บทที่ 36 สิงห์ร้ายย่อมเดียวดาย โค-แกะรวมฝูง!

บทที่ 36 สิงห์ร้ายย่อมเดียวดาย โค-แกะรวมฝูง!

"เมื่อกี้ข้าได้สังหารไช่หนานเจ๋อใช่หรือไม่?" ฟางซิวที่กำลังวิ่งอย่างรวดเร็วนึกขึ้นได้

ในกลุ่มคนที่เขาฟันทิ้งไปเมื่อครู่ เหมือนจะมีใบหน้าคุ้นตาอยู่คนหนึ่ง

"ช่างมันเถอะ" พวกไร้ค่าอย่างไช่หนานเจ๋อ ฟางซิวไม่คิดจะเสียเวลาไปหาเรื่องอีกแล้ว ถึงอย่างไรก็เสียเวลาเปล่า แถมยังเปื้อนมือ

ตอนนี้คะแนนของฟางซิวมาถึง 37 แล้ว โดย 9 คะแนนมาจากการสังหารคนทั้งสี่เมื่อครู่

คะแนนนี้ยังไม่มากนัก และยิ่งเวลาผ่านไป คนก็จะยิ่งน้อยลง

แม้ว่าคนที่เหลืออยู่จะมีคะแนนมากแน่ แต่หลายคนก็เป็นพวก "ซ่อนตัว"

การหาพวกมันยิ่งยากขึ้นไปอีก

"ต่อไปต้องหาทักษะตรวจจับสักอย่าง" ฟางซิวคิดในใจ ถ้ามีทักษะประเภทตรวจจับ เขาก็ไม่ต้องวิ่งวนเหมือนแมลงวันไร้หัวในป่า แต่จะหาพวก "หลบซ่อน" พวกนั้นออกมาทีละคน แล้วฆ่าให้หมด!

"ฟิ้ว!"

ขณะกำลังคิดอยู่นั้น ฟางซิวก็ได้ยินเสียงแหวกอากาศแหลมคม

"เปลี่ยนอาชีพ: นักเวทย์แปลงร่างโบราณ"

"แปลงร่าง: ผู้พิทักษ์เหล็กอาคม!"

ฟางซิวกลายร่างเป็นมนุษย์เหล็กในพริบตา

"ติ๊ง!" เสียงโลหะกระทบดังกังวาน

ฟางซิวเห็นกริชเล่มหนึ่งกระเด้งออกจากร่างของตน

มองไปตามทิศทางที่กริชพุ่งมา ฟางซิวเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่บนยอดไม้ มองลงมาจากที่สูง มุมปากของเขายกขึ้น ยิ้มพร้อมกับคิ้วที่เกือบจะติดกัน ดูเหี้ยมเกรียมเป็นพิเศษ

"ทักษะที่สองของเจ้าเลือกทักษะแปลงร่างประเภทป้องกันสินะ!"

"เลือกได้ดี ทำให้มีพลังต่อสู้เพียงพอในขั้นหนึ่ง" ชายหนุ่มวิจารณ์ฟางซิว

จากน้ำเสียง ดูเหมือนเขาจะรู้จักฟางซิว

"เจ้าเป็นใคร?" ฟางซิวถาม

"จางเฟย" ชายหนุ่มแนะนำตัวอย่างมั่นใจ ท่าทางเหมือนคิดว่าด้วยชื่อเสียงของตน อีกฝ่ายต้องรู้จักทันทีที่ได้ยิน

"ไม่เคยได้ยินชื่อ" ฟางซิวนึกทบทวนอย่างละเอียด แน่ใจว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินชื่อนี้

"เป็นไปได้ยังไง?!" จางเฟยไม่เชื่อ "ในเมืองชิงซานมีอาชีพระดับสามดาวแค่ห้าคน! เจ้าจะไม่เคยได้ยินชื่อข้าได้ยังไง?!"

