ตอนที่ 27 สนุกสนานไปกับสตาร์ค!

ตอนที่ 27 สนุกสนานไปกับสตาร์ค!

“น่าเสียดายจริง ๆ สิ่งที่ผู้อ่านหลายคนคาดหวังไม่ได้เกิดขึ้น”

เอริคเพียงแค่สอบปากคำนาตาชาอย่างเรียบง่าย เจาะเลือดเธอหลอดหนึ่งเพื่อการวิจัย จับเธอมัดไว้ในห้องทดลองและปล่อยให้เธออยู่คนเดียว

“พวกคุณอยากให้ผมทำอะไรล่ะ? ผมก็จนปัญญาเหมือนกัน! ผมก็อยากทำอะไรเหมือนกันนะ แต่กฎของเว็บมันไม่เอื้อให้ทำไงเล่า!”

. . .

เวลาสองทุ่มตรง

เอริคมาถึงสตาร์ค อินดัสตรีส์ตรงเวลา ในขณะที่โอบาไดอาห์กำลังนั่งอยู่บนโซฟาโดยมีสาวสวยรายล้อมไม่ขาดพร้อมกับป้อนผลไม้เข้าปาก หรือรินไวน์ให้ดื่ม ซึ่งตอนนี้เขากำลังดูมีความสุขกับมันมาก

ในขณะเดียวกันอีกมุมหนึ่ง โทนี่ สตาร์คก็กำลังเล่นบิลเลียดกับสาว ๆ สองคน พร้อมเสียงเชียร์ดังลั่นจากเหล่าหญิงงามรอบข้าง

โทนี่ สตาร์ค ชายหนุ่มที่ในอนาคตจะกลายเป็น ไอรอนแมน ในตอนนี้ยังคงเป็นเพลย์บอยชื่อดังแห่งนิวยอร์ก!

“เฮ้ เอริค มาทันเวลาพอดีเลย มานี่สิ ฉันเพิ่งพูดเรื่องของนายให้สาว ๆ ฟังไปหมาด ๆ!” โอบาไดอาห์กล่าวทักทายอย่างอบอุ่น โดยมีรอยลิปสติกสีแดงประดับอยู่บนหน้าผากที่มันแผลบของเขาที่ช่วยเพิ่มความขบขันให้บรรยากาศภายในงาน

เอริคเดินเข้าไปหาโอบาไดอาห์ด้วยรอยยิ้ม แต่จู่ ๆ โทนี่ สตาร์คก็เดินมาขวางหน้าเขา โชคร้ายที่สตาร์คเตี้ยกว่าเอริคเกือบ 5 เซนติเมตร ทำให้เขาต้องเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อมองหน้าเอริค จนทำให้ท่าทางของสตาร์คในตอนนี้ดูเสียความมั่นใจไปพอสมควร

ดังนั้นสตาร์คจึงพยายามแอบยืนเขย่งปลายเท้าเล็กน้อย ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ “เฮ้ นายเองเหรอที่เล่นกับแม่เหล็กน่ะ?”

เอริคยิ้มอย่างขบขัน และก้มหน้ามองปลายเท้าที่เขย่งของสตาร์ค ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงร่าเริง “ใช่ ฉันเอง ผู้ชายที่เล่นกับแม่เหล็ก!”

เมื่อเห็นว่าเอริคจับได้ถึงการเขย่งเท้าของตัวเอง สตาร์คก็ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ และยื่นมือมาขึ้นเทียบความสูงระหว่างพวกเขา พร้อมพูดย้ำด้วยท่าทางหยอกล้อว่า “มันเป็นเพราะพื้นไม่เสมอกันต่างหาก! จริง ๆ แล้วเราสูงพอ ๆ กัน เดี๋ยวฉันจะให้คนมาซ่อมพื้นบ้าบอนี่ทีหลัง!”

“ยินดีที่ได้พบคุณนะ คุณสตาร์ค!” เอริคยื่นมือออกไปตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม

สตาร์คดูเก้อเขินเล็กน้อย แต่ก็ยอมจับมือกลับโดยดี และรีบปล่อยมันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับพึมพำเบา ๆ “ไม่เห็นจะยินดีเลยสักนิด . . .”

