บทที่ 39 นักเวทสายฟ้า

บทที่ 39 นักเวทสายฟ้า

การต่อสู้คู่ที่สองเป็นการต่อสู้ของหวงเต้าเหิง

คู่ต่อสู้ของเขาคือผู้มีอาชีพ [นักดาบโล่] ระดับสองดาว ชื่อว่าหวงซง

นี่เป็นอาชีพที่สมดุลทั้งรุกและรับ ความสามารถทุกด้านกระจายเท่าๆ กัน แต่ความสมดุลก็หมายถึงความธรรมดา โจมตีสู้อาชีพสายเวทไม่ได้ ป้องกันสู้ผู้มีอาชีพสายป้องกันไม่ได้ ทำให้มักถูกรังเกียจในการบุกดันเจี้ยนเป็นทีม

แต่ในการต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่งบนเวที [นักดาบโล่] ที่ไม่มีจุดอ่อนกลับเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว

ฟางซิวเห็นว่าอุปกรณ์ของหวงซงก็ไม่เลว อย่างน้อยก็เป็นชุดระดับหายาก อาจต่อกรกับหวงเต้าเหิงได้สนุก

"สู้ๆ!" ก่อนขึ้นสนาม เพื่อนสนิทของหวงซงให้กำลังใจ

หวงซงพยักหน้าอย่างจริงจัง ก้าวขึ้นสนาม

อีกด้าน หวงเต้าเหิงเตรียมพร้อมมานานแล้ว

"เริ่มการต่อสู้!" อู่เจียงประกาศ

"ท่าป้องกัน!" พอเริ่มต่อสู้ [นักดาบโล่] หวงซงก็วางท่าป้องกันทันที แต่เท้ายังคงเคลื่อนไหว วิ่งพุ่งไปหาหวงเต้าเหิง

"เห็นแก่ที่นายแซ่หวงเหมือนข้า ข้าจะเบามือหน่อยก็แล้วกัน" หวงเต้าเหิงมองหวงซงที่ถือโล่วิ่งเข้ามาอย่างระมัดระวัง พูดอย่างหยิ่งผยอง

พลางยกมือชี้ไปข้างหน้า

"ลูกบอลสายฟ้า"

ลูกบอลพลังงานประกอบด้วยแสงสายฟ้าขนาดเท่าลูกฟุตบอลปรากฏตรงหน้าเขา

โบกมือเบาๆ

ลูกบอลสายฟ้าพุ่งวาดโค้งอ่อนช้อยกลางอากาศ พุ่งตรงเข้าชนโล่ของหวงซง

"โครม!" เสียงระเบิดดังสนั่น

ลูกบอลสายฟ้าระเบิดทันทีที่สัมผัสโล่ พลังอันบ้าคลั่งซัดหวงซงที่เพิ่งวิ่งได้สิบกว่าเมตรกระเด็นกลับไป รองเท้าของเขาถูกลากกับพื้นเป็นรอยดำสองทาง ราวกับรอยล้อรถที่เกิดจากการดริฟท์

ผู้ชมการถ่ายทอดสดต่างอุทานว่า "โอ้โห พลังทำลายล้างนี่!"

แม้แต่ตัวแทนสำนักต่างๆ ในบริษัทหลิงจือก็ต้องปรับแว่นมองหวงเต้าเหิงอย่างพินิจ พึมพำว่า "สมแล้วที่ธาตุสายฟ้าเป็นธาตุที่มีพลังทำลายล้างสูงสุด"

ในใจคิดว่าจะชวนหวงเต้าเหิงเข้าสำนักของตนดีหรือไม่

อาชีพสายเวทที่มีพลังโจมตีรุนแรง ไม่ว่าสำนักไหนก็ไม่มีทางปฏิเสธ

บนสนามต่อสู้ หวงซงกัดฟัน ฝืนข่มความสั่นของแขน ก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง

แต่เดินได้ไม่กี่ก้าว ลูกบอลสายฟ้าลูกต่อไปก็มาถึง พร้อมความอ่อนช้อยที่หลบเลี่ยงไม่ได้ และพลังน่าสะพรึงกลัว

"โครม!" หวงซงถูกดันถอยหลังทิ้ง "รอยล้อ" บนพื้นอีกครั้ง ตอนนี้ระยะห่างระหว่างเขากับหวงเต้าเหิงยิ่งไกลกว่าตอนเริ่มต้นเสียอีก

