บทที่ 6 คัมภีร์จักรพรรดิสุริยะ หลินเอี๋ยนหนีแล้ว!

บทที่ 6 คัมภีร์จักรพรรดิสุริยะ หลินเอี๋ยนหนีแล้ว!

สมกับเป็นบุตรแห่งโชคชะตา

ต้นทุนการลงทุนนี้สูงส่งยิ่งนัก

ไฟวิเศษที่ติดอันดับสามสิบหกบนจัดอันดับไฟวิเศษเพียงหนึ่งดวง กลับเพิ่มความคืบหน้าการลงทุนได้เพียง 30% เท่านั้น!

ต้องรู้ไว้ว่าสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ แม้แต่ในมือของหวังมู่ก็มีไม่กี่ชิ้น

เมื่อมองในแง่นี้

การทำให้ความคืบหน้าการลงทุนในหลินเอี๋ยนเต็มร้อย แม้แต่สำหรับหวังมู่เองก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!

หวังมู่ถอนหายใจเบาๆ

ให้กำลังใจตัวเอง

ไม่ว่าอย่างไร อย่างน้อยก็นับเป็นการเริ่มต้นที่ดี

หวังมู่โบกมือพลางยิ้มกล่าว: "คุณชายหลินเป็นบุตรสวรรค์ เหมาะสมกับสิ่งนี้อย่างยิ่ง!"

พูดแล้วชะงักเล็กน้อย เขาเสนอว่า: "ตอนนี้คุณชายหลินได้ฟื้นฟูจิตเต๋าแล้ว นี่คือช่วงเวลาที่ต้องตั้งใจบำเพ็ญ งานพ่อค้าสมุนไพรเช่นนี้ ไม่จำเป็นต้องทำอีกต่อไป!

ไฉนไม่ตามข้ากลับไปยังเกาะฉางเซิง ที่นั่นมีพลังวิญญาณอุดมสมบูรณ์ อีกทั้งยังมีทรัพยากรเพียงพอให้คุณชายหลินได้แสดงพรสวรรค์อย่างเต็มที่!"

ได้ยินดังนั้น

ดวงตาของหลินเอี๋ยนวาบไหวด้วยความสนใจ

แต่รีบหายไปอย่างรวดเร็ว

"ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ใจกว้าง หลินจะปฏิเสธไม่ลง! แต่ข้าอยู่บนเกาะนี้มาสามปีแล้ว ถึงจะจากไป ก็ควรบอกลาเพื่อนๆ สักหน่อย"

"ไฉนศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ไม่กลับไปก่อน รอให้ข้าเตรียมพร้อมและจัดการเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ที่นี่เสร็จ ค่อยไปก็ไม่สายเกินไป!" หลินเอี๋ยนกล่าว

หวังมู่ฟังแล้วก็รู้ทันที

นั่นเป็นเพียงข้ออ้างของหลินเอี๋ยน

เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายยังไม่เชื่อใจเขาเต็มที่อย่างรวดเร็วเช่นนั้น

แต่อย่างไรก็ตาม

เขาไม่ได้เปิดโปง เมื่อตัดสินใจแสดงเป็นคนดี ก็ต้องรักษาภาพลักษณ์ให้มั่นคง มิฉะนั้นการลงทุนก็จะสูญเปล่า

"เช่นนั้นก็ดี!" หวังมู่พยักหน้ากล่าว: "ข้าจะสั่งการไว้ เมื่อคุณชายหลินพร้อมแล้ว จะมีคนมารับแน่นอน!"

พูดจบ หวังมู่ก็ไม่อยู่นานกว่านั้น

ขึ้นหลังครุฑปีกทอง

หันหลังจากไป

หลินเอี๋ยนมองดูชายหนุ่มและนกยักษ์ที่จากไปไกล

ในใจภาวนา: "อาจารย์ คนผู้นี้เชื่อถือได้หรือไม่?"

"บอกยาก!"

"เด็กหนุ่มผู้นี้มีพฤติกรรมผิดปกติชวนสงสัย แม้แต่ข้าเอง ก็มองไม่เห็นเจตนาที่แท้จริงของเขา!"

ต้านเสวียนส่ายหน้ากล่าว

หลินเอี๋ยนถาม: "แล้วคำเชิญของเขา ข้าควรรับหรือไม่?"

ต้านเสวียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง: "อย่างที่กล่าวกัน เมื่อพบสิ่งผิดปกติย่อมมีเหตุ! วันนี้เขาแสดงออกราวกับมีความหวังดีต่อเจ้า แต่เราต้องระวังไว้ก่อน!

ขณะนี้อยู่ในเขตชั้นนอกของทะเลนี้ หากเจ้าหาโอกาสได้ ก็ยังสามารถหนีไปได้!

แต่หากไปถึงเขตแกนกลางแล้ว นั่นจะเป็นสถานที่ที่ไร้ทางออกจริงๆ!