"ไม่เคยได้ยิน" ฟางซิวรู้จักอาชีพระดับสามดาวในเมืองชิงซานนอกจากตัวเองแค่สองคน

คนหนึ่งคือหวงเต้าเหิง รู้จากจางฟูกุ้ย

อีกคนคือหลินจินอัน เดาจากพลังที่เธอแสดงออกตอนต่อสู้กับลูกมังกรวายุพิโรธ

ส่วนอาชีพระดับสามดาวคนอื่น ฟางซิวจำได้ว่าจางฟูกุ้ยเคยส่งข้อมูลมาให้ แต่เพราะยุ่งกับการฝึกฝนและเตรียมตัวท้าทายลูกมังกรวายุพิโรธ จึงไม่ได้อ่าน

ในสายตาเขา อ่านหรือไม่อ่านก็เหมือนกัน

ข้าเป็นเทพ พวกเจ้าทำตามสบาย

ฟางซิวไม่อยากเสียเวลาคุยกับเขา อีก 30 วินาทีที่ไม่โจมตี สถานะหยั่งรู้วิถีดาบกำลังจะหายไป

"รอก่อน" เห็นฟางซิวจะชักดาบ จางเฟยรีบห้ามไว้ "ข้าไม่ได้มาหาเรื่องเจ้า"

ฟางซิวชักดาบออกฟันพลังดาบไปด้านข้าง มองจางเฟยเงียบๆ รอฟังต่อ

"ข้ามาหาเจ้าเพื่อร่วมมือกัน!"

"พวกเราจับมือกัน กำจัดอาชีพระดับสามดาวที่เหลืออีกสามคนออกไปในด่านนี้!"

"รวมถึงหวงเต้าเหิงที่แข่งขันกับเจ้าโดยตรงด้วย!"

"การแข่งขันตัวต่อตัวที่จะมาถึง พวกอาชีพระดับสองดาวไม่มีทางทำอะไรพวกเราได้"

"ตอนนั้น รอบชิงชนะเลิศจะเป็นการต่อสู้ระหว่างข้ากับเจ้า รับประกันอันดับสอง"

"ว่าอย่างไร?" จางเฟยส่ง "คำขอรวมทีม" มาให้ฟางซิวทันที

ฟางซิวไม่สนใจว่าทำไมจางเฟยถึงรู้ว่าเขากับหวงเต้าเหิงแข่งขันกันโดยตรง ในฐานะอาชีพระดับสามดาวเหมือนกัน เขาคงได้รับการลงทุนเช่นกัน และน่าจะเป็นบริษัทหลิงจือเหมือนกัน

แต่การร่วมทีมกับเขานั้น...

ฟางซิวเลือก "ปฏิเสธ" โดยไม่ลังเล

"ทำไม?" จางเฟยงุนงง คิดไม่ออกว่าฟางซิวมีเหตุผลอะไรถึงปฏิเสธการร่วมมือกับเขา

"สิงห์ร้ายย่อมเดียวดาย โค-แกะรวมฝูง!" มือขวาของฟางซิวกำด้ามดาบแน่น ดวงตาเริ่มเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เผชิญหน้ากับอาชีพระดับสามดาวคนอื่น ข้าอยากดูว่าเจ้าแตกต่างจากอาชีพระดับสองดาวอย่างไร จะถูกข้าฟันเพียงดาบเดียวเหมือนกันหรือไม่

"สิงห์ร้ายย่อมเดียวดาย โค-แกะรวมฝูง?" จางเฟยทวนคำของฟางซิว ความงุนงงบนใบหน้าหายวับไป กลับมาเป็นท่าทางเหี้ยมเกรียมเหมือนเดิม

"งั้นข้าจะดูซิว่า เจ้าเป็นสิงห์ร้ายระดับไหน"

ว่าแล้วจางเฟยก็กระโดดลงมาจากฟ้า พุ่งตรงเข้าใส่ฟางซิว

กล้าพุ่งเข้าหน้าข้า?

