ตอนที่ 51 เกิดใหม่เป็นสไลม์

ตอนที่ 51 เกิดใหม่เป็นสไลม์

[ โปรดไปยังจุดที่กำหนด ทำลายกำแพงโลกและเดินทางผ่าน ‘ทางเดินจักรวาล’ ]

อะไร?

หลี่เซิ่งเจียง รู้สึกสับสนเกี่ยวเมื่อเขาอ่านข้อความ

หน้าจอทั้งหมดของเขาเต็มไปด้วยความคิดเห็นมากมาย ทุกคนต่างสงสัยว่าตัวเลือกที่สามจะนำมาซึ่งอะไร และการแจ้งเตือนที่เกินความคาดหมายของทุกคนก็ปรากฏขึ้น

ทำลายกำแพงโลก? ทางเดินจักรวาล?

จะเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย!? กำลังจะบอกว่ามีโลกอื่นนอกจากดินแดนนี้!?

ผู้เล่นหน้าตาประหลาดจำนวนมากกำลังพูดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นในแซนด์บ็อกซ์ และรู้สึกตื่นเต้น

หลี่เซิ่งเจียง ด้วยความช่วยเหลือจากผู้เล่นคนอื่น นำสไลม์ของเขาไปยังจุดหมาย

กระแสน้ำวนสีน้ำเงินเข้มพร่างพรายของดวงดาวปรากฏขึ้นต่อหน้าพวกเขาเมื่อพวกเขามาถึงจุดนั้น ซึ่งดูเหมือนพอร์ทัลอะไรสักอย่าง

ว้าว พอร์ทัล!?

แผนย่อยที่ซ่อนอยู่? นี่เป็นแผนที่ใหม่?

นั่นเป็นท่อใต้ดินที่ ซู่จือได้วางไว้ก่อนหน้านี้

เส้นทางนั้นสร้างขึ้นเพื่อเชื่อมโลกทั้งสองโดยเฉพาะ โดยสวมรอยเป็นเทพแห่งปัญญาในรูปของสิ่งมีชีวิตหน้าตาประหลาด เปิดยุคของแม่มดทั้งสามในแซนด์บ็อกซ์ขนาดใหญ่

ไม่มีใครสามารถเห็นอะไรได้อีกหลังจากที่จิตใจของรังเอไอ ปิดกั้นพวกมันทั้งหมด

ในขณะนั้น 'ทางเดินแห่งจักรวาล' มีเอฟเฟกต์แสงที่แพรวพราวซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นสิ่งที่เพิ่มเข้ามาในภายหลัง

แผนที่ใหม่!

ดังนั้นเมื่อให้กำเนิดเผ่าพันธ์ุที่มีศักยภาพขึ้นมา ก็จะสามารถนำเผ่าพันธุ์ของตนไปสู่โลกใบใหม่ได้?

นี่เป็นเรื่องน่าตกใจ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเกมแซนด์บ็อกซ์นี้จะมีแผนที่อื่นอยู่จริงๆ!

หลี่เซิ่งเจียง นำเผ่าพันธุ์ของเขาเข้าสู่อุโมงค์กระแสน้ำวนสู่โลกใหม่ ในขณะที่ทุกคนมองด้วยความอิจฉา

มันเป็นสีดำสนิท

หลี่เซิ่งเจียง นำเผ่าพันธุ์ของเขาผ่านอุโมงค์ยาวที่เชื่อมต่อระหว่างโลก

ท่อยาวสีขาวนั้นมีความยาวหลายสิบเมตรซึ่ง ซู่จือ ฝังไว้ใต้ดิน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าสัตว์ที่มีรูปร่างคล้ายมดจำเป็นต้องคลานเป็นเวลานานมาก

“ที่นี่มืดมากจนมองอะไรไม่เห็นเลย”

เผ่าพันธุ์ของเขามีช่วงเวลาที่ยากลำบากมาก เนื่องจากมันทำได้เพียงใช้หนวดสุดโต่งบนหัวของมันทุบลงบนพื้นเพื่อขับเคลื่อนไปข้างหน้า ตัวอ้วนๆ ของมันดูน่ารักเมื่อมันกระดกไปมาในทางเดิน