ตามความคิดข้า เราควรรีบออกจากทะเลเหนือให้เร็วที่สุด ที่นี่ยังคงเป็นอาณาเขตของตระกูลหวัง หากเขาเกิดความคิดคดโกงแม้เพียงเล็กน้อย เจ้าจะลำบากแน่!"

หลินเอี๋ยนพยักหน้า: "ถูกต้อง! เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือเพิ่มวรยุทธ์ กลืนกินเพลิงวิญญาณทะเล สำเร็จขั้นสร้างรากฐาน! จากนั้นค่อยออกจากทะเลเหนือ!"

ต้านเสวียนกล่าว: "ก่อนจะกลืนกิน ข้าจะตรวจสอบให้เจ้าก่อน เพื่อป้องกันไม่ให้เด็กนั่นวางกลอุบาย!"

หลินเอี๋ยนซาบซึ้งใจกล่าว: "รบกวนอาจารย์แล้ว!"

……

กลับมาที่เกาะฉางเซิงในเขตแกนกลาง

หวังมู่แช่ตัวในบ่อน้ำพุร้อน

เพลิดเพลินกับการปรนนิบัติของหญิงสาวสวยหลายคนที่อยู่ข้างกาย หลับตาพักผ่อน

ในใจเขารู้สึกโล่งอก

"ไม่ว่าอย่างไร ฝั่งของหลินเอี๋ยน ก็สงบลงชั่วคราวแล้ว!"

"รอให้คุณชายเช่นข้าส่งสมุนไพรวิเศษไปให้เขาอีกเป็นระยะ ไม่เชื่อว่าเขาจะไม่ใจอ่อนต่อคุณชายเช่นข้า!"

"ต่อให้เป็นภูเขาน้ำแข็ง ข้าก็จะทำให้ละลาย!"

หวังมู่มั่นใจในใจ

แช่ตัวในน้ำพุร้อน เผลอหลับไปอย่างไม่รู้ตัว

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด

เสียงระบบแจ้งเตือน ดังขึ้นข้างหูเขา

【ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับผลตอบแทนจากความสำเร็จในการบำเพ็ญของหลินเอี๋ยน!】

【ได้รับเพลิงวิญญาณทะเล (ไม่สมบูรณ์) จำนวน 1 ชิ้น!】

【ได้รับคัมภีร์จักรพรรดิสุริยะ (ไม่สมบูรณ์)!】

อึ้ม!

พลังลมปราณของเขาพลันเพิ่มขึ้นรุนแรง

น้ำกระเซ็นสูง

ทำให้บรรดาหญิงรับใช้ตกใจ

หวังมู่ลืมตาขึ้น: "ข้าทะลวงขั้นแล้ว ขั้นฝึกลมปราณขั้นแปดชั้นฟ้าแล้ว!"

ไม่เพียงเท่านั้น

เขามองเข้าไปในร่าง ที่ตันเถียน เปลวไฟสีน้ำเงินลอยนิ่ง

เหมือนกับเพลิงวิญญาณทะเลที่เขามอบให้วันนี้ไม่มีผิดเพี้ยน

เพียงแต่...เปลวไฟนั้นดูเล็กลงไปมาก

เขาเงยหน้าขึ้น มองไปทางเกาะบี๋หยุน: "ดูเหมือนหลินเอี๋ยนจะกลืนกินเพลิงวิญญาณทะเล สำเร็จขั้นสร้างรากฐานแล้วสินะ?"

บุตรแห่งโชคชะตาช่างไม่ธรรมดาจริงๆ

เพิ่งได้รับเพลิงวิญญาณทะเลตอนบ่าย

ผ่านไปแค่ไม่นาน ก็กลืนกินและทะลวงขั้นสำเร็จ

นำผลตอบแทนมาให้หวังมู่!

ในเวลาเดียวกัน

ในสมองของหวังมู่ยังปรากฏคัมภีร์วิชาที่ล้ำลึกวิเศษยิ่ง

คัมภีร์จักรพรรดิสุริยะ!

นี่คงเป็นวิชาที่ต้านเสวียนถ่ายทอดให้หลินเอี๋ยน

สามารถกลืนกินเปลวไฟที่ทรงพลังเพื่อเพิ่มขั้น เสริมความแข็งแกร่งไม่หยุดยั้ง

เป็นวิชาโบราณสูงส่งที่สามารถนำพาสู่ระดับจักรพรรดิได้

ศักยภาพใหญ่หลวงเกินคาดคิด

"น่าเสียดายที่เป็นเพียงเศษเสี้ยว!"

