ตอนที่ 6 ขโมยเซรุ่ม!

ตอนที่ 6 ขโมยเซรุ่ม!

ข้อมูลทางเทคนิคเกี่ยวกับเตียงฟื้นฟูเครเดิลที่เอริคมีนั้นยังไม่สมบูรณ์ เขาจึงต้องอาศัยความทรงจำของตนเองเพื่อนำข้อมูลอื่น ๆ มาประกอบรวมกัน ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลกลไกจาก ฮาเวิร์ด สตาร์ค, ข้อมูลเกี่ยวกับรังสีแกมมาจาก บรูซ แบนเนอร์, เทคโนโลยีล้ำยุคของ รีด ริชาร์ด, ความรู้ด้านเทคโนโลยีต่างดาวของครี และข้อมูลสนามแม่เหล็กที่เขาเชี่ยวชาญ . . .

ซึ่งการผสมผสานสิ่งเหล่านี้เข้าด้วยกันจะช่วยสร้างฐานความรู้ที่หลากหลายและมีมิติมากยิ่งขึ้น!

เอริคใช้เวลามากกว่าหนึ่งเดือนในการประกอบข้อมูลเหล่านี้และสร้างเตียงฟื้นฟูเครเดิลรุ่นใหม่ในแบบของเขาเอง ซึ่งเตียงนี้ไม่เพียงแต่จะสามารถรักษาคุณสมบัติดั้งเดิมของเตียงฟื้นฟูเครเดิลอย่างการเพาะเลี้ยงเซลล์และซ่อมแซมเนื้อเยื่อได้เท่านั้น แต่มันยังมีการเพิ่มฟังก์ชันใหม่เข้าไปนั่นก็คือการปรับรังสีแกมมาให้อยู่ในระดับที่เสถียร ซึ่งเป็นการรวมคุณสมบัติจากห้องทดลองรังสีชีวิตของ ฮาเวิร์ด สตาร์ค เข้ากับเตียงฟื้นฟูเครเดิลของดร.เฮเลน โชเข้าด้วยกัน

นอกจากนี้เพื่อรำลึกถึงตัวตนในอดีตและอารมณ์ขันส่วนตัวของตัวเอง เขาได้ออกแบบเตียงฟื้นฟูให้มีรูปทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัส โดยหุ้มพื้นผิวด้วยชั้นหยกอย่างประณีต พร้อมตั้งชื่อว่า ‘เตียงของฮั่นหยู’

ในขณะเดียวกันด้วยทรัพยากรทางการเงินที่แข็งแกร่ง เอริคได้สั่งซื้อเครื่องกำเนิดรังสีแกมมาและอุปกรณ์สนับสนุนอื่น ๆ ไปยังห้องทดลองของเขา พร้อมกับสร้างแท่นวางเตียงฟื้นฟูขนาดเล็กพิเศษในรูปทรงโลงศพ โดยมันถูกออกแบบให้ใช้พลังงานต่ำมากและสามารถทำงานได้ด้วยแผงโซลาร์เซลล์ขนาดเล็กเท่านั้น ซึ่งฟังก์ชันของมันมีเพียงการรักษาชีวิตในกรณีฉุกเฉิน หรือจะเรียกว่า ‘การสำรองชีวิต’ ก็ไม่มีผิด

. . .

หลังจากนั้นเวลาก็ไหลผ่านไปอย่างช้า ๆ จนกระทั่งคนรับใช้ที่เอริคว่าจ้างด้วยเงินจำนวนมหาศาลก็ส่งข่าวมาว่า ฮาเวิร์ด สตาร์ค และภรรยาของเขากำลังจะเดินทางไปพักผ่อนที่แมนฮัตตัน

“เหมือนกับในความทรงจำไม่มีผิด หลังจากนี้ฮาเวิร์ดจะเป็นแผนอย่างกะทันหันและมุ่งหน้าไปที่แพนตากอนก่อนเพื่อส่งมอบเซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์ที่อยู่ท้ายรถของเขา”

เอริคลอบติดตามฮาเวิร์ดไปอย่างเงียบ ๆ ออกนอกเมืองไปตามถนนชนบท และเมื่อเห็นโอกาส เขาก็ใช้พลังควบคุมสนามแม่เหล็กเพื่อดึงกล่องบรรจุเซรุ่มซูเปอร์โซลเยอร์ออกจากท้ายรถโดยไม่มีใครสังเกตเห็น

“ฮ่าฮ่า! อยากเห็นจริง ๆ ว่าวินเทอร์โซลเยอร์จะทำหน้ายังไงเมื่อเปิดกล่องและพบกับความว่างเปล่า” เอริคพูดขึ้นมาอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นว่าภารกิจของตัวเองสำเร็จแล้ว

ส่วนชีวิตของฮาเวิร์ดนั้น? มันเกี่ยวอะไรกับเขา!