ในที่สุดเขาก็เห็นแสงค่อยๆ ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาหลังจากใช้เวลานานมากกว่าจะคลานผ่านท่อ

วู้ววว

ป่าเขียวขจีขนาดใหญ่เปิดออกต่อหน้าเขาในขณะที่เขาเดินหน้าต่อไป

ต้นไม้ที่อยู่เคียงข้างเขาหนาแน่นและสูงมาก ต้นไม้โบราณดูเหมือนเสาที่พุ่งขึ้นไปบนฟ้า ทอดเงากว้างออกไปทุกที่ ฝูงนกพากันโบยบินบนท้องฟ้าสีครามเบื้องบน

[ คำเตือน : โปรดเก็บความลับกับชาวพื้นเมืองของโลกนี้อย่างสมบูรณ์ คุณจะถูกกำจัดหากคุณเปิดเผยข้อมูลใดๆ ที่ไม่ใช่ของโลกนี้ ]

“สถานที่นี้สวยงาม”

หลี่เซิ่งเจียง นำสไลม์ของเขากระโดดไปมาในป่าและรู้สึกตกตะลึง “สถานที่นี้แตกต่างจากสถานที่เดิมของเราจริงๆ ที่ซึ่งสิ่งมีชีวิตทุกตัวเรียบง่ายและยังไม่พัฒนา โลกนี้เป็นระบบนิเวศที่สมบูรณ์และเติบโตด้วยตัวมันเอง”

“นี่คือต่างโลกจริงหรือ? และระบบไลฟ์สดของฉันก็ปิดลงเช่นกัน?”

เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงนิยายหลายๆ เรื่องในปัจจุบัน

…

ซู่จือ นั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้ตรงทางเข้าที่พักของเขา ขณะที่กัดผลแอปเปิ้ลของเขาอย่างสบายอารมณ์ “ในที่สุดท่อที่ฉันฝังไว้ใต้ดินที่เชื่อมระหว่างแซนด์บ็อกซ์ทั้งสองก็ได้ใช้งานแล้ว”

ผู้เล่นคนแรกได้มาถึงโลกใหม่และรู้สึกตื่นเต้นมาก โดยไม่สนใจความจริงที่ว่าเขาถูกสร้างโดยผู้สร้างที่ไร้หัวใจ

ซู่จือ จงใจทิ้งตัวเลือกที่สามอย่างลึกลับไว้ในตัวเลือกสำหรับรางวัลแห่งความสำเร็จ นั่นคือ 'ชีวิตที่สอง' ไม่ต้องสงสัยเลยว่านั่นเป็นการเตรียมการเพื่อให้ผู้เล่นสามารถนำเผ่าพันธุ์ของตนเองเข้าสู่แซนด์บ็อกซ์ขนาดใหญ่ได้

เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะต้องใช้มันเร็วขนาดนี้

“มันเป็นเรื่องที่ต้องพิจารณา ฉันไม่สามารถไปหยิบสิ่งมีชีวิตใหม่ที่พัฒนาขึ้นมาทุกครั้ง ให้พวกเดินทางไปในแซนด์บ็อกซ์ขนาดใหญ่ด้วยตัวเองแทนที่ฉันจะทำเหมิอนกับตาปีศาจในตอนนั้น”

มันสะดุดตาเกินกว่าที่ยักษ์อย่างเขาจะเข้าใกล้แซนด์บ็อกซ์

ไม่มีใครจับยักษ์ที่เป็นเขาในตอนนั้นได้ เพราะตาปีศาจ เข้ามาในแซนด์บ็อกซ์ขนาดใหญ่ทันทีหลังจากเหตุการณ์การสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ และไม่มีใครอยู่รอบๆ