วิธีรับมืออาชีพสายเวทที่ดีที่สุดคือการประชิดตัว

แต่ตอนนี้หวงซงไม่ต้องพูดถึงเรื่องเข้าประชิดหวงเต้าเหิง แค่แรงระเบิดจากลูกบอลสายฟ้าที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุด ก็แทบทำให้เขาถือโล่ไม่อยู่แล้ว

มองไปยังหวงเต้าเหิงที่อยู่ไกลออกไป

ไม่รู้ทำไม ในหัวของหวงซงพลันผุดประโยคหนึ่งขึ้นมา "ชีวิตข้าเปรียบดั่งเดินบนน้ำแข็งบาง เจ้าว่าข้าจะข้ามไปถึงอีกฝั่งได้หรือไม่?"

ตรงกันข้าม หวงเต้าเหิงทำตามที่พูดไว้ตั้งแต่แรก

เพราะหวงซงแซ่หวงเหมือนกัน เขาจึงเบามือจริงๆ สร้างลูกบอลสายฟ้าอย่างเชื่องช้า โยนแบบไม่ได้เล็ง แต่ทุกครั้งกลับแม่นยำไม่พลาดเป้า

แต่...กลับเป็นความไม่ใส่ใจนี้เอง ที่ทำให้ผู้มีอาชีพระดับสองดาวรวมถึงหวงซงรู้สึกถึงแรงกดดันจนแทบหายใจไม่ออก

คนอื่นๆ ลองจินตนาการว่าตัวเองอยู่ในสถานะของหวงซง...

ยิ่งรู้สึกสิ้นหวัง!

หนึ่ง สอง สาม... พอลูกบอลสายฟ้าลูกที่ห้าปะทะเข้ากับหวงซง เขาก็กลายเป็นลำแสงสีเงิน เข้าสู่สถานะอมตะโดยอัตโนมัติ ถูกส่งตัวออกจากสนาม นั่นหมายความว่าเขาหมดสิทธิ์ต่อสู้ต่อแล้ว

ตัวแทนสำนักต่างๆ ในห้องถ่ายทอดของบริษัทหลิงจือต่างติดป้ายให้หวงเต้าเหิง

พลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัว

แม้แต่อาชีพกึ่งป้องกันที่เปิดทักษะป้องกันแล้วยังรับลูกบอลสายฟ้าของหวงเต้าเหิงไม่ถึงห้าลูก

เห็นได้ชัดถึงพลังทำลายล้าง

"แค่ห้าลูกก็ทนไม่ไหวแล้วหรือ? น่าเบื่อ" หวงเต้าเหิงเดินลงจากสนามอย่างเบื่อหน่าย

ต่อมาเป็นการต่อสู้คู่ที่สาม

ฟางซิวปะทะเหอต้าไห่

"กรรมการ ข้าขอยอมแพ้!" ขณะที่ฟางซิวกำลังจะขึ้นสนาม เหอต้าไห่ก็ยกมือพูดกับอู่เจียง

"เจ้าแน่ใจหรือ?" อู่เจียงถาม

"แน่ใจครับ" เหอต้าไห่พูดเหมือนอธิบายให้ทุกคนฟัง "ผมไม่ค่อยเก่งเรื่องต่อสู้ แค่หลบๆ ซ่อนๆ เข้ารอบสิบหกได้รางวัลก็ดีมากแล้ว รู้จักพอ ฮ่ะๆ~"

หลังจากเห็นตัวอย่างของจางหมิงหมิงและหวงซง ทุกคนต่างเข้าใจ แม้คะแนนจะไม่ได้บ่งบอกพลังการต่อสู้ทั้งหมด แต่ก็พอบอกอะไรบางอย่างได้

สี่อันดับแรกในกระดานจัดอันดับ พอดีเป็นผู้มีอาชีพระดับสามดาวทั้งหมด แสดงให้เห็นถึงความเหนือชั้นของอาชีพระดับสามดาวในช่วงขั้นหนึ่ง