“เดี๋ยวนะ! เซรุ่มนี่มันยังไม่สมบูรณ์!”

ในขณะที่กำลังหันหลังเดินจากไป จู่ ๆ เขาก็นึกถึงเหตุการณ์ในอดีตที่เซรุ่มทำให้วินเทอร์โซลเยอร์ของไฮดรากลายเป็นคนบ้าคลั่งที่ควบคุมไม่ได้ จนต้องถูกแช่แข็งในที่สุด

“ดูเหมือนว่าฉันจะต้องหาคนมาทดสอบมันก่อน” ดวงตาของเอริคทอประกายด้วยความเย็นชา พร้อมกับมองไปที่รถของฮาเวิร์ดที่กำลังขับไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ

ในจักรวาลมาร์เวล แม็กนีโตเกือบทุกคนล้วนเป็นคนที่เหยียดเชื้อชาติ และถือว่ามนุษย์เป็นศัตรูของมนุษย์กลายพันธุ์ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้มองเห็นค่าในตัวของมนุษย์เลยดัง ทำให้หลังจากที่กลายเป็นแม็กนีโตมาสองชีวิต เอริคจึงได้รับอิทธิพลนี้มาด้วย และมองฮาเวิร์ดเป็นเพียงแค่เครื่องมือในการทำให้เขาถือกำเนิดใหม่อีกครั้ง

ทันใดนั้นภายใต้ค่ำคืนที่เงียบสงบ จู่ ๆ มันก็มีเสียงดังขึ้นอย่างกะทันหัน

เสียงคำรามของรถมอเตอร์ไซต์ทำให้เอริคตื่นตัวขึ้นทันที และกระจายคลื่นสนามแม่เหล็กออกไปตรวจสอบทันที

แน่นอนว่าหลังจากนั้นไม่นานเอริคก็พบกับชายคนหนึ่งที่มีแขนโลหะกำลังขี่รถมอเตอร์ไซต์มาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับวินเทอร์โซลเยอร์อีกหลายคนที่อยู่ด้านหลัง

ตูม!!

ทุกอย่างเกิดขึ้นเหมือนในประวัติศาสตร์ เนื่องจากการโจมตีของวินเทอร์โซลเยอร์ รถของฮาเวิร์ดจึงชนเข้ากับต้นไม้อย่างรุนแรง มาเรียภรรยาของเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ในขณะที่ฮาเวิร์ดค่อย ๆ เปิดประตูเดินออกมาจากรถด้วยร่างกายที่เซไปเซมา

แน่นอนว่าคำสั่งแรกของวินเทอร์โซลเยอร์ก็คือการเอาเซรุ่มมา ดังนั้นเขาจึงเปิดกล่องหลังรถทันที แต่เมื่อเปิดกล่องออกและพบกับความว่างเปล่าด้านในสีหน้าของวินเทอร์โซลเยอร์ก็แสดงออกถึงความสับสนอย่างเห็นได้ชัด

“แชะ!!”

ทันใดนั้นเสียงกดชัดเตอร์พร้อมกับแฟลชก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้วินเทอร์โซลเยอร์ที่ได้ยินเช่นนั้นก็รีบหมุนตัวและใช้กำปั้นต่อยไปตามทิศทางของเสียงทันที แต่สิ่งที่วินเทอร์โซลเยอร์สัมผัสได้กลับเป็นความว่างเปล่า . . .

“ภาพนี้สมบูรณ์แบบมาก เหมาะสำหรับการทำเป็นมีม!” เอริคที่บินอยู่กลางอากาศเอามือลูบคางของตัวเองเล็กน้อยราวกำลังชื่นชมผลงานชิ้นเอกของตัวเอง

กล้องของฮาเวิร์ดนั้นมีพิกเซลสูงมาก ซึ่งเกินระดับของเทคโนโลยีของยุคนี้ไปแล้ว ดังนั้นทุกรูขุมขนบนใบหน้าของวินเทอร์โซลเยอร์จึงสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน

“กล้องนี้ดีมาก ฉันจะเอาเป็นรางวัลสำหรับการช่วยชีวิตแล้วกัน และฉันจะใช้กล้องนี้เก็บภาพซูเปอร์ฮีโร่ในอนาคตทุกคน แล้วทำชุดมีมส่วนตัวของฉันเอง!”

เอริคเล่นกับกล้องที่เขาเพิ่ง ‘ยืม’ มาอย่างพอใจ ทำให้วินเทอร์โซลเยอร์ที่เห็นเช่นนั้นก็หยิบปืนกลมือออกมายิงใส่เอริคทันที

ปัง ปัง ปัง ปัง . . .