“ฮ่า ๆ เอริค อย่าถือสาเลยนะ โทนี่เขาไม่ชอบจับมือกับผู้ชายน่ะ เข้าใจใช่ไหม!” โอบาไดอาห์เดินเข้ามาแทรกกลาง พร้อมกับสาวงามข้างกาย

“อยากดื่มอะไรไหม?” โอบาไดอาห์ดีดนิ้วเรียกพนักงานเสิร์ฟ

“มาร์ตินี ใส่จิน ไม่ใส่วอดก้า คน 10 วินาที แล้วเติมไวน์ดิลิเชียสแบบยังไม่เปิดขวด ขอบคุณ!”

สตาร์คทำหน้าเบ้ก่อนพูดลอย ๆ “นั่นมันเหมือนผู้หญิงชัด ๆ!”

“ไม่ใช่หรอก ฉันแค่เป็นสุภาพบุรุษ!” เอริคทำท่าทางเหมือนดึงดาบออกจากฝักในอากาศ ก่อนก้มศีรษะเล็กน้อย พร้อมยื่นมือไปหาสาวงามข้างโอบาไดอาห์

หญิงสาวดูเหมือนจะผ่านการเรียนมารยาทมาเป็นอย่างดีเช่นกัน เธอวางมือลงบนมือของเอริคอย่างนุ่มนวล ก่อนที่เอริคจะก้มลงจูบมือเธออย่างสุภาพ

“โอเค อัจฉริยะทั้งสอง มานั่งดื่มกับสาว ๆ กันดีกว่า!” โอบาไดอาห์ตบไหล่เอริค พลางส่งสายตาห้ามทัพ เพราะเขารู้ดีว่าโทนี่เป็นคนหยิ่งในความอัจฉริยะของตัวเอง ดังนั้นการที่เอริคได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนทำให้โทนี่ไม่พอใจ หรืออาจถึงขั้นอิจฉาได้

หลังจากนั้นพวกเขาทั้งสามคนก็สนุกกันอย่างเต็มที่ มีทั้งร้องเพลง เต้นรำ เล่นบิลเลียด และเล่นไพ่

เมื่อความสนุกถึงจุดสูงสุด สตาร์คก็ถึงขั้นเล่นกอล์ฟในห้อง โดยมีขวดไวน์ราคาแพงหลายหมื่นเป็นเป้าหมาย จนเอริคได้แต่มองอย่างเสียอารมณ์

หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง สาวงามหลายคนก็ดื่มจนเมามายและนอนกองอยู่บนพื้น ส่วนโอบาไดอาห์ที่ดูเมาไม่น้อยก็ปรบมือเรียกพนักงานเสิร์ฟหญิงเข้ามา และสั่งให้ช่วยพยุงสาว ๆ ออกไป

“เอาล่ะ เอริค รูธกับแอนนี่ถูกส่งไปที่ห้องนายแล้ว เชิญนายเพลิดเพลินให้เต็มที่เลยนะ ฮ่า ๆ ๆ!” โอบาไดอาห์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ พร้อมโอบไหล่เอริคอย่างสนิทสนม

“เยี่ยมเลย! เมื่อกี้นี้ฉันยังเล่นไม่หนำใจเลย!” เอริคตอบกลับด้วยรอยยิ้มและสายตาที่ดูเหมือนทุกคนเข้าใจได้

“เฮ้! ฉันจองแอนนี่ไว้ก่อนแล้วนะ! เราเพิ่งเล่นกอล์ฟด้วยกันเมื่อกี้นี้เอง!” สตาร์คพูดเสียงอ้อแอ้ ก่อนล้มตัวลงบนโซฟาหลับไปทันทีเพราะความเมา

“ฮ่า ๆ ๆ! สตาร์ค ไม่เพียงแต่นายจะตัวเตี้ยกว่าฉัน ความสามารถในการดื่มก็ยังสู้ฉันไม่ได้!” เอริคชี้ไปที่สตาร์คพร้อมหัวเราะเสียงดังลั่น โชคร้ายที่สตาร์คไม่ได้ยิน เพราะตอนนี้เขาหลับไปแล้ว ไม่งั้นเขาคงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟอย่างแน่นอน