เจอผู้มีอาชีพระดับสามดาว ยอมแพ้ก็ไม่น่าอาย

มีเพียงบางคนที่คิดว่าฟางซิวเพิ่งเปลี่ยนเป็นอาชีพระดับสามดาว อาจลองเสี่ยงดู แต่น่าเสียดายที่คู่ต่อสู้ของพวกเขาไม่ใช่ฟางซิว

อย่างไรก็ตาม การยอมแพ้แบบนี้ พอมีคนหนึ่งเริ่ม ก็ต้องมีคนที่สอง

การต่อสู้คู่ที่สี่ คู่ต่อสู้ของเหมียวเมิง ผู้มีอาชีพระดับสามดาวคนสุดท้าย ก็เลือกยอมแพ้ก่อนเริ่มการต่อสู้

เหมียวเมิงผู้นี้ สูง 193 เซนติเมตร รูปร่างกำยำแข็งแรง ดูก็รู้ว่าเป็นชายแกร่ง อาชีพก็เป็น [ผู้เชี่ยวชาญด้านการทุ่ม] ที่ค่อนข้างหายาก เป็นอาชีพที่เชี่ยวชาญการต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่ง

คู่ต่อสู้ของเหมียวเมิงเป็นผู้มีอาชีพสายเวทหญิง เห็นรูปร่างของเหมียวเมิงก็กลัวจนแทบช็อก ไม่ต้องพูดถึงการต่อสู้หนึ่งต่อหนึ่งแล้ว แต่หลังยอมแพ้ หญิงสาวก็หน้าแดงขอเบอร์โทรเหมียวเมิง...

ต่อมาเป็นการต่อสู้สี่คู่ระหว่างอันดับห้าถึงแปด ไม่มีการยอมแพ้อีก

เมื่อทุกคนเป็นผู้มีอาชีพระดับสองดาว ไม่มีใครรู้ว่าใครแข็งแกร่งกว่ากัน จึงเกิดการต่อสู้อย่างดุเดือด

แต่พอผู้ชนะทั้งสี่คู่ต้องเผชิญหน้ากับผู้มีอาชีพระดับสามดาวอย่างฟางซิวและคนอื่นๆ

ยอมแพ้ในพริบตา

การต่อสู้รอบแปดคนเข้ารอบสี่ คู่ต่อสู้ยอมแพ้ทั้งหมด เข้าสู่รอบรองชนะเลิศทันที

ผู้เข้าแข่งขันรอบรองชนะเลิศทั้งสี่คนล้วนเป็นผู้มีอาชีพระดับสามดาว

นี่ก็ถือว่าเป็นไปตามที่หลายคนคาดการณ์ไว้แต่แรก เพียงแต่ในสายตาพวกเขา จางเฟยที่ควรเข้ารอบสี่คนสุดท้ายกลับถูกฟางซิวแทนที่

"รอบรองชนะเลิศ หลินจินอันปะทะเหมียวเมิง ฟางซิวปะทะหวงเต้าเหิง" อู่เจียงกอดอก ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เขาย้ายตัวไปยืนที่ฐานรูปปั้นหลินเมี่ยวซาน จากสีหน้าดูเหมือนไม่พอใจกับการต่อสู้ที่ผ่านมา

รอบสิบหกเข้าแปด แปดคู่มีการยอมแพ้สองคู่ก็พอทำเนา

รอบแปดเข้าสี่ แค่สี่คู่แต่ยอมแพ้ทั้งหมด

ปีนี้มีผู้มีอาชีพระดับสามดาวมากเกินไปหรือ? พวกผู้มีอาชีพระดับสองดาวไม่มีไฟสู้และความมุ่งมั่นเลย!

อู่เจียง: นี่เป็นการแข่งขันที่แย่ที่สุดเท่าที่ข้าเคยเห็นมา!

เมื่อรู้ว่าใครเป็นคู่ต่อสู้ หวงเต้าเหิงก็มองมาทันที เต็มไปด้วยไฟสู้

"สุดท้าย เราก็ต้องต่อสู้กันจนได้" หวงเต้าเหิงยืดเส้นยืดสายผ่อนคลายกล้ามเนื้อ "ก็ดีนะ จะได้ไม่มีฝ่ายไหนแพ้แล้วคาใจ"

ฟางซิวกลับไม่สนว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใคร

ยังคงเป็นประโยคเดิม ข้าไร้พ่าย พวกเจ้าตามสบาย

(จบบทที่ 39)