เมื่อได้ยินเสียงปืน แน่นอนว่าเอริคไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง พร้อมกับกระสุนที่หยุดอยู่กลางอากาศอย่างกะทันหัน

ทำให้วินเทอร์โซลเยอร์ที่เห็นว่าปืนไม่ได้ผลจึงขว้างระเบิดอีกสองลูกใส่เอริคอีกครั้ง แต่ระเบิดที่ถูกกว้างออกมาก็หยุดกลางอากาศเหมือนกับกระสุนไม่มีผิด แถมสลักของมันก็ยังไม่ถูกดึงออกเลยด้วยซ้ำ

หลังจากการโจมตีล้มเหลวถึงสองครั้ง แต่วินเทอร์โซลเยอร์ก็ยังไม่ยอมแพ้ ทันใดนั้นร่างของวินเทอร์โซลเยอร์ก็วิ่งพุ่งตัวออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะใช้เท้ากระแทกพื้นกระโดดสูงขึ้นกลางอากาศ และใช้แขนเหล็กของตัวเองต่อยใส่เอริคอย่างรุนแรง

“สุนัขก็ควรอยู่อย่างสุนัข! นอนลง!” เอริคกระดิกนิ้วชี้ลงเล็กน้อย

ทันใดนั้นแขนเหล็กของวินเทอร์โซลเยอร์ดูเหมือนจะหนักขึ้นเป็นหมื่นเท่า จนทำให้ร่างของเขากระแทกลงกับพื้นอย่างรุนแรง และไม่ว่าเขาจะดิ้นรนสักแค่ไหนเขาก็ไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้เลย

ถึงแม้ว่าตอนนี้เอริคจะได้รับบาดเจ็บสาหัสและแทบจะไม่สามารถใช้พลังระดับอัลฟ่าได้ แต่เอริคก็ยังเป็นแม็กนีโต ผู้ที่ไม่มีโลหะใดสามารถทำร้ายเขาได้!!

หลังจากจัดการวินเทอร์โซลเยอร์จนอีกฝ่ายไม่สามารถขยับตัวได้ เอริคก็เดินไปตรวจสอบอาการบาดเจ็บของ ฮาเวิร์ด และ มาเรีย และรู้ทันทีว่าถ้าหากพวกเขาทั้งสองคนไม่ได้รับการรักษาฉุกเฉิน พวกเขาคงอยู่บนโลกนี้ได้อีกไม่นาน

โดยอาการของฮาเวิร์ดนั้นค่อนข้างดีกว่ามาเรียหน่อยหนึ่ง เพราะเขามีเพียงแค่ซี่โครงหักหลายซี่ กระดูกต้นขาหัก ตับม้ามและปอดแตก และมีเลือดออกภายใน ทำให้ด้วยอากาศบาดเจ็บดังกล่าวถึงแม้ว่าวินเทอร์โซลเยอร์จะไม่โจมตีต่อ ฮาเวิร์ดก็ไม่สามารถอยู่รอดได้นานกว่าครึ่งชั่วโมงอย่างแน่นอน

ส่วนอาการบาดเจ็บของมาเรียก็มีตั้งแต่กะโหลกศรีษะแตก เลือกออกในสมอง อวัยวะภายในแตกหลายแห่ง กระดูกหักหลายท่อน และมีเลือดออกภายในอย่างรุนแรง

“จิ๊ ๆ ช่างน่าสังเวชจริง ๆ!”  เอริคส่ายหัวเบา ๆ ก่อนหยิบหลอดเซรุ่มสองหลอดขึ้นมา และลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เขาจะใส่หลอดหนึ่งกลับไปด้วยสีหน้าเจ็บปวด

          “ฉันต้องไปทุบตีโทนี่ สตาร์คให้หนักในอนาคต!”

หลังจากนั้นเอริคก็เริ่มทำการแบ่งเซรุ่มในหลอดออกเป็นสองส่วน จากนั้นก็ฉีดเข้าไปในร่างของฮาเวิร์ดและมาเรีย พร้อมกับจ้องมองพวกเขาทั้งสองอย่างตั้งใจ โดยดวงตาของของเอริคในตอนนี้กำลังส่องประกายระยิบระยับเนื่องจากกำลังใช้พลังของเขาอย่างเต็มที่

แน่นอนว่าแสงที่เปล่งออกมาจากดวงตาของเอริคไม่ใช่แสงธรรมดา แต่มันคือผลจากสนามแม่เหล็กไฟฟ้าแรงสูงที่เขาใช้จนทำให้อากาศโดยรอบแตกตัวเป็นไอออน เหมือนกับการสแกน MRI ซึ่งช่วยให้เขาสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายของทั้งคู่ได้อย่างละเอียด

