บทที่ 6 สายฟ้าสามพัน!

ห้องทำงานของอธิการบดี

ชูเทียนเพิ่งนั่งลง หวังซื่อโหย่วก็ปรากฏรอยยิ้มบางๆ บนใบหน้า "ดูเหมือนว่า การสูญเสียกระดูกชะตาพรสวรรค์สำหรับเจ้า ไม่ได้มีผลกระทบมากนักนี่!"

ชูเทียนพูดอย่างคลุมเครือว่า "ข้าคงถือว่าเป็นเคราะห์ซ้ำกรรมซัด แต่กลับกลายเป็นโชคดีก็ได้ ไม่ทราบว่าท่านอธิการเรียกข้ามาเพื่ออะไรหรือ?"

"โอ้? เคราะห์ซ้ำกรรมซัดกลับกลายเป็นโชคดีงั้นรึ!"

หวังซื่อโหย่วมองชูเทียนอย่างลึกซึ้ง แต่ไม่ได้ซักไซ้ กลับหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา ส่งให้ แล้วพูดเสียงทุ้มว่า

"นี่คือจดหมายแนะนำสำหรับหอวิชายุทธ์! การต่อสู้จำลองเทียนหยวนใกล้เข้ามาแล้ว เจ้าถือมันไปที่หอวิชายุทธ์เพื่อเลือกวิชายุทธ์หนึ่งอย่าง ลับอาวุธก่อนรบ ดาบไม่คมก็ยังมีประกาย ไปเถอะ!"

มองจดหมายแนะนำตรงหน้า ชูเทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย "ท่านอธิการ กระดูกชะตาพรสวรรค์ของข้าถูกขุดไปแล้ว แบบนี้ไม่เหมาะสมนะ!"

หวังซื่อโหย่วส่ายหน้ายิ้มน้อยๆ "ถึงกระดูกชะตาพรสวรรค์ของเจ้าจะถูกขุดไป แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่ส่งผลกระทบมากนักต่อเจ้า รับไปเถอะ เจ้าสมควรได้รับมัน!"

พูดจบ เขากล่าวต่อ "เรื่องตระกูลชูนั้นเจ้าไม่ต้องกังวล ข้าจะจัดการเอง!"

"ท่านอธิการหวัง ข้าอยากรู้ว่าเป้าหมายของท่านที่ทำเช่นนี้คืออะไร?" ชูเทียนลังเลอยู่หลายครั้ง สุดท้ายก็ถามสิ่งที่สงสัยในใจออกมา

หวังซื่อโหย่วเงยหน้าขึ้น ตาจ้องตรง ในแววตามีความหวนคิดถึง พูดช้าๆ ว่า "ถือว่าข้ากำลังตอบแทนบิดาของเจ้าก็แล้วกัน เขาเคยมีบุญคุณต่อข้า!"

"บิดา?"

ชูเทียนทวนคำ แต่สำหรับเขาแล้ว นี่เป็นคำที่แปลกมาก

ในความทรงจำเดิม เรื่องเกี่ยวกับบิดาแทบจะเป็นศูนย์ แม้แต่หน้าตาก็ยังพร่าเลือนมาก

อย่างไรก็ตาม สายเลือดย่อมเข้มข้นกว่าน้ำ เมื่อคำว่า "บิดา" ถูกเอ่ยออกจากปาก ชูเทียนรู้สึกจมูกแสบร้อน ดวงตาแดงก่ำ เขาถามอย่างระมัดระวังว่า

"ข้า... บิดาของข้า เขา... ยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?"

หวังซื่อโหย่วถอนหายใจ ส่ายหน้า "ข้าไม่รู้ เรื่องราวของบิดาเจ้า รอให้เจ้าค่อยๆ สืบหาเองเถอะ!"

พูดจบ เขาโบกมือ เป็นการไล่แขก "ไปเถอะ! ตั้งใจฝึกฝน พยายามทำให้ตระกูลชูประหลาดใจในการต่อสู้จำลองเทียนหยวน!"

ชูเทียนลุกขึ้นยืน ก้มหน้าจากไป เขาเดินไปอย่างไร้จุดหมาย พยายามนึกถึงทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับบิดา แต่ความทรงจำในช่วงนั้นว่างเปล่า

...

"สวัสดีนักเรียน หอวิชายุทธ์ไม่เปิดให้บุคคลภายนอก โปรดหยุด!"

เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันตัดความคิดของชูเทียน เขาหยุดฝีเท้า เงยหน้ามอง

ตัวอักษรใหญ่สามตัว "หอวิชายุทธ์" สะดุดตามาก

โดยไม่รู้ตัว เขามาถึงหอวิชายุทธ์แล้ว

"ฮู่!"