สำหรับเวลาที่เขาทิ้งไก่ตัวสุดท้ายและนกฟีนิกซ์นั้นสะดวกเนื่องจากพวกมันบินได้ ดังนั้นจึงไม่มีความเสี่ยงที่พวกมันจะตกลงไปตายแม้ว่าเขาจะโยนพวกมันจากข้างบนลงมาข้างในก็ตาม เขาไม่จำเป็นต้องเข้าไปเอง

อย่างไรก็ตาม สิ่งมีชีวิตที่เป็นสไลม์นั้นแตกต่างออกไป

ไม่มีทางเลยที่เขาจะสามารถทิ้งสไลม์ลงไปได้ มันไม่สมจริงเลย ยักษ์ที่ถือสไลม์ไว้ในมือแล้ววางลงในแซนด์บ็อกซ์

ข้อจำกัดนั้นทำให้เกิดความสงสัย

ความคิดที่ดีกว่านั้นคือการปล่อยให้ผู้ที่สร้างเผ่าพันธุ์ใหม่เข้าไปผจญภัยในโลกของแซนด์บ็อกซ์ขนาดใหญ่ด้วยตัวเอง

นั้นอาจถือเป็นโบนัสสำหรับผู้เล่น

นอกจากนี้ สิ่งมีชีวิตที่ผู้เล่นวิวัฒนาการโดยพื้นฐานแล้วจะมีชีวิตอยู่ได้ 20 ถึง 30 ปี ซึ่งเท่ากับเมื่อย้อนกลับไปในความเป็นจริงหลายชั่วโมง

โบนัสที่กินเวลาหลายชั่วโมงจะไม่เป็นปัญหามากนัก

ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตอันแสนสั้นของพวกเขาได้มากนักในแซนด์บ็อกซ์ขนาดใหญ่ แต่อีกครั้ง มันจะเป็นประโยชน์ต่อซู่จืออย่างมหาศาล หากพวกเขาสามารถทิ้งผลกระทบที่ยั่งยืนไว้กับเผ่าพันธุ์ใหม่ของพวกเขาได้ ผลักดันความก้าวหน้าของอารยธรรมในโลกนั้น

ลูกหลานของเผ่าพันธุ์ของพวกเขาจะยังคงเผยแพร่ต่อไปในโลกอันยิ่งใหญ่นั้นหลังจากที่ผู้เล่นเสียชีวิต

เวลาเคลื่อนไปในอัตราที่ต่างกันในแซนด์บ็อกซ์ขนาดใหญ่ โดยที่วันหนึ่งในความเป็นจริงเท่ากับ 100 ปีในแซนด์บ็อกซ์ อย่างไรก็ตาม รังแมลงได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ว่ามีเพียงเซลล์สมองและอัตราการเคลื่อนไหวของร่างกายของสิ่งมีชีวิตที่เกี่ยวข้องเท่านั้นที่ถูกเร่ง การเร่งเวลาจะเป็นอันตรายต่อจิตวิญญาณของผู้ควบคุมร่างกายของสิ่งมีชีวิต

นั่นหมายความว่าผู้เล่นสามารถสัมผัสกับโลกแห่งแซนด์บ็อกซ์เป็นเวลา 20 ถึง 30 ปีได้ในเวลาไม่กี่ชั่วโมงในความเป็นจริง

จากนั้น ซู่จือ ก็ขมวดคิ้ว “แต่อีกครั้ง ฉันจะโน้มน้าวให้ หลี่เซิ่งเจียง ยืนหยัดร่วมกับผ่ายดีได้อย่างไร แทนที่จะเข้าข้างแม่มดชั่วร้าย เอ๊ะ?”