หวังมู่ถอนหายใจ

หากไม่ใช่เช่นนั้น แม้เขาจะไม่ฝึกฝนเอง เพียงคัดลอกไว้เพื่อใช้ลงทุนกับอัจฉริยะคนอื่น ก็ถือเป็นเดิมพันที่ดีเยี่ยม

แต่ไม่มีทางเลือก ความคืบหน้าการลงทุนของเขาในหลินเอี๋ยนมีเพียง 30%

ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นเพลิงวิญญาณทะเลหรือคัมภีร์จักรพรรดิสุริยะ ต่างได้รับผลตอบแทนเพียงบางส่วน ไม่สามารถประสานกับหลินเอี๋ยนได้สมบูรณ์

แต่พูดอีกอย่าง

ความรู้สึกนอนสบายแล้วได้รับพลังเพิ่มขึ้นแบบนี้ ช่างแสนจะสุขสบายเหลือเกิน

……

แช่น้ำต่ออีกสักพัก

หวังมู่ลุกขึ้นจากบ่อน้ำพุร้อน

ภายใต้การดูแลของหญิงรับใช้ เขาสวมชุดให้เรียบร้อย เตรียมจะกลับไปนอน

ทันใดนั้น

เสียงร้อนรนดังมาจากความมืด: "ข้าน้อยทำงานบกพร่อง ขอศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ลงโทษ!"

หวังมู่ขมวดคิ้ว

เดินตามเสียงไป

พบว่าผู้ดูแลร่างอ้วนของเกาะบี๋หยุน กำลังคุกเข่าด้วยใบหน้าหวาดกลัว ตบหน้าตัวเองไม่หยุด

เสียงดังสนั่น!

ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและกังวล

หวังมู่เดินเข้าไป ขมวดคิ้วถาม: "เกิดอะไรขึ้น?"

ผู้ดูแลอ้วนทำหน้าเศร้า ตอบ: "ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์...หลินเอี๋ยนคนนั้น หนีไปแล้ว!"

"???"

หวังมู่เลิกคิ้ว: "เกิดขึ้นเมื่อไร?"

"เพิ่งเกิดขึ้น! ข้าน้อยสังเกตเห็นความผิดปกติจากกำแพงพลังรอบเกาะบี๋หยุน จึงไปตรวจสอบ แต่...สายเกินไปแล้ว!"

ผู้ดูแลอ้วนพูดจบ ก็ทรุดตัวลงกับพื้นอีกครั้ง หน้าผากแนบแน่นกับพื้น ร่างอ้วนสั่นเทา

เหงื่อเย็นไหลลงไม่หยุด

ทำงานผิดพลาด ปล่อยให้คนที่ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ต้องการหนีไป นับเป็นความผิดมหันต์เพียงใด?

ทุกคนในเขตศักดิ์สิทธิ์เป่ยเหมิงล้วนรู้จักวิธีการของศิษย์ศักดิ์สิทธิ์

ก่อนมาที่นี่ เขาได้เขียนพินัยกรรมไว้แล้ว

ตอนนี้เพียงขอให้ความโกรธของศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ อย่าได้ลามไปถึงตระกูลของเขาเท่านั้น

แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ

ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้โกรธเกรี้ยวอย่างที่เขาคาดหวัง และไม่ได้ตัดสินโทษประหารเขา

"สมกับเป็นบุตรแห่งโชคชะตา ไม่ง่ายที่จะหลอกได้!" หวังมู่มองไปยังความมืดระยะไกล ถอนหายใจในใจ

พูดตรงๆ

ภาพลักษณ์คุณชายเสเพลแต่ก่อนนั้นโดดเด่นเกินไป สร้างความเกลียดชังไว้มากเกินพอ

การไม่ได้รับความไว้วางใจ ก็เป็นเรื่องปกติ

ตอนนี้บุตรแห่งโชคชะตาที่มีความหวังว่าจะดึงมาลงทุนได้ กลับหนีไปเสียแล้ว

เขาควรทำอย่างไรดี?

"ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ ข้าน้อยขออาสา ล้างความผิดด้วยการทำดี แม้ต้องตาย ข้าน้อยก็จะนำตัวหลินเอี๋ยนกลับมาให้ท่านให้ได้!"

เห็นหวังมู่ยังคงเงียบอยู่

ผู้ดูแลอ้วนเผยแววตาเด็ดเดี่ยว หวังจะขอโอกาสล้างความผิดด้วยการทำดี

หวังมู่มองเขาแวบหนึ่ง โบกมือ: "ช่างเถอะ เมื่อเขาไปแล้ว ก็ปล่อยให้เขาไปเถิด!"

ไล่ล่า?

เรื่องตลกอะไรกัน?

ผู้ที่มีโชคชะตาใหญ่หลวง จะถูกไล่ล่าและฆ่าได้ง่ายๆ หรือ?

อาจถึงขั้นถูกโต้กลับจนตาย และทำให้อีกฝ่ายได้รับโชคร้ายกลายเป็นดี ได้รับโอกาสอีกครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น

เขาได้มอบเพลิงวิญญาณทะเลไปแล้ว ถือว่าสั่งสมความเป็นมิตรไว้บ้าง

หากส่งคนไปไล่ล่า

อีกฝ่ายกลับจะยิ่งเชื่อว่าเขามีเจตนาร้าย ความเกลียดชังก็จะเพิ่มขึ้นอีกครั้ง นั่นไม่ใช่การขาดทุนทั้งแผ่นดินหรอกหรือ?

(จบบทที่ 6)