ชูเทียนปล่อยลมหายใจ ดึงความคิดกลับมา หยิบจดหมายแนะนำที่หวังซื่อโหย่วให้มายื่นออกไป และพูดว่า "นี่คือจดหมายแนะนำจากท่านอธิการหวัง!"

ครูสาวอกใหญ่ผู้ดูแลหอวิชายุทธ์รับจดหมายแนะนำไป ตรวจสอบอย่างละเอียด หลังจากยืนยันว่าถูกต้อง ก็ถอยหลังไปหนึ่งก้าว

"เข้าไปได้ เจ้าสามารถเลือกวิชายุทธ์ได้แค่หนึ่งอย่าง หลังจากเลือกแล้ว สามารถไปที่ห้องฝึกวิชาเพื่อท่องจำ ไม่สามารถนำต้นฉบับออกไปได้!"

ชูเทียนประสานมือคำนับ กล่าว "ขอบคุณ" แล้วก้าวเท้าเข้าไปในหอวิชายุทธ์

หน้าจอแสดงผลอิเล็กทรอนิกส์ขนาดใหญ่

ชูเทียนเริ่มดูวิชายุทธ์ต่างๆ ที่เก็บรวบรวมไว้ที่นี่—

"วิชายุทธ์ระดับสอง หมัดทำลายภูเขา"

"วิชายุทธ์ระดับสอง วิชาร่างงู"

"วิชายุทธ์ระดับสาม ศิลปะการชักดาบ"

"......"

ชูเทียนมองวิชายุทธ์มากมายที่งดงามตระการตา ตาพร่าไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าควรเลือกอันไหน

เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ค่อยๆ จัดระเบียบความคิด

วิชายุทธ์โจมตีมีหมัดเปลวเพลิงมังกรเสือก็เพียงพอแล้ว

แม้ว่าระดับของหลี่เทียเฉิงจะมาจากทรัพยากรมากมายของตระกูลชู แต่นั่นก็เป็นระดับแกร่งขั้นที่หนึ่งจริงๆ

ข้ามไปหนึ่งระดับใหญ่ หนึ่งท่าก็สามารถจบในพริบตา

เพียงพอที่จะพิสูจน์ความน่ากลัวของวิชายุทธ์ระดับเจ็ดอย่างหมัดเปลวเพลิงมังกรเสือ เหลือเฟือสำหรับการต่อสู้จำลองเทียนหยวน

อย่างไรก็ตาม เพื่อความแน่ใจ...

"วิชายุทธ์การเคลื่อนไหวดีกว่า!"

ชูเทียนตัดสินใจแล้ว คลิกบนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์โดยตรง คัดกรอง ประเภท วิชายุทธ์การเคลื่อนไหว แล้วคลิกยืนยัน

ทันใดนั้น วิชายุทธ์การเคลื่อนไหวหลายสิบแบบในระดับต่างๆ ก็ปรากฏขึ้น

ดวงตาของชูเทียนวาววับ เลือกได้ในแวบเดียว

《ย่างเท้าลวงสายฟ้า》วิชายุทธ์การเคลื่อนไหวระดับสอง!

"เอาเจ้านี่แหละ!"

ชูเทียนคลิกที่《ย่างเท้าลวงสายฟ้า》ด้านล่างปรากฏตัวเลือกสองอย่าง

【ดูอีกครั้ง】【เลือกแล้ว】

ชูเทียนไม่ลังเลเลยที่จะคลิก: 【เลือกแล้ว】

จากนั้น เหมือนกับตู้ขายน้ำอัตโนมัติ "แกร๊ง" หนึ่งเสียง หนังสือปกสีฟ้าเล่มหนึ่งตกลงมา

ชูเทียนก้มลงเก็บ《ย่างเท้าลวงสายฟ้า》แล้วมุ่งหน้าไปชั้นสอง

ชั้นสองมีห้องฝึกวิชาแยกเป็นสัดส่วน เพื่อให้นักเรียนใช้ฝึกฝนและท่องจำวิชายุทธ์ในบรรยากาศที่เงียบสงบ

ชูเทียนเดินเข้าไปในห้องฝึกวิชาห้องหนึ่ง ล็อคประตู แล้วนั่งขัดสมาธิ พูดในใจว่า "ระบบ! ข้าต้องการปรับปรุงย่างเท้าลวงสายฟ้า!"

【ติ๊ง! โปรดเพิ่มคะแนน!】

ชูเทียนหรี่ตา ประกายเจิดจ้าวาบขึ้น "ทั้งหมด!"