นั่นเป็นปัญหาใหญ่สำหรับเขา

จากนั้นเขาก็เห็นบางอย่างเกิดขึ้นในแซนด์บ็อกซ์ขนาดใหญ่ที่ทำให้เขาตกใจสุดขีดเมื่อเขายังคงคิดถึงปัญหาดังกล่าวอยู่

เขามองไปที่สภาพเผ่าพันธุ์ของสไลม์ในขณะนี้และรู้สึกงุนงงอย่างสิ้นเชิง สีหน้าของเขาดูแปลกๆ “เอาล่ะ บางทีฉันก็ไม่จำเป็นต้องแนะนำเขาแล้ว ตอนนี้ หลี่เซิ่งเจียง ได้มีข้อขัดแย้งกับแม่มดชั่วร้ายแล้ว และไม่มีทางที่สิ่งต่างๆ จะสงบสุขระหว่างพวกเขาได้”

…

ในป่าอันเขียวชอุ่ม

มีต้นไม้สูงใหญ่สูงเสียดฟ้าให้เห็นอยู่ทุกหนทุกแห่ง พบพันธุ์ไม้แปลก ๆ หลากสีสันเต็มไปหมด สิ่งมีชีวิตที่เหมือนผีเสื้อบินไปทุกที่ ทิวทัศน์ของโลกใหม่นั้นช่างสวยงามราวกับอยู่ในความฝัน

หลี่เซิ่งเจียง หยุดพักและเดินไปรอบๆ สถานที่เล็กน้อยเพื่อยืนยันว่าเขาปลอดภัยก่อนที่จะเปิดการสตรีมสดเพื่อแบ่งปันทิวทัศน์ที่สวยงามกับผู้ชมของเขา

[ การไลฟ์สดไม่สามารถทำงานได้เนื่องจากอัตราเวลาที่แตกต่างกันระหว่างทั้งสองโลก หนึ่งวันบนสวรรค์ หนึ่งร้อยปีบนพื้นโลก ]

อัตราเวลาที่ผ่านไปต่างกันไหม

หนึ่งวันบนสวรรค์ ร้อยปีบนพื้นโลก?

ดังนั้น สิ่งนี้หมายความว่าแซนด์บ็อกซ์ทั้งสองมีความต่างของเวลาที่ต่างกัน 100 กว่าปีในเกมแซนด์บ็อกซ์นี้เท่ากับหนึ่งวันในแซนด์บ็อกซ์อื่นหรือไม่

หลี่เซิ่งเจียง รู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก รู้สึกประทับใจที่เทคโนโลยีสีดำที่ไม่รู้จักนั้นสามารถเลียนแบบความเป็นจริงและยืดอายุขัยของคนๆ หนึ่งได้

“เป็นไปไม่ได้!!”

หลี่เซิ่งเจียง สั่นไปทั้งตัวและจิตใจของเขาก็ว่างเปล่า

เขาออกจากเกมทันทีและถอดชุดหูฟังวีอาร์ ของเขาออก พบกับความประหลาดใจอย่างยิ่งที่แม้จะใช้เวลาหลายชั่วโมงในเกม แต่เวลาผ่านไปไม่ถึง 10 วินาทีนับตั้งแต่เขาเข้าสู่ ทางเดินจักรวาล ทุกคนยังคงชื่นชมในความสำเร็จของเขา

มันน่ากลัว!

นี่มันเหมือนกับตอนที่ฉันเพิ่งเข้ามาเลย!

เขารู้สึกขนลุกไปทั้งตัว เข้าสู่เกมอย่างรวดเร็วโดยไม่เสียเวลา

เขาไม่กล้าใช้เวลานอกเกมแม้แต่นาทีเดียว

เกมนั้นผ่านไปหลายวันแม้ว่าในความเป็นจริงจะผ่านไปเพียงไม่กี่นาที จะเกิดอะไรขึ้นถ้าสิ่งมีชีวิตและร่างกายของฉันในเกมต้องอาจตายจริงๆ ในเวลาเพียงไม่กี่นาที

“นี่มันเจ๋งมาก! นี่คือชีวิตที่สองของฉัน! จากการประมาณการ สัตว์สไลม์ของฉันตัวนี้สามารถมีชีวิตอยู่ได้นานกว่าสิบปี ในโลกความจริงฉันค่อนข้างอายุมากแล้ว แต่ที่นี่ ฉันสามารถใช้เวลากว่าสิบปีเป็นสไลม์ที่นี่ และโลกข้างนอกเป็นเวลาไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น พวกเขาทั้งหมดยังคงพูดถึงฉันเมื่อฉันออกไป”