ฟางซิวไม่รอช้า ดวงตาวาบขึ้นด้วยประกายเย็นเยียบ ใช้ "ศิลปะการชักดาบ" โจมตีทันที

"ฉึก!"

ร่างของฟางซิวกลายเป็นเงาพร่าเลือน การชักดาบเร็วจนแทบมองไม่เห็น! สิ่งเดียวที่เห็นชัดคือประกายดาบเย็นเยียบที่วาบผ่านกลางอากาศ!

จางเฟยที่กำลังร่วงลงมาถูกฟันขาดเป็นสองท่อนในทันที

แต่ไม่มีลำแสงสีเงินส่งตัวปรากฏขึ้น และตัวเลขคะแนนบนกำไลข้อมือแห่งกฎของฟางซิวก็ไม่เพิ่มขึ้น

"จิ๊ๆๆ อย่าเอาข้าไปเทียบกับพวกขยะอาชีพระดับสองดาวที่เจ้าฟันทิ้งง่ายๆ หน่อยเลย" เสียงของจางเฟยดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้มีคนพูดถึงห้าคน

ตรงหน้าฟางซิว จางเฟยห้าคนถือดาบคู่ ยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม เดินเข้ามาจากห้าทิศทาง

"แยกร่าง?" ฟางซิวนึกขึ้นได้ ในทักษะระดับหนึ่งดาวธรรมดาที่โรงเรียนให้มา มีทักษะชื่อ "แยกร่าง" เป็นทักษะที่สร้างร่างจำลองเพื่อลวงตาเท่านั้น

คงเป็นไปได้ว่าจางเฟยเปลี่ยนอาชีพระดับสามดาวโดยใช้ทักษะประเภทนี้เป็นพื้นฐาน

จำได้ว่าจุดอ่อนของการแยกร่างคือทักษะที่โจมตีเป็นวงกว้าง เพราะร่างจำลองพวกนี้แตะนิดเดียวก็สลาย แต่สำหรับอาชีพระยะประชิดแล้วค่อนข้างลำบาก ต้องฟันทีละคน ถ้าไม่โดนร่างจริง เขาก็สร้างใหม่ได้เรื่อยๆ

และจางเฟยเป็นอาชีพระดับสามดาว ทักษะของเขาอัพเกรดจากระดับหนึ่งดาวเป็นสามดาว ร่างจำลองที่เดิมไม่มีพลังต่อสู้ ตอนนี้อาจมีพลังต่อสู้แล้วก็ได้

ยุ่งยากขึ้นอีก

เห็นฟางซิวหยุดอยู่กับที่ ดูเหมือนกำลังคิดว่าตัวไหนเป็นตัวจริง จางเฟยจึงฉวยโอกาสโจมตีทันที

"การโจมตีเงาวูบห้าครั้ง!"

จางเฟยทั้งห้าคนกระโดดขึ้นจากพื้น พุ่งตัวกลางอากาศเข้าหาฟางซิว เหมือนเสือดำที่กระโดดจากต้นไม้ล่าเหยื่อ การเคลื่อนไหวคล่องแคล่ว เร็วดั่งสายลม และดาบคู่ในมือก็เปรียบเสมือนเขี้ยวคู่ของนักล่า

เผชิญหน้ากับจางเฟยที่พุ่งเข้ามาจากห้าทิศทาง ฟางซิวถอนหายใจเบาๆ บนร่างกายมีลูกแก้วแสงสีขาวขนาดเท่าลูกหินผุดขึ้นไม่หยุด ไหลรวมเข้าสู่ดาบฝนพรำ เขาเสียบดาบที่เริ่มเรืองแสงกลับเข้าฝัก เพียงแค่กำแน่น

สถานะ "หยั่งรู้วิถีดาบ" หมดลงในพริบตา

"พิฆาตจันทรเสี้ยว!"

ในวินาถัดมา เสี้ยวพระจันทร์เรืองรัศมีกว้างสามเมตรก็พุ่งออกมา!

(จบบทที่ 36)