่อยู่!

โปรดติดตามตอนต่อไป …