เขาค่อนข้างจะไม่พอใจกับอายุขัยที่ต่ำของสิ่งมีชีวิตที่เขาสร้างขึ้น

เขาเสียใจที่ไม่ได้สร้างสิ่งมีชีวิตของเขาให้มีช่วงชีวิตที่ยืนยาว

“แต่ก็ดีมากแล้ว กว่าสิบปีของชีวิตที่เพิ่มขึ้นจะน่าตื่นเต้นยิ่งกว่า ตอนนี้ฉันจะได้สัมผัสชีวิตในต่างโลก!”

ตอนนี้เขารู้สึกตื่นเต้นอย่างไม่น่าเชื่อ สั่นไปทั้งตัวและรู้สึกเหมือนกำลังจะระเบิดจากความตื่นเต้น

เขาพาสัมภาระของเขาเดินไปอย่างช้าๆ ในป่า สำรวจในขณะที่เขาประเมินโลกในความเงียบ ควรมีเผ่าพันธุ์ของอารยธรรมในโลกนี้ สไลม์เป็นสัตว์ประหลาดที่อ่อนแอที่สุดในตำนานตะวันตก แต่ภายใต้การนำของฉัน หลี่เซิ่งเจียง เราจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลก ฉันอาจจะค้นพบวิธียืดอายุในโลกนี้

เขามั่นใจว่าเผ่าพันธุ์ของเขามีศักยภาพในตัวเอง

แม้ว่าสไลม์ของเขาจะเป็นสิ่งที่ไม่มีวันพัฒนาความสามารถทางปัญญาและยังคงเป็นสิ่งมีชีวิตระดับล่างที่ปราศจากสติปัญญา แต่มันก็เพียงพอแล้วสำหรับเขาที่จะสามารถควบคุมเผ่าพันธุ์ของเขาได้

สไลม์คืออะไรกันแน่?

เครื่องยนต์ชีวภาพ

ตามสิ่งที่เขารู้ การมีเครื่องยนต์หมายถึงการมีคำสั่งทางเทคโนโลยีที่ขับเคลื่อนอุตสาหกรรม จำนวนเครื่องจักรที่สามารถพัฒนาได้ไม่มีที่สิ้นสุด และไม่มีทางที่เขาจะไม่สามารถเอาชนะชนพื้นเมืองดั้งเดิมเหล่านั้นได้

ไม่มีทางที่พวกเขาจะเอาชนะฉันได้!

ฉันจะพัฒนาเครื่องบินและปืนใหญ่ และฉันจะเอาชนะมันทั้งหมดด้วยเครื่องจักร!

ผ่านไปครึ่งวัน สไลม์ก็ค่อยๆ ออกมาจากป่าใหญ่ภายใต้การนำของหลี่เซิ่งเจียง ดูเหมือนจะมีคนกำลังพูดอยู่ในป่า และคนเหล่านั้นดูเหมือนจะเป็นเด็กผู้หญิงกลุ่มหนึ่ง

“มีคนอยู่ข้างนอกนั่น!”

หลี่เซิ่งเจียง ระวังตัวทันที

เขาไม่รู้ว่าโลกที่เขาเข้าไปนั้นเป็นอย่างไร หรือคนเหล่านั้นจะเป็นมิตรหรือศัตรู เขาต้องการหลบเลี่ยงพวกมันเพราะเขามีชีวิตเดียว อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่ามันสายเกินไป เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านั้นมีระดับการรับรู้ที่น่าสะพรึงกลัว ขณะที่พวกเขาตรวจจับการมีอยู่ของเขาได้ทันที

สาวสวยกลุ่มหนึ่งสวมเสื้อคลุมพ่อมดสีกุหลาบสดใสและถือไม้พลองเดินตรงมาทางเขาอย่างช้าๆ พวกเขาตื่นเต้นที่ได้เห็นสไลม์ประหลาด อย่างไรก็ตาม คนเหล่านั้นกำลังพูดภาษาที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้เลย