【ติ๊ง! ใช้ค่าการสังหาร 300 แต้ม ปรับปรุงวิชายุทธ์ เพิ่มระดับ!】

【ปรับปรุงเสร็จสิ้น: วิชายุทธ์ระดับเจ็ด: สายฟ้าสามพัน!】

สายฟ้าสามพันที่ปรับปรุงแล้วมีสามระดับ:

ระดับที่หนึ่ง แฟลชสายฟ้า: เคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับสายฟ้า

ระดับที่สอง สายฟ้าพริบตา: ร่างกายเปลี่ยนแปลงในชั่วพริบตา

ระดับที่สาม สายฟ้าลวงสามพัน: ฝึกฝนจนสมบูรณ์ สามารถสร้างสายฟ้าสามพันห่อหุ้มร่างกาย

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนของระบบสิ้นสุดลง สายฟ้าสามพันที่ปรับปรุงแล้วก็ฝังลึกในความทรงจำ ราวกับผ่านการท่องจำนับครั้งไม่ถ้วน จำได้ขึ้นใจ

อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญที่สุดคือ การฝึกฝน!

ชูเทียนหลับตา เข้าสู่สภาวะฝึกฝนทันที

หากต้องการฝึกวิชานี้ ต้องโจมตีตัวเองก่อน!

เกิดสายฟ้าในร่างกาย เสียงดังเปรี๊ยะๆ!

กระบวนการนี้ยากลำบากและเต็มไปด้วยอุปสรรค

...

ในเวลาเดียวกัน ที่ตระกูลชูทางตะวันตกของเมือง

ชูเหวินจงใบหน้าเปล่งปลั่ง นั่งสูงบนเก้าอี้ท่านอาจารย์ ดูมีชีวิตชีวาราวกับคืนความเยาว์

ด้านล่างเต็มไปด้วยแขกผู้มีเกียรติ เป็นตัวแทนจากตระกูลต่างๆ ในเมืองเจียงเฉิงที่มาแสดงความยินดี

เรื่องที่ชูเฟิงหลอมรวมกระดูกชะตาพรสวรรค์ระดับ S ได้สำเร็จ แพร่สะพัดไปทั่ว เป็นที่รู้กันทั่ว

อีกไม่กี่วันเมื่อการต่อสู้จำลองเทียนหยวนเริ่มขึ้น ชูเฟิงจะได้รับชัยชนะ และตอนนั้นสถานะของตระกูลชูทั้งหมดก็จะสูงขึ้นตาม

มีความเป็นไปได้สูงที่จะได้รับการยกระดับเป็นตระกูลราชา!

หากรอจนถึงตอนนั้นค่อยมาประจบประแจง อาจจะสายเกินไป

ดังนั้น การเตรียมการล่วงหน้าจึงไม่มีทางผิด!

"ท่านผู้เฒ่าชู ขอแสดงความยินดีกับตระกูลชูที่ได้สร้างอัจฉริยะอย่างชูเฟิง หวังว่าในอนาคตจะได้รับการเอื้อเฟื้อต่อตระกูลเฉินของข้าด้วย!"

คนอ้วนที่พูดคือเฉินซื่อจวิ้น หัวหน้าตระกูลเฉิน ตระกูลระดับสองในเมืองเจียงเฉิง!

ในขณะนี้ ชายวัยกลางคนที่นั่งข้างเฉินซื่อจวิ้นก็ประสานมือคำนับ เสริมว่า "ที่พี่เฉินพูดนั้นถูกต้อง เมื่อถึงวันที่ตระกูลชูกลายเป็นตระกูลราชา หวังว่าท่านผู้เฒ่าชูจะไม่ลืมพวกเรานะ!"

"อย่าพูดเหลวไหล! ตระกูลชูของข้ามีบุญคุณอะไร จะสมควรแก่การเป็นตระกูลราชาได้อย่างไร!"

ชูเหวินจงปฏิเสธด้วยวาจา แต่ในใจกลับเบิกบานมาก

เฉินซื่อจวิ้นยังคงประจบต่อไป "ท่านผู้เฒ่าชู ถ้าตระกูลชูไม่สมควร แล้วตระกูลไหนจะสมควรล่ะ? กระดูกชะตาพรสวรรค์ระดับ S หนึ่งในล้านนะ ข้าว่า หลังจากการต่อสู้จำลองเทียนหยวนครั้งนี้จบลง ตระกูลชูจะต้องได้รับการแต่งตั้งให้เป็น—ตระกูลราชา!"

"ถูกต้อง! ต้องเป็นตระกูลราชาแน่นอน!"

"ขอแสดงความยินดีกับท่านผู้เฒ่าชู ที่จะได้เป็นประมุขของตระกูลราชา..."

...

ชูเหวินจงหัวเราะร่า ใบหน้าแก่ชราราวกับดอกเบญจมาศบาน กำลังจะอ้าปาก

ทันใดนั้น เสียงร้องไห้ดังมาจากนอกห้องโถง

"พ่อ ท่านจะให้ข้าทำอย่างไรดีล่ะ!!"

(จบบท)