เมื่อเซรุ่มไหลเข้าสู่ร่างกาย เซลล์ที่เคยอ่อนล้าก็เริ่มฟื้นฟูพลังงานและความมีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง อวัยวะที่เสียหายเริ่มทำการซ่อมแซมตัวเอง กระดูกที่หักก็กลับคืนสู่สภาพเดิม และหลอดเลือดที่แตกก็เชื่อมต่อกันอีกครั้ง

“นี่แหละ! เซรุ่มนี้กระตุ้นเซลล์ให้กลับมาสู่จุดสูงสุดของมัน และเซลล์จะดูแลตัวมันเองในส่วนที่เหลือต่อเอง . . . แต่ผลข้างเคียงล่ะ?” เอริคพูดพึมพำพร้อมมองสำรวจพวกเขาอย่างละเอียด

เขาจับตาดูกระบวนการที่เซรุ่มไหลผ่านเข้าสู่สมองของทั้งคู่ กระตุ้นเซลล์ในพื้นที่สำคัญอย่างฮิปโปแคมปัส ไฮโปทาลามัส และไจรัสซิงกูเลตอย่างรวดเร็ว

“ตามที่คิดไว้ . . . ปัญหาอยู่ที่นี่นี่เอง” เอริคถอนหายใจเบา ๆ “เซลล์สมองเหล่านี้ถูกกระตุ้นจนสร้างฮอร์โมนทางอารมณ์ในปริมาณมาก ซึ่งทำให้ทหารรู้สึกตื่นเต้น หงุดหงิด และควบคุมตัวเองไม่ได้ คนดีจะยิ่งถูกกระตุ้นให้ดีขึ้น แต่ถ้าเป็นคนเลวก็จะถูกระตุ้นให้เลวยิ่งกว่าเดิม!”

“ดูเหมือนว่าฉันจะต้องกลับไปปรับปรุงเตียงฟื้นฟูให้ดีกว่านี้ . . .”

ทันใดนั้นสัญญาณบางอย่างบนร่างกายของพวกเขาทั้งสองคนก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ก่อนที่เซลล์ในร่างกายของพวกเขาทั้งคู่จะเริ่มหดตัวอย่างรวดเร็ว

“ยีนพังทลาย! เกิดอะไรขึ้น!?” เอริคขมวดคิ้ว พร้อมกับดวงตาที่เปล่งประกายอีกครั้งขณะพิจารณาร่างกายของฮาเวิร์ดและมาเรียอย่างละเอียด ก่อนที่หลังจากนั้นไม่นานเขาจะเข้าใจสาเหตุ

“พลังงาน! ใช่แล้ว! ร่างกายของพวกเขาไม่มีพลังงานเพียงพอที่จะรองรับกระบวนการนี้ เหมือนกับเซลล์ที่ถูกผลักให้ขึ้นไปบนยอดเขา แต่ไม่มีอะไรช่วยให้มันยืนหยัดได้ ผลสุดท้ายคือการล้มลงและตกลงมาจากบนยอดเขา!”

“ไม่ . . . พวกนายสองคนยังตายตอนนี้ไม่ได้ ฉันยังต้องการข้อมูลเพิ่มเติมอยู่!”

เอริครีบวางฝ่ามือของเขาบนตัวของพวกเขาทั้งสองคนทันที และใช้พลังแม่เหล็กเพื่อสร้างกระแสไฟฟ้า ป้อนเข้าสู่ร่างกายของพวกเขา ถึงแม้กระบวนการนี้จะทำให้เกิดความเสียหายบางส่วน แต่ก็ช่วยชะลอการเสื่อมสภาพของยีนได้

“แค่นี้ยังไม่พอ ฉันต้องกลับไปที่ห้องทดลองเดี๋ยวนี้!” ทันใดนั้นเอริคก็รีบสร้างแผ่นโลหะด้วยพลังของเขา และยกร่างของพวกเขาทั้งสองคนขึ้นอย่างระมัดระวัง

ในขณะเดียวกันเมื่อเอริคหันไปมองรอบ ๆ เขาก็สังเกตเห็นว่าวินเทอร์โซลเยอร์ได้หนีหายกันไปหมดแล้ว โดยที่อีกฝ่ายได้ทิ้งแขนเหล็กของตัวเองเอาไว้ให้เขาข้างหนึ่ง

“ครั้งนี้ฉันจะปล่อยให้หนีไปก่อน . . . ดีเหมือนกัน จะได้มีคนมารับผิดชอบเรื่องเซรุ่มที่หายไป” เอริคพึมพำก่อนจะควบคุมแขนเหล็กให้ลอยตามเขามา และพาร่างของฮาเวิร์ดและภรรยากลับไปยังห้องทดลองอย่างรวดเร็ว

โปรดติดตามตอนต่อไป …