“ดูเหมือนจะมีอุปสรรคด้านภาษาระหว่างทั้งสองฝ่าย ฉันเดาว่าฉันสามารถแสร้งทำเป็นสัตว์ป่าที่ไม่มีสติปัญญาได้ และฉันจะคอยเฝ้าดูพวกเขา”

เธอหยิบ 'ราชาสไลม์' ขดตัวอยู่ในฝูงสัตว์สไลม์ที่ดูไร้เดียงสาตัวอื่นๆ ที่มีสีต่างกัน

“นี่คือสิ่งมีชีวิตชนิดใด? ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน” แม่มดแห่งโบสถ์กุหลาบ ตกใจและตื่นเต้นมาก

“พวกเขาน่ารักมาก!”

“แล้วเราจะเก็บสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นไว้เป็นสัตว์เลี้ยงล่ะ?”

"เห็นด้วย เพียงแค่ดูที่หนวด มันดูเหมือนกับสัตว์เลี้ยงทั่วไปของเรา ตาปีศาจ…”

พวกเขาแตกต่างจากแม่มดทั่วไป

แม่มดชั่วร้ายทุกคนจาก โบสถ์กุหลาบ เลี้ยงสัตว์เลี้ยงวิเศษไว้

สัตว์เลี้ยงวิเศษของแม่มดเหล่านั้นไม่ใช่อะไรนอกจากดวงตาปีศาจ เนื่องจากพวกมันมีประโยชน์ในการฝึกฝน นั่นเป็นวิธีที่พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน

สิ่งมีชีวิตปกติไม่สามารถทนต่อพลังจิตจากวิธีการทำสมาธิซึ่งคล้ายกับการร่วมเพศ มีเพียงตาปีศาจที่มีพลังจิตเทียบเท่ากับพวกเธอเท่านั้นที่สามารถช่วยฝึกฝนพวกเธอต่อไปได้

การฝึกกับ ตาปีศาจ เป็นประเพณีที่มีมาตั้งแต่สมัยเซอร์ซี ผู้ชายคงสูญพันธุ์ไปแล้วถ้าผู้ชายต้องตายเพื่อเป็นเครื่องมือในการฝึกทุกวัน

“ฉันแน่ใจว่าชอบที่จะมีพ่อมดที่เป็นอมตะ อัตราความก้าวหน้าของเราจะสูงขึ้นมากอย่างแน่นอน น่าเสียดายที่มีพ่อมดน้อยเกินไป สิ่งเหล่านี้เป็นแหล่งข้อมูลการฝึกที่มีให้สำหรับแม่มดที่ทรงพลังอย่างน้อยระดับห้าเท่านั้น”

“แม่มดตัวเล็กๆ อย่างพวกเราสามารถใช้สัตว์เลี้ยงตาปีศาจเพื่อการฝึกฝนเท่านั้น… ผู้ชายที่อาณาจักรบาบิโลนมอบให้เป็นเครื่องบรรณาการไม่ใช่สิ่งที่เราแตะต้องได้อยู่ดี บางทีหนวดที่น่ารักเหล่านี้อาจแทนที่ดวงตาชั่วร้ายที่น่าขยะแขยงเหล่านั้น ยังไงก็น่ารักกว่าเยอะ…”

แม่มดคุยกันอย่างเร่าร้อนขณะที่พวกเธอยืนอยู่ในขณะที่แสดงท่าทางน่ารักโดยที่ไม้เท้ายังคงอยู่ในมือ

หลี่เซิ่งเจียง ซึ่งซุ่มซ่อนอยู่ท่ามกลางสไลม์ของเขารู้สึกประหลาดใจ “อืม พวกเธอดูเป็นมิตรและดูเหมือนจะชอบสิ่งมีชีวิตที่น่ารักเหล่านี้ของฉัน จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน… ใช่ไหม?”