โอบาไดอาห์เหลือบมองเอริคที่เริ่มมึนเมาเล็กน้อย พร้อมยิ้มมุมปาก ก่อนจะปรับท่าทางให้กลับไปดูเหมือนเมาไม่ต่างจากพวกเขา และตบขาสตาร์คเสียงดัง “โทนี่นี่มันไม่ได้เรื่องจริง ๆ ฮ่า ๆ เมาไปตั้งนานแล้ว แต่ยังมีหน้ามานอนกองตรงนี้แทนที่จะอยู่กับสาวๆ!”

“ฮ่า ๆ โทนี่ สตาร์ค นายแพ้แล้ว!” เอริคกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ พลางชี้นิ้วไปที่สตาร์คและหัวเราะเสียงดัง ก่อนที่ทันใดนั้นสายตาของเขาจะเริ่มพร่ามัวมากขึ้นทุกที

“ใช่ เอริค นายชนะ ไม่ใช่แค่เรื่องการดื่ม แต่ยังชนะเรื่องความอัจฉริยะด้วย วัสดุที่เป็นตัวนำยิ่งยวดที่อุณหภูมิห้อง พระเจ้า! ฉันยังไม่เข้าใจเลยว่านายสร้างมันขึ้นมาได้ยังไง!” โอบาไดอาห์เอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มแบบคนเมา ก่อนที่เขาจะนั่งลงข้างเอริคและรินไวน์เพิ่มให้อีกแก้ว

“ฮ่า ๆ นั่นเป็นผลงานที่ฉันภาคภูมิใจมากที่สุดเลยนะ!” เอริคหลับตาพริ้มพลางยกแก้วขึ้นดื่มจนหมด “ฉันบอกนายได้นะ ถ้าหากนายอยากสร้างวัสดุที่เป็นตัวนำยิ่งยวดที่อุณหภูมิห้อง สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ . .  .อึก . . .”

เมื่อพูดถึงจุดสำคัญ จู่ ๆ เอริคก็สะอึกเสียงดัง พร้อมกับความรู้สึกคลื่นไส้และเริ่มอาเจียนออกมาอย่างรุนแรง เศษอาหารและไวน์ที่ยังไม่ย่อย รวมถึงน้ำย่อยในกระเพาะ ถูกพ่นออกมาจนเลอะเต็มใบหน้าของโอบาไดอาห์จนเลอะเปรอะเปื้อนเต็มไปหมด

“เวรเอ๊ย . . .” โอบาไดอาห์สบถออกมาด้วยความโกรธ พร้อมกับผลักเอริคออกไปทันที ก่อนที่เขาจะรีบพุ่งตัวไปที่ห้องน้ำ แต่ก่อนที่เขาจะวิ่งไปที่ห้องน้ำ โอบาไดอาห์กลับดึงคอเสื้อของเอริคขึ้นมากำไว้แน่น และถามอย่างหงุดหงิดว่า “ส่วนสำคัญที่สุดมันคืออะไร?”

“ใช่ ต้องคนตามเข็มนาฬิกา ไม่อย่างนั้น . . . มันจะ . . . มันจะ . . . อึก!” เอริคสะอึกอีกครั้ง ก่อนเปลือกตาจะหนักอึ้งและหลับไปทันที

“คนตามเข็มนาฬิกา? อะไรของมันวะ? บ้าเอ๊ย!” โอบาไดอาห์เตะเอริคด้วยความโมโห แต่รองเท้าของเขากลับเปื้อนเศษอาเจียนของเอริคเพิ่มขึ้นอีกจนทำให้เขารู้สึกคลื่นไส้และรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ

“ใครก็ได้ พาคุณเอริคไปที่ห้องพักแขกที บอกรูธกับแอนนี่ให้ดูแลเขาให้ดีด้วย!” โอบาไดอาห์ตะโกนสั่งขณะล้างตัวอยู่ในห้องน้ำ “และให้คนสองคน มาอุ้มโทนี่กลับไปด้วย!”

โปรดติดตามตอนต่อไป …